Ερώτηση κρίσεως… - Φαιακία

Ερώτηση κρίσεως…

Μετά την εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση της 6ης Μαΐ­ου συμ­βαί­νουν πρά­μα­τα και θάμα­τα … Απί­στευ­τα, δηλαδή. 
ΠΡΩΤΟΝ, οι εδώ λάτρεις το μνη­μο­νια­κού μονό­δρο­μου έγι­ναν ξαφ­νι­κά πρό­θυ­μοι συζη­τη­τές της πιο τολ­μη­ρής δια­πραγ­μά­τευ­σης για την ανα­θε­ώ­ρη­ση του… Βέβαια κάτι τέτοιο δεν γίνε­ται και πρό­κει­ται απλά για χοντρό δού­λε­μα των …αυτο­χθό­νων ιθα­γε­νών… Η συζή­τη­ση μπο­ρεί και πρέ­πει να μπεί από την αρχή και δεν πρέ­πει να περιο­ρι­στεί μόνον στους όρους των δανεια­κών συμ­βά­σε­ων αλλά -ΚΥΡΙΩΣ- στο σύμ­φω­νο δημο­σιο­νο­μι­κής στα­θε­ρό­τη­τας, που απο­ε­λεί το νέο ουσια­στι­κό Σύνταγ­μα της χώρας. Και, που ασφα­λώς χρειά­ζε­ται ανα­λυ­τι­κή συζή­τη­ση και κρι­τι­κή και τελι­κή έγκρι­ση ή απόρ­ρι­ψη (ελπί­ζου­με) από τον ίδιο τον λαό… Αυτό το δημο­ψή­φι­σμα χρεια­ζό­μα­στε και όχι το επί­πλα­στο, κενό περιε­χο­μέ­νου και άκρως συσκο­τι­στι­κό για την ουσία των πραγ­μά­των, που ευαγ­γε­λί­στη­κε ο ΓΑΠ. 
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, οι εις την Εσπε­ρί­αν ταγοί της υπο­τα­γής της χώρας (Μέρ­κελ, Ρεν, Σόϊ­μπλε, Λαγκάρντ) αυτοί, που οι μέχρι τώρα δηλώ­σεις τους σήμαι­ναν πόνο και οδυρ­μό για τον τόπο και τον λαό έγι­ναν μελι­στά­λα­χτα πρό­θυ­μοι για ανα­πτυ­ξια­κές ανα­θε­ω­ρή­σεις… Χωρίς βέβαια δέσμε­ση, χωρίς τίπο­τε το συγκε­κρι­μέ­νο… Ισα-Ισα για την προ­ε­κλο­γι­κή περίοδο.
ΤΡΙΤΟΝ, οι ημε­δα­ποί παροι­κού­ντες την δεξιά Ιερου­σα­λήμ, απο­φά­σι­σαν να συνε­νώ­σουν τις σκόρ­πιες δυνά­μεις τους… Χωρίς ντρο­πή για τις πολύ πρό­σφα­τες αμοι­βαί­ες ύβρεις και τα πιο μακρο­χρό­νιες δια­φο­ρές ενώ­νο­νται ραγδαία μπρο­στά στον …κοι­νό εχθρό,  τον …κοι­νό κίν­δυ­νο. Αυτοί, που αισθά­νο­νταν άκρως ήσυ­χοι, σύμ­φω­να μάλι­στα και με ανοι­χτή δήλω­ση κάποιων από αυτούς, για την κατά­στα­ση της αρι­στε­ράς τρέ­χουν πανι­κό­βλη­τοι και πανι­κο­βάλ­λο­ντες. Η “δημο­κρα­τι­κή τάξη”, που λει­τουρ­γού­σε “άψο­γα” μέχρι τις εκλο­γές της 6ης του Μάη άρχι­σε να δεί­χνει τα όρια της. Καθη­συ­χα­σμέ­νη από την διαιω­νι­ζό­με­νη στα­θε­ρό­τη­τα των πολι­τι­κών πραγ­μά­των και την μετα­φο­ρά της ρήξης στο εκεί και τότε ανη­συ­χεί πλέ­ον ολο­φά­νε­ρα και κηρύσ­σει παν­στρα­τιά, που δεν είναι πρό­θυ­μη να ανα­στα­λεί μπρο­στά σε …τυπι­κές δημο­κρα­τι­κές νομιμοφάνειες… 
Ολα αυτά τα θεα­μα­τι­κά και απί­στευ­τα, που θα κλι­μα­κώ­νο­νται μάλι­στα κάθε μέρα που περ­νά­ει μέχρι την 17η Ιου­νί­ου, που να οφεί­λο­νται άρα­γε;;; Ισως δεν μας χρειά­ζε­ται δεί­κτης υψη­λής νοη­μο­σύ­νης για να απα­ντή­σου­με το ερώ­τη­μα… Μας χρειά­ζε­ται όμως ΜΝΗΜΗ… Οχι πολύ ισχυ­ρή αλλά ικα­νή να μας θυμί­ζει την σωστή απά­ντη­ση στις 17 του Ιού­νη … Αυτή τη μνή­μη προ­σπα­θούν να αδυ­να­τί­σουν και να θολώ­σουν μύριες δυνά­μεις, πολι­τι­κές και μιντια­κές. Είναι ηλί­ου φανει­νό­τε­ρο, ότι το απο­τέ­λε­σμα της 6ης του Μάη τους χάλα­σε τα ίσια… Τι θα κάνει το αντί­στοι­χο της 17ης του Ιούνη;;; 
Κοντός ψαλ­μός, Αλληλούϊα. 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted