Γιατί… - Φαιακία

Γιατί…

👉Το υπο­γρά­ψα­με το παρα­κά­τω κεί­με­νο, γατί θεω­ρού­με, ότι το
δικαί­ω­μα των πολι­τι­κών συνα­θροί­σε­ων είναι πολύ­τι­μο αγα­θό κατα­χτη­μέ­νο με πολύ
αίμα και δεν πρέ­πει να διακινδυνεύεται…



 Ανή­κου­με σε εκεί­νους, που υπογραμμίζουν
δημό­σια και καθη­με­ρι­νά την ανα­γκαιό­τη­τα τήρη­σης των μέτρων προ­στα­σί­ας ως πράξη
υψη­λής κοι­νω­νι­κό­τη­τας και έχου­με “εγκα­λέ­σει” πολι­τι­κούς και κοι­νω­νι­κούς φορείς,
που δεν ανα­λαμ­βά­νουν -στο μέτρο του δυνα­τού- να καλύ­ψουν το κενό ενη­μέ­ρω­σης και
πλη­ρο­φό­ρη­σης, που δημιουρ­γούν οι κυβερ­νη­τι­κές ανα­κό­λου­θες πολι­τι­κές… Η
πρω­το­μα­γιά­τι­κη εκδή­λω­ση του ΠΑΜΕ στην Πλα­τεία συντάγ­μα­τος έδει­ξε ξεκά­θα­ρα, ότι είναι
από­λυ­τα εφι­κτή  η πραγ­μα­το­ποί­η­ση μαζι­κών σημαντικών
πολι­τι­κών εκδη­λώ­σε­ων με ταυ­τό­χρο­νη τήρη­ση των υγειο­νο­μι­κών κανό­νων… Κανόνες,
που ασφα­λώς και συστη­μα­τι­κά παρα­βιά­ζο­νται στις …”κοι­νω­νι­κές” συνα­θροί­σεις των …βορεί­ων
Προ­α­στεί­ων, των νοτί­ων προ­α­στεί­ων, της Μυκό­νου κ.λ.π. Εκεί, που κανένας
κατα­σταλ­τι­κός μηχα­νι­σμός δεν παρεμ­βαί­νει και εμείς παρα­κο­λου­θού­με τα δρώ­με­να από
τις κάμε­ρες των
lifestyle εκπο­μπών…

Η 17η Νοέμ­βρη 1973 απο­τε­λεί την ηρω­ϊ­κό­τε­ρη, μαζική,
ειρη­νι­κή κατα­δί­κη του Ελλη­νι­κού λαού κατά του φασι­σμού και της ξενο­κρα­τί­ας στο
τόπο, από το τέλος του εμφύ­λιου… Μέχρι σήμε­ρα γιορ­τά­ζε­ται ανελ­λι­πώς, δηλα­δή επί
46 συνα­πτά… Πολ­λοί θα ήθε­λαν να την σβή­σουν από το πολι­τι­κό ημε­ρο­λό­γιο του
τόπου… Πολ­λοί από τους κυβερ­νώ­ντες… Και δεν το κρύ­βουν άλλω­στε, για­τί …πονά­ει…
Οι από­ντες ή και αντί­πα­λοι του Πολυ­τε­χνεί­ου θα μπο­ρού­σαν να …συμ­βι­βα­στούν με
την μετα­τρο­πή της επε­τεί­ου σε μία συμ­βα­τι­κή γιορτούλα… 

Η ευθύ­νη των οργα­νω­τών μεγά­λη… Μπο­ρεί και πρέ­πει να αποδειχτεί,
ότι είναι δυνα­τή η πραγ­μα­το­ποί­η­ση της πορεί­ας με σχο­λα­στι­κή τήρη­ση των κανόνων
υγιει­νής προ­στα­σί­ας… Για­τί αυτό θα είναι το ισχυ­ρό­τε­ρο και το πιο αποτελεσματικό
μήνυ­μα αισιο­δο­ξί­ας και συνέ­γερ­σης την επο­χή, που η παν­δη­μία τεί­νει -μεταξύ
άλλων- να γίνει ο ισχυ­ρό­τε­ρος φίλος αυτών που ονει­ρεύ­ο­νται καθο­λι­κή υποταγή,
κοι­νω­νι­κή απο­σά­θρω­ση και “ορι­στι­κό” ξακαθάρισμα…

Παρα­θέ­του­με το κεί­με­νο, που συνυπογράψαμε…

 

Κατα­δι­κά­ζου­με την αυταρ­χι­κή από­φα­ση της κυβέρ­νη­σης για την
απα­γό­ρευ­ση του αγω­νι­στι­κού γιορ­τα­σμού της 17ης Νοέμ­βρη. Η από­φα­ση του Αρχηγού
της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μί­ας, με την οποία απα­γο­ρεύ­ο­νται οι δημό­σιες συναθροίσεις
άνω των τριών ατό­μων σε όλη την χώρα και για τέσ­σε­ρεις ημέ­ρες, υπό την απειλή
υψη­λών χρη­μα­τι­κών προ­στί­μων, μας οδη­γεί σε άλλες επο­χές. Πρό­κει­ται για μιαν
από­φα­ση βαθιά αντι­δη­μο­κρα­τι­κή αλλά και αντι­συ­νταγ­μα­τι­κή, όπως επι­ση­μαί­νει και η
Ένω­ση Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέ­ων, αφού πλήτ­τει τον πυρή­να του συνταγματικού
δικαιώ­μα­τος της συνά­θροι­σης (άρθρο 11), επι­βάλ­λο­ντας συνο­λι­κή ανεπίτρεπτη
ανα­στο­λή της ελευ­θε­ρί­ας συνά­θροι­σης και όχι απλά έναν ορι­σμέ­νο τοπικό
περιο­ρι­σμό. Όμως, τέτοιου είδους γενι­κή απα­γό­ρευ­ση επι­βάλ­λε­ται μόνο σε συνθήκες
κατά­στα­σης πολιορ­κί­ας (άρθρο 48 του Συντάγ­μα­τος), και υπό αυστη­ρά περιορισμένες
και οριο­θε­τη­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Δεν μπο­ρεί σε καμία περί­πτω­ση να δικαιολογηθεί
από λόγους προ­στα­σί­ας της δημό­σιας υγεί­ας. Άλλω­στε, οι φορείς του εργα­τι­κού και
λαϊ­κού κινή­μα­τος έχουν απο­δεί­ξει στην πρά­ξη ότι κινη­το­ποιού­νται λαμ­βά­νο­ντας όλα
τα ανα­γκαία μέτρα προ­στα­σί­ας. Δεν καλύ­πτε­ται ούτε καν από τον αντι­δρα­στι­κό νόμο
για τις δια­δη­λώ­σεις, ο οποί­ος ρητά εξαι­ρεί τις συγκε­ντρώ­σεις για τις επετείους
της Πρω­το­μα­γιάς και της 17ης Νοέμ­βρη από τη γνω­στο­ποί­η­ση, την απα­γό­ρευ­ση ή
τον  περιο­ρι­σμό τους. Τα δημοκρατικά
δικαιώ­μα­τα και οι λαϊ­κές ελευ­θε­ρί­ες απο­τε­λούν κατά­κτη­ση του εργα­τι­κού και
λαϊ­κού κινή­μα­τος. Η κυβέρ­νη­ση έχει τερά­στια ευθύ­νη γι’ αυτήν την εξέ­λι­ξη. Ακόμα
ως και τώρα, πρέ­πει να απο­σύ­ρει την απα­ρά­δε­κτη απόφαση.

 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
1 Comment
Oldest
Newest Most Voted

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
17 ΝΟΕΜΒΡΗ 1973:
Η Κορύ­φω­ση του αγώ­να για “ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ”. Η αρχή της πτώ­σης της χού­ντας των συνταγ­μα­ταρ­χών.
17 ΝΟΕΜΒΡΗ 2020:
Όλοι στον αγώ­να για για “ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και ΥΓΕΙΑ”. Το κρά­τος της απα­γό­ρευ­σης και της κατα­στο­λής δεν θα περά­σει.
Προ­σω­πι­κά θεω­ρώ ότι, πενή­ντα χρό­νια μετά, ο εορ­τα­σμός και η τιμή για τις ηρω­ι­κές στιγ­μές της Νεο­λαί­ας σαν προ­πο­μπό και δημε­γέρ­τη του λαϊ­κού κινή­μα­τος ενά­ντια στον φασι­σμό της δικτα­το­ρί­ας της Χού­ντας, μπο­ρεί και πρέ­πει να μην εξα­ντλεί­ται σε μια πορεία, όσο μαζι­κή και αν είναι, που συνή­θως παίρ­νει την μορ­φή “λιτα­νεί­ας”. Χρειά­ζε­ται να πάρει την μορ­φή πολ­λών μαζι­κών εορ­τα­στι­κών εκδη­λώ­σε­ων μνή­μης των γεγο­νό­των στους χώρους δου­λειάς, στις γει­το­νιές και στους χώρους εκπαί­δευ­σης όλων των βαθ­μί­δων.
Φέτος όμως η πορεία είναι περισ­σό­τε­ρο από ανα­γκαία για­τί έχου­με να κάνου­με με μια κυβέρ­νη­ση που προ­σπα­θεί να καταρ­γή­σει τα συνταγ­μα­τι­κά δικαιώ­μα­τα και τις δημο­κρα­τι­κές κατα­κτή­σεις της κοι­νω­νί­ας, σε βαθ­μό που μόνο μια στρα­τιω­τι­κή δικτα­το­ρία μπο­ρού­σε να σκε­φτεί και να εφαρμόσει.

Γιατί…

Το κεί­με­νο του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ  που δια­βά­σα­με στην ISKRA, το αντι­γρά­φου­με ως εξαι­ρε­τι­κά ενδια­φέ­ρον και συμ­βλη­τι­κό στους προ­βλη­μα­τι­σμούς της εποχής…

ΓΙΑΤΙ
ΕΧΕΙ ΑΔΙΚΟ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ
 

Τελι­κά θα κατέβουμε
στο Σύνταγ­μα να στη­ρί­ξου­με την κυβέρ­νη­ση, με
ρωτούν από το πρωί πολ­λοί φίλοι και ανα­γνώ­στες. Η απά­ντη­ση δεν μπο­ρεί να
στη­ρί­ζε­ται στο θυμι­κό. Στους δρό­μους δεν κατε­βαί­νεις επει­δή «τα πήρες στο
κρα­νίο» αλλά για να πετύ­χεις συγκε­κρι­μέ­νους στό­χους. Ας πάρου­με λοι­πόν τα
πράγ­μα­τα από την αρχή.
Υπάρ­χουν ορισμένα
σημα­ντι­κά προ­βλή­μα­τα στην ακο­λου­θού­με­νη οικο­νο­μι­κή δια­πραγ­μά­τευ­ση της
κυβέρ­νη­σης, τα οποία πηγά­ζουν από την ευρω-λαγνεία της και την
μέχρι στιγ­μής από­φα­ση να μην προ­χω­ρή­σει σε ρήξη με τους δανειστές.
Όπως εξη­γού­σε ο
James Meadway, από το New Economic
Foundation
, οι δυο βασι­κές προ­τά­σεις του Γ. Βαρου­φά­κη,
οι οποί­ες δεν περι­λαμ­βά­νουν δια­γρα­φή χρέ­ους, πάσχουν σε
σημα­ντι­κά σημεία τους.
Καταρ­χήν η πρόταση
του ελλη­νι­κού υπουρ­γεί­ου οικο­νο­μι­κών προ­βλέ­πει ότι το χρέ­ος που
κατέ­χει η ΕΚΤ θα ανταλ­λα­γεί με «διη­νε­κή
ομό­λο­γα»
(perpetual bonds), για τα οποία η Ελλά­δα θα πλη­ρώ­νει μόνο
(χαμη­λούς) τόκους, χωρίς να απο­πλη­ρώ­νει τα κεφά­λαια δανει­σμού. Κατά δεύ­τε­ρον ο
Βαρου­φά­κης φαί­νε­ται να προ­τεί­νει ανταλ­λα­γή του χρέ­ους με
«ρήτρα ανά­πτυ­ξης», το οποίο σημαί­νει ότι η Ελλά­δα θα αρχίσει
την απο­πλη­ρω­μή μόνο όταν η αύξη­ση του ΑΕΠ ξεπερ­νά ένα ποσοστό
(πιθα­νό­τα­τα το 3%).
Όπως εμμέ­σως πλην
σαφώς είχε προ­βλέ­ψει ο Meadway και αρκε­τοί ακό­μη οικονομολόγοι,
μετά την πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­κή παρέμ­βα­ση της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας εναντίον
της Ελλά­δας η ελπί­δα να συμπρά­ξει η ΕΚΤ στο πρώ­το σκέ­λος της
πρό­τα­σης απο­τε­λεί χίμαι­ρα. Με τη στά­ση της η ΕΚΤ απέ­δει­ξε ότι απο­τε­λεί τυφλό
όργα­νο του Βερο­λί­νου με απο­στο­λή να συν­θλί­βει οποια­δή­πο­τε χώρα
τολ­μά να ξεστρα­τί­σει από τη γραμ­μή του οικο­νο­μι­κού Ράιχ.

Εξί­σου προβληματική
είναι όμως και η δεύ­τε­ρη πρό­τα­ση, η οποία στην πρά­ξη προ­ϋ­πο­θέ­τει και υπο­νο­εί την
ύπαρ­ξη πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος ύψους 1.5%. Το πρωτογενές
πλε­ό­να­σμα να θυμί­σου­με είναι η δια­φο­ρά ανά­με­σα σε αυτά που μπαί­νουν στα κρατικά
ταμεία (π.χ από φόρους) και σε αυτά που δαπα­νώ­νται – χωρίς να συνυπολογίζονται
οι τόκοι για την απο­πλη­ρω­μή των δανείων.

Θεω­ρη­τι­κά, εκτι­μά ο
Meadway, o ΣΥΡΙΖΑ θα μπο­ρού­σε να πετύ­χει το συγκε­κρι­μέ­νο στόχο
με τη μεταρ­ρύθ­μι­ση του φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος – ουσιαστικά
βάζο­ντας τους πλού­σιους να πλη­ρώ­σουν. Αυτό που δεν θέλη­σε δηλα­δή να κάνει καμία
κυβέρ­νη­ση από δημιουρ­γί­ας του ελλη­νι­κού κρά­τους πρέ­πει να γίνει σε διάστημα
λίγων μηνών ενώ η χώρα βρί­σκε­ται με το περί­στρο­φο του Βερο­λί­νου στον
κρό­τα­φο
και ενώ αυτοί που χρω­στά­νε ελέγ­χουν το σύνο­λο των καθεστωτικών
ΜΜΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μόνο κυβερ­νη­τι­κό κόμμα
που μπο­ρεί και επι­βάλ­λε­ται να το τολ­μή­σει. Αυτό όμως δεν
σημαί­νει ότι θα τα κατα­φέ­ρει – και σίγου­ρα όχι στα χρο­νι­κά περι­θώ­ρια που έχει
μπρο­στά του.
Αν όμως η
μεταρ­ρύθ­μι­ση απο­τύ­χει ή καθυ­στε­ρή­σει η μόνη εναλ­λα­κτι­κή είναι νέος κύκλος
λιτό­τη­τας
, που θα υπο­σκά­ψει σε ελά­χι­στο χρο­νι­κό διά­στη­μα την πολιτική
δύνα­μη της κυβέρνησης.
Ας μην ξεχνά­με ότι
οι άνθρω­ποι συνή­θως δεν εξε­γεί­ρο­νται στο απο­κο­ρύ­φω­μα μιας κρί­σης αλλά όταν
κατα­πο­ντί­ζο­νται οι ελπί­δες τους. Και αυτή τη στιγ­μή ελπίζουν.
Στην ουσία του όμως
το πρό­βλη­μα δεν είναι οικο­νο­μι­κό αλλά πολι­τι­κό. Όπως εξη­γού­σε και ο Πολ
Κρού­γκ­μαν
, στο πλαί­σιο της ευρω­ζώ­νης τα χέρια της Ελλη­νι­κής κυβέρνησης
είναι δεμέ­να – για αυτό άλλω­στε και ο ίδιος παρο­μοί­α­ζε πάντα το
ευρώ σαν ένα «ζουρ­λο­μαν­δύα». Όσο το
ελλη­νι­κό τρα­πε­ζι­κό σύστη­μα βρί­σκε­ται υπό την ομη­ρεία
της ΕΚΤ
για την παρο­χή ρευ­στό­τη­τας, καμία κυβέρ­νη­ση δεν έχει ισχυρά
δια­πραγ­μα­τευ­τι­κά χαρ­τιά στα χέρια της. Ο εκά­στο­τε πρό­ε­δρος της ΕΚΤ θα προκαλεί
μια τρα­πε­ζι­κή κρί­ση και θα απει­λεί να ανα­τρέ­ψει την κυβέρ­νη­ση σε διά­στη­μα λίγων
ημερών.
Ας μην ξεχνά­με ότι
στε­λέ­χη της Deutsche Bank δήλω­ναν ότι «είτε
θα αλλά­ξει το (ευρω­παϊ­κό) Status Quo ή η ελλη­νι­κή κυβέρ­νη­ση».
Και
μπο­ρού­με να υπο­θέ­σου­με ότι απλώς δίνουν εντο­λή να συμ­βεί το δεύτερο.
Προ­φα­νώς και μέσα
στο πλαί­σιο της ευρω­ζώ­νης μπο­ρεί να επέλ­θει μια σοσιαλ­δη­μο­κρα­τι­κού
τύπου
βελ­τί­ω­ση των συν­θη­κών για την ελλη­νι­κή κοι­νω­νία. Οι οικονομικές
ελίτ της Ευρώ­πης το γνω­ρί­ζουν και θα μπο­ρού­σαν να συναι­νέ­σουν σε μια προσωρινή
χαλά­ρω­ση – πριν προ­χω­ρή­σουν δηλα­δή σε μια νέα επί­θε­ση ενα­ντί­ον των εργαζομένων
σε μερι­κά χρό­νια. Σήμε­ρα όμως δεν έχουν κανέ­να λόγο να το κάνουν εάν η
Ελλά­δα δεν τους απει­λεί με μονο­με­ρή διαγραφή
του χρέ­ους, έξο­δο από το ευρώ και εθνι­κο­ποί­η­ση των τραπεζών.
Σημαί­νουν
μήπως όλα αυτά ότι πρέ­πει να εγκα­τα­λεί­ψου­με την πρώ­τη αρι­στε­ρή κυβέρ­νη­ση στην
τύχη της
αν δια­φω­νού­με με την μετριο­πα­θή στά­ση της; Ακρι­βώς το
αντί­θε­το. Πρέ­πει όλοι να είμα­στε στους δρό­μους σήμε­ρα και κάθε
ημέ­ρα απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι δεν θα περά­σει ο πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­κός εκβια­σμός της
Ε.Ε.
Στο παρελ­θόν πολύ
πιο δεξιές και συντη­ρη­τι­κές κυβερ­νή­σεις ανα­γκά­στη­καν, υπό την λαϊ­κή πίε­ση, να
χτυ­πή­σουν το χέρι στο τρα­πέ­ζι απέ­να­ντι στους δανει­στές τους. Πόσο μάλ­λον ο
ΣΥΡΙΖΑ, ο οποί­ος περιέ­χει εν σπέρ­μα­τι αρκετά
ριζο­σπα­στι­κά στοι­χεία στους κόλ­πους του.
Η μαχη­τι­κή
στά­ση
στους δρό­μους δεν σημαί­νει απο­δο­χή της μετριο­πά­θειας ή της
δικτα­το­ρί­ας της Ε.Ε. Σημαί­νει ότι στη­ρί­ζου­με την κυβέρ­νη­ση αφαιρώντας
της την επι­λο­γή της συνθηκολόγησης.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted