Όχι άλλα παραμύθια - Φαιακία

Όχι άλλα παραμύθια

Αυτός είναι ο τίτλος άρθρου του φίλ­τα­του Γιώρ­γου Ρού­ση, που δημο­σιεύ­ε­ται στο ΠΡΙΝ σήμε­ρα και η ΦΑΙΑΚΙΑ αναπαράγει.

Όχι άλλα 
παραμύθια 
«Στο παι­δί μου δεν άρε­σαν ποτέ τα παρα­μύ­θια Και του μιλού­σα­νε για
Δρά­κους και για το πιστό σκυ­λί Για τα ταξί­δια της Πεντά­μορ­φης και για τον άγριο
λύκο Μα στο παι­δί δεν άρε­σαν ποτέ τα παρα­μύ­θια Τώρα, τα βρά­δια, κάθο­μαι και του
μιλώ Λέω το σκύ­λο σκύ­λο, το λύκο λύκο, το σκο­τά­δι σκο­τά­δι, Του δεί­χνω με το
χέρι τους κακούς, του μαθαί­νω Ονό­μα­τα σαν προ­σευ­χές, του τρα­γου­δώ τους νεκρούς
μας. Α, φτά­νει πια! Πρέ­πει να λέμε την αλή­θεια στα παιδιά.» 
Αν όπως μας λέει ο
Μανό­λης  Ανα­γνω­στά­κης πρέ­πει να λέμε την
αλή­θεια στα παι­διά είναι ακό­μη πιο βέβαιο ότι πρέ­πει να λέμε την αλή­θεια στον
λαό. Και το λέω αυτό διό­τι και στις προη­γού­με­νες εκλο­γές και σε τού­τες οι
ποι­κί­λης έντα­σης ρεφορ­μι­στι­κές δυνά­μεις στο όνο­μα του να μην φοβί­σουν τους
ψηφο­φό­ρους τους  λένε συνει­δη­τά ψέματα
ακό­μη και στις περι­πτώ­σεις  εκεί­νες που
οι παρα­μορ­φω­τι­κοί τους φακοί τους επι­τρέ­πουν να συλ­λά­βουν την αλή­θεια. Μια
τέτοια στά­ση ακο­λού­θη­σε συστη­μα­τι­κά ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από τις προη­γού­με­νες εκλο­γές, με τα γνω­στά απο­τε­λέ­σμα­τα,  και την
ίδια στά­ση φαί­νε­ται να ακο­λου­θεί και η ΛΑΕ σε τού­τες. Κάτι τέτοιο όμως είναι
ανε­πί­τρε­πτο για την Αρι­στε­ρά και αυτό 
από πολ­λές απόψεις. 
1.Καταρχάς και καταρ­χήν δεν αρμό­ζει στην ηθι­κή της Αρι­στε­ράς να
κρύ­βει όπως τα αστι­κά κόμ­μα­τα την αλή­θεια και να παρα­μυ­θιά­ζει το λαό κάτι που
αυτά είναι υπο­χρε­ω­μέ­να να  πράττουν
ακρι­βώς επει­δή η ίδια τους η ιδε­ο­λο­γία δεν είναι τίπο­τε άλλο παρά μια ψευδής
απει­κό­νι­ση της πραγματικότητας. 
2. Η λογι­κή ας πάρου­με την κυβερ­νη­τι­κή εξου­σία και στη συνέ­χεια θα
προ­χω­ρή­σου­με στις πολι­τι­κές που επιβάλλεται, 
είναι δείγ­μα μιας βαθύ­τα­τα αντι­δη­μο­κρα­τι­κής φιλε­λεύ­θε­ρης  αντί­λη­ψης η οποία αντι­με­τω­πί­ζει την εξουσία
ως κάτι ξέχω­ρο από την κοι­νω­νία και το λαό και την κυβέρ­νη­ση όχι σαν τον  υπη­ρέ­τη του λαού αλλά σαν αφε­ντι­κό του.
 3. Μια τέτοια λογική
παρα­βλέ­πει ότι είναι αδύ­να­τον να εφαρ­μο­στεί μια φιλο­λαϊ­κή πολι­τι­κή δίχως να
έχει σαν θεμε­λια­κό αν όχι μονα­δι­κό της στή­ριγ­μα τον ίδιο το οργα­νω­μέ­νο λαό και
το κίνη­μα του.
4.Και ίσως το πλέ­ον εγκλη­μα­τι­κό πολι­τι­κά, είναι ότι μια τέτοια
στά­ση αντί να προ­ω­θεί την λαϊ­κή συνει­δη­τό­τη­τα προς την εν δυνάμει
επα­να­στα­τι­κο­ποί­η­ση της, αξιο­ποιώ­ντας τα ρήγ­μα­τα που η ίδια η αστική
πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δημιουρ­γεί στην
λαϊ­κή συνεί­δη­ση, την καθη­λώ­νει  στα αστι­κά πλαίσια. 
Στις επερ­χό­με­νες εκλο­γές το μέγα παρα­μύ­θι το οποίο δυστυ­χώς εκτός
από τις μνη­μο­νια­κές δυνά­μεις συνε­χί­ζει να αφη­γεί­ται  και η ΛΑΕ είναι ότι μπο­ρεί να υπάρξει
φιλο­λαϊ­κή πολι­τι­κή  εντός ΕΕ. 
Εκτός από περι­πτώ­σεις όπως εκεί­νες των συνερ­γα­ζό­με­νων με την ΛΑΕ
Γλέ­ζου, Κων­στα­ντο­πού­λου και Βαλαβάνη
όπου ο πρώ­τος είναι κατά της εξό­δου από
την ευρω­ζώ­νη η δεύ­τε­ρη στα πλαί­σια της θεσμο­λα­γνεί­ας της φαντασιώνεται
επα­να­φο­ρά στις δημο­κρα­τι­κές αρχές της ΕΕ και της ευρω­ζώ­νης  και η τρί­τη δηλώ­νει ότι θα απο­δέ­χο­νταν  την επαί­σχυ­ντη πρό­τα­ση της ελληνικής
κυβέρ­νη­σης προς τους δυνά­στες μας του Φλε­βά­ρη, η ίδια η ΛΑΕ δεν προσδιορίζει
την έξο­δο από την ΕΕ ως απα­ραί­τη­τη προϋπόθεση 
για την εφαρ­μο­γή του προ­γράμ­μα­τος της. Ακό­μη χει­ρό­τε­ρα, η ΛΑΕ δηλώνει
ότι ενα­ντιώ­νε­ται μόνον στην νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρη πολι­τι­κή της ΕΕ αφή­νο­ντας έτσι
ανοι­χτό το ενδε­χό­με­νο που άφη­νε και ο ενιαί­ος ΣΥΡΙΖΑ να ακο­λου­θή­σει αυτή
κάποια  φιλο­λαϊ­κή πολιτική. 
Από την άλλη δεν είναι δυνα­τόν να παρα­βλέ­ψου­με ότι η εκ μέρους του
ΚΚΕ  μετα­τρο­πή της εξό­δου από το
Ευρώ-κατα­στρο­φι­κή κατά τον Δημή­τρη Κου­τσού­μπα πριν την έλευ­ση του σοσιαλισμού-
αλλά και από την ΕΕ, από προϋποθέσεις 
για να ανοί­ξου­με το δρό­μο προς το σοσια­λι­σμό σε συνέ­πειες του
σοσια­λι­στι­κού μετα­σχη­μα­τι­σμού, απο­τε­λεί ένα άλλο παρα­μύ­θι το οποίο με τη σειρά
του συμ­βά­λει και αυτό στην δια­τή­ρη­ση της υπάρ­χου­σας τάξης πραγμάτων. 
Ας πού­με λοι­πόν το λύκο, λύκο και εν προ­κει­μέ­νω την ΕΕ φωλιά  των λύκων, 
λάκ­κο των λεό­ντων, θηλιά  στο
λαι­μό μας.
 Ας πού­με ευθαρ­σώς ότι αυτή
είναι αδύ­να­τον να μετα­τρα­πεί σε Ευρώ­πη των λαών και ότι θα πρέ­πει να
δια­λυ­θεί.
  Ας πού­με ξεκά­θα­ρα ότι η ΕΕ απο­τε­λεί θεμε­λια­κή συνι­στώ­σα της Τρόικας
που μας κατα­δυ­να­στεύ­ει, ότι η συμ­με­το­χή σε αυτήν είναι η αιτία της διά­λυ­σης του
παρα­γω­γι­κού ιστού της χώρας και της συρ­ρί­κνω­σης της δημοκρατίας.

Ας πού­με ακό­μη ότι η υλο­ποί­η­ση επί
μέρους προ­ο­δευ­τι­κών μεταρ­ρυθ­μί­σε­ων είναι αδύ­να­τη όσο παρα­μέ­νου­με στην ΕΕ.


Όχι λοι­πόν για
άλλη μια φορά χαμέ­νη ψήφο στους διά­φο­ρους αρι­στε­ρούς πολι­τι­κούς παραμυθάδες,
αλλά ψήφο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τους 
συνερ­γα­ζό­με­νους με αυτήν που
είναι οι  μόνοι  που στο πρό­γραμ­μα τους  περιλαμβάνουν 
την εδώ και τώρα απο­δέ­σμευ­ση από την ΕΕ.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted