ΕΠΙΛΟΓΕΣ - Φαιακία

ΕΠΙΛΟΓΕΣ

    Ο,τι μας αρέ­σει: κεί­με­να, ζωγρα­φιές, μου­σι­κές, video, σκέ­ψεις, απο­φθέγ­μα­τα
    Μπο­ρεί να αρέ­σουν και σε σας… Μακάρι…





25.2.2025. Ο κινηματογραφικός Μίκης Θεοδωράκης

Ένα 30λεπτο (περί­που) βίντεο με απο­σπά­σμα­τα από τις πολ­λές ται­νί­ες, που ο Μίκης έχει επεν­δύ­σει μου­σι­κά… Άλλη μία πλευ­ρά του συγκλο­νι­στι­κού του μου­σι­κού ταλέ­ντου, γνω­στού ανά την υφήλιο.


Ελέ­νη Στρα­τού­λη: Βαγό­νια οι μνήμες

Μάθα­με για την έκδο­ση του τελευ­ταί­ου βιβλί­ου της φίλ­τα­της Λένας Στρα­τού­λη και κρί­να­με σκό­πι­μο να ενη­με­ρώ­σου­με τους φίλους της ΦΑΙΑΚΙΑΣ.

Η Ελέ­νη Στρα­τού­λη γεν­νή­θη­κε το 1962 και μεγά­λω­σε στον Αστα κό Αιτω­λο­α­καρ­να­νί­ας. Σπού­δα­σε στη Νομι­κή Σχο­λή Αθη­νών. Ζει από το 1984 στην Κέρ­κυ­ρα, όπου εργά­στη­κε ως δικη­γό­ρος μέχρι την συντα­ξιο­δό­τη­σή της. Από τις εκδό­σεις Άπαρ­σις κυκλο­φό ρησαν τα βιβλία της: Σπέρ­νω παρα­μύ­θια, φυτρώ­νουν ιστο­ρί­ες» το 2020, Λαβυ­ρίν­θων Έξο­δοι το 2021, Η Ιθά­κη ας περι­μέ­νει το 2022 και­Δεν αγο­ρά­ζε­ται η ζωή το 2023.

Άρθρα της και άλλα κεί­με­νά της, πεζά και ποι­ή­μα­τα, έχουν δημο­σιευ­τεί στον έντυ­πο και ηλε­κτρο­νι­κό τύπο.

Για το τελευ­ταίο βιβλίο της παρου­σιά­ζου­με το κεί­με­νο που συνο­δεύ­ει το δελ­τίο κυκλο­φο­ρί­ας


…Βαγό­νια οι μνή­μες, τρα­βά­ει η μια την άλλη πάνω στις ράγες του χρό­νου. Κάθε φορά που το τρέ­νο κάνει στά­ση, κάποια βαγό­νια συν­δέ­ο­νται και κάποια απο­συν­δέ­ο­νται. Καθέ­νας μας έχει το δικό του τρέ­νο. Τα τρέ­να μας στην πορεία τους δια­σταυ­ρώ­νο­νται, συνα­ντιού­νται στους σταθ­μούς, ανταλ­λά­σουν βαγό­νια, ακό­μα και συγκρού­ο­νται μετα­ξύ τους. Με τον θάνα­το του ιδιο­κτή­τη τους παρο­πλί­ζο­νται. Τα βαγό­νια τους δεν έχουν όλα την ίδια τύχη. Άλλα παρα­δί­νο­νται στη φθο­ρά κι απο­μέ­νουν σκε­λε­τοί όπου λαθρο­βιούν φαντά­σμα­τα του παρελ­θό­ντος. Άλλα ανα­κυ­κλώ­νο­νται και ξανα­χρη­σι­μο­ποιού­νται με δια­φο­ρε­τι­κή μορ­φή. Κι άλλα, τα πιο τυχε­ρά, συντη­ρού­νται και εκτί­θε­νται στις προ­θή­κες της δια­χρο­νι­κής γνώ­σης, στη διά­θε­ση όσων εκτι­μούν την αξία τους. Οι ράγες του χρό­νου συνε­χί­ζουν στο άπει­ρο και οι επό­με­νοι σταθ­μοί του είναι αμέτρητοι.

Ευχό­μα­στε να είναι καλο­τά­ξι­δο και αυτό το βιβλίο της Ελέ­νης, περι­μέ­νο­ντας το επόμενο…


Αφιέ­ρω­μα στην Françoise Hardy, που έφυ­γε πρόσφατα

Το είχα­με υπο­σχε­θεί και με τον ανα­γκαίο χρό­νο και κόπο ετοιμάσαμε
την επι­λο­γή 8 τρα­γου­διών της
Françoise
Hardy,
από το
youtube. Φτιά­ξα­με
και ένα ηλε­κτρο­νι­κό βιβλίο με τους στί­χους. Πρω­τό­τυ­πους και μετα­φρα­σμέ­νους με
την επι­μέ­λειά μας.



Ένα λεύ­κω­μα αφιε­ρω­μέ­νο στον ‘μπάρ­μπα Σπύρο’ 

Στον πολυα­γα­πη­μέ­νο Σπύ­ρο Βασι­λεί­ου με επι­λο­γή μερικών
χαρα­κτη­ρι­στι­κών του έργων




Antonello Venditti: συλ­λο­γή οκτώ τραγουδιών

Ο Antonello Venditti είναι ένας αγα­πη­μέ­νος Ιτα­λός τρα­γου­δο­ποιός, που μεσουράνησε
στις 10τίες 80,90 και που εξα­κο­λου­θεί να είναι δημο­φι­λής και αξιε­κτί­μη­τος για
την δου­λειά του.

Θεω­ρού­με στοιχειώδη
πρά­ξη τιμής προς τον δημιουρ­γό αλλά και ευχα­ρί­στη­σης των φίλων της ΦΑΙΑΚΙΑΣ με
την επι­λο­γή οκτώ τρα­γου­διών του, ενώ στο ηλε­κτρο­νι­κό συνο­δευ­τι­κό ‘βιβλίο
παρου­σιά­ζου­με τους Ιτα­λι­κούς στί­χους και την μετά­φρα­σή τους με δική μας
επιμέλεια.



 Milva: οκτώ τρα­γού­δια 

Η Maria Ilva Biolcati -αυτό
είναι το πλή­ρες όνο­μα της
Milva– γεν­νή­θη­κε το 1939
και μας άφη­σε σχε­τι­κά πρό­σφα­τα, το 1921. Η καριέ­ρα της ξεκί­νη­σε συμ­βα­τι­κά σαν
τρα­γου­δί­στρια του ‘ελα­φρού’ τρα­γου­διού στα δια­δε­δο­μέ­να και πολ­λά φεστιβάλ
μου­σι­κής, που οργα­νώ­νο­νταν στις 10ετίες 60-70 στην Ιτα­λία.
San Remo, Canzonissima, Festival di Napoli και τόσα άλλα τηνέχουν
φιλο­ξε­νή­σει και προβάλλει…

Η ποιό­τη­τα της φωνής
της συνέ­βαλ­λε στην ποιο­τι­κή στρο­φή της καριέ­ρας της, που την καθιέ­ρω­σε στον
χώρο των
intellectual εκτε­λε­στών με παγκόσμια
εμβέ­λεια και ακτι­νο­βο­λία… Από τους ‘δικούς’ μας, ο Μίκης Θεο­δω­ρά­κης και ο Θάνος
Μικρού­τσι­κος έγρα­ψαν δίσκους μαζί της, πολ­λές φορές σε Ελλη­νι­κούς στί­χους. Έχει
επί­σης κυκλο­φο­ρή­σει πολ­λά άλμπουμ στη Γαλ­λία, την Ιαπω­νία, την Κορέα, την
Ισπα­νία και τη Νότια Αμερική.

Στην επι­λο­γή, που
κάνου­με, δια­λέ­ξα­με τρα­γού­δια Ιτα­λι­κά ή στην Ιτα­λι­κή. Ανα­γνω­ρί­ζου­με και τιμάμε
την την διε­θνή καλ­λι­τε­χνι­κή φυσιο­γνω­μία της
Milva αλλά κρα­τά­με την προ­τε­ραιό­τη­τά μας στην Ιτα­λι­κή της ψυχή. 

Στο τέλος της επιλογής
θα παρα­θέ­σου­με τους Ιτα­λι­κούς και τους μετα­φρα­σμέ­νους στα Ελλη­νι­κά στί­χους των
οκτώ τρα­γου­διών, σε ξεχω­ρι­στό λεύκωμα. 

Μας πήρε χρό­νο και χρειά­στη­κε κόπος για­τί οι έτοι­μες μετα­φρά­σεις στο διδί­κτυο έχουν πολ­λά λάθη, που παρο­ποιούν ριζι­κά -κάποιες φορές- το νόημα.

Το φχα­ρι­στη­θή­κα­με, όμως. 




  

Γκέ­οργκ Φρίντερικ
Χέντελ:
Αλλη­λού­ια

Το χορω­δια­κό μέρος ‘Αλλη­λού­ια
από ορα­τό­ριο ‘Μεσ­σί­ας’ του Γερ­μα­νο-Βρε­τα­νού συν­θέ­τη
Georg Friderick Händel μπο­ρού­με να
παρα­κο­λου­θή­σου­με από την Συμ­φω­νι­κή ορχή­στρα Κύπρου και την χορω­δία του Μου­σι­κού
Λυκεί­ου Λευ­κω­σί­ας
υπό την διεύ­θυν­ση του φίλ­τα­του μαέ­στρου Αλκη Μπαλ­τά.

Ας απο­λαύ­σου­με το
γνω­στό κομ­μά­τι του ορα­τό­ριου, που απο­τε­λεί ένα μικρό δείγ­μα της μακρό­χρο­νης και
εξαι­ρε­τι­κά απο­τε­λε­σμα­τι­κής δου­λειάς του μαέ­στρου με το συμ­φω­νι­κό σύνο­λο της Μεγαλονήσου…



Κερ­δί­ζει το Ισραήλ;


Ενας πόλε­μος, που η
παγκό­σμια κοι­νή γνώ­μη τον θεώ­ρη­σε υπό­θε­ση ολί­γων ημε­ρών, έχο­ντας υιο­θε­τή­σει την
δια­δε­δο­μέ­νη άπο­ψη για τον συσχε­τι­σμό των δυνά­με­ων στην γη της Παλαιστίνης. 

Αλλά και υπό
συν­θή­κες παρά­τα­σης μηνών το Ισρα­ήλ εμφα­νί­ζε­ται ο αδια­φι­λο­νί­κη­τος θριαμβευτής… 

Πόσο έτσι είναι τα
πράγ­μα­τα; Πόσο πλη­ρο­φο­ρού­μα­στε την αλήθεια;

Η ΦΑΙΑΚΙΑ προχώρησε
στην μετά­φρα­ση πρό­σφα­του άρθρου του Paul Rogers, καθη­γη­τού στο Πανε­πι­στή­μιο του
Bradford στον ιστό­το­πο του Guardian, με τίτλο:  Το Ισραήλ
χάνει τον πόλε­μο ενα­ντί­ον της Χαμάς – αλλά ο Νετα­νιά­χου και η κυβέρ­νη­σή του δεν
θα το παρα­δε­χτούν ποτέ.

Μία εξαι­ρε­τι­κά
ενη­με­ρω­μέ­νη αφή­γη­ση για ένα ζήτη­μα, που η παγκό­σμια κυριαρ­χία της στρέ­βλω­σης μας
εμπο­δί­ζει να προ­σεγ­γί­σου­με ουσιαστικά.

Γι’ αυτό θεωρήσαμε
σημα­ντι­κή την παρου­σί­α­σή του συγκε­κρι­μέ­νου άρθρου. 

Λίγη υπο­μο­νή για την φόρ­τι­ση του άρθρου…


Juke box:

Γιώρ­γος Κατσαρός

Το οφεί­λου­με στον Γιώρ­γο… Όχι από εθνι­κο­το­πι­κό καθή­κον αλλά από την γνώ­ση, πως στις πάρα πολ­λές δημιουρ­γι­κές 10ετίες του έδω­σε έργο αξιό­λο­γο στον χώρο του ελα­φρού, του λαϊ­κού και γενι­κό­τε­ρα του έντεχνου
τρα­γου­διού, που έχει τύχει ευρεί­ας ανα­γνώ­ρι­σης… Δικαί­ως θεω­ρεί­ται ως ένας από τους
γκου­ρού του χώρου.

Παράλ­λη­λα, ο Γιώρ­γος Κατσα­ρός είναι ένας έξοχος
εκτε­λε­στής σαξο­φώ­νου και οι ηχο­γρα­φή­σεις του ουκ ολί­γες… Ελά­χι­στες θα
συμπε­ρι­λά­βου­με σε αυτό το αφιε­ρω­μα­τι­κό ‘
Jukebox’. Μαγευ­τι­κή από­δο­ση στην ‘Φαί­δρα’ του Μίκη αλλά και
σε τόσα και τόσα άλλα που χαϊ­δεύ­ει με το ηχό­χρω­μα του μελω­δι­κού του πνευστού…

Με χαρά, λοι­πόν, και ικα­νο­ποί­η­ση για την εκπλήρωση
χρέ­ους παρου­σιά­ζου­με επι­λο­γές από το έργο του Γιώρ­γου Κατσα­ρού σαν συν­θέ­τη και
σαν εκτε­λε­στή. Συγ­χω­ρέ­στε μας την επα­νά­λη­ψη σε δια­φο­ρε­τι­κές εκτε­λέ­σεις του
Κερ­κυ­ραϊ­κού ‘εθνι­κού ύμνου’
Κέρ­κυ­ρα, Κέρ­κυ­ρα. Μας βγή­κε αυθόρ­μη­τα αλλά
ελπί­ζου­με ότι και σε σας θα αρέσει… 

Στο αφιέ­ρω­μα θα ακου­στούν οι Γρη­γό­ρης
Μπι­θι­κώ­τσης
, Στα­μά­της Κόκο­τας, Δημή­της Μητρο­πά­νος, Στέ­λιος Καζαν­τζί­δης, Μαρι­νέ­λα,Λευ­τέ­ρης Μυτι­λη­ναί­ος, Βίκυ
Μοσχο­λιού
, Αφρο­δί­τη Μάνου. 

Πάμε, λοι­πόν…  

Αφοί Ταβιά­νι: Allonsanfan

Η ται­νία έχει γυρι­στεί το 1974 και φέρ­νει όλα τα
χαρα­κτη­ρι­στι­κά της κινη­μα­το­γρα­φι­κής μεγα­λο­φυί­ας των αδελ­φών Ταβιά­νι. Πρωτότυπη
και αιχ­μη­ρή θεμα­το­λο­γία, σενα­ρια­κή πρω­το­τυ­πία, ιδαί­τε­ρο γύρι­σμα με εναλλασσόμενης
ταχύ­τη­τας πλάνα.

Ενας αρι­στο­κρά­της-επα­να­στά­της, απο­στά­της της τάξης του
στις αρχές του 19ου αιώ­να βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο των πολιτικών
εξε­λί­ξε­ων με την επαμ­φο­τε­ρί­ζου­σα ψυχο­λο­γία και στά­ση του…

Πρω­τα­γω­νι­στούν οι: Μαρ­τσέλ­λο Μαστρο­γιάν­νι, Λέα
Μασ­σά­ρι, Λόρα Μπέ­τι, Μίμ­σι Φάρ­μερ, Κλα­ού­ντιο Κασι­νέ­λι κ.α.

Η διάρ­κεια της ται­νί­ας είναι 1 ώρα και 44 λεπτά και δια­θέ­τει Ελλη­νι­κούς υπότιτλους.

>


Jukebox-αφιέ­ρω­μα στον Μίκη τρα­γου­δι­σμέ­νο στα ξένα

Τον Μίκη δεν χρειά­ζε­σαι ειδι­κές ημε­ρο­μη­νί­ες να τον θυμάσαι…
Είναι τόσο σπου­δαίο και πλη­θω­ρι­κό το έργο του, τόσο πολύ διεισ­δυ­τι­κό στη ζωή
μας!!!

Σκε­φτή­κα­με, μία άλλη, σπου­δαία πλευ­ρά του Μίκη… Τον Μίκη του κόσμου… Με τα γνω­στά του έργα,
που τρα­γου­δή­θη­καν παντού και αγα­πή­θη­καν πολύ… Στις επι­λο­γές μας θα ακου­στούν ο
Ζώρζ Μου­στα­κί, ο Τζιά­νι Μορά­ντι, ο Αλμπά­νο, η Μίλ­βα, η Pilar Tomás, η Ιβα Τζα­νί­κι, η Βίκυ Λέαν­δρος, η Arja Saijonmaa, η Ντα­λι­ντά,
οι
Μπι­τλς. Δεν έχουν τέλος οι ξένες απο­δό­σεις έργων του Μίκη αλλά η επιλογή
τους είναι υπο­χρε­ω­τι­κά πεπε­ρα­σμέ­νη… Ιδού, λοι­πόν 18 από τα τρα­γού­δια του Μίκη,
που τρα­γου­δή­θη­καν σε άλλες γλώσ­σες. Γαλ­λι­κά, Αγγλι­κά, Ιτα­λι­κά, Γερ­μα­νι­κά και Φινλανδικά.

  Franceco Rossi: Τα χέρια πάνω στην πόλη (Le Mani Sulla Città).

Άλλη μία πολι­τι­κή ται­νία του αγα­πη­μέ­νου της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Φραν­τσέ­σκο Ρόσι, που απο­τε­λεί μία συγκλο­νι­στι­κά ακρι­βή και ανα­λυ­τι­κή περι­γρα­φή των κυκλω­μά­των της πολι­τι­κής δια­πλο­κής και δια­φθο­ράς, που ανα­πτύ­χθη­κε (και) στην Ιτα­λία μετά το Β’ παγκό­σμιο πόλε­μο… Ακρι­βώς τα ίδια χρό­νια, που στην χώρα μας θεμε­λιώ­θη­κε και άνθι­σε το: χτί­στε, χτί­στε, χτί­στε… Τότε, που φτιά­χτη­καν τα μεγά­λα εργο­λα­βι­κά τζάκια.

Κινη­μα­το­γρα­φι­κά τέλειο, με ύφος ντο­κυ­μα­ντέρ και με εξαι­ρε­τι­κή την από­δο­ση του μεγά­λου Ροντ Στάι­γκερ αλλά και όλων των Ιτα­λών ηθο­ποιών που παίρ­νουν μέρος, ο Φραν­τσέ­σκο γύρι­σε την ται­νία το 1963 με την συνερ­γα­σία των  Ραφα­έ­λε Λα Κάπρια και Έντσο Φορ­σέλ­λα στο σενά­ριο.

Η version, που σας προ­τεί­νου­με δεν έχει ελλη­νι­κούς υπό­τι­τλους αλλά μπο­ρεί­τε να ενερ­γο­ποι­ή­σε­τε από τις ρυθ­μί­σεις την αυτό­μα­τη μετά­φρα­ση… Ετσι γρά­φο­νται οι Ελλη­νι­κοί υπό­τι­τλοι, με μέτρια όμως μετα­φρα­στι­κή επιτυχία.

Το έργο, βρα­βεύ­τη­κε με τον χρυ­σό λέο­ντα του φεστι­βάλ της Βενε­τί­ας, με πολ­λές υπο­ψη­φιό­τη­τες για τους επι­μέ­ρους τομείς βράβευσης.

Βιτ­τό­ριο Ντε Σίκα: Ψωμί, έρω­τας και φαντα­σία (Pane, amore e fantasia).

Συνε­χί­ζο­ντας το αφιέ­ρω­μα σε κινη­μα­το­γρα­φι­κές μας επιλογές
σας προ­τεί­νου­με μία από τις σχε­τι­κά πρώ­ι­μες ται­νί­ες του μεγά­λου Ιταλού
σκη­νο­θέ­τη. Ο Βιτ­τό­ριο (1901-1974) θεω­ρεί­ται ένας από τους μεγαλύτερους
σκη­νο­θέ­τες του Ιτα­λι­κού νέο-ρεα­λι­σμού… Κατά πολ­λούς ο Πάπας του…

Η συνά­ντη­σή του με την τέχνη και ειδι­κό­τε­ρα με την 7η
ήλθε μέσα από μάλ­λον τυχαί­ες δια­δρο­μές για τον νεα­ρό, που σπού­δα­σε να γίνει
τρα­πε­ζι­κός αλλά η οικο­νο­μι­κή κρί­ση του 1923 τον έστρε­ψε σε δου­λειές του
ποδα­ριού μετα­ξύ των οποί­ων ηθο­ποιός σε μπου­λού­κια… Η συνέ­χεια ανα­με­νό­με­νη για
τον ταλα­ντού­χο, που στα­μά­τη­σε στα χρό­νια του πολέ­μου και επα­νέ­καμ­ψε μετά το
τέλος του. 

Μέχρι το 1960 κρα­τά­ει η ‘θητεία’ του Βιτ­τό­ριο στον
νεορεαλισμό…

Η σχε­τι­κή φιλ­μο­γρα­φία πλού­σια και δημοφιλέστατη:

Ο Λού­στρος Παπου­τσιών (Sciuscia, 1946), ο Κλέ­φτης
ποδη­λά­των
(Ladri Di Biciclette, 1948), Θαύ­μα στο Μιλά­νο (Miracolo A
Milano, 1951), Ό,τι μου αρνή­θη­καν οι άνθρω­ποι (Umberto D., 1952) η Ατι­μα­σμέ­νη
(La Ciociara, 1960). Ται­νί­ες, που σημά­δε­ψαν την έξο­δο της κινηματογραφικής
κάμε­ρας από τα στού­ντιο στον δρό­μο και την καθη­με­ρι­νή δρά­ση… Ολη αυτή η
υπέ­ρο­χη στρα­τιά των Ιτα­λών σκη­νο­θε­τών στα πρώ­τα μετα­πο­λε­μι­κά χρό­νια καταφέρνει
να ανε­βά­σει την Ιτα­λία στην πρώ­τη γραμ­μή του κοι­νω­νι­κού κινη­μα­το­γρά­φου και να
αφή­σει αρι­στουρ­γή­μα­τα δια­χρο­νι­κής αξί­ας. Ο Βιτ­τό­ριο Ντε Σίκα υπήρ­ξε κοινωνικός
αγω­νι­στής με διπλό τρό­πο: με την τέχνη του αλλά και την πολι­τι­κή και κομματική
του έντα­ξη, αφού υπήρ­ξε ενερ­γός υπε­ρα­σπι­στής των θέσε­ων του κομμουνιστικού
κόμ­μα­τος Ιταλίας.

Μετά το 1960 ο Βιτ­τό­ριο κάνει στρο­φή σε κινηματογραφικές
μετα­φο­ρές λογο­τε­χνι­κών έργων, όπως: Φιλου­μέ­να Μαρ­του­ρά­νο – Γάμος Αλά Ιταλικά
(Matrimonio All’ Italiana, 1964), Χθες, σήμε­ρα, αύριο (Ieri, Oggi E Domani,
1963) και Ο κήπος των Φίν­τζι-Κοντί­νι (Il Giardino Dei Finzi Contini, 1970). Οι
δύο τελευ­ταί­ες κέρ­δι­σαν όσκαρ καλύ­τε­ρης ξένης ταινίας.

Το ιντερ­μέν­τσο μιας παντρε­μέ­νης (Una Breve Vacanza,
1974) και το Τελευ­ταίο ταξί­δι (Il Viaggio, 1974), είναι οι τελευ­ταί­ες ταινίες
του μεγά­λου Ιτα­λού σκη­νο­θέ­τη, που πέθα­νε στο Παρί­σι το 1974.

Η ται­νία, που παρου­σιά­ζου­με είναι μία κωμω­δία ηθών,
γυρι­σμέ­νη το 1953 σε ένα απο­μα­κρυ­σμέ­νο χωριό της Ιτα­λι­κής υπαί­θρου. Η άφι­ξη του
νέου διοι­κη­τή της χωρο­φυ­λα­κής είναι ένα κοι­νω­νι­κό γεγο­νός για το απο­κλει­σμέ­νο επαρχιακό
περι­βάλ­λον, που θα σημά­νει εξε­λί­ξεις, αλλα­γές και γενι­κά απε­λευ­θε­ρώ­σεις από
συμ­βα­τι­κό­τη­τες και προλήψεις.


Φραντέσκο Ρόζι: Δολοφονίες Διακεκριμένων (Cadaveri Eccelenti)

Ο Φραν­τσέ­σκο Ρόζι είναι ένας πολύ αγα­πη­μέ­νος σκη­νο­θέ­της, για συγκε­κρι­μέ­νους λόγους. Υπήρ­ξε δια­κε­κρι­μέ­νος δια­χει­ρι­στής της κινη­μα­το­γρα­φι­κής κάμε­ρας. Υπη­ρέ­τη­σε την μεγά­λη σχο­λή του Ιτα­λι­κού νεο­ρε­α­λι­σμού με την προ­σω­πι­κή του σφραγίδα.

Ξεκί­νη­σε σαν βοη­θός του Λου­κί­νο Βισκό­ντι στο αρι­στούρ­γη­μά του: η γη τρέ­μει (1948), ενώ έχει συνερ­γα­στεί με τον Μικε­λάν­τζε­λο Αντο­νιό­νι και τον Μάριο Μονι­τσέ­λι.  Εχει γυρί­σει ανοι­χτά πολι­τι­κές ται­νί­ες, με περιε­χό­με­νο ιστο­ρι­κό, αντι­φα­σι­στι­κό, ριζο­σπα­στι­κό ανα­τρε­πτι­κό… Εφυ­γε το 2015, σε ηλι­κία 92 ετών, πλή­ρης παρα­γω­γι­κών ημερών. 

Η φιλ­μο­γρα­φία του επι­βε­βαιώ­νει την ποιό­τη­τα του έργου του:

Η γυναί­κα με το φλο­γε­ρό κορ­μί (La sfida, 1958)

Η συμ­μο­ρία των 10 Ναπο­λι­τά­νων (I Magliari,  1959)

Τζου­λιά­νο ο αρχι­λη­στής  (Salvatore Juliano, 1962)

Τα χέρια πάνω από την πόλη (Le mani sulla citta, 1963)

Άνθρω­ποι ενα­ντί­ον ανθρώ­πων (Uomini contro, 1970)

Υπό­θε­ση Ματέι (Il caso Matei,1972)

Λάκυ Λου­τσιά­νο (Lucky Luciano, 1973)

Δολο­φο­νί­ες Δια­κε­κρι­μέ­νων (Cadaveri Eccelenti, 1976)

Ο Χρι­στός στα­μά­τη­σε στο Έμπο­λι (Cristo si è fermato a Eboli, 1979)

Νέα Υόρ­κη – Παλέρ­μο (New York-Palermo, 1990)

Το έργο, που προ­τεί­νου­με γυρί­στη­κε και ανα­φέ­ρε­ται σε μία κρί­σι­μη πολι­τι­κή περί­ο­δο, καμπή στην Ιτα­λία… Το Ιτα­λι­κό κομ­μου­νι­στι­κό κόμ­μα, μαζι­κό­τε­ρο κομ­μου­νι­στι­κό κόμ­μα στην Δύση προ­ω­θεί τον ΄ιστο­ρι­κό συμ­βι­βα­σμό’ ενώ δίπλα του εξε­λίσ­σο­νται φασι­στι­κές συνω­μο­σί­ες και υπο­χθό­νιες παρεμ­βά­σεις στην πολι­τι­κή… Η απει­λή πλη­σιά­ζει, η ανά­γκη ενερ­γο­ποί­η­σης του λαού είναι μπρο­στά… Παρό­λα αυτά, η ηγε­σία ή του­λά­χι­στον μέρος της, δεί­χνει να προ­τι­μά χει­ρι­σμούς παρασκηνίου…

Απο­λαύ­στε το.

Γιάν­νης Σπα­νός: του αξί­ζει να τον θυμόμαστε



Μικε­λάν­τζε­λο Αντο­νιό­νι:Η περι­πέ­τεια

Δεν έχει χρεία συστά­σε­ων ο -κατά την ταπει­νή μας γνώμη-
Πάπας του Ιτα­λι­κού και από τους προ­κα­θή­με­νους του παγκό­σμιου κινηματογράφου…

Ολες του οι ται­νί­ες δια­κρί­νο­νται για την εξόχως
ενδια­φέ­ρου­σα θεμα­το­λο­γία, την σχο­λα­στι­κή, ανα­λυ­τι­κή προ­σέγ­γι­ση και την μοναδική
χαρα­κτη­ρι­στι­κή τεχνι­κή του Μικε­λάν­τζε­λο. Αυτές οι αρε­τές -μονα­δι­κές και
ιδιαί­τε­ρες- έχουν δομή­σει τα μεγά­λα αρι­στουρ­γή­μα­τά του, που κατα­ξιώ­νουν την σημαντικότητα
της 7ης τέχνης. 

Ένα από αυτά, η ‘Περι­πέ­τεια’, μοιά­ζει σε πρώτη
ανά­γνω­ση με ται­νία μυστη­ρί­ου. Σύντο­μα ανα­δει­κνύ­ο­νται οι ψυχο­λο­γι­κές αναζητήσεις
του έργου, που παρα­με­ρί­ζουν το ‘μυστη­ριώ­δες’.

Η ται­νία ανέ­δει­ξε την Μόνι­κα Βίτ­τι σε έξο­χη ηθοποιό
του σινε­μά, ιέρεια του Αντονιόνι. 

Οι κρι­τι­κοί κατέ­τα­ξαν την ται­νία στη δεύ­τε­ρη θέση της
λίστας με τις καλύ­τε­ρες όλων των επο­χών, ακο­λου­θώ­ντας τον Πολί­τη Κέιν (Citizen
Kane) του Όρσον Γουέλς. 

Την επι­λέ­ξα­με και την παρου­σιά­ζου­με μέσα από το Youtube και με ελλη­νι­κούς υπότιτλους.



  Δήμος Μού­τσης – Juke box
Το μικρό αυτό αφιέ­ρω­μα της ΦΑΙΑΚΙΑΣ στον Δήμο Μού­τση
είναι από­λυ­τα φυσιο­λο­γι­κό… Είναι, όμως, πολύ καθυ­στε­ρη­μέ­νο! Το λέμε ειλι­κρι­νά
και αυτοκριτικά.

Ο Δήμος Μού­τσης ανή­κει στην χορεία των μεγά­λων του Ελληνικού
τρα­γου­διού
. Τοπο­θέ­τη­ση, που την έχει κατα­κτή­σει με το μέγε­θος την ευρύ­τη­τα, την
δια­χρο­νι­κό­τη­τα και κυρί­ως την ποιό­τη­τα του έργου του…

Είναι μάλ­λον βέβαιο, πως η ανα­γνώ­ρι­σή του είναι κατώτερη
της αξί­ας… Ο Δήμος έχει το ελάτ­τω­μα της ‘σεμνό­τη­τας’, που απο­τε­λεί, δυστυ­χώς, δυστυχέστατα,
μειο­νέ­κτη­μα για την δημό­σια καθιέ­ρω­ση των λει­τουρ­γών της τέχνης… 

Ένα σύντο­μο Jukebox με 12 τραγούδια
απο­τε­λεί τον ελά­χι­στο αφιέ­ρω­μα της ΦΑΙΑΚΙΑΣ στον φίλ­τα­το Δήμο Μούτση.



Calexico: S t r a y

Είναι δεδο­μέ­νη η προ­τί­μη­σή μας για τους Calexico, αυτή την μονα­χι­κή παρέα, που μας χαρί­ζει ήχους και
στί­χους με ιδιαι­τε­ρό­τη­τα και προσωπικότητα… 

Ο περι­πλα­νώ­με­νος (Stray) είναι η σημε­ρι­νή επι­λο­γή. Σε ζωντα­νή ηχο­γρά­φη­ση στο studio. Mε το σαντού­ρι του Takim. Mαζί με τους στί­χους, πρωτότυπους
και μετα­φρα­σμέ­νους στα Ελληνικά. 



Robbie Williams: me
and my monkey

Ο γνω­στός Εγγλέ­ζος τρα­γου­δο­ποιός, που ακό­μη δεν
πρό­λα­βε να πενη­ντα­ρή­σει (γεν­νή­θη­κε το 1974) με το πιο εμβλη­μα­τι­κό του ίσως
δημιούρ­γη­μα: me
and my monkey (εγώ και ο πίθη­κός μου). Αν σας αρέ­σει μπο­ρεί­τε να το
ακούσετε…

Σας προ­σφέ­ρου­με τους στί­χους… Original και
μεταφρασμένους…


REM:Shiny Happy people

Τα περισ­σό­τε­ρα έργα των REM είναι σπου­δαία… Δεν είναι τυχαία η θέση τους στο παγκό­σμιο μου­σι­κό στε­ρέ­ω­μα… Θυμη­θή­κα­με το εύθυ­μο τρα­γού­δι τους:  Shiny Happy people (Ντρο­πα­λός, ευτυ­χι­σμέ­νος κόσμος) Πρό­κει­ται για το δεύ­τε­ρο single, που έβγα­λαν και το παρουσιάζουμε.

Sergio Mendes: Mais che nada

Ο μεγά­λος Βρα­ζι­λιά­νος τρα­γου­δο­ποιός και τρα­γου­δι­στής Sergio Mendes στο πολύ κλα­σι­κό του τρα­γού­δι, που έχει δια­χρο­νι­κή λάμψη…

Μαζί με τους στί­χους στα Βρα­ζι­λιά­νι­κα και στα Ελληνικά…




Κώστας Χατζής: Ο δικός μας soulman

Είναι ο Κώστας Χατζής, που τόσο εκτι­μά­με και αγαπάμε…Για
την σεμνό­τη­τα, τη συνέ­πεια και, φυσι­κά, την δημιουρ­γία του… Ποια φωνή μπορεί
τόσο φυσι­κά και απρο­σποί­η­τα να θυμί­ζει Ορλε­ά­νη και Μισισσίπι;;;

Δεν είναι όμως μόνον αυτό… Η δημιουρ­γι­κή του φλέβα
αστεί­ρευ­τη έφτια­ξε τρα­γού­δια, που αγγί­ζουν τις ευαι­σθη­σί­ες μας και χαϊδεύουν
την ψυχή…

Δύο τρα­γού­δια δια­λέ­ξα­με… Ένα λυπη­τε­ρό: τον Τσα­γκά­ρη τον Μηνά σε στί­χους Μαρί­ας
Αλι­φε­ρο­πού­λου
Και ένα δια­κρι­τι­κά σατυ­ρι­κό: Κάτι τρέ­χει, σε στί­χους της Σώτιας Τσώ­του, που είναι και η
πιο συχνή στι­χουρ­γι­κή σύντρο­φος στο έργο του… 

Θα ξανα­πα­ρου­σιά­σου­με Κώστα Χατζή

16-4-2023: Chris Isaak
Wicked Game

Η μελω­δι­κή, βελού­δι­νη φωνή του 

Chris Isaak, μπο­ρεί να μετα­τρέ­ψει οποιο­δή­πο­τε τρα­γού­δι σε αριστούργημα.
Του­λά­χι­στον έτσι νοιώ­θου­με ακού­γο­ντας αυτόν τον πολυ­τά­λα­ντο ηθοποιό,
τρα­γου­δι­στή, τρα­γου­δο­ποιό, που ασφα­λώς δεν τρα­γου­δά­ει τυχαία κομ­μά­τια… Ένα από
αυτά, ίσως το πιο αντι­προ­σω­πευ­τι­κό του είναι το
wicked game (καλό παι­γνί­δι). Με διά­χυ­τη την πίκρα και την ανα­ζή­τη­ση της αγάπης…

Ακο­λου­θούν οι αγγλικοί
στί­χοι και η Ελλη­νι­κή τους μετάφραση.



11-4-2023: George Gershwin – Summertime

Την θυμη­θή­κα­με, την Ella Fitzerald σε μία
από τις πιο κλασ­σι­κές εκτε­λέ­σεις της άριας του
Τζορτζ Γκέρ­σουιν από την
όπε­ρα
Porgy and Bess που πρω­το­πα­ρου­σιά­στη­κε στο κοι­νό το 1935. Ας μοι­ρα­στού­με την από­λαυ­ση, μαζί με τους στί­χους της παγκόσμιας
επιτυχίας…

7-3-2023. Ορφέ­ας Περί­δης: Φεύ­γω

Ενα ακό­μη δια­μα­ντά­κι από τα πολ­λά, τα πάρα πολ­λά του αγα­πη­μέ­νου τρα­γου­δο­ποιού Ορφέα.

21-2-2023. Inti-Illimani: El pueblo unido, jamás será vencido

Το τρα­γού­δι, που σημά­δε­ψε τον αντι­φα­σι­στι­κό αγώ­να του Χιλια­νου λαού και των λαών όλου του κόσμου. Ακο­λου­θούν οι στί­χοι και μετα­φρα­σμέ­νοι στα Ελληνικά.

21-1-2023: Gangsta’s paradise 

Απο τα πιο εμβλη­μα­τι­κά ραπ τρα­γού­δια εκτε­λε­σμέ­νο από τον δημιουρ­γό του Coolio. Ακο­λου­θούν οι πρω­τό­τυ­ποι στί­χοι και η μετά­φρα­σή τους.

27-12-2022: Η καθιε­ρω­μέ­νη συναυλία 

της χορω­δί­ας Θωμάς Φλαγγίνης

Από­σπα­σμα από την καθιε­ρω­μέ­νη πλέ­ον Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κη
συναυ­λία
της χορω­δί­ας ‘Θωμάς Φλαγ­γί­νηςστην καθο­λι­κή μητρό­πο­λη της Κέρ­κυ­ρας (Duomo). Απο­λαμ­βά­νου­με την πραγ­μα­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση της δουλειάς,
που πραγ­μα­το­ποιεί στον χορω­δια­κό τομέα ο Πολι­τι­στι­κός και περιβαλλοντικός
σύλ­λο­γος Ανεμομύλου…


16-12-2022. La nuit (η νύχτα). Αλη­σμό­νη­το
ερω­τι­κό τρα­γού­δι, μία από τις ανα­ρίθ­μη­τες επι­τυ­χί­ες του Ιτα­λο-Βέλ­γου τραγουδοποιού
Adamo, που …‘έσκι­ζε’ στα
χρό­νια της νιό­της μας και που ακό­μη κρα­τά­ει γερά…

Το θυμη­θή­κα­με σήμε­ρα, που το ακού­σα­με από μουσικό
σταθ­μό, σε νέα έκδο­ση πάλι με τον αγέ­ρα­στο τρα­γου­δο­ποιό… Ας το θυμη­θού­με και
παρέα σε μία ζωντα­νή εκτέ­λε­ση το 2003 μαζί με την ανερ­χό­με­νη τότε και
καθιε­ρω­μέ­νη πια, πολυα­γα­πη­μέ­νη μας
Nolwenn Leroy
. Ακο­λου­θούν οι Γαλ­λι­κοί στί­χοι και η μετά­φρα­σή τους.

 

3-12-2022: Δεν είναι για­τί αισθα­νό­μα­στε στις μαύ­ρες μας… Απλά
αυτό το κομ­μά­τι ανή­κει πια στον χώρο της κλασ­σι­κής μου­σι­κής, απο­δί­δο­ντας εξαιρετικά
την βαριά κατά­θλι­ψη του δημιουρ­γού του, που κατα­φέρ­νει όμως και από τον ρυθμό
αλλά και την μελω­δία να βγά­λει μία λαν­θά­νου­σα αισιο­δο­ξία… Ετσι το νοιώθουμε,
τόσα χρό­νια που το ακούμε…

Μιλά­με για το paint it black (βάψ­το μαύ­ρο), των θρυ­λι­κών rolling stones. Των …κυλιό­με­νων λίθων, όπως τους είχε μετα­φρά­σει -πιστή
στην ελλη­νο­πρέ­πειά της- η λογο­κρι­σία της χούντας…


25-11-2022: Το ντου­έ­το Simon & Garfunkel είναι κομ­μά­τι
από τα …’χρό­νια της αθω­ό­τη­τας’… Ο ήχος τους αλλιώ­τι­κος, νεω­τε­ρι­κός, οι επιλογές
τους ξεχω­ρι­στές, έξω από το εμπο­ρι­κό κύκλω­μα και ας έγι­ναν μέγι­στες επιτυχίες…
Αργό­τε­ρα χώρι­σαν, αν και ξανα­βρέ­θη­καν μαζί για ορι­σμέ­νες συναυ­λί­ες…
Ο Paul
Simon
συνέ­χι­σε μόνος του τις μου­σι­κές του ανα­ζη­τή­σεις και
ασχο­λή­θη­κε ιδιαί­τε­ρα με την αφρι­κά­νι­κη μουσική…

Από εκεί­νες τις παλιές μέρες σας παρου­σιά­ζου­με το ‘θρυ­λι­κό’
the sound of silence
(ο ήχος της σιω­πής) και παρα­θε­του­με τους στί­χους και
σε Ελλη­νι­κή μετάφραση…

30-10-2022. Ενα σχε­τι­κά και­νούρ­γιο τρα­γού­δι της ZAZ: Imagine. Γεμά­το ρομα­ντι­σμό, αθω­ό­τη­τα και προσδοκίες.

18-10-2022. Κατα­τε­θι­μέ­νο στις μου­σι­κές μας μνή­μες βρί­σκε­ται το
έργο των
Θάνου Μικρού­τσι­κου και Αλκη Αλκαί­ου: Πρω­ι­νή ή βρα­δυ­νή σερε­νά­τα… Τραγουδισμένο
από τον
Κώστα Καρά­λη, του οποί­ου την φωνή νοσταλ­γού­με…

                                     

                                                    

24-9-2022. Ας θυμη­θού­με την
Μπα­λά­ντα του Ούρι’ του Μάνου Χατζη­δά­κι με τους έξο­χους Μάρ­θα Φρι­τζή­λα και
Σωκρά­τη Μάλα­μα.Από την συλ­λο­γή:’Τα σκέ­τα

16-9-2022. O Francis Cabrel, αγα­πη­μέ­νος τρα­γου­δο­ποιός και τρα­γου­δι­στής θεωρείται,
όχι τυχαία ούτε άδι­κα, από τους πιο σημα­ντι­κούς δημιουρ­γούς του σύγχρονου
γαλ­λι­κού τραγουδιού.

Τον έχου­με ξανα­πα­ρου­σιά­σει στις ‘ΕΠΙΛΟΓΕΣ’ μαζί με την
αγα­πη­μέ­νη Nolween Leroy.

Αυτή την φορά θα τρα­γου­δή­σει μόνος του μία παλιά
δημιουρ­γία του:
La
corrida
(η τρε­χά­λα, το
τρέ­ξι­μο). ανε­βά­ζου­με δύο βίντεο: ένα στην δικο­γρα­φι­κή έκδο­ση και ένα σε ζωντα­νή εκτέλεση.Θα παρου­σιά­σου­με τους Γαλ­λι­κούς στί­χους και την Ελλη­νι­κή τους μετάφραση…

10-9-2022. Δεν θα σας φάμε χρό­νο και γραμ­μές μιλώ­ντας για τον Lucio Battisti !

Για­τί αν ξεκινήσουμε
δεν θα είναι εύκο­λο να τελειώ­σου­με για αυτόν τον σπου­δαίο, τον ιδιαί­τε­ρο Ιτα­λό τραγουδοποιό,
κιθα­ρί­στα και τρα­γου­δι­στή, που μας έχει χαρί­σει δεκά­δες επι­τυ­χί­ες… Μας τον
γνώ­ρι­σε η Λένα στα πολύ νιά­τα μας, το 1972… Κατά τρα­γι­κή σύμ­πτω­ση, έφυ­γαν την
ίδια χρο­νιά: το 1998.

Αν έχε­τε όρε­ξη σας προ­τεί­νου­με ένα σύντο­μο άρθρο αφιέρωμα,
που βρή­κα­με στον ιστό­το­πο esquire: Η σημα­σία του Lucio Battisti. Τα έργα και οι
ημέ­ρες ενός εκ των σημα­ντι­κό­τε­ρων τρα­γου­δο­ποιών που έβγα­λε ποτέ η Ιτα­λία
.

https://esquire.com.gr/culture/music/4616/i-simasia-tou-lucio-battisti

Σήμε­ρα, λοι­πόν σας παρουσιάζουμε:
τους κήπους του Μάρ­τη (
I Giardini di Marzo). Εκτέ­λε­ση του 1972 από τον ίδιο τον Lucio. Παρα­θέ­του­με τους Ιταλικούς
στί­χους σε παράλ­λη­λη Ελλη­νι­κή μετά­φρα­ση με την βοή­θεια του
Google και την επι­με­λη­τεία μας…
Παράλ­λη­λα παρου­σιά­ζου­με μία σύγ­χρο­νη εκτέ­λε­ση από τον Luigi Catalano, που ασφα­λώς δια­φέ­ρει αλλά δεν στε­ρεί το έργο από την
αισθα­ντι­κό­τη­τα του δημιουρ­γού του. Ακο­λου­θεί ένα σύντο­μο σημεί­ω­μα για το Lucio και οι στί­χοι του τρα­γου­διού Ιτα­λι­κά και Ελληνικά.

25-8-2022. Μία μπα­λά­ντα με μία μελω­δία που τόσο πολύ μας αρέ­σει: harness the wind (περ­νώ­ντας χαλι­νά­ρια στον άνε­μο).

Δημιουρ­γοί και εκτε­λε­στές οι Calexico, που βρέ­θη­καν πριν
λίγο και­ρό στην Ελλά­δα. Τους παρου­σιά­ζου­με σε δύο βίντεο: Ένα σε ζωντανή
εκτέ­λε­ση και το άλλο το επί­ση­μο, με εικα­στι­κά δρώ­με­να… Παρα­θέ­του­με και τους στίχους
αγγλι­κά και Ελληνικά…

30-7-2022. Ο πολυα­γα­πη­μέ­νος Fabrizio de Andre σε ζωντα­νή ηχο­γρά­φη­ση, περί­που 40 χρό­νια πριν, καθώς ερμη­νεύ­ει ένα από τα πιο εμβλη­μα­τι­κά του τρα­γού­δια: Andrea.

Μετά το video θα βρεί­τε τους Ιτα­λι­κούς στί­χους και την Ελλη­νι­κή τους μετάφραση.. 

29-7-2022. Θα έκλει­νε τα 97 του χρό­νια ο Μίκης

Γεν­νή­θη­κε σαν σήμε­ρα το 1925… Η ΦΑΙΑΚΙΑ τιμά την γενέθλιο
ημέ­ρα του με το πασί­γνω­στο (ποιο δεν είναι;) τρα­γού­δι του σε στί­χους του
Δημή­τρη Χρι­στο­δού­λου:Ο ΚΑΗΜΟΣ Τρα­γου­δι­σμέ­νο από έναν σπου­δαίο Κερ­κυ­ραίο: τον Ζωρζ
Μου­στα­κί
και την Αρλέτ­τα, που τον συνοδεύει.

 

H Zaz είναι μία νεα­νι­κή φωνή, ιδιόρ­ρυθ­μη στο ηχό­χρω­μά της και πολύ ενδια­φέ­ρου­σα στο στύλ της και τις επι­λο­γές της. Το πασί­γνω­στο Je veux (θέλω) σας το παρου­σιά­ζου­με με Ελλη­νι­κούς υπό­τι­τλους μετάφρασης.

O Johnny της Γαλ­λί­ας, ο Johnny national, o Johnny Halliday της νιό­της μας σε ένα από τα κλασ­σι­κά και συνά­μα ευαί­σθη­τα και αντι­πο­λε­μι­κά κομ­μά­τια του: Oh Marie!

 

 O
Florent Pagny έχει πρό­βλη­μα υγεί­ας σοβα­ρό και το παλεύει…Τον θυμηθήκαμε,
λοι­πόν, σε μία συλ­λο­γι­κή δου­λειά, που ανα­φέ­ρε­ται στην Κορ­σι­κή με τίτλο:
Terra
Corsa
(γη της Κορ­σι­κής)
. Συμ­με­τέ­χουν και άλλοι καλ­λι­τέ­χνες. Δια­κρί­να­με στο
video-clip τον
Patrick Bruel. Το αφιε­ρώ­νου­με στον αγα­πη­μέ­νο, σεμνό και άξιο
Florent… Με τις πιο θερ­μές μας ευχές για την υγεία του… Florent σε
αγαπάμε…

 


Για να θυμη­θού­με τα νεα­νι­κά μας χρό­νια με τα παι­διά μας μικρά, ανα­σύ­ρα­με από την μου­σι­κή μας μνή­μη τον Angelo Branduardi να τρα­γου­δά­ει το: Alla fiera del’Est (Στο πανη­γύ­ρι της ανα­το­λής) σε μία ζωντα­νή εκτέ­λε­ση μόλις 39 χρό­νια πριν…

Ας τιμή­σου­με και τους τρείς: Τους δύο, που απο­χώ­ρη­σαν παλιό­τε­ρα (Μανώ­λη Ρασού­λη, Νίκο Παπά­ζο­γλου) και την προ­σφά­τως απο­χω­ρή­σα­σα Βάσω Αλλα­γιάν­νη. Και οι τρείς συμ­μέ­το­χοι στο έργο-ύμνο: Αχ Ελλά­δα Σ’ αγα­πώ.


Μερι­κοί πίνα­κες του Του­λούζ Λωτρέκ σε μορ­φή GIF.

12-6-2022:Ερω­τας είναι‘ από τον αγα­πη­μέ­νο Ορφέα Περί­δη,
που τα κάνει όλα: Μου­σι­κή, στί­χοι, τρα­γού­δι με απα­ρά­μιλ­λη ποιότητα.


5-6-2022. Καθώς συμπλη­ρώ­θη­καν 59 χρό­νια από τον θάνα­το του
μεγά­λου διε­θνι­στή και φιλέλ­λη­να Τούρ­κου ποι­η­τή
 Ναζίμ Χικ­μέτ (ο ποι­η­τής με τα γαλά­ζια μάτια) ας θυμη­θού­με το
μελο­ποι­η­μέ­νο από τον 
Θάνο Μικρού­τσι­κο και τρα­γου­δια­μέ­νο από την Μαρία Δημη­τριά­δηΑν η μισή μου καρ­διά… Σε Ελλη­νι­κή
από­δο­ση από τον
 
Γιάν­νη Ρίτσο.

 

30-5-2022. Ο Stromae είναι ένας ξεχω­ρι­στός καλ­λι­τέ­χνης με
μου­σι­κή ιδιαί­τε­ρη, με επι­δρά­σεις αφρι­κά­νι­κες αλλά και στί­χο πρω­τό­τυ­πο, που
εκφρά­ζει τις υπαρ­ξια­κές του ανη­συ­χί­ες… Το πρω­το­γνω­ρί­σα­με με το Alors on
danse. Από το νέο του δίσκο σας παρου­σιά­ου­με το:
l’ enfer (η κόλα­ση).
Ακο­λου­θούν οι στί­χοι (Γαλ­λι­κοί και μετα­φρα­σμέ­νοι με την βοή­θεια του Google και
δικές μας παρεμβάσεις).


 

20-5-2022. Η απώ­λεια του Βαγ­γέ­λη Παπα­θα­να­σί­ου, μας φέρ­νει πιο κοντά στην μου­σι­κή του. Το βίντεο, που ακο­λου­θεί περι­λαμ­βά­νει γνω­στές επι­τυ­χί­ες του. 

15-5-2022: Ενα εξαι­ρε­τι­κό ντου­έ­το, ένας ποι­η­τής και ένας βιρ­τουό­ζος του πιά­νου, που ακού στα ονό­μα­τα: Scylla και Sofiane Pamart μας χαρί­ζουν μία ξεχω­ρι­τή δημιουρ­γία τους, την μονα­ξιά (solitude). Είμα­στε βέβαιοι πως αυτοί οι τύποι θα μας απα­σχο­λή­σουν ξανά και για καλό… Μετά το βίντεο παρα­θέ­του­με τους στί­χους, πρω­τό­τυ­πους και μετα­φρα­σμέ­νους. Απο­λαύ­στε τους!

10-5-2022. Για να θυμη­θού­με! Ο σ. Gilbert Becaud μας τρα­γου­δά­ει την διά­ση­μη NathalieΜία πετυ­χη­μέ­νη ανά­μι­ξη έρω­τα και πολι­τι­κής, που έγι­νε διά­ση­μη στα πέρα­τα του κόσμου.

Παρα­θέ­του­με τους Γαλ­λι­κούς στί­χους και την Ελλη­νι­κή τους μετά­φρα­ση (google και δική μας παρέμβαση). 




2-5-2022. Η συμ­φω­νι­κή ορχή­στρα της Φ.Ε. Κέρ­κυ­ρας υπό την διεύ­θυν­ση του μαέ­στρου Αλκη Μπαλ­τά παρου­σιά­ζει τον Ουγ­γρι­κό χορό n. 2 του Γιο­χά­νες Μπραμς. (5-12-2014)



27-4-2022. Η Ευστα­θία τρα­γου­δά­ει μία γνω­στή δημιουρ­γία της (μου­σι­κή & στί­χοι) με τίτλο: χωρίς εσέ­να.


10-4-2022. Δύο ‘κλα­σι­κά’ τρα­γού­δια της νιό­της μας σε νέα εκτέλεση:

1. C’ est le temps de l’ amour της Francoise Hardy τρα­γου­δι­σμέ­νο από την Celia Cameni.
2. Io che non vivo piui di un’ora senza te του Pino Donnagio τρα­γου­δι­σμέ­νο από τον Jack Savoretti. Απο­λαύ­στε τα…

10-4-2022Πάμπλο Πικά­σοΟι δεσποι­νί­δες της Αβινιόν

Εμπνευ­ση από ένα μπορ­ντέ­λο της Βαρ­κε­λώ­νης στην οδό Αβινιόν

6-4-2022. Το stairway to heaven το ξέρου­με από τους Led Zeppelin και το σεβό­μα­στε…Το ακού­σα­με από την Dolly Parton και είπα­με μπρά­βο της. Και το ανεβάζουμε…

3-4-2022. Ο πολα­γα­πη­μέ­νος Sergio Endrigo έχει μεί­νει ευρύ­τε­ρα γνω­στός σαν ένας ερω­τι­κός τρα­γου­δι­στής… Ηταν τέτοιος αλλά ταυ­τό­χρο­να- αν και λιγό­τε­ρο γνω­στός στο εξω­τε­ρι­κό σαν τέτοιος- ήταν πολι­τι­κά στρα­τευ­μέ­νος καλ­λι­τέ­χνης, μέλος του PCI με πολ­λές δημιουρ­γί­ες πάνω σε έργα αξιό­λο­γων ποι­η­τών, όπως του Κου­βα­νού Jose Marti, του Βρα­ζι­λιά­νου Vinicius Da Moraes κ.λ.π. Εδώ σας παρου­σιά­ζου­με το: camminando e cantando (περα­πτώ­ντας και τρα­γου­δώ­ντας) αγα­πη­μέ­νο τρα­γού­δι της Ιτα­λι­κής Νεο­λαί­ας τα χρό­νια του Μάη. 



Το μιλώ” του Μανώ­λη Ανα­γνω­στά­κη μπο­ρεί να εντα­χθεί στα ποι­ή­μα­τα, που οδή­γη­σε κάποιους να τον ονο­μά­σουν: ποι­η­τή της ήττας. Νομί­ζω, ότι τέτοια έργα είναι πολ­λα­πλές καταγ­γε­λί­ες, που ερε­θί­ζουν τον νού και γεν­νά­νε θέσεις….

Εν πάσει περι­πτώ­σει το κατα­θέ­του­με σε δύο δια­φο­ρε­τι­κές εκτε­λέ­σεις από τον Αντώ­νη Καλο­γιάν­νη…και μία με τον ίδιο τον Μίκη, ζωντα­να σε συναυλία. 

Κάτω υπάρ­χουν οι στί­χοι του ποιήματος…

Υδα­το­γρα­φία του δικού μας Αγγε­λου Για­λυ­νά (1857-1939) με θέμα το αγα­πη­μέ­νο Ποντι­κο­νή­σι

Μονα­δι­κή επι­λο­γή χρω­μά­των, που χαρα­κτη­ρί­ζει και ανα­δει­κνύ­ει το έργο του σπου­δαί­ου ζωγράφου.

2-3-2022. Το τρα­γού­δι της Μαρι­νέ­λας (La canzone di Marinela) τρα­γου­δι­σμέ­νο
από τον δημιουρ­γό του, τον ποι­η­τή, τον συν­θέ­τη, τον φιλό­σο­φο και φιλό­λο­γο, τον
πολυα­γα­πη­μέ­νο και τόσο πρό­ω­ρα χαμέ­νο Fabrizio de Andrè
Μαζί και οι στί­χοι του τραγουδιού.

 

Το Αχ να σε δω σε μου­σι­κή και στί­χους του πολυα­γα­πη­μέ­νου τρα­γου­δο­ποιού Ορφέα Περί­δηΜας συγκι­νεί κάθε φορά, που το ακού­με… Είναι από τα τρα­γού­δια ζωής…


19-3-2022. Το ποί­η­μα του Μιχά­λη Κατσα­ρού,”οι δευ­τε­ρεύ­ο­ντες” που βρή­κα­με στο δια­δί­κτυο (LIFO) μαζί με το χει­ρό­γρα­φο του ποιητή.




 17-3-2022. Ο Francis Cabrel και η Nolween Leroyαγα­πη­μέ­νοι και οι δύο, σε μία παλιό­τερη συνά­ντη­σή τους, που τρα­γου­δούν τοJe t’aimais, Je t’aime et Je t’aimeraiαγα­πη­μέ­νη και πολύ γνω­στή σύν­θε­ση του Francis.

16-3-2022. Η γνω­στή άρια από την όπε­ρα του Giuseppe Verdi La Traviata: Libiamo ne’ Lieti Calici τρα­γου­δι­σμέ­νη από την Ρόζα Που­λη­μέ­νου και τον Γιάν­νη Χρι­στό­που­λο με συνω­δία της Λού­συ Χρι­στο­δού­λου στο πιά­νο με διορ­γά­νω­ση από την πολυ­φω­νι­κή Χορω­δία Πάτρας τα Χρι­στού­γεν­να του 2019.

15-3-2022. Η misa Criolla είναι μία λαϊ­κή λατι­νο­α­με­ρι­κά­νι­κη λει­τουρ­γία γραμ­μέ­νη από τον Ariel Ramirez, που έχει συν­θέ­σει μεγα­λουρ­γή­μα­τα με χρώ­μα ινδια­νι­κό από τις Ανδεις… Την εκτέ­λε­ση αυτή με τους los Fronterizos την δια­λέ­ξα­με σαν πιο κοντά στην από­χρω­ση των ιθα­γε­νών… Υπάρ­χουν και άλλες εξαι­ρε­τι­κές εκτε­λέ­σεις όπως π.χ. με την Mercedes Sosa, τον Jose Carerras και πολ­λούς άλλους αξιο­λο­γό­τα­τους μουσικούς.

13-3-2022. Ενα αντι­πο­λε­μι­κό τρα­γού­δι (non so piu cosa fare) του Adriano Celentano, γραμ­μέ­νο για τον πόλε­μο στο Ιράκ… Κολ­λά­ει όμως…


12.3.2022. Από τον αγα­πη­μέ­νο Jean Ferrat μελο­ποι­η­μέ­νο και τρα­γου­δι­σμέ­νο το: Complainte de Pablo Neruda. (Θρή­νος του Πάμπλο Νερούντα). 
Ακολου­θούν οι στί­χοι του ποι­ή­μα­τος του Louis Aragon (πρω­τό­τυ­ποι και μετφρασμένοι) 

10-3-2022: Το πασί­γνω­στο και αγα­πη­μέ­νο Walz nr 2 του Dmitri Shostakovich με την συμ­φω­νι­κή ορχή­στρα της Παλιάς Φιλαρ­μο­νι­κής Κέρ­κυ­ρας, υπό την διεύ­θυν­ση του φίλ­τα­του μαέ­στρου Αλκη Μπαλ­τά.
9-3-2022: Το αγα­πη­μέ­νο τρα­γού­δι του Jacques Brel: Ne me quites pasτρα­γου­δι­σμέ­νο από το εκπλη­κτι­κό duo, Roberto Alagna και 
Nolween Leroy

 9-3-2022: Ι  Δ Ι Ω Τ Ι Κ Ο Π Ο Ι Ε Ι Σ Τ Ε


Ας ιδιω­τι­κο­ποι­η­θούν τα πάντα,

ας ιδιω­τι­κο­ποι­η­θεί η θάλασ­σα και ο ουρανός,

ας ιδιω­τι­κο­ποι­η­θεί το νερό και ο αέρας,

ας ιδιω­τι­κο­ποι­η­θεί η Δικαιο­σύ­νη και ο Νόμος,

ας ιδιω­τι­κο­ποι­η­θεί και το περα­στι­κό σύννεφο,

ας ιδιω­τι­κο­ποι­η­θεί το όνειρο,

ειδι­κά στην περί­πτω­ση που γίνε­ται την ημέ­ρα και με τα μάτια ανοιχτά.

Και σαν κορω­νί­δα όλων των ιδιωτικοποιήσεων,

ιδιω­τι­κο­ποι­ή­στε τα Κράτη,

παρα­δώ­στε επι­τέ­λους την εκμε­τάλ­λευ­ση υμών των ιδίων

σε εται­ρεί­ες του ιδιω­τι­κού τομέα με διε­θνή διαγωνισμό.

Διό­τι εκεί ακρι­βώς βρί­σκε­ται η σωτη­ρία του κόσμου…

Και μια και μπή­κα­τε στον κόπο, 

ιδιω­τι­κο­ποι­ή­στε στο φινάλε 

και την που­τά­να τη μάνα που σας γέννησε.

Ζοζέ Σαρα­μά­γκου