H “linke” αλά Γαλλικά;

Ο Jean-Luc Melanchon, υπήρ­ξε μέχρι πρό­σφα­τα στέ­λε­χος του Γαλ­λι­κού Σοσια­λι­στι­κού Κόμ­μα­τος, από το οποίο πρό­σφα­τα απο­χώ­ρη­σε κάνο­ντας δρι­μεία κρι­τι­κή “από τα αρι­στε­ρά”. Η κρι­τι­κή του είναι ουσια­στι­κά δομι­κή αφού θεω­ρεί, πως η κλασ­σι­κή σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία ως ενδιά­με­σος του συν­δι­κά­του με την ιδιο­κτη­σία δεν έχει λόγο ύπαρ­ξης σε μία υπερ­θνι­κή διε­θνο­ποι­η­μέ­νη οικο­νο­μία. Η κρι­τι­κή του περι­λαμ­βά­νει ολό­κλη­ρο το Σοσια­λι­στι­κό Κόμ­μα αλλά και πολούς επώ­νυ­μους εκπρο­σώ­πους του -τωρι­νούς και πρώ­ην- όπως ο Ντα­νιέλ Κον Μπε­ντίτ. Εχει ανοι­χτό τον ορί­ζο­ντά του προς το ΚΚΓ αν και ανα­γνω­ρί­ζει, πως την πλειο­ψη­φού­σα τάση μέσα στην γαλ­λι­κή (και όχι μόνον) αρι­στέ­ρά συγκρο­τούν οι πρώ­ην: πρώ­ην σοσια­λι­στές, πρώ­ην κομ­μου­νι­στές, πρώ­ην τρο­τσκι­στές, πρώ­ην οικο­λό­γοι κ.λ.π. Αυτούς επι­κα­λεί­ται ως κοι­μώ­με­νη δύνα­μη, που καλεί­ται να ενερ­γο­ποι­η­θεί αυντό­νο­μα στην λογι­κή της άλλης αρι­στε­ράς, σε αυτούς απευ­θύ­νε­ται με το βιβλίο του “L’ autre gauche” (Η Αλλη Αρι­στε­ρά).

Συχνό­τα­τα επι­κα­λεί­ται το παρά­δειγ­μα της Γερ­μα­νί­ας και τονί­ζει, οτι ο Οσκαρ Λαφο­νταίν εγκα­τέ­λει­ψε τις ανέ­σεις του μέσα στο SPD για να συμ­με­τά­σχει στην ενδια­φέ­ρου­σα δια­δρο­μή της “Αρι­στε­ράς” (Die Linke), που απο­τε­λεί πόλο ανα­φο­ράς για τους …”άλλους”.