Όχι άλλα ρεφορμιστικά αδιέξοδα - Φαιακία

Όχι άλλα ρεφορμιστικά αδιέξοδα

Σάββατο 22 Αυγούστου 2015
Μίλτος Βασιλείου
Ετσι επι­γρά­φε­ται το άρθρο του φίλ­τα­του Γιώρ­γου Ρού­ση, που ανα­πα­ρά­γου­με από την Εφη­με­ρί­δα των Συντα­κτών.
Όχι άλλα ρεφορ­μι­στι­κά αδιέξοδα 
Σε αντί­θε­ση με
όσους κατα­κρί­νουν την ηγε­σία του  ΣΥΡΙΖΑ
για προ­δο­σία, υπο­στη­ρί­ζω ότι με 
αρι­στε­ρούς πολι­τι­κούς  όρους  η συμ­φω­νία για το τρί­το αντι­λαϊ­κό μνημόνιο
ήταν η νομο­τε­λεια­κή  κατά­λη­ξη της
ακο­λου­θού­με­νης  με συνέ­πεια από τον
ΣΥΡΙΖΑ κατε­ξο­χήν ρεφορ­μι­στι­κής πολιτικής. 
Εξη­γού­μαι . Όταν
υπο­στη­ρί­ζεις ότι είναι δυνα­τόν να έχεις ένα πιο ανθρώ­πι­νο καπι­τα­λι­σμό εντός
πολι­τι­κών μορ­φω­μά­των όπως η ευρω­ζώ­νη ή η ΕΕ ,ή ότι δίχως ρήξη και ανατροπή
είναι δυνα­τόν να συμ­βι­βα­στείς με τους δυνά­στες σου προς αμοι­βαίο όφε­λος, ή
ακό­μη ότι αρκεί μια εκλο­γι­κή νίκη και μια αρι­στε­ρή κυβέρ­νη­ση δίχως αυτή να
στη­ρί­ζε­ται σε ένα οργα­νω­μέ­νο λαϊ­κό κίνη­μα, είναι ανα­πό­φευ­κτο ότι θα οδηγηθείς
στην πλή­ρη υπο­τα­γή στους κυρίαρχους. 
Με αλλά λόγια, η
θέση ότι οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις εντός των τει­χών του κυρί­αρ­χου συστή­μα­τος, πολύ
περισ­σό­τε­ρο όταν αυτές δεν
συν­δέ­ο­νται  με μια γενικότερη
ριζο­σπα­στι­κή κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­κή αλλα­γή, ιδιαί­τε­ρα σε μια περί­ο­δο βαθιάς δομι­κής κρί­σης του, οπό­τε αυτό είναι
υπο­χρε­ω­μέ­νο για να την αντι­με­τω­πί­σει να εντεί­νει την εκμε­τάλ­λευ­ση, αποτελεί
φρού­δα  ελπίδα.
Το ίδιο συμβαίνει
και με τη θέση ότι είναι δυνα­τόν να επέλ­θει η οποια­δή­πο­τε πρό­ο­δος σε συνεργασία
με τμή­μα­τα του μονο­πω­λια­κού κεφα­λαί­ου και τους πολι­τι­κούς τους εκπροσώπους,
κάτι το οποίο έχει τις ρίζες του στην λογι­κή της ύπαρ­ξης πατριω­τι­κής  αστι­κής τάξης και σε πολι­τι­κό επί­πε­δο του
μετώ­που των δημο­κρα­τι­κών δυνάμεων.
Όλα αυτά όπως έχει
κατα­δεί­ξει όλη η ιστο­ρία του ιστο­ρι­κού συμ­βι­βα­σμού οδη­γούν στην παντε­λή υποταγή
της αρι­στε­ράς και στην μετα­τρο­πή της στον καλύ­τε­ρο διεκ­πε­ραιω­τή της αντιλαϊκής
πολι­τι­κής.  Ταυ­τό­χρο­να συμ­βάλ­λουν στην
καθή­λω­ση του επι­πέ­δου της λαϊ­κής συνει­δη­τό­τη­τας αντί στην ανύ­ψω­ση του . 
Το γεγο­νός ότι την
έσχα­τη ώρα η «αρι­στε­ρή πλατ­φόρ­μα» δια­φο­ρο­ποι­ή­θη­κε δημό­σια από την ηγε­τι­κή ομάδα
του ΣΥΡΙΖΑ, δεν απα­λεί­φει τις ευθύ­νες της για την μέχρι σήμε­ρα ανο­χή της
στις  πριν ακό­μη από τις εκλο­γές και
καλ­πά­ζου­σες μετά από αυτές, υποχωρήσεις 
από τις έτσι κι’ αλλιώς ρεφορ­μι­στι­κές της αρχι­κές θέσεις, την ανο­χή της
στην  πολύ­μορ­φη υλο­ποί­η­ση του  ιστορικού 
συμ­βι­βα­σμού και στην φετι­χο­ποί­η­ση του 
ευρώ και της ΕΕ.
Πέρα  όμως από τις ευθύ­νες του ηγε­τι­κού του πυρήνα
αλλά και εκεί­νες της αρι­στε­ρής του 
πλατ­φόρ­μας η οποία λει­τουρ­γεί σήμε­ρα σαν ο φερε­τζές για πολλούς
κρυ­πτο­συ­ρι­ζαί­ους,  για αυτήν την εξέλιξη
δεν είναι άμοι­ροι ευθυ­νών και όλοι εκεί­νοι οι μικρο­α­στοί ή οι δια­βρω­μέ­νοι από
τις κυρί­αρ­χες αξί­ες λαϊ­κοί άνθρω­ποι οι
οποί­οι όπως λέει και ο Μανόλης 
Ανα­γνω­στά­κης είναι «δεμέ­νοι οι ίδιοι 
με το σύστη­μα που κατα­ριού­νται και, υπο­τί­θε­ται, αγω­νί­ζο­νται για την
ανα­τρο­πή του, πόσο βέβαιοι τελι­κά πως τίπο­τα ευτυ­χώς δεν κιν­δυ­νεύ­ει ν’ αλλά­ξει, του­λά­χι­στον στο αμέ­σως προ­σε­χές μέλ­λον»[i][i].
Αλλά και όσοι
έσπευ­σαν να συμπο­ρεύ­ο­νται και έτσι να νομι­μο­ποιούν την τακτι­κή Τσί­πρα στα
πλαί­σια της υπε­ρά­σπι­σης ενός Όχι που ήταν βέβαιο και δηλω­μέ­νο ότι θα
μεταλ­λα­χθεί σε Ναι, καλό είναι να κάνουν την αυτο­κρι­τι­κή τους  για την ρεφορ­μι­στι­κή επι­κρά­τη­ση και για το
ότι συνέ­βα­λαν έτσι στην εθε­λό­δου­λη απο­δο­χή της κατα­στρο­φι­κής παρα­μο­νής σε ευρώ
και ΕΕ.
Τέλος δεν είναι
άμοι­ροι  ευθυ­νών και όσοι όπως το ΚΚΕ
επι­μέ­νουν να μην  προ­τεί­νουν καμιά άμεση
μετα­βα­τι­κή λύση, που να οδη­γεί στον σοσια­λι­σμό, ανά­γο­ντας έτσι τον ρεφορμισμό
στην μονα­δι­κή εναλλακτική. 
Με αυτά τα
δεδο­μέ­να το μόνον βέβαιο είναι ότι για την ανα­τρο­πή των μνη­μο­νια­κών δυνάμεων
στις οποί­ες πλέ­ον συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και ο ΣΥΡΙΖΑ κάθε άλλο παρά αρκεί μια
αντι­μνη­μο­νια­κή συσπεί­ρω­ση ή  η επανάληψη
του εγχει­ρή­μα­τος  του ΣΥΡΙΖΑ με μόνη
δια­φο­ρά την υπε­ρά­σπι­ση της  εξό­δου από
την ευρω­ζώ­νη, κάτι που σημαί­νει μια πιο ήπια μορ­φή ρεφορ­μι­σμού ή έστω έναν
ριζο­σπα­στι­κό ρεφορμισμό. 

Αυτό που χρειά­ζε­ται είναι μια
πρό­τα­ση διε­ξό­δου από την κρί­ση σε σύγκρου­ση με το καπι­τα­λι­στι­κό σύστη­μα που την
γέν­νη­σε και τους πολι­τι­κούς του φορείς ξένους και ντό­πιους. Μια πρόταση
θεω­ρη­τι­κά επε­ξερ­γα­σμέ­νη η οποία θα συγκρο­τεί το πρό­γραμ­μα μιας πραγ­μα­τι­κά και
όχι κατ’ όνο­μα  αρι­στε­ρής  κυβέρ­νη­σης. Βάση για αυτήν την πρό­τα­ση μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει η προ­γραμ­μα­τι­κή εκλογική
συμ­φω­νία ΑΝΤΑΡΣΥΑ –ΜΑΡΣ με κεντρι­κό σημείο της την απο­δέ­σμευ­ση εδώ και τώρα από
την ΕΕ, συν­δυα­σμέ­νη με μια γενι­κό­τε­ρη αντι­ι­μπε­ρια­λι­στι­κή, αντι­μο­νο­πω­λια­κή  πολι­τι­κή . Το ΚΚΕ, η Αρι­στε­ρή πλατ­φόρ­μα (αφού
προη­γου­μέ­νως έστω και καθυ­στε­ρη­μέ­να ενα­ντιω­θεί στην κυβέρ­νη­ση και όχι μόνον και
αντι­φα­τι­κά στην πολι­τι­κή της ) η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΜΑΡΣ, όλες οι άλλες αριστερές
δυνά­μεις και οι ανέ­ντα­χτοι αρι­στε­ροί καλού­νται να τοπο­θε­τη­θούν άμε­σα απέναντι
σε αυτήν την πρό­τα­ση για να μετα­τρέ­ψου­με σε αμαρ­τω­λό παρελ­θόν μια ακόμη
ανα­νή­ψα­σα ρεφορ­μι­στι­κή  κυβέρ­νη­ση και να
φέρου­με στην εξου­σία για πρώ­τη φορά μια πραγ­μα­τι­κή αρι­στε­ρή κυβέρ­νη­ση που θα
ανοί­γει το δρό­μο στο σοσια­λι­σμό της επο­χής μας.
________________

[i][i] Το περι­θώ­ριο , 68-69 , Νεφέλη
2000,  σελί­δα 19 
Post Views: 1
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted