Εμπλε­οι ενθου­σια­σμού,  απλά θα θέλα­με να παρα­τη­ρή­σου­με, ότι μέχρι τώρα, όλα τα παρα­πά­νω απο­κα­τα­στα­θέ­ντα κτί­ρια (ΦΟΙΝΙΚΑΣ, Για­λυ­νά κ.λ.π.) ήδη λει­τουρ­γούν ως πολυ­χώ­ροι πολι­τι­σμού… Ας μην κάνου­με και το Αγγλι­κό Νοσο­κο­μείο πολι­τι­στι­κή υπο­δο­μή… Ισως ένα εναλ­λα­κτι­κό ξενο­δο­χείο ή συγκρό­τη­μα χώρων εστί­α­σης ή κάτι άλλο πιο …’ανα­πτυ­ξια­κό’, που θα υπο­δεί­ξουν …οι ειδι­κοί. Εμείς, απλά σημειώ­νου­με ότι το παρα­τρα­βά­με σε …πολι­τι­στι­κές υποδομές…

Ολο κουλ­τού­ρα και κουλ­τού­ρα, πού θα καταλήξουμε…

Δια­μαρ­τύ­ρε­ται και ο Τοτός…

23.10.2023.Γυναι­κεί­ες Εκφράσεις

Τρεις γυναί­κες εικα­στι­κοί, οι Κερ­κυ­ραί­ες Ιολάν­δα Άνθη-Βαρό­τση, Μαρί­λη Βλά­χου και Σπυ­ρι­δού­λα Ζάχου, παρου­σιά­ζουν από κοι­νού τα ζωγρα­φι­κά τους έργα.

Η κάθε ζωγρά­φος ανα­δει­κνύ­ει την έντα­ση του εσω­τε­ρι­κού της περιεχομένου.

Η Ιολάν­δα Άνθη-Βαρό­τση γεν­νή­θη­κε στην Κέρ­κυ­ρα. Σπού­δα­σε στην Καλ­λι­τε­χνι­κή Σχο­λή Κέρ­κυ­ρας από όπου απο­φοί­τη­σε με άρι­στα και στη συνέ­χεια στη Βενε­τία (Università Internazionale dell’Arte),από όπου απέ­κτη­σε δίπλω­μα στη συντή­ρη­ση λίθι­νων υλι­κών και νωπο­γρα­φιών. Το 2002 απο­φοί­τη­σε από την Ακα­δη­μία Καλών Τεχνών-Κλά­δος Δια­κο­σμη­τι­κής του Μπά­ρι. Ακο­λού­θη­σαν μετα­πτυ­χια­κές σπου­δές ειδί­κευ­σης στα πολι­τι­σμι­κά αγα­θά, το σχέ­διο, τη γρα­φι­στι­κή, τη χαρα­κτι­κή και τη διδα­κτι­κή. Έχει τελέ­σει καθη­γή­τρια Καλ­λι­τε­χνι­κών και Ιστο­ρί­ας της Τέχνης σε κρα­τι­κά Γυμνά­σια της Ιτα­λί­ας κατά το σχο­λι­κό έτος 2007-8 (Treviso) και 2009-10 (Brindisi).

Είναι μέλος της Κερ­κυ­ραϊ­κής Πινα­κο­θή­κης και Επι­με­λη­τη­ρί­ου Εικα­στι­κών Τεχνών Ελλά­δος. Έργα της βρί­σκο­νται στην Κερ­κυ­ραϊ­κή Πινα­κο­θή­κη και σε ιδιω­τι­κές συλ­λο­γές. Έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει ατο­μι­κές και ομα­δι­κές εκθέ­σεις στην Ελλά­δα και στο εξω­τε­ρι­κό. 

Το 2018 το έργο της «Θερι­σμός»  έγι­νε εξώ­φυλ­λο στην ποι­η­τι­κή συλ­λο­γή της Ζωής Δικταί­ου «Αύριο στά­χυα οι λέξεις».

Έργα της βρί­σκο­νται στην Κερ­κυ­ραϊ­κή Πινα­κο­θή­κη και σε ιδιω­τι­κές συλ­λο­γές. Έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει ατο­μι­κές και ομα­δι­κές εκθέ­σεις στην Ελλά­δα και στο εξω­τε­ρι­κό. 

Η Σπυ­ρι­δού­λα Ζάχου γεν­νή­θη­κε στην Κέρ­κυ­ρα το 1978. Παρα­κο­λού­θη­σε μαθή­μα­τα στην καλ­λι­τε­χνι­κή σχο­λή του νησιού με δάσκα­λους τον Σπύ­ρο Αλα­μά­νο και Μελί­να Γραμ­μέ­νου. Διδά­χθη­κε ελεύ­θε­ρο σχέ­διο από τον Γερα­κά­ρη Άγγε­λο, αγιο­γρα­φία και δια­κό­σμη­ση εσω­τε­ρι­κών χώρων από τη Νερί­να Λυμπε­ρο­πού­λου και φοί­τη­σε στην Ιδιω­τι­κή Σχο­λή ΑΚΤΟ Εφαρ­μο­σμέ­νη Ζωγρα­φι­κή με καθη­γη­τές τους Κάσκου­ρα, Ναυ­ρί­δη, Στε­φα­νί­δη, Κορ­δή κ.ά. Εργά­στη­κε ως εκπαι­δευ­τι­κός στο Δημό­σιο Ι.Ε.Κ  Κέρ­κυ­ρας διδά­σκο­ντας Ιστο­ρία Τέχνης και Αρχι­τε­κτο­νι­κό Σχέ­διο. Σε Δημο­τι­κά σχο­λεία της Κέρ­κυ­ρας και στον Δήμο Συκε­ών Θεσ­σα­λο­νί­κης Δίδα­ξε ζωγρα­φι­κή σε παι­διά και ενή­λι­κους, σε ΚΔΑΠ και σε παι­δι­κούς σταθ­μούς, νηπια­γω­γεία και δημο­τι­κά σχο­λεία. Παράλ­λη­λα, εργά­στη­κε ως ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τί­ας, ανα­λαμ­βά­νο­ντας εικο­νο­γρα­φή­σεις παι­δι­κών βιβλί­ων, ποι­η­τι­κών συλ­λο­γών, διη­γη­μά­των και μου­σι­κών άλμπουμ. Έχει σχε­διά­σει και κατα­σκευά­σει σκη­νι­κά και κοστού­μια χορο­θε­α­τρι­κές παρα­στά­σεις σε ομά­δες της Θεσ­σα­λο­νί­κης και της Κέρ­κυ­ρας. Έργα της βρί­σκο­νται στην Κερ­κυ­ραϊ­κή Πινα­κο­θή­κη και σε ιδιω­τι­κές συλ­λο­γές. Έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει ατο­μι­κές και ομα­δι­κές εκθέ­σεις στην Ελλά­δα και στο εξωτερικό.

 Τα εγκαί­νια της έκθε­σης θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν την Δευ­τέ­ρα 23 Οκτω­βρί­ου 2023 και ώρα 19.00 στο κτί­ριο της Κερ­κυ­ραϊ­κής Πινα­κο­θή­κης, Ι. Θεο­τό­κη 77.

Διάρ­κεια έκθε­σης: 23/10 – 23/11

ώρες επί­σκε­ψης: 09.00 – 16.00 από Δευ­τέ­ρα έως Παρα­σκευή.

 Κερ­κυ­ραϊ­κή Πινα­κο­θή­κη, Ιωάν­νου Θεο­τό­κη 77

Τηλ.: 26610 41085, e-mail:  info@corfuartgallery.com

 21.10.2023. Μου­σι­κή και λογοτεχνία.

Δύο διη­γή­μα­τα του κύπριου λογο­τέ­χνη Κώστα Λυμπου­ρή από την συλ­λο­γή του με τον τίτλο “των ημε­τέ­ρων άλλων” (“Ζωή εν ταξί” – “Ο σαξοφωνίστας”).

Σολίστ: 

Ελσα Καρύ­δη (σαξό­φω­νο άλτο), 

Κων/νος Αλε­ξό­που­λος (πιά­νο)

Αφη­γη­τής: Νίκος Άνθης

Το έγχορ­δο της Συμ­φω­νι­κής Ορχή­στρας Φ.Ε.Κ. διευ­θύ­νει ο αρχι­μου­σι­κός Άλκης Μπαλ­τάς.

 Η συναυ­λία θα δοθεί στην αίθου­σα εκδη­λώ­σε­ων Ιονί­ου Ακα­δη­μί­ας το Σάβ­βα­το 21 Οκτω­βρί­ου 2023 στις 20:30. 

Είσο­δος ελεύθερη

2.10.2023. Cavalleria Rusticana: Μία εξαι­ρε­τι­κή μου­σι­κή βραδιά

Στη­ριγ­μέ­νη αμι­γώς σε Κερ­κυ­ραϊ­κές δυνά­μεις… Σκη­νο­θέ­της, τρα­γου­δι­στές, μαέ­στρος, σκη­νο­γρά­φος, διεύ­θυν­ση παρα­γω­γής, μου­σι­κοί της ορχή­στρας, χορω­δοί, τεχνι­κοί ήχου.

Με πολ­λές δυσκο­λί­ες που συνε­πά­γε­ται η επι­λο­γή του χώρου και κατ’ επέ­κτα­ση με πρό­σθε­τες απαι­τή­σεις προ­ε­τοι­μα­σί­ας, που κάνουν δυσκο­λό­τε­ρη μία προ­σπά­θεια, με ερα­σι­τε­χνι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις αλλά επαγ­γελ­μα­τι­κού επι­πέ­δου φιλοδοξίες.

Χαρή­κα­με την παρά­στα­ση, που χρό­νια τώρα την περι­μέ­να­με, την συζη­τού­σα­με και νομί­ζα­με πως άδι­κα ελπίζαμε…

Θάταν καλύ­τε­ρα στην σκα­λι­νά­δα της μητρό­πο­λης. Ισως και στην σκα­λι­νά­δα των αγί­ων πατέ­ρων… Εύκο­λα τα λες όταν είσαι απέξω…

Την εκτί­μη­σή μας εκφρά­ζου­με στον μαέ­στρο Κίμω­να Χυτή­ρη, τον σκη­νο­θέ­τη Πέτρο Γάλ­λια, τον διευ­θυ­ντή της εξαί­ρε­της παρα­γω­γής Ακη Χειρ­δά­ρη, τους τρα­γου­δι­στές: Βιο­λέ­τα Λού­στα, Άγγε­λο Σαμαρ­τζή, Παντε­λή Κοντό, Αγγε­λι­κή Καθα­ρί­ου, Μαρι­σία Παπα­λε­ξί­ου. Την ηθο­ποιό  Μαριέτ­τα Σαβ­βα­νή. Τον Αντον Ιβά­νωφ μαέ­στρο της δημο­τι­κής χορω­δί­ας Κέρ­κυ­ρας. Τους Μιχά­λη Παπα­πέ­τρου και Ανδρέα Γκού­ση, που ανέ­λα­βαν την φωνη­τι­κή προ­ε­τοι­μα­σία των ρόλων και της χορω­δί­ας αντί­στοι­χα. Την Μαρι­λέ­να Ελούλ, που συνό­δευ­σε πια­νι­στι­κά την χορω­δία. Την βοη­θό σκη­νο­θέ­τη Μαρία Σουρ­βί­νου…

Η παρά­στα­ση υπη­ρέ­τη­σε σκη­νο­θε­τι­κά και ενδυ­μα­το­λο­γι­κά τον νεο­ρε­α­λι­στι­κό χαρα­κτή­ρα της όπε­ρας του Pietro Mascagni. Μαζί με τον έξο­χο φωτι­σμό υπήρ­ξαν πολ­λές στιγ­μές που μας χάρι­σαν εικα­στι­κές πανδαισίες…

Γεμά­τος και στι­βα­ρός ο ήχος της συμ­φω­νι­κής ορχή­στρας πρω­τα­γω­νί­στη­σε θετι­κά στο συνο­λι­κό απο­τέ­λε­σμα της παράστασης.

Φυσι­κά, μία τόσο πετυ­χη­μέ­νη δου­λειά γεν­νά­ει σκέ­ψεις… Όπως π.χ., πως δεν αρκεί να απο­λαμ­βά­νου­με τέτοιες καλ­λι­τε­χνι­κές εκδη­λώ­σεις σκόρ­πια, ασυ­ντό­νι­στα και όταν προ­κύ­ψει… Η παρά­στα­ση της Cavalleria Rusticana, που ανέ­δει­ξε μέγα πλή­θος δημιουρ­γών και οργα­νω­τών, προ­κα­λεί για μία ουσια­στι­κή συνερ­γα­σία και συντο­νι­σμό σχε­τι­κών φορέ­ων (Ιόνιο Πανε­πι­στή­μιο, ΔΗΠΕΘΕ, φιλαρ­μο­νι­κές, Ωδεία, χορω­δί­ες κ.λ.π.), που ξέρουν καλύ­τε­ρα από όλους τί και πώς μπο­ρούν να οργα­νώ­σουν τακτι­κά και συστη­μα­τι­κά… Ετσι, μπο­ρεί να προ­κύ­ψει ένα πραγ­μα­τι­κό φεστι­βάλ, που θα ανα­δει­κνύ­ει το καλ­λι­τε­χνι­κό δυνα­μι­κό του τόπου, θα προ­ά­γει την δημιουρ­γι­κό­τη­τά του, θα συμ­βάλ­λει στην ανέ­λι­ξή του…

Χωρίς ανό­η­τους τοπι­κι­σμούς φυσι­κά… Οι μεταγ­γί­σεις και οι ανα­μί­ξεις είναι κομ­μά­τι της ομορ­φιάς της τέχνης. Ένα ‘φεστι­βάλ Κέρ­κυ­ρας’, που θα υπη­ρε­τεί τις πολι­τι­στι­κές ανά­γκες των κατοί­κων του νησιού και ταυ­τό­χρο­να θα πιστο­ποιεί τις δυνα­τό­τη­τές του για την ανά­πτυ­ξη ποιο­τι­κού καλ­λι­τε­χνι­κού τουρισμού…

Ονει­ρα Οκτω­βριά­τι­κης νύχτας, που έμοια­ζε θερι­νή! Ισως η ευχα­ρί­στη­ση της χθε­σι­νής εκδή­λω­σης μας παρα­σύ­ρει στο να ξεχά­σου­με την αθλιό­τη­τα των υπο­δο­μών μας και την μακα­ρία αδια­φο­ρία των αρμο­δί­ων… Που δεν μπο­ρούν να μας απα­γο­ρεύ­σουν το δικαί­ω­μα στο όνειρο…

Του­λά­χι­στον και για την ώρα, δια­θέ­του­με υπαί­θριους χώρους, δια­μορ­φω­μέ­νους μέσα στον αρχι­τε­κτο­νι­κό ιστό του ιστο­ρι­κού κέντρου, όπως η Πλα­κά­δα τ’ Αγιού, που μπο­ρούν να φιλο­ξε­νούν καλ­λι­τε­χνι­κά δρώ­με­να φεστι­βα­λι­κού χαρακτήρα…

 Κλεί­νου­με με ένα σύντο­μο λεύ­κω­μα φωτο­γρα­φιών, που τρα­βή­ξα­με στην διάρ­κεια της συναυ­λί­ας… Δεν είναι αρι­στουρ­γή­μα­τα τέχνης… Απλές κατα­θέ­σεις μνήμης…

Δωρεά του Γιάν­νη Κούρ­κου­λου στην Δημο­τι­κή Πινακοθήκη

Για τους γνω­ρί­ζο­ντες τον πρώ­ην Δήμαρ­χο της πόλης και το ήθος του, καμία έκπληξη.

Για την Δημο­τι­κή Πινα­κο­θή­κη, όμως, και για τους δημό­τες η στιγ­μή είναι ιδιαί­τε­ρα ευχά­ρι­στη αφού εμπλου­τί­ζε­ται η εικα­στι­κή περιου­σία με ένα ζωγρα­φι­κό πίνα­κα υψη­λής αξίας. 

Ευχή είναι η πρά­ξη να βρει μιμη­τές ώστε η δημο­τι­κή Πινα­κο­θή­κη να συμπλη­ρω­θεί σε ικα­νο­ποι­η­τι­κό βαθμό.

Εκα­να το καθή­κον μου απά­ντη­σε ο Γιάν­νης Κούρ­κου­λος σε σχε­τι­κή φιλο­φρό­νη­ση της Δημάρ­χου, Μερό­πης Υδραί­ου. 

Μία φωτο­γρα­φία, μία εποχή…

‘Το ραντε­βού στην Κέρ­κυ­ρα’, το έχε­τε κάπο­τε δει, κάποια από τις πολ­λές φορές -και πρό­σφα­τα- που προ­βάλ­λε­ται στην τηλε­ό­ρα­ση… Στην θαυ­μά­σια αθλη­τι­κή-πολι­τι­στι­κή σελί­δα: ‘ΦΩΣ των Σπορ’ βρή­κα­με αυτή την φωτο­γρα­φία, σύγ­χρο­νη με το γύρι­σμα της ται­νί­ας το 1959. Οι δύο πρω­τα­γω­νι­στές, Αλέ­κος Αλε­ξαν­δρά­κης & Τζέ­νη Καρέ­ζη μαζί με δύο διά­ση­μους επι­σκέ­πτες του νησιού, που ήλθαν να περά­σουν τις δια­κο­πές τους, τον Πήτερ Ουστί­νωφ και τον Χέν­ρυ Φόντα.

Καλές χρο­νιές, πολύ καλύ­τε­ρες από περι­βαλ­λο­ντι­κή άπο­ψη για την Κέρ­κυ­ρα. Αργό­τε­ρα είναι που χάσα­με τα αυγά και τα πασχάλια… 

28.8.2023. Κερ­κυ­ραϊ­κή Πινα­κο­θή­κη: ομα­δι­κή έκθε­ση ζωγρα­φι­κής μικρών μαθητών

Πόνος Ψυχής…

Δύσκο­λα θα μπο­ρού­σε να περι­γρα­φεί με μεγα­λύ­τε­ρη ακρι­βο­λο­γία, ευαι­σθη­σία και θλί­ψη η υπό­θε­ση: ΦΟΙΝΙΚΑΣ… Το κεί­με­νο του Ακη Χειρ­δά­ρη, το πλη­ρο­φο­ρη­θή­κα­με (δεν δια­θέ­του­με Facebook), το δια­βά­σα­με και αισθαν­θή­κα­με αυθόρ­μη­τα την ανά­γκη να το αναρ­τή­σου­με και να το κοι­νο­ποι­ή­σου­με στους φίλους της ΦΑΙΑΚΙΑΣ…

Όχι για­τί, ελπί­ζου­με… Ετσι, για …την τιμή των όπλων…

 

Ήταν Ioύ­νιος του 2005, η αυλαία του θεά­τρου πέφτει με την τελευ­ταία παρά­στα­ση της μονό­πρα­κτης όπε­ρας  “La serva padrona” …

Πέρα­σαν ήδη  18 χρό­νια που έκλει­σε ο Φοί­νι­κας… Επί δημαρ­χί­ας Μικά­λεφ γίνε­ται η μελέ­τη απο­κα­τά­στα­σης… Περ­νά­ει Κ.Α.Σ… Μπαί­νει ο εργο­λά­βος και αφαι­ρεί επι­χρί­σμα­τα, παρά­θυ­ρα, γκρε­μί­ζει εσω­τε­ρι­κούς τοί­χους και σκά­βει το πάτωμα…Δυστυχώς η ανα­σκα­φή φέρ­νει στο φως κομ­μά­τια του τεί­χους και θεμέ­λια από παλιό­τε­ρα κτίσματα…

Πολυ­βο­λία? Καμπι­νέ­δες? Κουντούτα?

Παύ­ση εργα­σιών από την εφο­ρεία αρχαιο­τή­των για την “απο­τύ­πω­ση των ευρημάτων”….Είμαστε στο 2010 με παύ­ση προ­σλή­ψε­ων στο Δημόσιο…

Πρέ­πει να βρε­θεί αρχαιολόγος…

Η υπη­ρε­σία δεν δια­θέ­τει εύκαι­ρο… Είναι όλοι απασχολημένοι???

Τα ευρή­μα­τα είναι σημα­ντι­κά… Πλη­ρώ­νει ο εργο­λά­βος ιδί­ω­τη αρχαιολόγο…

Βρή­κα­με τη βάση του μπι­ντέ και τον από­πα­το του λοχα­γού της σκο­πιάς του τείχους…εδώ γελά­με και θυμό­μα­στε τα αντί­στοι­χα θαμ­μέ­να της Πόρ­τα Ρι@λα…

Ο εργο­λά­βος τα παρα­τά­ει διό­τι δεν του βγαί­νουν οι προ­θε­σμί­ες.  Το 2012 έπρε­πε να  παρα­δώ­σει το έργο και ήδη πέρα­σε ένας χρό­νος απο­τύ­πω­σης των θεμελίων…

Απέ­ντα­ξη του έργου από την χρη­μα­το­δό­τη­ση… Αδρά­νεια χρό­νων. Άλλα­ξαν 4 δημαρ­χί­ες με την μελέ­τη να παρα­μέ­νει μια πιπί­λα δίχως θηλή…Το έργο κολλάει…”Τώρα, τον άλλο μήνα θα εντα­χθεί” “Κάτι εγκρί­σεις περι­μέ­νου­με και δημο­πρα­τεί­ται”… “Δυστυ­χώς μας επέ­στρε­ψαν το φάκε­λο από την εφο­ρεία για να συμπε­ρι­λά­βου­με και σωστι­κή μελέ­τη των νεό­τε­ρων τοι­χο­γρα­φιών και των γκρά­φι­τι ως σημα­ντι­κών έργων τέχνης της επο­χής των Γκάου”@

Υπο­σχέ­σεις… Τίποτα…

Το ερεί­πιο βογ­γά­ει από την εγκατάληψη…

Μεση­μέ­ρι καλο­και­ριού σκά­ει ο τζί­τζι­κας, Κυρια­κή ήταν, κτυ­πά­ει το τηλέ­φω­νο. Ακού­στη­κε κρό­τος δυνα­τός, σηκώ­θη­κε κου­νιαρ­χτός. Έπε­σε η σκε­πή της σκηνής…

Το πρωί μια παρέα παι­διών έπαι­ζαν μέσα στα ευτυ­χώς για την ιστο­ρία “απο­τυ­πω­μέ­να αρχαιο­λο­γι­κά ευρή­μα­τα”, κάποια μεγα­λύ­τε­ρα δια­κο­σμούν με γκρά­φι­τι τους τοί­χους, πιο πέρα μια συμπα­θέ­στα­τη οικο­γέ­νεια Ρου­μά­νων Ρομά έχει στή­σει το τσαρ­δί της… Ευτυ­χώς  δεν είχα­με θύματα…

Πλέ­ον όλοι μας συνη­θί­σα­με το ερείπιο.

Το προ­σπερ­νά­με με ενα κόμπο στο στο­μά­χι και θυμό, πολύ θυμό για όσους και όσες καθό­ρι­σαν και συνε­χί­ζουν να υπη­ρε­τούν την ερει­πιο­λά­γνα αισθη­τι­κή και όψη μιας θλι­βε­ρής πόλης που καταρρέει…

 

4.9.2023. Κυκλο­φο­ρια­κό: Οι εμμο­νές δεν δίνουν λύσεις…

Εδώ και πολ­λά χρό­νια όταν είχε πρω­το­α­κου­στεί η ’ιδέα’ της κατα­σκευ­ής υπό­γειου πάρ­κιγκ, στο κέντρο της πόλης, στην κάτω πλα­τεία είδα­με μάλ­λον θετι­κά την πρό­τα­ση… Νομί­σα­με, όπως φαί­νε­ται από πρώ­τη ανά­γνω­ση, πώς η αύξη­ση του δια­θέ­σι­μου χώρου στάθ­μευ­σης δεν μπο­ρεί παρά να είναι ωφέ­λι­μη… Χρειά­στη­κε η δια­τύ­πω­ση μία ολο­κλη­ρω­μέ­νη κρι­τι­κής από τον μακα­ρί­τη φίλο Δήμο Μακα­τσώ­ρη, που μας επεσήμανε:

●Η παρέμ­βα­ση στο υπό­γειο χώρο της κάτω Πλα­τεί­ας πιθα­νό­τα­τα θα συνα­ντή­σει ανυ­πέρ­βλη­τα αρχαιο­λο­γι­κά και σοβα­ρά τεχνι­κά προβλήματα.

●Λόγω των παρα­πά­νω θα έχει ένα υψη­λό κόστος, απα­ρά­δε­κτο για κάθε παρε­χό­με­νη θέση στάθμευσης.

●Η κατα­σκευή χώρων στάθ­μευ­σης στο κέντρο της πόλης, στην απλή λογι­κή εξα­σφά­λι­σης πρό­σθε­των θέσε­ων, συνι­στά έμμε­ση αλλά σαφή ‘πρό­σκλη­ση’ για είσο­δο των οχη­μά­των σε αυτό. Αυτή είναι και η σοβα­ρό­τε­ρη παρε­νέρ­γεια, που σε συν­δυα­σμό με την αύξη­ση του στό­λου των κυκλο­φο­ρού­ντων οχη­μά­των θα μετα­τρέ­ψει μεγά­λο μέρος του οδι­κού δικτύ­ου του ιστο­ρι­κού κέντρου σε δια­ζώ­μα­τα ανα­μο­νής εισό­δου στα πάρκιγκ.

●Η κατα­σκευή χώρων στάθ­μευ­σης στο ιστο­ρι­κό κέντρο για επι­σκέ­πτες είναι εκτός όλων των παρα­πά­νω, το πιθά­ρι των Δανα­ΐ­δων, αφού η αύξη­ση των κυκλο­φο­ρού­ντων οχη­μά­των είναι συνεχής.

Ετσι, ένα πολυ­δά­πα­νο μέτρο ‘επί­λυ­σης’ ή έστω ανα­κού­φι­σης του κυκλο­φο­ρια­κού προ­βλή­μα­τος, θα μετα­τρέ­πο­νταν σε παρά­γο­ντα τρα­γι­κής επι­δεί­νω­σής του… Η δια­φο­ρά ανά­με­σα στα υπό­γεια κεντρι­κά πάρ­κιγκ και τα υπαί­θρια περι­φε­ρεια­κά δεν είναι απλή δια­φο­ρά σχε­τι­κών προ­τά­σε­ων. Είναι δύο ριζι­κά αντί­θε­τοι αρχεια­κά άξο­νες και κατά την γνώ­μη μας, μόνον ο ένας οδη­γεί σε λύσεις κοι­νω­νι­κά, οικο­νο­μι­κά και συγκοι­νω­νια­κά αποδεκτές. 

Τα παρα­πά­νω ήταν προ­φα­νέ­στα­τα και μας έπει­σαν πως δεν αρκούν οι καλές προ­θέ­σεις… Μέγα προ­α­παι­τού­με­νο είναι η κρι­τι­κή θεώ­ρη­ση μίας άπο­ψης, ιδιαί­τε­ρα στο φως της ειδι­κής γνώ­σης. Πολ­λές φορές χρειά­ζε­ται η διε­ξα­γω­γή μελέ­της, που θα τεκ­μη­ριώ­σει τα προ­τε­ρή­μα­τα και τα μειο­νε­κτή­μα­τα κάθε πρότασης …

Αυτό, βέβαια δεν είναι πολύ συνη­θι­σμέ­νο στην Ελλη­νι­κή πολι­τι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Ιδιαί­τε­ρα σε αυτή της τοπι­κής αυτο­διοί­κη­σης… Οι προ­σω­πι­κές ‘εμπνεύ­σεις’ θεω­ρού­νται προ­σόν, που μπο­ρεί να συμ­βάλ­λει στην ανα­γνώ­ρι­ση και την υπο­στή­ρι­ξη του προ­τεί­νο­ντα… Στην άλλη όχθη, βεβαί­ως, η παρα­πο­μπή επί­λυ­σης του οποιου­δή­πο­τε προ­βλή­μα­τος σε …μελέ­τη, που εγγυά­ται την μετα­φο­ρά του στις …καλέν­δες…

Στα διάρ­κεια της δημαρ­χια­κής θητεί­ας Μικά­λεφ, είχε συγκρο­τη­θεί μικρή ομά­δα εθε­λο­ντών ερα­σι­τε­χνών στην οποία πρω­τα­γω­νί­στη­σε ο Δήμος Μακα­τσώ­ρης, συμ­με­τεί­χε ο εξαι­ρε­τι­κός τεχνο­κρά­της Πάνος Θεο­δω­ρί­δης και ο υπο­γρά­φων με την ιδιό­τη­τα του ενδια­φε­ρό­με­νου πολί­τη… Αντι­κεί­με­νο των εργα­σιών της ομά­δας: δια­μόρ­φω­ση πλαι­σί­ου προ­τά­σε­ων για συζή­τη­ση πάνω στο κυκλο­φο­ρια­κό-συγκοι­νω­νια­κό πρό­βλη­μα της πόλης. Στα 2010 η ομά­δα κατέ­λη­ξε σε ένα γενι­κό πλαί­σιο. Εκθέ­του­με τηλε­γρα­φι­κά τα αξο­νι­κά του σημεία:

●Ορι­σμός του ιστο­ρι­κού κέντρου ως την περιο­χή, που βρί­σκε­ται ανα­το­λι­κό­τε­ρα από την κολώ­να του Ντού­γκλα-Λεω­φό­ρο Αλε­ξάν­δρας-Πλα­τεία Σαρόκου.

●Εξα­σφά­λι­ση για όλους τους κατοί­κους της παρα­πά­νω περιο­χής, χώρου στάθ­μευ­σης σε υπάρ­χου­σες δομές ή/και σε άλλες που θα ανα­πτυ­χθούν επί τού­του (οικό­πε­δα κατά μήκος του Ιωάν­νου Θεο­τό­κη, σπη­λιά, χώροι στο νέο Λιμά­νι κ.λ.π.). Ας σημειω­θεί, ότι είχε σχε­δόν ολο­κλη­ρω­θεί η κατα­γρα­φή των οχη­μά­των μονί­μων κατοί­κων του ιστο­ρι­κού κέντρου.

●Απα­γό­ρευ­ση διέ­λευ­σης οχη­μά­των μη κατοι­κού­ντων στην παρα­πά­νω περιο­χή. Το ιστο­ρι­κό κέντρο θα είναι προ­σπε­λά­σι­μο από ΤΑΞΙ, Κρα­τι­κά οχή­μα­τα, ασθενοφόρα.

Η παρα­πά­νω περιο­χή θα είναι επί­σης προ­σπε­λά­σι­μη από μικρό στό­λο ηλε­κτρι­κών mini–buses, που θα πραγ­μα­το­ποιούν πρα­κτι­κά δρο­μο­λό­για μέσα στο ιστο­ρι­κό κέντρο. Οι δια­δρο­μές τους θα είναι συνε­χείς και θα εξα­σφα­λί­ζουν σε κάθε γει­το­νιά την προ­σπέ­λα­ση προς σημα­ντι­κά σημεία της καθη­με­ρι­νής δια­βί­ω­σης (διοι­κη­τή­ριο, αστυ­νο­μία, δικα­στή­ρια, λαϊ­κή αγο­ρά, σταθ­μός υπε­ρα­στι­κού ΚΤΕΛ κ.λ.π.)

●Δια­σφά­λι­ση τριών μεγά­λων περι­φε­ρεια­κών πάρ­κιγκ: για βορά στις αλυ­κές, για μέση στις Κου­λί­νες, για Νότο στον Ραδιο­φω­νι­κό σταθ­μό… Συνε­χής ροή λεω­φο­ρεί­ων από τα περι­φε­ρι­κά πάρ­κιγκ σε ολό­κλη­ρο το 24ωρο με ποι­κί­λου­σα συχνό­τη­τα προς την Πλα­τεία Σαρό­κου. Από εκεί είναι εύκο­λη η πρό­σβα­ση πεζή η με τα mini–buses ή τα ταξί προς οποιο­δή­πο­τε σημείο του ιστο­ρι­κού κέντρου και αντί­στρο­φα. Φυσι­κά η πρό­σβα­ση με τα ταξί είναι εξα­σφα­λι­σμέ­νη από οποιο­δή­πο­τε σημείο της πόλης ή του νησιού γενικότερα…

●Ολο­κλή­ρω­ση του μικρού και μεγά­λου δακτυ­λί­ου της πόλης, ώστε κέντρο αλλά και περί­χω­ρα να απαλ­λα­γούν από μεγά­λο μέρος του όγκου της κυκλο­φο­ρί­ας ή της κυκλο­φο­ρί­ας βαρέ­ων οχη­μά­των σε αυτό…

Αυτο­νό­η­το είναι πως η κατα­σκευή του σύγ­χρο­νου ανα­γκαί­ου αυτο­κι­νη­τό­δρο­μου Βορά-Νότου (Αχα­ρά­βης-Κάβου) θα προ­σφέ­ρει μεγά­λη διευ­κό­λυν­ση στην περια­στι­κή κυκλο­φο­ρία και θα στη­ρί­ξει πολύ την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα των παρα­πά­νω μέτρων.

Προ­χω­ρή­σα­με σε αυτή την ανα­φο­ρά για να τονί­σου­με κατα­λή­γο­ντας, ότι:

0σα μέτρα περι­λαμ­βά­νο­νται στο τρέ­χον σχέ­διο εφαρ­μο­γής, που συζη­τεί­ται για το κυκλο­φο­ρια­κό της πόλης ενυ­πάρ­χουν στο προ περί­που 15ετίας πλαί­σιο πρότασης.

Με μία θεμε­λιώ­δη δια­φο­ρά: Όπως τονί­ζα­με και τότε: είναι από­λυ­τα ανα­γκαία η ιεραρ­χη­μέ­νη εξα­σφά­λι­ση-εφαρ­μο­γή των μέτρων.

Δεν είναι νοη­τός, π.χ., ο απο­κλει­σμός του ιστο­ρι­κού κέντρου αν δεν έχει εξα­σφα­λι­σθεί η πλή­ρης λει­τουρ­γία του συστή­μα­τος προ­σέγ­γι­σης των επι­σκε­πτών του. (Λει­τουρ­γία των περι­φε­ρεια­κών χώρων στάθ­μευ­σης και συνε­χής ροή λεω­φο­ρεί­ων μέχρι την Πλα­τεία Σαρόκου).

Δεν μπο­ρούν να κυκλο­φο­ρούν στο κέντρο ΜΗ ηλε­κτρι­κά mini–buses, για­τί αυτό θα συνε­πά­γε­ται αυξη­μέ­νη συγκέ­ντρω­ση καυ­σα­ε­ρί­ων λόγω της πυκνής οικι­στι­κής δόμη­σης μεγά­λου ύψους.

Η απο­σπα­σμα­τι­κή λύση των ανα­γκαί­ων μέτρων ναρ­κο­θε­τεί το γενι­κό ζητούμενο.

Η λογι­κή του: ξεκι­νά­με και στο δρό­μο θα συμπλη­ρώ­νου­με είναι ιδα­νι­κή για το σαμπο­τά­ρι­σμα κάθε τέτοιου τύπου μέτρου κυκλο­φο­ρια­κής ρύθ­μι­σης. Θα συνα­ντή­σει την γενι­κή κατα­κραυ­γή και ανε­ξάρ­τη­τα από το τί έφται­ξε θα παρα­πεμ­φθεί στον κάλα­θο των άχρη­στων και …επι­κίν­δυ­νων.

Ξεκι­νά­με, όταν είμα­στε έτοι­μοι και στον δρό­μο ασφα­λώς θα κάνου­με διορ­θώ­σεις και συμπλη­ρώ­σεις!

Πρέ­πει να τονί­σου­με, ότι το πλαί­σιο των παρα­πά­νω προ­τά­σε­ων δεν δια­κρί­νε­ται για την πρω­το­τυ­πία του…

Ουσια­στι­κά, προ­σαρ­μό­ζει στα κερ­κυ­ραϊ­κά δεδο­μέ­να αυτά, που απο­λύ­τως λογι­κά εφαρ­μό­ζο­νται σε χιλιά­δες πόλεις του κόσμου, μικρές ή μεγα­λύ­τε­ρες, που δια­θέ­τουν ιστο­ρι­κό κέντρο με χαρα­κτη­ρι­στι­κά, που είναι προ­βλη­μα­τι­κά για την ανοι­χτή κυκλο­φο­ρία των οχη­μά­των…Όπως η Κέρκυρα. 

Ατυ­χώς, εδώ, υπάρ­χει, λόγω συγκε­κρι­μέ­νων κοι­νω­νι­κών και πολι­τι­στι­κών δεδο­μέ­νων, μία γενι­κή προ­κα­τά­λη­ψη, πως η απα­γό­ρευ­ση προ­σπέ­λα­σης των αυτο­κι­νή­των στο ιστο­ρι­κό κέντρο συνε­πά­γε­ται δυσχέ­ρεια πρό­σβα­σης σε αυτό…

Ισχύ­ει κυριο­λε­κτι­κά το ακρι­βώς αντί­θε­το… Όταν το παρα­πά­νω δίκτυο προ­τει­νό­με­νων μέτρων εφαρ­μο­σθεί συνο­λι­κά, η δια­δρο­μή προς το ιστο­ρι­κό κέντρο και μέσα σε αυτό θα διευ­κο­λυν­θεί αφά­ντα­στα… Θα στα­μα­τή­σουν οι ατέ­λειω­τες ουρές στου Τσά­ρου, στην Αλε­πού ή στου Σολά­ρι. Θα πάψουν οι ατέ­λειω­τες βόλ­τες γύρω από γνω­στές περιο­χές του ιστο­ρι­κού κέντρου με την προ­σμο­νή απε­λευ­θέ­ρω­σης μίας περι­ζή­τη­της και πολυ­πό­θυ­της θέσης στάθ­μευ­σης… Θα υπάρ­ξει τερά­στια εξοι­κο­νό­μη­ση κατα­να­λι­σκό­με­νης ανά πρό­σβα­ση ενέρ­γειας και θεα­μα­τι­κή μεί­ω­ση των σχε­τι­κών ρύπων…

Για τους λόγους αυτούς εκτι­μά­με, πως αν υπάρ­ξει αυτο­διο­κη­τι­κή αρχή, που θα θελή­σει να …‘σπά­σει αυγά’ πρέ­πει να το κάνει κατά το πρώ­το διά­στη­μα της θητεί­ας της… Πολύ σύντο­μα θα απορ­ρο­φη­θεί η αρνη­τι­κή φόρ­τι­ση, που συνε­πά­γε­ται η σημε­ρι­νή δυσμε­νής προ­διά­θε­ση και προ­κα­τά­λη­ψη… Πολύ σύντο­μα όλοι θα αντι­λη­φθούν τα τερά­στια οφέ­λη τέτοιων ή παρό­μοιων λύσεων.

Η συλ­λο­γι­κή και η ατο­μι­κή ευθύ­νη πολι­τι­κών και κοι­νω­νι­κών φορέ­ων και προ­σω­πι­κο­τή­των μεγά­λη και γι’ αυτό η επί­κλη­ση υπευ­θυ­νό­τη­τας είναι ουσιαστική…

Ιδέ­ες μεμο­νω­μέ­νες, ασύ­ντα­κτες, ανερ­μά­τι­στες, ασύν­δε­τες προ­σφέ­ρουν πολύ­τι­μες υπη­ρε­σί­ες σε όσους επι­θυ­μούν την παρά­τα­ση των σημε­ρι­νών αδιε­ξό­δων… Αυτοί, που τις εκστο­μί­ζουν μπο­ρεί και να την …βρί­σκουν με την σημε­ρι­νή τρέ­λα… Μπο­ρεί και να τους ευχα­ρι­στεί ή να τους ταιριάζει… 

ΥΓ.  Εξαι­ρε­τι­κά ενδια­φέ­ρου­σα η σχε­τι­κή πρό­τα­ση της Λέσχης Αυτο­κι­νή­του Κέρ­κυ­ρας. Είναι πρό­τα­ση συγκρο­τη­μέ­νη, με αρχή και τέλος. υπάρ­χουν αρκε­τές επι­κα­λύ­ψει με την πρό­τα­ση, που εκθέ­σα­με σε αυτό το κεί­με­νο… Πολύ­φυ­σι­κό αφού και οι δύο έχουν κίνη­τρο την επί­λυ­ση ενός μέγι­στου προ­βλή­μα­τος της Κέρ­κυ­ρας… Χωρίς εξυ­πνα­κί­στι­κα κόλπα… 

   

12.8.2023.“Καλοκαιρινή Αύρα–Summer Breeze” από την ΦΩΛΕΚΕ

Αρχί­ζει από­ψε, Τετάρ­τη 2 Αυγού­στου στο Γαλα­κτο­πω­λείο ‘Αλέ­ξη’ στα ‘Ψαρά­δι­κα’ (Αγί­ου Βασι­λεί­ου 12) αλλά ευτυ­χώς κρα­τά­ει δύο μήνες και έχου­με όλοι την ευκαι­ρία να την επισκεφτούμε…

Μιλά­με για την έκθε­ση φωτο­γρα­φί­ας με τον παρα­πά­νω τίτλο, που οργα­νώ­νει η Φωτο­γρα­φι­κή Λέσχη Κέρ­κυ­ρας (ΦΩΛΕΚΕ).

Δύο από τα μέλη της, οι Γεώρ­γιος Βλα­χό­που­λος και Βασί­λειος Παν­δής θα εκθέ­σουν έργα τους.

Μπρά­βο στους δημιουρ­γούς, μπρά­βο και στην ΦΩΛΕΚΕ, που απο­δει­κνύ­ει για πολ­λο­στή φορά, ότι είναι ένας σεμνός, συνε­πής και δρα­στή­ριος φορέ­ας υπη­ρέ­της της τέχνης…

 

4.8.2023. Kumku Yamki: 

μία δια­φο­ρε­τι­κή  και εξαι­ρε­τι­κά ενδια­φέ­ρου­σα παράσταση

Η φίλ­τα­τη Ζωή Βλάσ­ση, μας έχει συνη­θί­σει σε καλ­λι­τε­χνι­κές δημιουρ­γί­ες απαι­τη­τι­κές, δια­φο­ρε­τι­κές και πολύ ευχά­ρι­στες για τους θεα­τές της…

Υπη­ρε­τεί με από­λυ­τη αφο­σί­ω­ση το θέα­τρο κού­κλας σε τομείς και πεδία τελεί­ως έξω από τα τετριμμένα…

Και τώρα, μας υπό­σχε­ται κάτι δια­φο­ρε­τι­κό! Μία κού­κλα, η Kumku Yamki σε ανθρώ­πι­νες δια­στά­σεις, δηλα­δή μία κού­κλα – άνθρω­πος σε παι­δι­κή ηλι­κία, που εκφρά­ζει την φυσι­κή της ανά­γκη να συμ­βιώ­σει με το φυσι­κό της περι­βάλ­λον αρμο­νι­κά, ισόρ­ρο­πα. Αυτή την ανά­γκη της απει­λεί η τεχνο­λο­γι­κή τερα­το­γέ­νε­ση του πολι­τι­σμού μας…

Η παρά­στα­ση, ασφα­λώς δεν έχει ηλι­κια­κούς περιο­ρι­σμούς για το κοινό.

Γι’ αυτό σας προ­τεί­νου­με θερ­μά την παρα­κο­λού­θη­σή της. Την Παρα­σκευή 4 Αυγού­στου στην βίλα Κεφα­λο­μά­ντου­κο, Σπύ­ρου Ραθ Β. Στις 9 μ.μ.

Μην την χάσε­τε… Δεν είναι το είδος της τέχνης, που έχου­με συχνά την ευκαι­ρία να απολαύσουμε…

Συντε­λε­στές της παράστασης:

Σύλληψη/σκηνοθεσία/κείμενο: Ζωή Βλάσ­ση Χορο­γρα­φία: Ευαγ­γε­λία Χατζη­τζά­νου Ερμη­νεία: Μαριάν­να Τρια­ντα­φύλ­λου, Ευαγ­γε­λία Χατζη­τζά­νου, Ζωή Βλάσ­ση Κατα­σκευή κού­κλας: Katarina Cakova Σχε­δια­σμός ήχου: Αλέ­κος Μία­ρης, Χάρης Πανδής

 

Cavalleria Rusticana στην Κέρ­κυ­ρα, 2 Οκτώ­βρη 2023.

Ακό­μη και η αναγ­γε­λία μίας καλ­λι­τε­χνι­κής εκδή­λω­σης κλί­μα­κας, είναι ένα γεγο­νός ιδιαί­τε­ρης σημα­σί­ας για την πόλη και το νησί. Πολύ περισ­σό­τε­ρο όταν η πραγ­μα­το­ποί­η­σή της είναι δρο­μο­λο­γη­μέ­νη. Μιλά­με για την διά­ση­μη όπε­ρα του Pietro Mascagni: Cavalleria Rusticana.

Το φυσι­κό περι­βάλ­λον, που προ­σφέ­ρει η σκα­λι­νά­δα της μητρό­πο­λης είναι το ιδα­νι­κό σκη­νι­κό, από­λυ­τα εναρ­μο­νι­σμέ­νο με το θέμα της όπε­ρας, που δια­δρα­μα­τί­ζε­ται έξω από Σικε­λι­κή Εκκλη­σία την Κυρια­κή του Πάσχα.

Κάτι, που είναι ιδιαί­τε­ρα σημα­ντι­κό, υπο­γραμ­μί­σι­μο και διδα­κτι­κό για τα πολι­τι­στι­κά μας πράγ­μα­τα: Το ανέ­βα­σμα της Οπε­ρας στη­ρί­ζε­ται κατά συντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία σε τοπι­κές δυνά­μεις. Θα δια­πι­στώ­σε­τε, βλέ­πο­ντας στην αφί­σα ονό­μα­τα και πρό­σω­πα, πως μου­σι­κοί χορω­δοί, μονω­δοί, ορχή­στρα, δάσκα­λοι είναι συμπα­τριώ­τες με θητεία στην μου­σι­κή και το θέατρο…

Την ιδέα του ανε­βά­σμα­τος της Cavalleria την είχα­με πριν από αρκε­τά χρό­νια και την συζη­τού­σα­με στην Οπε­ρα Δωμα­τί­ου Κέρ­κυ­ρας. Η απο­τυ­χία υλο­ποί­η­σης βαρύ­νει κυρί­ως εμάς αλλά αυτό δεν μας εμπο­δί­ζει να χαρού­με με όλη μας την ψυχή, σήμε­ρα, που το όρα­μα υλοποιείται…

Αξί­ζει τον κόπο να πετύ­χει πάση δυνά­μει η προ­σπά­θεια… Για­τί μετα­ξύ πολ­λών άλλων θετι­κών απο­τε­λε­σμά­των θα έχει και την πιθα­νό­τη­τα καθιέ­ρω­σης μίας τέτοιας εκδή­λω­σης τον χρόνο…

Μακά­ρι!

Καλή δου­λειά στους συντελεστές… 

 24.7.2023. 5η  Μεσο­γεια­κή Συνά­ντη­ση Τάξε­ων βιολοντσέλου

Μία εκδή­λω­ση, που έχει ήδη πραγ­μα­το­ποι­η­θεί και που η παν­δη­μία εμπό­δι­σε την συνέ­χι­σή της επα­να­λαμ­βά­νε­ται φέτος με την πρω­το­βου­λία του Μου­σι­κού τμή­μα­τος του Ιονί­ου Πανε­πι­στη­μί­ου. Πρό­κει­ται για μία μου­σι­κή εβδο­μά­δα με εξαι­ρε­τι­κά ενδια­φέ­ρο­ντες και σημα­ντι­κούς ήχους, που θα απο­δώ­σουν Μεσο­γεια­κοί εκτε­λε­στές, που τους ενώ­νει η αγά­πη για το τσέλο. 

Ξεχω­ρι­στό γεγο­νός η επι­βαλ­λό­με­νη διά­κρι­ση τιμής στον Βύρω­να Φιδε­τζή, ακά­μα­τα δάσκα­λο και υπη­ρέ­τη της μου­σι­κής τέχνης επί τόσα χρό­νια με τόσο πάθος και τέτοια ποιότητα…

Παρα­θέ­του­με το ανα­λυ­τι­κό πρό­γραμ­μα της εκδήλωσης.

Μακά­ρι οι Κερ­κυ­ραί­ες και οι Κερ­κυ­ραί­οι να ανα­γνω­ρί­σουν την σημα­σία της, για να μπο­ρέ­σει, με την στή­ρι­ξή μας, να γίνει θεσμός… Και να κρατήσει…

Δύσκο­λο για την Κέρ­κυ­ρα αλλά πάντα ελπίζουμε…

 

19.7.2023. Ονο­μα­σία της Αίθου­σας τέχνης ως αίθου­σα: ‘Θάνος Χρήστου’

Η πρω­το­βου­λία αξιέ­παι­νη αν και καθυ­στε­ρη­μέ­νη… Όπως πολ­λά από τα ορθά που πραγ­μα­το­ποιού­νται κάποια στιγ­μή και σε κάνουν να πεις αυθόρ­μη­τα: επί τέλους.

Για­τί η προ­σω­πι­κό­τη­τα και η δρά­ση του Θάνου Χρή­στου είναι ταυ­τι­σμέ­νη με την οργά­νω­ση και ανα­βάθ­μι­ση της Δημο­τι­κής Πινα­κο­θή­κης του Δήμου Κέρ­κυ­ρας, στα μέσα της 10ετίας του 90 και κατά την διάρ­κεια της Ακα­δη­μαϊ­κής του θητεί­ας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.

Το όνο­μά του απο­δό­θη­κε στην αίθου­σα εκθέ­σε­ων της Δημο­τι­κής πινα­κο­θή­κης, που βρί­σκε­ται στον ‘κήπο του λαού’.

Για το φθι­νό­πω­ρο έχει προ­α­ναγ­γελ­θεί τιμη­τι­κή αφιε­ρω­μα­τι­κή εκδή­λω­ση για τον Θάνο…

Τον κρα­τά­με με ευγνω­μο­σύ­νη στην μνή­μη μας.

 …Πρό­τυ­πη η οργά­νω­ση τρο­φο­δο­σί­ας των καταστημάτων 

στην παλιά πόλη  ή μία εικό­να χίλιες λέξεις!!!

Γήπε­δο Θινα­λί­ων: Άλλο ένα δείγ­μα της ποιό­τη­τας της αθλη­τι­κής υπο­δο­μής του νησιού.

Η πόλη του Θινα­λί­ου -για πόλη πρό­κει­ται- είναι η πρω­τεύ­ου­σα της ομώ­νυ­μης περιο­χής, που την τελευ­ταία 30ετία του­λά­χι­στον έχει ανα­πτυ­χθεί οικο­νο­μι­κά και οικι­στι­κά… Αναρ­χα και με πολ­λές ελλεί­ψεις, όπως όλο το νησί, όπως όλη η χώρα…

Ένα από τα στοι­χειώ­δη, τα βασι­κά στοι­χεία της ποιό­τη­τας ζωής ενός δια­μορ­φού­με­νου οικι­σμού είναι οι σχο­λι­κές και οι αθλη­τι­κές υπο­δο­μές, που έχουν να κάνουν άμε­σα με την νεο­λαία και την ανά­πτυ­ξή της…

Από αυτή την άπο­ψη η Κέρ­κυ­ρα είναι η …’κόλα­ση’ του αθλη­τι­σμού αφού ΔΕΝ θα βρει κανείς, όσο και αν ψάξει χει­ρό­τε­ρο νομό στην χώρα από άπο­ψη αθλη­τι­κών χώρων… Ελά­χι­στοι, σε άθλια και συνε­χώς επι­δει­νού­με­νη κατά­στα­ση, ασυ­ντή­ρη­τοι, εγκα­τα­λειμ­μέ­νοι… Τους συνο­δεύ­ουν όμως, οι πιο κατη­γο­ρη­μα­τι­κές και θερ­μές υπο­σχέ­σεις και δεσμεύ­σεις των πολι­τι­κών για πλή­ρη και ουσια­στι­κή βελτίωση…

Το γήπε­δο του Θινα­λί­ου είναι ακό­μη χει­ρό­τε­ρη περί­πτω­ση… Για­τί αυτό το παρα­τη­μέ­νο χωρά­φι, το ‘δια­κο­σμη­μέ­νο’ με μπά­ζα και άλλα υλι­κά συμπλή­ρω­σε 4ετία από την έγκρι­ση από­φα­σης χρη­μα­το­δό­τη­σης της επι­σκευ­ής του χλοοτάπητα…

Πέρα­σαν, λοι­πόν τα τέσ­σε­ρα χρό­νια και η φύση φρό­ντι­σε να επι­λύ­σει από μόνη της το ζήτη­μα. …Λίγο ακα­νό­νι­στα, λίγο ανοργάνωτα…

Μπο­ρεί­τε να το δεί­τε και στις φωτο­γρα­φί­ες του ιστό­το­που ‘Κέρ­κυ­ρα Σήμε­ρα’, που κλέ­ψα­με. Εκεί βρί­σκε­ται και το σχε­τι­κό ρεπορ­τάζ, το οποίο σας προ­τεί­νου­με: να δια­βά­σε­τε (https://www.kerkyrasimera.gr/%ce%be%ce%ad%cf%86%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf-%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%ad%ce%bb%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%b3%ce%ae%cf%80%ce%b5%ce%b4%ce%bf-%ce%b1%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b2%ce%b7%cf%82/).

Η εικό­να θλι­βε­ρή. Ένα κορι­τσά­κι με αθλη­τι­κή φόρ­μα ανά­με­σα σε πετα­μέ­να άχρη­στα υλι­κά, σε χόρ­τα, που φτά­νουν στο μπόι της πάνω σε ένα χωμα­τό­δρο­μο, που θα έπρε­πε να είναι μία καλο­στρω­μέ­νη δια­δρο­μή για την εκκί­νη­ση και φόρα αλμά­των μήκους…

Δεν αξί­ζει να πλα­τειά­σου­με… Σκε­φτό­μα­στε μόνον: Πόσο εξω­πραγ­μα­τι­κό είναι ένα μικτό στά­διο ποδο­σφαί­ρου-στί­βου με 6 του­λά­χι­στον δια­δρο­μές ταρ­τάν και κερ­κί­δα 2-3 χιλιά­δων θεα­τών… Πλάι σε σύγ­χρο­νο κλει­στό γυμνα­στή­ριο αθλο­παι­διών (μπά­σκετ, βόλ­λευ, χάντ­μπωλ κ.λ.π.) με κερ­κί­δα για χίλιους περί­που θεα­τές και με δύο στεγ­μα­σμέ­νες δια­δρο­μές για χει­με­ρι­νή προ­πό­νη­ση σε δρό­μους και άλμα­τα… Είναι τόσο πολύ πάνω από τις λογι­κές, φυσι­κές προσ­δο­κί­ες του λαού και της νεο­λαί­ας της περιοχής;;;

Η μόνη του ‘παρη­γο­ριά’ είναι πως στα ίδια χάλια βρί­σκε­ται και η Μέση και η Νότια Κέρ­κυ­ρα… Με μικρο­δια­φο­ρές και μικροπαραλλαγές… 

Δια­βά­στε το σημεί­ω­μα και μαζί την μαρ­τυ­ρία του προ­πο­νη­τή της Γυμνα­στι­κής Ενω­σης Θινα­λί­ων, Γερά­σι­μου Κρη­τι­κού. Δεν τον γνω­ρί­ζου­με αλλά ασφα­λώς του ανή­κει ο σεβα­σμός και η εκτί­μη­ση για την προ­σπά­θεια, που κατα­βάλ­λει στο κλί­μα των προ­φα­νών απί­στευ­των καθη­με­ρι­νών δυσκολιών. 

Ταυ­τό­χρο­να ας ανα­λο­γι­στού­με, πως σοβα­ρό μερί­διο ευθύ­νης για την αθλιό­τη­τα αυτή έχει η δική μας ανε­κτι­κό­τη­τα, η σιω­πη­ρή απο­δο­χή η τάση παρά­καμ­ψης… Όλα αυτά τα κου­σού­ρια μας που μετα­τρέ­πουν το αδια­νό­η­το, το απα­ρά­δε­κτο, το προ­σβλη­τι­κό σε φυσιο­λο­γι­κό, συνη­θι­σμέ­νο, αποδεκτό…

Το γνω­ρί­ζουν και οι εξου­σιά­ζο­ντες όταν μας δου­λεύ­ουν με παχειά λόγια σαν Μαυ­ρο­για­λού­ροι και από μέσα τους μας περι­γρά­φουν σαν κοροϊδάρες…

9.6.2023. Θεο­δό­σης Πυλα­ρι­νός: 

«Το πεπρω­μέ­νο στο αφη­γη­μα­τι­κό έργο του Κων­στα­ντί­νου Θεο­τό­κη»

ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Η Διοι­κη­τι­κή Επι­τρο­πή της Ανα­γνω­στι­κής Εται­ρί­ας Κερκύρας,

στο πλαί­σιο των επε­τεια­κών εκδη­λώ­σε­ών της για τη συμπλή­ρω­ση εκα­τό ετών

από τον θάνα­το του Κων­στα­ντί­νου Θεο­τό­κη (1872-1923),

σας προ­σκα­λεί στην ομιλία

του Ομ. Καθη­γη­τή της Νεο­ελ­λη­νι­κής Λογο­τε­χνί­ας του Ιονί­ου Πανεπιστημίου

κ. Θεο­δό­ση Πυλαρινού

με τίτλο: «Το πεπρω­μέ­νο στο αφη­γη­μα­τι­κό έργο του Κων­στα­ντί­νου Θεο­τό­κη»

Η εκδή­λω­ση θα πραγματοποιηθεί

την Παρα­σκευή 9 Ιου­νί­ου και ώρα 20:00, στην Ανα­γνω­στι­κή Εται­ρία Κερκύρας.

Θα υπάρ­χει ταυ­τό­χρο­νη δια­δι­κτυα­κή μετά­δο­ση στο κανά­λι της Ανα­γνω­στι­κής στο YouTube:

https://www.youtube.com/channel/UChyFZ0BTA2bktfFqmCUYImQ

Λίγα λόγια για την ομιλία:

Η Ανα­γνω­στι­κή Εται­ρία, με τη διά­λε­ξη του Ομ. Καθη­γη­τή Θεο­δό­ση Πυλα­ρι­νού, εγκαι­νιά­ζει τις επε­τεια­κές εκδη­λώ­σεις της για  τη συμπλή­ρω­ση εκα­τό ετών από την εκδη­μία του λογο­τέ­χνη Κων­στα­ντί­νου Θεο­τό­κη (1872-1923), ο οποί­ος, εκτός όλων των άλλων, υπήρ­ξε ιδρυ­τι­κό μέλος της Ανα­γνω­στι­κής Εται­ρί­ας και μάλι­στα διε­τέ­λε­σε Γραμ­μα­τέ­ας της Διοι­κη­τι­κής Επι­τρο­πής της, κατά τα έτη 1898-1900.

Ο Ντί­νος Θεο­τό­κης είναι μια εμβλη­μα­τι­κή προ­σω­πι­κό­τη­τα των επτα­νη­σια­κών και γενι­κό­τε­ρα των ελλη­νι­κών γραμ­μά­των. Γαλου­χή­θη­κε στην αστι­κή κερ­κυ­ραϊ­κή κοι­νω­νία  του τέλους του 19ου αιώ­να και στη συνέ­χεια συμ­με­τεί­χε στο ευρω­παϊ­κό πνευ­μα­τι­κό γίγνε­σθαι, με θαυ­μα­στή αφο­μοιω­τι­κή και δημιουρ­γι­κή ικα­νό­τη­τα, χωρίς όμως ποτέ να εγκα­τα­λεί­ψει επί της ουσί­ας την κερ­κυ­ραϊ­κή του ταυ­τό­τη­τα και το όρα­μα κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης, που τον διέκρινε.

Σχε­τι­κά με το θέμα της διά­λε­ξης, ο κ. Πυλα­ρι­νός σημειώ­νει τα εξής: «Αν ο Έρω­τας και το Χρή­μα απο­τε­λούν τους πρω­τα­γω­νι­στές στο πεζο­γρα­φι­κό έργο του Κων­στα­ντί­νου Θεο­τό­κη, εκεί­νη που κινεί μυστι­κά τα νήμα­τα της δρά­σης, που ρυθ­μί­ζει την πλο­κή και καθο­ρί­ζει τη μορ­φή της λύσης – δρα­μα­τι­κή, σε κάθε περί­πτω­ση –, είναι η ανθρώ­πι­νη μοί­ρα· το άδη­λο πεπρω­μέ­νο, στα δίχτυα του οποί­ου, εξου­θε­νω­μέ­νοι και ανί­σχυ­ροι, εμπλέ­κο­νται αδιέ­ξο­δα οι ήρω­ές του. Ιδί­ως στα μυθι­στο­ρή­μα­τά του, τα οποία, τηρου­μέ­νων των ανα­λο­γιών, ενέ­χουν τα συστα­τι­κά της αρχαί­ας τρα­γω­δί­ας, η μοί­ρα έχει τον τελευ­ταίο λόγο, δικαιώ­νο­ντας όσους τηρούν τα νενο­μι­σμέ­να και εκμη­δε­νί­ζο­ντας εκεί­νους, οι οποί­οι, αλα­ζο­νι­κά και αυθαί­ρε­τα, υπερ­βαί­νουν τα όρια».

Σύντο­μο βιο­γρα­φι­κό του Ομ. Καθη­γη­τή Θεο­δό­ση Πυλα­ρι­νού και επι­λεγ­μέ­νη εργο­γρα­φία του

Ο Θεο­δό­σης Πυλα­ρι­νός είναι Ομό­τι­μος Καθη­γη­τής της Νεο­ελ­λη­νι­κής Λογο­τε­χνί­ας του Ιονί­ου Πανε­πι­στη­μί­ου. Το μεγα­λύ­τε­ρο μέρος των μελε­τών του ανα­φέ­ρε­ται στην Επτα­νη­σια­κή Σχο­λή, την Κυπρια­κή Λογο­τε­χνία, τον περιο­δι­κό Τύπο και τη Γενιά του 1970.

Πολυ­γρα­φό­τα­τος, με πολυ­σχι­δές και πρω­τό­τυ­πο ερευ­νη­τι­κό έργο, φώτι­σε άγνω­στες πτυ­χές της νεο­ελ­λη­νι­κής κι ειδι­κό­τε­ρα της επτα­νη­σια­κής λογοτεχνίας.

Συνερ­γά­στη­κε σε πολ­λά λογο­τε­χνι­κά και επι­στη­μο­νι­κά περιο­δι­κά, επε­τη­ρί­δες και συλ­λο­γι­κούς τόμους, δημο­σιεύ­ο­ντας δεκά­δες άρθρα, μελέ­τες και επι­στη­μο­νι­κές κριτικές.

Είναι μέλος της Ανα­γνω­στι­κής Εται­ρί­ας και υπήρ­ξε για χρό­νια δρα­στή­ριο μέλος και επί σει­ρά ετών  Αντι­πρό­ε­δρος της Εται­ρεί­ας Κερ­κυ­ραϊ­κών Σπου­δών – Μου­σεί­ου Σολωμού.

Ακο­λου­θούν ορι­σμέ­νοι τίτλοι βιβλί­ων του, επτα­νη­σια­κού ενδιαφέροντος:

α) Εκδό­σεις Ανα­γνω­στι­κής Εταιρίας:

– Ανα­γνω­στι­κή Εται­ρία Κερ­κύ­ρας, Λεύ­κω­μα (επιμ.), Κέρ­κυ­ρα 2006.

– Αφιέ­ρω­μα στον Γερά­σι­μο Θ. Χυτή­ρη (επιμ.), Κέρ­κυ­ρα 2008.

– Γερά­σι­μου Θ. Χυτή­ρη, Ιωαν­νί­κιος Καρ­τά­νος. Ανα­δρο­μή στις νεο­ελ­λη­νι­κές ρίζες, (επιμ.) Κέρ­κυ­ρα 2008.

– «Η φωτει­νή απαι­σιο­δο­ξία», μία ομι­λία του Μιχα­ήλ Ι. Δεσύλ­λα για τον Λορέν­τσο Μαβί­λη (επιμ.), Κέρ­κυ­ρα 2012.

– Γλωσ­σι­κός πατριω­τι­σμός. Οι αγώ­νες για την καθιέ­ρω­ση της γλώσ­σας του ελλη­νι­κού λαού από τον Βράι­λα Αρμέ­νη στην κερ­κυ­ραϊ­κή εφη­με­ρί­δα Πατρίς έως τον Λορέν­τσο Μαβί­λη στη Βου­λή των Ελλή­νων, Κέρ­κυ­ρα 2013.

– Δελτίο(ν) Ανα­γνω­στι­κής Εται­ρί­ας. Ευρε­τή­ρια, Κέρ­κυ­ρα 2015.

β) Δημο­σιεύ­μα­τα Εται­ρεί­ας Κερ­κυ­ραϊ­κών Σπουδών:

– Οι ανέκ­δο­τες επι­στο­λές του Κερ­κυ­ραί­ου λαϊ­κού ποι­η­τή Σπύ­ρου Περού­λη προς τον δημο­τι­κι­στή δάσκα­λο και λογο­τέ­χνη Ηλία Σταύ­ρο (1905-1915), Κέρ­κυ­ρα 1998.

– Δημή­τρης Ι. Σουρ­βί­νος «ο ασκού­με­νος της νυκτός», Κέρ­κυ­ρα 2006.

– Ηλί­ας Αλ. Σταύ­ρου, «Ο Κερ­κυ­ραί­ος δημο­τι­κι­στής λογο­τέ­χνης, Κέρ­κυ­ρα 2008.

– Κων­στα­ντί­νου Τυπάλ­δου Πρε­τε­ντέ­ρη, Ποι­ή­μα­τα, Κέρ­κυ­ρα 2008 (έκδ. κοι­νή με τη Βασι­λι­κή Σταμάτη).

– Γερά­σι­μου Χυτή­ρη, Τα λαο­γρα­φι­κά της Κέρ­κυ­ρας Β΄ (επιμ.), Κέρ­κυ­ρα 2008. 

– Hλία Σταύ­ρου, Τα ευρι­σκό­με­να, Κέρ­κυ­ρα 2009.

– Κων­στα­ντί­νου Θεο­τό­κη, Ο Φαί­δω­νας, Κέρ­κυ­ρα 2009.

γ) Άλλα έργα επτα­νη­σια­κού περιεχομένου:

– Το Λεύ­κω­μα της Ειρή­νης Α. Δεντρι­νού, Αθή­να 1989.

– Επτα­νη­σια­κή Σχο­λή, Αθή­να 2003.

– Λορέν­τσου Μαβί­λη, Τα κρι­τι­κά κεί­με­να. Αθή­να 2007.

– Ειρή­νη Α. Δεντρι­νού, Τα διη­γή­μα­τα, Αθή­να 2014.

– Ιακώ­βου Πολυ­λά, Τα κρι­τι­κά κεί­με­να, Αθή­να 2015.

– Κων­στα­ντί­νος Θεο­τό­κης, Η ζωή και ο θάνα­τος του Καρα­βέ­λα (έκδ. και επιμ.), Αθή­να 2023.

δ) Άλλες πρό­σφα­τες εκδόσεις:

Για τη Γενιά του 1970:

– Για τον Αντώ­νη Φωστιέ­ρη κρι­τι­κά κεί­με­να, Λευ­κω­σία 2017.

– Για τον Γιώρ­γο Μαρ­κό­που­λο, Κρι­τι­κά κεί­με­να. Λευ­κω­σία 2017.

– Κώστας Γ. Παπα­γε­ωρ­γί­ου, Αθή­να 2020.

– Το πέν­θος και η ελλη­νι­κή θρη­σκευ­τι­κό­τη­τα στην ποί­η­ση και στα γρα­πτά του Γιώρ­γου Μαρ­κό­που­λου, Αθή­να 2021.

– Ο ποι­η­τής Αντώ­νης Φωστιέ­ρης, Αθή­να 2021.

– Για τον Γιώρ­γο Βέη. Κρι­τι­κά κεί­με­να (για την ποί­η­ση και τα ταξι­διω­τι­κά του κεί­με­να), Αθή­να 2021 και 2022.

– Για τον Βύρω­να Λεο­ντά­ρη. Κρι­τι­κά κεί­με­να, Αθή­να 2023.

Κυπρια­κά μελετήματα:

– Ιμερ­τής Κύπρου έπεα. Η ποι­η­τι­κή κατά­θε­ση της Κλαί­ρης Αγγε­λί­δου, Αθή­να 2008.

– Για τον Χαρα­λα­μπί­δη. Κρι­τι­κά κεί­με­να, Λευ­κω­σία 2009.

– Πολυ­ξέ­νης Λοϊ­ζιά­δος, Τα έργα. Λευ­κω­σία 2011 (μαζί με την Γ. Παρασκευά-Χατζηκώστα).

– Εν εινα­λίη Κύπρω έσσετ’ αοι­δός. Μελε­τή­μα­τα για την κυπρια­κή λογο­τε­χνία, Αθή­να 2011.

– Μελε­τή­μα­τα για τα Κυπρια­κά Γράμ­μα­τα, Λευ­κω­σία 2022.

28.5.2023. Εται­ρεία Κερ­κυ­ραϊ­κών Σπου­δών-Μου­σεί­ου Σολωμού

ΑΦΘΑΡΤΟΣ ΛΟΓΟΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Μ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑ ΕΝΟΣ ΧΩΡΟΥ

100 χρό­νια από τον Θάνα­το του μεγά­λου λογοτέχνη.

Η πρω­το­βου­λία είναι από κάθε άπο­ψη αξιέ­παι­νη… Ο Ντί­νος Θεο­τό­κης είναι ένας από τους κορυ­φαί­ους των ελλη­νι­κών γραμ­μά­των, από τους πρω­το­πό­ρους του κοι­νω­νι­κού μυθι­στο­ρή­μα­τος, από τους πρώ­τους μαρ­ξι­στές με δρά­ση στην Κέρ­κυ­ρα και την Ελλάδα…

Εγγύ­η­ση για την ποιό­τη­τα της έκθε­σης ο επι­με­λη­τής της φίλ­τα­τος Κώστας Σου­έ­ρεφ, που έχει την εμπει­ρία, την γνώ­ση και το ήθος να ανα­δεί­ξει ποιο­τι­κά το εγχείρημα…

4.6.2023. Ευτυ­χώς, γλυτώσαμε…

Και επει­δή τα πολ­λά τα λόγια είναι φτώ­χεια, θα σας κατα­θέ­σου­με τα τεκ­μή­ρια της άπο­ψής μας…

Και μέσα στο κλί­μα αυτής της βαθιάς ικα­νο­ποί­η­σης για την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα των δημο­τι­κών μας αρχών στην διάρ­κεια της 13ετίας έρχε­ται τώρα η Corfu Press να μας θυμί­σει, πως θα είχε κατα­ντή­σει η Ιόνια Βου­λή αν το έργο εσω­τε­ρι­κής και εξω­τε­ρι­κής της ανά­πλα­σης είχε υλοποιηθεί… 

Όλα αυτά τα γρά­φου­με για­τί δεν αρκεί να γνω­ρί­ζου­με… Πρέ­πει και να θυμόμ­στε… Και επει­δή έρχο­νται κρί­σι­μες εκλο­γι­κές δια­δι­κα­σί­ες για την πόλη, το νησί την περι­φέ­ρεια θέλου­με να τα θυμό­μα­στε για να μην κάνου­με κανέ­να λάθος την ώρα της κρίσης…

Και δεν είναι μόνον αυτά… Θα μπο­ρού­σα­με να γεμί­σου­με σελί­δες με όσα σπου­δαία και μεγά­λα έγι­ναν σε αυτόν τον τόπο αυτά τα 13 χρόνια…

●Τέρ­μα στο πρό­βλη­μα της ύδρευ­σης με άφθο­νο ποιο­τι­κό νερό, από τα καλύ­τε­ρα του κόσμου με ιδα­νι­κές περιε­κτι­κό­τη­τες σε άλα­τα και απί­στευ­τα χαμη­λή αγω­γι­μό­τη­τα… Με τέλειο δίκτυο αγω­γών μεταφοράς…

●Τέρ­μα στο κυκλο­φο­ρια­κό χάος της πόλης χάρις στον συνο­λι­κό σχε­δια­σμό (απο­κλει­σμός του ιστο­ρι­κού κέντρου, περι­φε­ρεια­κά πάρ­κιγκ, υπό­γειο πάρ­κιγκ Σαρό­κου, τέλεια δημο­τι­κή αστι­κή συγκοι­νω­νία κ.λ.π.). Αλλά και γύρω από την πόλη με τους δύο δακτύ­λιους που προ­στέ­θη­καν, οι ταχύ­τη­τες προ­σπέ­λα­σης είναι πλέ­ον απίστευτες… 

●Κατα­πλη­κτι­κό οδι­κό εθνι­κό και επαρ­χια­κό δίκτυο σε άρι­στη κατά­στα­ση οδο­στρώ­μα­τος με ναυαρ­χί­δα τον νέο εθνι­κό αυτο­κι­νη­τό­δρο­μο Κάβος-Αχα­ρά­βη, που σου επι­τρέ­πει να πραγ­μα­το­ποιείς αυτή την δια­δρο­μή σε 30-40’.

Όλα αυτά και πολ­λά άλλα ορί­ζουν την εξαι­ρε­τι­κή ποιό­τη­τα της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μας… Όμως θα ήταν άστο­χο να μην ανα­φερ­θού­με έστω και ενδει­κτι­κά σε μερι­κές βασι­κές κακο­το­πιές, που κατα­φέ­ρα­με να απο­φύ­γου­με… Οι τρείς, που παρα­θέ­σα­με είναι χαρακτηριστικές…

Για να ξέρου­με τί μπο­ρεί να πάθου­με αν …δεν προσέχουμε…

24.5.2025. Ομι­λία του Βασί­λη Πανδή

Την Τετάρ­τη, λοι­πόν στην αίθου­σα της Ιατρο­χει­ρουρ­γι­κής εται­ρεί­ας (Ιατρείο) στις 8:00 μ.μ. ο εξαί­ρε­τος συνά­δελ­φος Βασί­λης Παν­δής, ορθο­πε­δι­κός θα ειση­γη­θεί για αυτό το πρω­τό­τυ­πο με μεγά­λη έκτα­ση θέμα και  μπο­ρεί να δια­φω­τί­σει την αλλη­λέν­δε­τη σχέ­ση ειδι­κής επι­στη­μο­νι­κής γνώ­σης και τεχνολογίας…

Μην το ξεχά­σε­τε!  Τετάρ­τη 24 Μάη, 20:00 στο ιατρείο (Ιατρο­χει­ρουρ­γι­κή Εται­ρεία Κέρκυρας)

18.5.2023. Μία ξεχω­ρι­στή έκθεση

Στην ΦΑΙΑΚΙΑ την είχα­με ήδη και από και­ρό προ­α­ναγ­γεί­λει με την αφί­σα της δρά­σης, ανά­με­σα σε άλλες στο κυλιό­με­νο slider: έγι­ναν… γίνο­νται… θα γίνουν… στην Κέρ­κυ­ρα. (πάνω δεξιό μέρος της σελί­δας ΚΕΡΚΥΡΑ).

Επα­να­λαμ­βά­νου­με και υπο­γραμ­μί­ζου­με την σημα­σία αυτής της δρά­σης, που ενσαρ­κώ­νει το ανα­γκαίο πνεύ­μα συνερ­γα­σί­ας ανά­με­σα στο ΙΠ και φορείς του τόπου και ταυ­τό­χρο­να ξεφεύ­γει από τα τετριμ­μέ­να…Αφορ­μή η διε­θνής ημέ­ρα μου­σεί­ων (18η του Μάη).Παρα­θέ­του­με το σχε­τι­κό ρεπορ­τάζ της Corfupress:

Στην αίθου­σα περιο­δι­κών εκθέ­σε­ων και εκδη­λώ­σε­ων της Κερ­κυ­ραϊ­κής Πινα­κο­θή­κης, εγκαι­νιά­ζε­ται την Πέμ­πτη 18 Μαΐ­ου 2023 στις 19:00 η μου­σειο­λο­γι­κή δρά­ση βασι­σμέ­νη στην τέχνη με τίτλο «Θραύ­σμα­τα του παρελ­θό­ντος», στην Αίθου­σα Περιο­δι­κών Εκθέ­σε­ων της Κερ­κυ­ραϊ­κής Πινακοθήκης.

Το Εργα­στή­ριο Μου­σειο­λο­γί­ας του Ιονί­ου Παν/μίου σε συνερ­γα­σία με την Κερ­κυ­ραϊ­κή Πινα­κο­θή­κη διορ­γα­νώ­νει τη Μου­σειο­λο­γι­κή δρά­ση  βασι­σμέ­νη στην Τέχνη με θέμα:«Θραύσματα του παρελ­θό­ντος». Η δρά­ση τεί­νει να φωτί­σει, μέσα από την προ­σω­πι­κή ή συλ­λο­γι­κή εικα­στι­κή έκφρα­ση, ιστο­ρι­κές, κοι­νω­νι­κές και πολι­τι­σμι­κές έννοιες – γύρω από την ιδέα του θραύ­σμα­τος. Η έκθε­ση προ­σκα­λεί τους επι­σκέ­πτες σε μια πρω­τό­γνω­ρη εμπει­ρία έκφρα­σης, δημιουρ­γί­ας και  συμμετοχικότητας.

Στα έργα τέχνης κατα­γρά­φο­νται έννοιες, προ­σω­πι­κά γεγο­νό­τα και δια­στά­σεις που είτε έχουν παρα­γκω­νι­στεί είτε έχουν περά­σει στην προ­σω­πι­κή, ιστο­ρι­κή ή κοι­νω­νι­κή πολι­τι­σμι­κή λήθη.

Infο

Εγκαί­νια έκθε­σης: 18 Μαΐ­ου, ώρα 19:00 μμ.

Διάρ­κεια έκθε­σης: 18 Μαΐ­ου -16 Ιου­νί­ου, 2023

Στοι­χεία επι­κοι­νω­νί­ας: Διεύ­θυν­ση: Εργα­στή­ριο Μου­σειο­λο­γί­ας Ιονί­ου Πανε­πι­στη­μί­ου Γρα­φείο 15 (2ος όρο­φος), Ιωάν­νου Θεο­τό­κη 72, Κέρ­κυ­ρα ΤΚ 49100, Τηλ. 26610 87438

Email: museologylab@ionio.gr/ Κερ­κυ­ραϊ­κή Πινα­κο­θή­κη, Ιωάννου

Θεο­τό­κη 77, Κέρ­κυ­ρα 49100. / Ώρες λει­τουρ­γί­ας: Δευ­τέ­ρα – Παρα­σκευή 9:00 – 16:00/ Email: info@corfuartgallery.com

9.5.2023. Πολ­λά Μπράβο…

Σε αυτά, λοι­πόν τα ‘απλά’ και τα ‘εύκο­λα’, που σίγου­ρα δεν θα ήταν καθό­λου απλό και εύκο­λο να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί εντάσ­σε­ται de facto το 2ο πρω­τά­θλη­μα σκά­κι μέσα στις φυλακές…

Παί­χτες 25 κρα­τού­με­νοι… Προ­φα­νώς από αυτούς, που παρα­κο­λου­θούν μαθή­μα­τα σκα­κιού από τους 3 εκτός συνα­γω­νι­σμού εκπαι­δευ­τές… Που διδά­σκουν αρχά­ριους και πιο προ­χω­ρη­μέ­νους ένα 2ωρο κάθε εβδομάδα.

Για το σπου­δαίο αυτό θέμα σας προ­τεί­νου­με το ρεπορ­τάζ του ιστό­το­που CorfuStories: ‘Το 2ο Σκα­κι­στι­κό Πρω­τά­θλη­μα του Κατα­στή­μα­τος Κρά­τη­σης Κέρ­κυ­ρας’.(https://corfustories.com/2023/05/09/to-2o-skakistiko-protathlima-toy-katast/)  

Κλεί­νο­ντας να ξανα­φω­νά­ξου­με από την ψυχή μας: Μ Π Ρ Α Β Ο !!!

ΕΠΤΑΝΗΣΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Στην προ­κεί­με­νη περί­πτω­ση το νέο επι­στη­μο­νι­κό περιο­δι­κό, που ακού­ει στον τίτλο: ΕΠΤΑΝΗΣΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ είναι μία πρω­το­βου­λία, που προ­έρ­χε­ται από το τμή­μα Ξένων Γλωσ­σών, Μετά­φρα­σης και Διερ­μη­νεί­ας και αφο­ρά δια­κε­κρι­μέ­νους επι­στή­μο­νες γνω­στούς, μετα­ξύ άλλων και για το έργο τους το σχε­τι­κό με τον τόπο-Εδρα του ΙΠ, δηλα­δή την Κέρ­κυ­ρα και τα υπό­λοι­πα Ιόνια νησιά…

Η ύπαρ­ξη κρι­τι­κής επι­τρο­πής ανα­δει­κνύ­ει την επι­στη­μο­νι­κό­τη­τα του εντύ­που στο οποίο ευχό­μα­στε ολό­ψυ­χα: καλο­τά­ξι­δο… Μακά­ρι να δικαιώ­σει και να υπερ­βεί τις προσ­δο­κί­ες της συντα­κτι­κής επι­τρο­πής, του Ιδρύ­μα­τος και των φίλων του… Παρα­θέ­του­με αυτού­σια την ανα­κοί­νω­ση της έκδο­σης από τον ιστό­το­πο του Τμή­μα­τος του Ι.Π.

Ιόνιο Πανε­πι­στή­μιο

ΣΧΟΛΗ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΡΜΗΝΕΙΑΣ

Περιο­δι­κό ¨Επτά­νη­σος Πολιτεία¨

Στό­χος του περιο­δι­κού (με κρι­τές) είναι η παρα­γω­γή επι­στη­μο­νι­κής γνώ­σης και γενι­κά η προ­ώ­θη­ση της επι­στη­μο­νι­κής έρευ­νας στην προ­τει­νο­μέ­νη θεματολογία.

​Στο περιο­δι­κό θα δημο­σιεύ­ο­νται ερευ­νη­τι­κά ή θεω­ρη­τι­κά άρθρα τα οποία είναι πρω­τό­τυ­πα και δεν έχουν υπο­βλη­θεί για δημο­σί­ευ­ση σε άλλο περιο­δι­κό, έντυ­πο ή ηλε­κτρο­νι­κό ή σε πρα­κτι­κά συνεδρίου.

Το περιο­δι­κό θα εφαρ­μό­σει μια δια­φα­νή δια­δι­κα­σία αξιο­λό­γη­σης από δύο ανε­ξάρ­τη­τους κριτές.

​Γλώσσα/ες Κει­μέ­νου: Ελλη­νι­κή, Αγγλι­κή, Γαλ­λι­κή, Ιτα­λι­κή, Γερμανική.

​Θεμα­το­λο­γία: Γλώσ­σα, Ιστο­ρία, Πολι­τι­σμός, Μετά­φρα­ση, Λογο­τε­χνία, Τέχνες, Οικο­νο­μία, Δίκαιο, Εθνο­λο­γία, Κοι­νω­νιο­λο­γία και Κοι­νω­νι­κή Ανθρωπολογία.

​​

​Η Συντα­κτι­κή Επι­τρο­πή του Περιοδικού

Γιώρ­γος Κεντρωτής

Φωτει­νή Καρλάφτη-Μουρατίδη

Θεο­δό­σιος Νικολαΐδης 

Ανα­στα­σία Παριανού

Σωτή­ριος Λίβας

Βασί­λειος Λέτσιος

Alatza Ch. “Zur 100jährigen Rezeption der Dichtungen Stefan Zweigs in Griechenland, 1922 – 2022.“

​

Αλε­ξά­κη Λ. “Από την ανέκ­δο­τη αλλη­λο­γρα­φία του Ιάκω­βου Πολυ­λά: μία επι­στο­λή προς τον H. C. Muller, Γραμ­μα­τέα της Φιλελ­λη­νι­κής Εται­ρεί­ας του Άμστερ­νταμ (1889), μία επι­στο­λή του Αρχιε­πι­σκό­που Κερ­κύ­ρας Αντω­νί­ου προς τον Ιάκ. Πολυ­λά (1875) και ένα απο­δει­κτι­κό παρα­λα­βής του έβδο­μου τεύ­χους της μετά­φρα­σης της Ιλιά­δας από το Βρε­τα­νι­κό Μου­σείο (1890).“

​

Βασι­λεί­ου Ε. “«ΝΗΣΟΣ ΤΩΝ ΚΟΡΥΦΩΝ ΚΕΚΤΗΜΕΝΗ ΕΚ ΤΗΣ ΓΑΛΗΝΟΤΑΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ…»: παρου­σί­α­ση και ανά­λυ­ση της χαρ­το­γρα­φι­κής ανα­πα­ρά­στα­σης των ενε­το­κρα­τού­με­νων Κορυ­φών εντός του Isolario (1696) του Vincenzo Maria Coronelli.“

​

Βράι­λα Σ. “Από τη Μετα­να­στευ­τι­κή Λογο­τε­χνία σε μία Διε­θνι­κή Λογο­τε­χνία.“

​

Γιαν­νο­πού­λου Μ. “Η Β΄ Ελλη­νι­κή Δημο­κρα­τία: Παρά­γο­ντες που συνέ­βα­λαν στην πτώ­ση της.“

​

Γραμ­μέ­νου Λ. “Μετά­φρα­ση χει­ρό­γρα­φου του 19ου αιώ­να από τα Αγγλι­κά προς τα Ελλη­νι­κά με θέμα τη Βρε­τα­νι­κή Κυριαρ­χία στα Ιόνια Νησιά.“

​

Καβ­βα­δία Α. “Οι μορ­φές Πολι­τεύ­μα­τος στα Συντάγ­μα­τα της Επτα­νή­σου Πολι­τεί­ας του 1800 και του 1803 και η συμ­βο­λή τους στον ελλη­νι­κό Συνταγ­μα­τι­σμό. Κρι­τι­κή θεώ­ρη­ση, αρχεια­κή τεκ­μη­ρί­ω­ση.“

​

Karampikas S. “Oral testimonies of survivors from the “cleansing” operation of the occupation troops against the civilian population in Kommeno, Arta (1943).“

​

Kardamis Κ. “Experiencing the past and encountering the future; Music, War and Politics in Corfu (1916-1919).“

​

Καρ­λά­φτη-Μου­ρα­τί­δη Φ. “Doctoratus in philosophia et medicina. Συμπλη­ρω­μα­τι­κές ειδή­σεις για τους ιατρούς στην Κέρ­κυ­ρα κατά τη βενε­τι­κή περί­ο­δο.“

​

Λίβας Σ. “Χρή­σεις Της Μικρα­σια­τι­κής Κατα­στρο­φής Στον Σύγ­χρο­νο Τουρ­κι­κό Πολι­τι­κό Λόγο.“

​

Μιχα­λα­κό­που­λος Γ. “Η ιστο­ρι­κή περί­ο­δος 1919-1922 στα σχο­λι­κά εγχει­ρί­δια της Τουρ­κί­ας ως πυλώ­νας δόμη­σης της ‘τουρ­κι­κής ταυ­τό­τη­τας’: ο ρόλος του ‘Άλλου’ (Έλλη­νες) στη δημιουρ­γία του ‘Εμείς’ (Τούρ­κοι).“

​

Μου­ρα­τί­δη Σ. “Τρό­ποι επί­λυ­σης οικο­νο­μι­κών δια­φο­ρών στην Κέρ­κυ­ρα (18ος-19ος αι.).“

​

Μπου­γά Χ. “Παρα­με­λη­μέ­να Μνη­μεία και Βιώ­σι­μη Ανά­πτυ­ξη: Η Περί­πτω­ση Της Ζακύν­θου.“

​

Panou D. “ESP and Business English: The Psychological Variable of Authority.“

​

Παρια­νού Α. “«Ταξι­δεύω, άρα υπάρ­χω» – ταξι­διω­τι­κή λογο­τε­χνία και κρι­τι­κή ανά­λυ­ση λόγου.“

​

Πολί­της Μ. “O Ιωάν­νης Καπο­δί­στριας μέσα από τα κεί­με­να του Κερ­κυ­ραί­ου πολε­ο­δό­μου Στα­μά­τη Βούλ­γα­ρη.“

​

Σαπνά­ρα Δ., Διο­νυ­σί­ου Ζ., Ιμέρ Ι. “Ένα Ψηφια­κό Μου­σείο Ζωγρα­φι­κής των Επτα­νή­σων ως αφορ­μή για δια­καλ­λι­τε­χνι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες στο σχο­λείο.“

​

Βιβλιο­πα­ρου­σί­α­ση 

Μοσχο­νάς Ν. “Silvia Ferrara, Η μεγα­λύ­τε­ρη εφεύ­ρε­ση. Η υπέ­ρο­χη ιστο­ρία της γρα­φής. Από την προϊ­στο­ρία έως τις μέρες μας. Μετά­φρα­ση Άννα Παπα­σταύ­ρου, Εκδό­σεις Πατά­κη, Αθή­να 2022.“

Αφορ­μή για αυτό το σημεί­ω­μα είναι το ανα­λυ­τι­κό ρεπορ­τάζ της Corfu Press, που ανα­φέ­ρε­ται στο αλα­λούμ το σχε­τι­κό με την στάθ­μευ­ση των λεω­φο­ρεί­ων των σχο­λι­κών εκδρομών…

Οι φωτο­γρα­φί­ες, που εκτί­θε­νται χαρα­κτη­ρι­στι­κές για ό,τι βίω­σε η πόλη της μέρες των χολι­κών εκδρομών…

Το ήδη επι­βα­ρυ­μέ­νο, άλυ­το και χωρίς πρό­θε­ση επί­λυ­σης κυκλο­φο­ρια­κό …απο­γειώ­θη­κε με απο­τέ­λε­σμα η προ­σπέ­λα­ση προς την πόλη να γίνε­ται αλη­θι­νό μαρτύριο…

Η διέ­λευ­σή τους από συγκε­κρι­μέ­νες γει­το­νιές της πόλης μέγι­στη και επι­κίν­δυ­νη δοκι­μα­σία για το υπό­στρω­μα σε αυτές τις περιο­χές (π.χ. Μου­ρά­για)… Γεγο­νός, που δεν ταρά­ζει την μακα­ριό­τη­τα των ειδι­κών υπη­ρε­σιών προ­στα­σί­ας του ‘μνη­μεί­ου Unesco’ ούτε και των αυτο­διοι­κη­τι­κών οργα­νι­σμών, που φρο­ντί­ζουν να καλύ­πτουν με παχύ­τε­ρο στρώ­μα ασφάλ­του του βού­λιαγ­μα των δρόμων… 

Λίγες ώρες πριν μία εγκυ­μο­νού­σα με προ­βλή­μα­τα πρό­ω­ρου τοκε­τού δεν έγι­νε δυνα­τό να μετα­φερ­θεί, λόγω έλλει­ψης ενα­έ­ριου μετα­φο­ρι­κού μέσου… Κι’ όμως οργα­νώ­σεις των νοσο­κο­μεια­κών για­τρών και των νοση­λευ­τών έχουν ζητή­σει από πολύ και­ρό το αυτονόητο…Την παρου­σία ελι­κο­πτέ­ρου μετα­φο­ράς με βάση την Κέρκυρα…

Τί να πού­με για την κατά­στα­ση των αθλη­τι­κών υπο­δο­μών στην πόλη και το νησί, που είναι απο­δε­δειγ­μέ­να οι μακράν χει­ρό­τε­ρες σε όλη την χώρα.

Τί να πού­με για την κατά­στα­ση των πολι­τι­στι­κών υπο­δο­μών… Σε έναν τόπο, που σεμνύ­νε­ται για την πολι­τι­στι­κή του παρά­δο­ση ΔΕΝ υπάρ­χουν πλέ­ον κατάλ­λη­λοι χώροι ούτε θερι­νοί ούτε χει­με­ρι­νοί να στε­γά­σουν καλ­λι­τε­χνι­κές εκδη­λώ­σεις… Το ενα­πο­μέ­νον Δημο­τι­κό Θέα­τρο παρα­βιά­ζει ουσια­στι­κά τους κανό­νες εύρυθ­μης λει­τουρ­γί­ας και υπα­κού­ει μόνο στη λογι­κή της από­λυ­της ανάγκης… 

Τί να πού­με για την συντή­ρη­ση και ανά­δει­ξη του μνη­μεια­κού και αρχαιο­λο­γι­κού πλού­του ενός νησιού, που δια­χρο­νι­κά υπήρ­ξε όριο και γέφυ­ρα Ανα­το­λής – Δύσης…

Πλάι στην πόλη-μνη­μείο UNESCO, ολό­κλη­ρες γει­το­νιές (Αερο­δρό­μιο, Κου­λί­νες, Παγκρα­τέϊ­κα κ.α.) βρί­σκο­νται ΕΚΤΟΣ σχε­δί­ου πόλε­ως!!! Και υπάρ­χουν δημο­τι­κές αρχές, που δια­δρά­μουν το σύνο­λο της θητεί­ας τους κλεί­νο­ντας έτσι 10ετίες χωρίς το παρα­μι­κρό βήμα!!!

Πλάι σε αυτό το κλί­μα της περι­βαλ­λο­ντι­κής υπο­βάθ­μι­σης ανα­πτύσ­σε­ται γορ­γά η απο­κοι­νω­νι­κο­ποί­η­ση όλων των λει­τουρ­γιών, με πρό­ταγ­μα το του­ρι­στι­κό υπερ­κέρ­δος… Στον βωμό του, κάθε έγνοια για σεβα­σμό σε στοι­χειώ­δεις κανό­νες συμ­βί­ω­σης πάει περί­πα­το… Η ηχορ­ρύ­παν­ση π.χ. ξανα­μπή­κε κανο­νι­κά στην καθη­με­ρι­νό­τη­τά μας… Με ευκαι­ρία το Πασχα­λι­νό μπά­χα­λο, η πόλη ξανα­βιώ­νει περιο­χές αβί­ω­τες. Σεβα­σμός υπάρ­χει μόνον για τα κέρ­δη της επι­χεί­ρη­σης, που δεν ξέρει από ωρά­ρια, από την φυσι­κή βιο­λο­γι­κή ανά­γκη (και όχι δικαί­ω­μα) του ύπνου μερι­κών χιλιά­δων άτυ­χων κατοί­κων, που η μοί­ρα τους έλα­χε να δια­μέ­νουν εκεί…

Σε κλί­μα εξα­χρεί­ω­σης, πολι­τι­στι­κής υπο­βάθ­μι­σης και απα­ξί­ω­σης των κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των των πολι­τών ακό­μη και η συζή­τη­ση για ποιο­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση του του­ρι­σμού κατα­ντά­ει πικρό ανέκ­δο­το… Θα ωφε­λη­θούν μόνον τα μεγα­θή­ρια των ξενο­δο­χεια­κών υπο­δο­μών, που θα απο­κλεί­σουν τερά­στιες εκτά­σεις για πάρ­τη τους… Από ξηράς, θαλάσ­σης και αέρος…

Αυτές είναι οι ορα­τές μετα­βο­λές για την Κερ­κυ­ραϊ­κή οικο­νο­μία και κοι­νω­νία και όσα παχιά δια­κη­ρύσ­σο­νται κατά περί­πτω­ση συνι­στούν εμπαιγ­μό πρώ­της γραμμής…

Βέβαια, ο εμπαιγ­μός προ­ϋ­πο­θέ­τει όχι μόνον την …πονη­ρία του υπο­σχό­με­νου αλλά και την άγνοια του αποδέκτη…

Ισχύ­ει αυτό για μας;;; 

Μέσα σε αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα το μέλ­λον δεν είναι αβέ­βαιο… Αντί­θε­τα μοιά­ζει κατα­θλι­πτι­κά βέβαιο… Το γενι­κό κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­κό πλαί­σιο δεν είναι δια­φο­ρε­τι­κό. Ισα-ίσα, που αυτό βημα­το­δο­τεί και την ποιό­τη­τα των τοπι­κών συμπε­ρι­φο­ρών… Οι ιδιαι­τε­ρό­τη­τες, όμως της Κέρ­κυ­ρας, μίας εξαι­ρε­τι­κά πυκνο­κα­τοι­κη­μέ­νης πόλης με αιώ­νες αρχι­τε­κτο­νι­κής ιστο­ρί­ας και ξεχω­ρι­στή στον Ελλη­νι­κό χώρο πολε­ο­δο­μι­κή φυσιο­γνω­μία  οξύ­νουν πολύ πιο έντο­να όλες τις μικρές και μεγά­λες βαρ­βα­ρό­τη­τες της καθημερινότητας…

Αν βέβαια τις βλέ­που­με έτσι… Για­τί η ορα­τή ανο­χή μας μπο­ρεί να είναι έκφρα­ση μίας ενδό­μυ­χης έγκρι­σης και αποδοχής…

30.5.2023. Τριά­ντα χρό­νια από την ίδρυ­ση του Μου­σι­κού τμή­μα­τος του Ιόνιου Πανεπιστήμιου

Το Μου­σι­κό τμή­μα ανή­κει στα εμβλη­μα­τι­κά ομό­λο­γα του Ελλη­νι­κού Πανε­πι­στη­μια­κού χώρου… Αλλά και στην Κέρ­κυ­ρα είναι από εκεί­να, που σήκω­σαν το βάρος του αγώ­να για την στέ­γα­ση και την ανά­πτυ­ξη του ΙΠ. Είναι, εξάλ­λου και το μόνο τμή­μα, που δια­θέ­τει οίκη­μα μέσα στην χερ­σό­νη­σο του Παλιού Φρουρίου.

Περισ­σό­τε­ρες λεπτο­μέ­ρειες για το πρό­γραμ­μα των εορ­τα­στι­κών καλ­λι­τε­χνι­κών εκδη­λώ­σε­ων στο ρεπορ­τάζ του Μάκη Μαρ­τί­νη στην ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ.

(https://enimerosi.com/article/77296/Ekdiloseis-gia-ta-30-xronia-tou-Tmimatos-Mousikon-Spoudon)

Η σχε­τι­κή πλη­ρο­φό­ρη­ση υπάρ­χει και στον ιστό­το­πο του ΙΠ:

(https://ionio.gr/gr/news/24852/)

29.5.2025. Οι κερ­κί­δες για κατε­δά­φι­ση!!! Το Στάδιο;;;

Χάρις στο ρεπορ­τάζ του Γιώρ­γου Κατσα­ΐ­τη και της εφη­με­ρί­δας ‘ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ’ οι γνώ­σεις μας για την ποιό­τη­τα των αθλη­τι­κών μας υπο­δο­μών απογειώθηκαν…

Προ­κύ­πτει, λοι­πόν, από απο­λύ­τως αξιό­πι­στη πλη­ρο­φό­ρη­ση, ότι η μεγά­λη κερ­κί­δα πρέ­πει να κατε­δα­φι­στεί για­τί δεν σηκώ­νει συντή­ρη­ση και επι­σκευή. Την κατά­στα­ση του γηπέ­δου, του ταρ­τάν, των σκαμ­μά­των, των αθλη­τι­κών οργά­νων κ.λ.π. είναι πιθα­νόν να την γνω­ρί­ζε­τε είτε από τηλε­ο­πτι­κά ρεπορ­τάζ είτε …ιδί­οις όμμασι. 

Σας παρα­πέ­μπου­με, λοι­πόν στην σχε­τι­κή ειδη­σε­ο­γρα­φία της ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ, όπου με τρό­πο ανα­λυ­τι­κό και αξιό­πι­στο μπο­ρεί κανείς να αντι­λη­φθεί πως ουσια­στι­κά το ΕΑΚΚ είναι ολό­κλη­ρο για κατεδάφιση…

Σύν­δε­σμος: https://enimerosi.com/article/76539/Katedafistea-i-megali-kerkida-tou-stadiou-tou-EAKK

10.5.2023. Καζι­νό ή καζίνο;;;

Όπως γρά­φτη­κε κατά κόρον στα ΜΜΕ, (όχι τα δικά μας τα αντι­κει­με­νι­κά, που τόχουν κάνει γαρ­γά­ρα αλλά στα άλλα τα μερο­λη­πτι­κά) οι δοσο­λη­ψί­ες της ιδιο­κτη­σί­ας του καζί­νου της Κέρ­κυ­ρας με την τρά­πε­ζα Πει­ραιώς για κάποια ανε­ξό­φλη­τα δάνεια ύψους 149 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ …ρυθ­μί­στη­καν κατ’ ευχή… Γρά­φτη­κε μάλι­στα, πως αυτό έγι­νε με παρέμ­βα­ση άνω­θεν αλλά ποιος πιστεύ­ει τέτοιες κακοήθειες…

Σημα­σία έχει, ότι το κτί­ριο του παλιού ιστο­ρι­κού Φρου­ραρ­χεί­ου και κατοι­κία του Βρε­τα­νού αρμο­στή Γκίλ­φονρτ, που λει­τούρ­γη­σε και σαν δημο­τι­κή βιβλιο­θή­κη, ανα­στη­λώ­θη­κε και είναι έτοι­μο να παρα­δο­θεί προς χρή­σιν: το καζί­νο της Κέρ­κυ­ρας εγκα­τα­λεί­πει το ξενο­δο­χείο Corfu Palace και απο­κτά την δική του στέ­γη στο κέντρο της πόλης… Στην Πάνω Πλα­τεία σχε­δόν δίπλα από το ξενο­δο­χείο Cavalieri από την μία μεριά και την καταρ­ρέ­ου­σα οικία Για­λυ­νά από την άλλη. Ετσι, το ανα­στη­λω­μέ­νο κτί­ριο και οι νεό­κο­πες υπη­ρε­σί­ες του θα συμ­βάλ­λουν στην περαι­τέ­ρω ανά­πτυ­ξη της Κέρ­κυ­ρας και του λαού της… Για­τί, ως γνω­στόν, όπου γίνε­ται καζί­νο, οι λαοί ευη­με­ρούν οικο­νο­μι­κά και ανα­βαθ­μί­ζο­νται ηθι­κά και πολιτισμικά…

Άλλος ένας χώρος ανά­πτυ­ξης, λοι­πόν, σύντο­μα θα τεθεί σε λει­τουρ­γία στην πόλη… Ελπί­ζου­με  τα εγκαί­νιά του να γίνουν πανη­γυ­ρι­κά… Στο κάτω της γρα­φής είναι το μόνο δια­τη­ρη­τέο κτί­ριο, που ανα­στη­λώ­θη­κε… Για τα υπό­λοι­πα έχου­με θερ­μές υπο­σχέ­σεις, σχέ­δια, υπο­γρα­φές συμ­βά­σε­ων και άλλα παρη­γο­ρη­τι­κά, ανακουφιστικά…

ΥΓ. Οι Ιτα­λοί ονο­μά­ζουν τα καζί­νο, καζι­νό. Τονί­ζουν στην λήγου­σα δηλα­δή… Καζί­νο, (τόνος στην παρα­λή­γου­σα) ονο­μά­ζουν τους οίκους ανοχής…Και στην τρέ­χου­σα γλώσ­σα κάποιες υπο­θέ­σεις, που δεν είναι πρό­τυ­πες από πολ­λές απόψεις…

11-29 Μαΐ­ου 2023:16ο Φεστι­βάλ Οπτι­κο­α­κου­στι­κών Τεχνών

Μεταφέρουμε από τα διαδίκτυο (https://avarts.ionio.gr/festival/2023/gr) την σχετική πληροφόρηση για έναν ξεχωριστό θεσμό, που τιμά τα πολιτιστικά δρώμενα στην πόλη και το νησί.

Τα τελευ­ταία δεκα­ο­χτώ χρό­νια, το Φεστι­βάλ Οπτι­κο­α­κου­στι­κών Τεχνών (AVfest) διορ­γα­νώ­νε­ται από το Τμή­μα Τεχνών Ήχου & Εικό­νας, σε συνερ­γα­σία με το Εργα­στή­ριο ΕΡΗΜΕΕ – Τμή­μα Μου­σι­κών Σπου­δών, του Ιονί­ου Πανε­πι­στη­μί­ου, στην Κέρ­κυ­ρα. Κάθε χρό­νο το Φεστι­βάλ Οπτι­κο­α­κου­στι­κών Τεχνών περι­λαμ­βά­νει μια σει­ρά καλ­λι­τε­χνι­κών και επι­στη­μο­νι­κών δρα­στη­ριο­τή­των, παρου­σιά­ζο­ντας τα απο­τε­λέ­σμα­τα του δημιουρ­γι­κού, εκπαι­δευ­τι­κού και ερευ­νη­τι­κού έργου που ανα­πτύ­χθη­κε από το ίδρυ­μα που το διορ­γα­νώ­νει στους τομείς της σύγ­χρο­νης ηχη­τι­κής και εικα­στι­κής τέχνης.

 
Η επίδραση του Φεστιβάλ σταδιακά έχει επεκταθεί με στόχο να προσφέρει ένα ιδανικό σημείο συνάντησης για καλλιτέχνες και ερευνητές μέσω καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, εργαστηρίων και ακαδημαϊκών συνεδρίων.
Στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων αναφέρεται και το σχετικό video–clip, που παραθέτουμε:

Το βρά­δυ της Μεγά­λης Πέμ­πτης είναι πλού­σιο σε ακού­σμα­τα. Καταρ­χήν στις εκκλη­σί­ες, όπου ψάλ­λο­νται πολ­λά τρο­πά­ρια σχε­τι­κά με την Σταύ­ρω­ση και μετα­ξύ τους ξεχω­ρί­ζει  το: σήμε­ρον κρε­μά­ται επί ξύλου…

Περί­που την ίδια ώρα η Παλιά φιλαρ­μο­νι­κή πραγ­μα­το­ποιεί στα γρα­φεία της, την Γενι­κή της πρό­βα για τις μελω­δί­ες που θα παια­νί­σει στις λιτα­νεί­ες των επό­με­νων ημε­ρών με κορυ­φαίο το πέν­θι­μο εμβα­τή­ριο του Franco Faccio: Amleto. Ο Αμλέ­τος είναι το αγα­πη­μέ­νο άκου­σμα των ημερών.

Α. «Marcia Funebre» του Giuseppe Verdi

Β. «Aranjuez» του Joaquín Rodrigo

Γ. «La Madruga» του Αμπέλ Μορε­νο Γκό­μεζ

Δ. «Το βασί­λειο του Πλού­τω­να» του Δ. Ανδρώ­νη και

Ε. «Calde Lacrime» του Cesare de Michelis

Ωρα έναρ­ξης της γενι­κής πρό­βας 20:30.

Στο μικρό video–spot εικό­νες από παλιό­τε­ρη Μεγά­λη Πέμ­πτη και την πρό­βα του ‘Αμλέ­του’ κάτω από τα γρα­φεία της Παλιάς.

26.3.2023. Εφυ­γε ένας λαϊ­κός ‘τύπος’

Πάντα αισιό­δο­ξος και χαμο­γε­λα­στός, ο Σωσί­πα­τρος ταλαι­πω­ρή­θη­κε στις τελευ­ταί­ες στρο­φές του βίου του…

Κρα­τά­με την αγά­πη του και τον απο­χαι­ρε­τά­με με όμορ­φες μνήμες… 

Εξαι­ρε­τι­κό blog για την Κέρ­κυ­ρα: ΦΑΙΑΚΩΝ ΝΗΣΟΣ

Δεν γνω­ρί­ζου­με τον ιδιο­κτή­τη-ες του blog και γι’ αυτό η γνώ­μη, που μόλις παρα­πά­νω εκθέ­σα­με γίνε­ται πιο αντι­κει­με­νι­κή, πιο ανε­πη­ρέ­α­στη… Μπο­ρού­με, χωρίς δισταγ­μό να πού­με ένα μεγά­λο ΜΠΡΑΒΟ!!!

3.5.2023. ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ:

διά­λε­ξη του ομ. καθη­γη­τή Χανς Μπέρν­χαρντ Σλουμ

Από την εται­ρεία Κερ­κυ­ραι­κών σπου­δών λάβα­με το παρα­κά­τω δελ­τίο τύπου

Η υπο­δο­χή του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν»

στον γερ­μα­νό­φω­νο χώρο

και οι γερ­μα­νι­κές μετα­φρά­σεις της εποχής

Διά­λε­ξη του Χανς Μπέρν­χαρντ Σλουμ

Ομό­τι­μου καθη­γη­τή του Ιονί­ου Πανεπιστημίου

ᴥᴥᴥ

Η Εται­ρεία Κερ­κυ­ραϊ­κών Σπου­δών-Μου­σείο Σολω­μού Κερ­κύ­ρας, τιμώ­ντας την επέ­τειο των δια­κο­σί­ων χρό­νων από τη συγ­γρα­φή του «Ύμνου εις την Ελευ­θε­ρί­αν», έχει εγκαι­νιά­σει σει­ρά εκδη­λώ­σε­ων. Γι’ αυτή τη θεμα­τι­κή, σας προ­σκα­λεί στη διά­λε­ξη του oμότι­μου καθη­γη­τή του Τμή­μα­τος Ξένων Γλωσ­σών, Μετά­φρα­σης και Διερ­μη­νεί­ας Χανς Μπέρν­χαρντ Σλουμ (Hans Bernhardt Schlumm), που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στο Μου­σείο Σολω­μού την Τετάρ­τη 22 Μαρ­τί­ου 2023 και ώρα 20.00, με θέμα: «Η υπο­δο­χή του “Ύμνου εις την Ελευ­θε­ρί­αν” στον γερ­μα­νό­φω­νο χώρο και οι γερ­μα­νι­κές μετα­φρά­σεις της εποχής».

Λίγα Λόγια για το θέμα

Αυτό το ποί­η­μα εξέ­φρα­σε το κλί­μα μιας επο­χής στην Ευρώ­πη, επο­χή εθνι­κι­σμού αλλά και φιλελ­λη­νι­κού κινή­μα­τος, ιδί­ως κατά τη δεκα­ε­τία του 1820. Η πρώ­τη γερ­μα­νι­κή μετά­φρα­ση έγι­νε στον «κύκλο του Γιό­χαν Βόλφ­γκανγκ φον Γκαί­τε» από έναν μακρι­νό συγ­γε­νή και φίλο του Γκαί­τε. Μέχρι το 1842 εμφα­νί­στη­καν ακό­μα τρεις επι­πλέ­ον απο­σπα­σμα­τι­κές μετα­φρά­σεις. Τον χει­μώ­να του 1844-1845 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε η μετά­φρα­ση του Ιωσήφ Μίνδ­λερ, η πρώ­τη ολο­κλη­ρω­μέ­νη μετά­φρα­ση στα γερ­μα­νι­κά της επο­χής.

Ο προ­σκε­κλη­μέ­νος Ομιλητής