Αυτό είναι το Σχέδιο Β των Βαρουφάκη, Κωνσταντοπούλου, Μελανσόν, Λαφοντέν και Φασίνα

Το Σχέδιο Β για την Ευρώπη:

Στις 13 Ιου­λί­ου η δημο­κρα­τι­κά εκλεγ­μέ­νη ελλη­νι­κή κυβέρ­νη­ση του Αλέ­ξη Τσί­πρα οδη­γή­θη­κε στο να γονα­τί­σει μπρο­στά στην Ευρω­παϊ­κή Ένω­ση. Η «συμ­φω­νία» της 13ης Ιου­λί­ου απο­τε­λεί στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα πρα­ξι­κό­πη­μα. Επε­τεύ­χθη βάζο­ντας την ΕΚΤ να κλεί­σει τις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες και να τις απει­λή­σει ότι δεν θα ανοί­ξουν ξανά μέχρι η κυβέρ­νη­ση να δεχτεί τη νέα έκδο­ση του απο­τυ­χη­μέ­νου προ­γράμ­μα­τος. Για­τί; Επει­δή η επί­ση­μη Ευρώ­πη δεν μπο­ρού­σε να ανε­χτεί την ιδέα ότι οι πολί­τες που υπο­φέ­ρουν από το απο­τυ­χη­μέ­νο πρό­γραμ­μα λιτό­τη­τας τόλ­μη­σαν να εκλέ­ξουν μια κυβέρ­νη­ση που ήταν απο­φα­σι­σμέ­νη να πει «Όχι».

Τώρα, με περισ­σό­τε­ρη λιτό­τη­τα, περισ­σό­τε­ρο ξεπού­λη­μα της δημό­σιας περιου­σί­ας, μεγα­λύ­τε­ρο παρα­λο­γι­σμό από ποτέ στο τομέα της οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής και φρέ­σκια μισαν­θρω­πία στην κοι­νω­νι­κή πολι­τι­κή, το νέο Μνη­μό­νιο Κατα­νό­η­σης χρη­σι­μεύ­ει μόνο για να επι­δει­νω­θεί στην Ελλά­δα η Μεγά­λη Ύφε­ση και να λεη­λα­τη­θεί ο ελλη­νι­κός πλού­τος από τα παγιω­μέ­να συμ­φέ­ρο­ντα εγχώ­ρια και εξω­χώ­ρια.

Πρέ­πει να πάρου­με ένα μάθη­μα από αυτό το οικο­νο­μι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα. Το ευρώ έχει μετα­τρα­πεί σε εργα­λείο οικο­νο­μι­κής και πολι­τι­κής κυριαρ­χί­ας της Ευρώ­πης από μια ευρω­παϊ­κή ολι­γαρ­χία που κρύ­βε­ται πίσω από τη γερ­μα­νι­κή κυβέρ­νη­ση και βλέ­πει με ευχα­ρί­στη­ση την Μέρ­κελ να κάνει την «βρώ­μι­κη δου­λειά» και τις άλλες κυβερ­νή­σεις να είναι αδύ­να­το να αντι­στα­θούν. Αυτή η Ευρώ­πη παρά­γει μόνο βία εντός και μετα­ξύ των εθνών: μαζι­κή ανερ­γία, άγρια κοι­νω­νι­κή απόρ­ρι­ψη και προ­σβο­λές κατά της ευρω­παϊ­κής περι­φέ­ρειας που απο­δί­δο­νται στην γερ­μα­νι­κή ηγε­σία αλλά παπα­γα­λί­ζο­νται από όλες τις  «ελίτ», της περι­φέ­ρειας συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης. Η Ευρω­παϊ­κή Ένω­ση έχει κατα­στεί έτσι ο πρά­κτο­ρας του ακρο­δε­ξιού ήθους και ένα όχη­μα για την ακύ­ρω­ση του δημο­κρα­τι­κού ελέγ­χου της παρα­γω­γής και της δια­νο­μής σε όλη την Ευρώ­πη.

Ο ισχυ­ρι­σμός ότι το Ευρώ και η Ευρω­παϊ­κή Ένω­ση  εξυ­πη­ρε­τούν τους ευρω­παί­ους και τους προ­στα­τεύ­ουν από την κρί­ση είναι ένα επι­κίν­δυ­νο ψέμα. Είναι ψευ­δαί­σθη­ση να πιστεύ­ει κανείς ότι τα συμ­φέ­ρο­ντα της Ευρώ­πης μπο­ρούν να προ­στα­τεύ­ο­νται εντός ενός σιδε­ρέ­νιου κλου­βιού δια­κυ­βέρ­νη­σης με τους «κανό­νες» της ευρω­ζώ­νης στο πλαί­σιο των σημε­ρι­νών συν­θη­κών. Η μέθο­δος του προ­έ­δρου Ολάντ και του πρω­θυ­πουρ­γού Ρέν­τσι που συμπε­ρι­φέ­ρε­ται σαν «ιδα­νι­κός μαθη­τής» ή στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ως «ιδα­νι­κός φυλα­κι­σμέ­νος» απο­τε­λεί μια μορ­φή παρά­δο­σης που δεν θα οδη­γή­σει ούτε καν στην επιεί­κεια. Ο πρό­ε­δρος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, ο Ζαν Κλοντ Γιουν­κέρ, το είπε ξεκά­θα­ρα: «δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει δημο­κρα­τι­κή επι­λο­γή ένα­ντι των ευρω­παϊ­κών συνηθ­κών». Αυτή η νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρη προ­σαρ­μο­γή της «περιο­ρι­σμέ­νης κυριαρ­χί­ας», δόγ­μα εφευ­ρέ­θη­κε από τον σοβιε­τι­κό ηγέ­τη Μπρέζ­νιεφ το 1968. Τότε οι σοβιε­τι­κοί συνέ­τρι­ψαν την «Άνοι­ξη της Πρά­γας» με την χρή­ση των τανκς. Αυτό το καλο­καί­ρι η Ευρω­παϊ­κή Ένω­ση συνέ­τρι­ψε την «Άνοι­ξη της Αθή­νας» χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τις τρά­πε­ζές της.


Είμα­στε απο­φα­σι­σμέ­νοι να σπά­σου­με αυτή την «Ευρώ­πη». Πρό­κει­ται για τη βασι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση που απαι­τεί­ται για την απο­κα­τά­στα­ση της συνερ­γα­σί­ας μετα­ξύ των λαών και των χωρών μας σε μια νέα βάση. Πως θα μπο­ρού­σα­με να θεσπί­σου­με πολι­τι­κές ανα­δια­νο­μής του πλού­του και να δημιουρ­γή­σου­με αξιο­πρε­πείς θέσεις εργα­σί­ας, ειδι­κό­τε­ρα για τους νέους, να προ­χω­ρή­σου­με την οικο­λο­γι­κή μετά­βα­ση και την ανα­δό­μη­ση της δημο­κρα­τί­ας στο πλαί­σιο των περιο­ρι­σμών αυτής της Ευρω­παϊ­κής Ένω­σης; Θα πρέ­πει να ξεφύ­γου­με από την ανοη­σία και την απαν­θρω­πιά των σημε­ρι­νών ευρω­παϊ­κών συν­θη­κών και να τις ανα­πλά­σου­με προ­κει­μέ­νου να εξα­φα­νι­στεί ο ζουρ­λο­μαν­δί­ας του νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού, να καταρ­γη­θεί το δημο­σιο­νο­μι­κό σύμ­φω­νο και να αντι­τα­χτού­με στην TTIP (σ.μ. δια­τλα­ντι­κή εμπο­ρι­κή συμ­φω­νία).

Ζού­με σε εξαι­ρε­τι­κές συν­θή­κες. Είμα­στε αντι­μέ­τω­ποι με μια κατά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης. Τα κρά­τη-μέλη πρέ­πει να έχουν περισ­σό­τε­ρο χώρο [για άσκη­ση πολι­τι­κής] που θα επι­τρέ­ψει στις δημο­κρα­τί­ες τους να ανα­πνεύ­σουν και να παρου­σιά­σουν μια λογι­κή πολι­τι­κή στο επί­πε­δο του κρά­τους, χωρίς το φόβο ενός σφιγ­κτή­ρα κάτω από το αυταρ­χι­κό Eurogroup που κυριαρ­χεί­ται από τα συμ­φέ­ρο­ντα των ισχυ­ρό­τε­ρων, μετα­ξύ των οποί­ων και των μεγά­λων επι­χει­ρή­σε­ων, ή από μια ΕΚΤ που χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως οδο­στρω­τή­ρας που απει­λεί να ισο­πε­δώ­σει μια «μη συνερ­γα­ζό­με­νη χώρα», όπως συνέ­βη στις περι­πτώ­σεις της Κύπρου και της Ελλά­δας.

Αυτό είναι το σχέ­διο Α μας: Θα εργα­στού­με ο καθέ­νας στη χώρα του, και όλοι μαζί σε όλη την Ευρώ­πη για την πλή­ρη επα­να­δια­πραγ­μά­τευ­ση των Ευρω­παϊ­κών Συν­θη­κών. Δεσμευό­μα­στε να συνερ­γα­στού­με με όλους τους ευρω­παί­ους σε μια εκστρα­τεία πολι­τι­κής ανυ­πα­κο­ής απέ­να­ντι στην ευρω­παϊ­κή αυθαι­ρε­σία των ευρω­παϊ­κών πρα­κτι­κών και των παρά­λο­γων «κανό­νων» έως ότου επι­τευ­χθεί η επα­να­δια­πραγ­μά­τευ­σή τους.

Το πρώ­το μας καθή­κον είναι να τερ­μα­τι­στεί η ασυ­δο­σία του Eurogroup. Το δεύ­τε­ρο να τελειώ­σει το πρό­σχη­μα ότι η ΕΚΤ είναι «απο­λι­τι­κή» και «ανε­ξάρ­τη­τη» ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι άκρως πολι­τι­κή (πλέ­ον σε τοξι­κή μορ­φή), πλή­ρως εξαρ­τη­μέ­νη από τους πτω­χευ­μέ­νους τρα­πε­ζί­τες και τους πολι­τι­κούς παρά­γο­ντες τους που είναι έτοι­μοι να τελειώ­σουν την δημο­κρα­τία με το πάτη­μα ενός κου­μπιού.

Η πλειο­ψη­φία των κυβερ­νή­σε­ων που εκπρο­σω­πούν την ολι­γαρ­χία της Ευρώ­πης και κρύ­βο­νται πίσω από το Βερο­λί­νο και τη Φραγ­κφούρ­τη έχουν επί­σης ένα σχέ­διο Α: Να μη ενδώ­σουν στο αίτη­μα των ευρω­παί­ων πολι­τών για δημο­κρα­τία και να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν την κτη­νω­δία προ­κει­μέ­νου να τερ­μα­τί­σουν την αντί­στα­σή τους. Το είδα­με να συμ­βαί­νει στην Ελλά­δα τον περα­σμέ­νο Ιού­λιο. Για­τί θέλουν να πνί­ξουν την δημο­κρα­τι­κά εκλεγ­μέ­νη κυβέρ­νη­ση της Ελλά­δας; Επει­δή έχουν επί­σης και ένα σχέ­διο Β για την Ελλά­δα: να την βγά­λουν από την Ευρω­ζώ­νη με τον χει­ρό­τε­ρο δυνα­τό τρό­πο με την κατα­στρο­φή του τρα­πε­ζι­κού της συστή­μα­τος και να κατα­δι­κά­σουν σε θάνα­το την οικο­νο­μία της.

Αντι­με­τω­πί­ζο­ντας αυτόν τον εκβια­σμό χρεια­ζό­μα­στε επί­σης ένα δικό μας σχέ­διο Β για να απο­τρέ­ψου­με το σχέ­διο Β των πιο αντι­δρα­στι­κών και αντι­δη­μο­κρα­τι­κών δυνά­με­ων της Ευρώ­πης. Για να ενι­σχύ­σου­με τη θέση μας απέ­να­ντι στη βάναυ­ση δέσμευ­ση τους στις πολι­τι­κές θυσί­ας της πλειο­ψη­φί­ας για τα συμ­φέ­ρο­ντα μια μικρής μειο­ψη­φί­ας. Αλλά και για να διεκ­δι­κή­σει εκ νέου την απλή αρχή της Ευρώ­πης για τους ευρω­παί­ους. Τα νομί­σμα­τα είναι εργα­λεία για την προ­ώ­θη­ση της ευμά­ρειας και όχι όργα­να βασα­νι­στη­ρί­ων ή όπλα με τα οποία δολο­φο­νεί­ται η δημο­κρα­τία. Αν δεν μπο­ρεί να εκδη­μο­κρα­τι­στεί το Ευρώ, αν επι­μέ­νουν να το χρη­σι­μο­ποιούν για να πνί­ξουν τους ανθρώ­πους θα ξεση­κω­θού­με για να τους δού­με στα μάτια και να τους πού­με: όσο χει­ρό­τε­ρα, τόσο καλύ­τε­ρα! Οι απει­λές σας δεν μας φοβί­ζουν. Θα βρού­με έναν τρό­πο να εξα­σφα­λί­σου­με ότι οι ευρω­παί­οι έχουν ένα νομι­σμα­τι­κό σύστη­μα που λει­τουρ­γεί υπέρ τους και όχι εις βάρος τους.

Το Σχέ­διο Α μας για δημο­κρα­τι­κή Ευρώ­πη, υπο­στη­ρι­ζό­με­νο με ένα Σχέ­διο Β το οποίο δεί­χνει τη δύνα­μη που έχου­με και για ποιό λόγο δεν μπο­ρούν να μας τρο­μο­κρα­τή­σουν και να μας υπο­τά­ξουν είναι ένα σχέ­διο χωρίς απο­κλει­σμούς, ελκυ­στι­κό για την πλειο­ψη­φία των ευρω­παί­ων. Για να πετύ­χει απαι­τεί­ται ένα υψη­λό  επί­πε­δο προ­ε­τοι­μα­σί­ας. Η συζή­τη­ση θα ενι­σχύ­σει τα τεχνι­κά του στοι­χεία. Πολ­λές ιδέ­ες βρί­σκο­νται ήδη στο τρα­πέ­ζι: η εισα­γω­γή παράλ­λη­λων συστη­μά­των πλη­ρω­μών, παράλ­λη­λα νομί­σμα­τα,  η ψηφιο­ποί­η­ση των συναλ­λα­γών σε ευρώ, συστή­μα­τα ανταλ­λα­γής που βασί­ζο­νται στις κοι­νό­τη­τες, έξο­δος από το ευρώ και μετα­τρο­πή του σε ένα νέο κοι­νό νόμι­σμα.

Κανέ­να ευρω­παϊ­κό έθνος δεν μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει προς την απε­λευ­θέ­ρω­σή του όντας σε απο­μό­νω­ση. Το όρα­μά μας είναι διε­θνι­στι­κό. Σε ανα­μο­νή για τις εξε­λί­ξεις σε Ισπα­νία, Ιρλαν­δία και -ενδε­χο­μέ­νων και πάλι- στην Ελλά­δα, ανά­λο­γα με το πως θα εξε­λι­χθεί η πολι­τι­κή κατά­στα­ση και στην Γαλ­λία το 2017 πρέ­πει να εργα­στού­με από κοι­νού συγκε­κρι­μέ­να για το Σχέ­διο Β, λαμ­βά­νο­ντας υπό­ψη τα δια­φο­ρε­τι­κά χαρα­κτη­ρι­στι­κά κάθε χώρας.

Προ­τεί­νου­με συνε­πώς τη σύγκλη­ση μιας διε­θνούς διά­σκε­ψης κορυ­φής γι αένα σχέ­διο Β για την Ευρώ­πη, ανοι­χτή στους πρό­θυ­μους πολί­τες, τις οργα­νώ­σεις και τους δια­νο­ού­με­νους. Αυτή η διά­σκε­ψη θα μπο­ρού­σε να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στις αρχές του Νοεμ­βρί­ου του 2015. Θα ξεκι­νή­σει η δια­δι­κα­σία το Σάβ­βα­το στις 12 Σεπτεμ­βρί­ου κατά τη διάρ­κεια του Φεστι­βάλ της εφη­με­ρί­δας Humanite στο Παρί­σι. Ελά­τε μαζί μας