Αδειες παραμονής με την υπογραφή του … Θεού.

O πατήρ Γεώρ­γιος έχει 13 χρό­νια, που έχει επι­στρέ­ψει από απο­στο­λή στην Αφρι­κή και κατοι­κεί και δου­λεύ­ει στα Περί­χω­ρα της Νάπο­λης. Το Καστέ­λο Βολ­τρού­νο είναι ένα από τα φέου­δα της μαφί­ας Καζα­λέ­ζι στην Καμπα­νία, την περιο­χή της Νάπο­λης. Είναι μία μεγά­λη πεδιά­δα, όπου φυτρώ­νει η ντο­μά­τα και βασι­λεύ­ει η παρα­νο­μία. Εδώ, λοι­πόν έχει στή­σει την «επι­χεί­ρη­σή» του ο πατήρ Γεώρ­γιος: Νομι­μο­ποί­η­ση των παρά­νο­μων μετα­να­στών. Μου­σά­τος, 67 χρο­νών με ένα που­κά­μι­σο πορ­το­κα­λί, είναι απα­σχο­λη­μέ­νος στην συμπλή­ρω­ση και το σφρά­γι­σμα μπλε καρ­τών… Των πολύ­τι­μων καρ­τών, που εξα­σφα­λί­ζουν το δικαί­ω­μα παρα­μο­νής στους μετα­νά­στες της Αφρι­κής σε μία επο­χή, που πίσω από τα ροζ σκάν­δα­λα του Καβα­λιέ­ρε, κρύ­βε­ται επι­με­λώς η ραγδαία δεξιό­στρο­φη δόμη­ση του Ιτα­λι­κού κρά­τους…
«Μιλά­με για ανθρώ­πι­νη αξιο­πρέ­πεια, δεν είναι έτσι;» ρωτά­ε­κι ρητο­ρι­κά ο πατήρ Γεώρ­γιος. «Ε, λοι­πόν, σ’ συτή την περί­πτω­ση η εξου­σία μας και η αρμο­διό­τη­τά μας είναι σαφώς ανώ­τε­ρη των πολι­τι­κών αρχών». Και συνε­χί­ζει: «Δεν θα απορ­ρί­ψου­με κανέ­να ξένο χωρίς χαρτιά…Ενα νόμο ενά­ντια στα ανθρώ­πι­να δικαιώ­μα­τα και την διδα­σκα­λία του Χρι­στού, δεν τον σέβομαι…Ας στεί­λουν να με συλ­λά­βουν. Δεν έχω βέβαια καμία όρε­ξη να συλ­λη­φθώ. Προ­έρ­χο­μαι από μία οικο­γέ­νεια, που σέβε­ται την τάξη και υπα­κού­ει στην εξου­σία. Όμως, κάποια στιγ­μή, πρέ­πει να δια­λέ­ξεις…».
Ο πατήρ Γεώρ­γιος δου­λεύ­ει στην εκκλη­σία της Πανα­γί­ας της Ευσπλα­χνί­ας… Πρό­κει­ται για ένα χτί­σμα από μπε­τόν και τού­βλο. «Περί­ερ­γες» τοι­χο­γρα­φί­ες κοσμούν τον ναό. Ενας ξαν­θός Χρι­στός πλέ­νει τα πόδια ενός μαύ­ρου Αγιου Πέτρου. Ο μυστι­κός δεί­πνος είναι ένα πολυ­ε­θνι­κό γεύ­μα…
Εδώ είναι η ενο­ρία των μετα­να­στών. Των συλ­λε­κτών ντο­μά­τας στον κάμπο. Των κυριο­λε­κτι­κά ανώ­νυ­μων. «Ποτέ δεν μαθαί­νω ή δεν συγκρα­τώ τα ονό­μα­τά τους, ούτε ζητάω τα χαρ­τιά τους» λέει ο πατήρ Γεώρ­γιος, που με τον τρό­πο του αντι­στέ­κε­ται στον νέο νόμο Μπερ­λου­σκό­νι για την μετα­νά­στευ­ση. Τον “νόμο του πόνου“, όπως τον ονο­μά­ζει ο πατέ­ρας Γεώρ­γιος αλλά και αρκε­τοί άλλοι ιερείς ακό­μη και επί­σκο­ποι της Ιτα­λι­κής εκκλη­σί­ας.
Μεγά­λο πρό­βλη­μα τα νέα παι­διά, που γεν­νή­θη­καν μέσα σε συν­θή­κες παρα­νο­μί­ας των γονιών τους και που σύμ­φω­να με τον νόμο Μπερ­λου­σκό­νι δεν πρό­κει­ται ποτέ να νομι­μο­ποι­η­θούν σαν Ιτα­λοί πολί­τες. Η εκκλη­σία του πατρός Γεώρ­γιου έχει ήδη γεμί­σει από τέτοια παι­διά. «Στην εκκλη­σία μας χωρά­νε όλοι, εκτός από τους εμπό­ρους ναρ­κω­τι­κών» δηλώ­νει παρό­τι βρί­σκε­ται στο κέντρο μίας μητρο­πο­λι­τι­κής περιο­χής για την μαφία στον τομέα αυτό…
Συχνά οι μετα­νά­στες γίνο­νται θύμα­τα επι­θέ­σε­ων των μαφιό­ζων, που ανα­λαμ­βά­νουν την υλο­ποί­η­ση του εθνο­σω­τη­ρί­ου έργου Μπερ­λου­σκό­νι. Ο δρό­μος της αντί­στα­σης δύσκο­λος και ο πατήρ Γεώρ­γιος δεν απο­κλεί­ει την πιθα­νό­τη­τα σκλη­ρό­τε­ρης δράσης…