Μπελέμ, όχι Νταβός…

Ετσι επι­γρά­φει το σημεί­ω­μά του ο Oded Grajew, που ανα­δη­μο­σιεύ­ε­ται στο Courier International στο τεύ­χος 5-11/2/2009. Πρό­κει­ται για ένα από τα ιδρυ­τι­κά στε­λέ­χη του Παγκό­σμιου Κοι­νω­νι­κού Φόρουμ (ΠΚΦ), ηλι­κί­ας 64 ετών. Διευ­θύ­νει το ίδρυ­μα ΕΘΟΣ (Ethos), μετα­φρα­ζό­με­νον ως «ήθος». Απο­στο­λή του ιδρύ­μα­τος: η βοή­θεια προς επι­χει­ρή­σεις για να εναρ­μο­νί­ζουν τις δρα­στη­ριό­τη­τές τους κατά τρό­πο κοι­νω­νι­κά υπεύ­θυ­νο. Υπήρ­ξε σύμ­βου­λος του προ­έ­δρου Loula της Βρα­ζι­λί­ας το 2003. Τα σημα­ντι­κό­τε­ρα σημεία του σημειώ­μα­τος σας τα παρουσιάζουμε:

«…. Το κοι­νω­νι­κό φόρουμ, που η ένα­τή του σύνο­δος πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε από 21η Γενά­ρη μέχρι 1η φλε­βά­ρη στην Μπε­λέμ, στο κρά­τος Παρά της Βρα­ζι­λί­ας, δημιουρ­γή­θη­κε για να αντι­πα­ρα­τε­θεί στο κυρί­αρ­χο μοντέ­λο ανά­πτυ­ξης, που κηρύσ­σε­ται στο παγκό­σμιο οικο­νο­μι­κό φόρουμ του Ντα­βός. …. Οι ιδρυ­τές, οι οργα­νω­τές και οι υπο­στη­ρι­κτές του ΠΚΦ αντι­με­τω­πί­σθη­καν με σαρ­κα­σμό και ειρω­νία από μεγά­λο μέρος των οικο­νο­μι­κών και πολι­τι­κών «ανα­λυ­τών» και χαρα­κτη­ρί­στη­καν ως ικα­νοί μόνον για κρι­τι­κή χωρίς την παρα­μι­κρή εναλ­λα­κτι­κή πρό­τα­ση. Εντού­τοις, από την πρώ­τη Σύνο­δο, χιλιά­δες συμ­με­τέ­χο­ντες πήραν μέρος σε περισ­σό­τε­ρα από 1500 φρο­ντι­στή­ρια, συζη­τή­σεις, δια­λέ­ξεις και σεμι­νά­ρια και κατέ­θε­ταν τους κιν­δύ­νους του κυρί­αρ­χου μοντέ­λου ανά­πτυ­ξης, που βάζει σε κίν­δυ­νο άτο­μα, οικο­νο­μία, δημο­κρα­τία, περι­βάλ­λον και παγκό­σμια ειρή­νη. Και πρό­τει­ναν πρα­κτι­κές και πολι­τι­κές προ­σα­να­το­λι­σμέ­νες στην κοι­νω­νι­κή δικαιο­σύ­νη την συμ­με­το­χι­κή δημο­κρα­τία και την διαρ­κή ανά­πτυ­ξη. …
… Σιγά – σιγά το μήνυ­μα «ένας άλλος κόσμος είναι εφι­κτός» κατέ­κτη­σε καρ­διές. Αλλα­ξε την πολι­τι­κή, κοι­νω­νι­κή και περι­βαλ­λο­ντι­κή ατζέ­ντα πολ­λών χωρών, συνέ­βαλ­λε στην αμφι­σβή­τη­ση του κυρί­αρ­χου οικο­νο­μι­κού μοντέ­λου και πολι­τι­σμού καθώς και των πολέ­μων και της βίας. Ενας παγκό­σμιος χώρος δημιουρ­γή­θη­κε, δια­σταυ­ρω­νό­με­νος με τοπι­κές (εθνι­κές), περι­φε­ρεια­κές και θεμα­τι­κές διερ­γα­σί­ες, που δίνουν την ευκαι­ρία στους συμ­με­τέ­χο­ντες να δημο­σιο­ποιούν τις προ­τά­σεις τους και τις πρα­κτι­κές τους και να ξανα­συ­να­ντώ­νται και να σχη­μα­τί­ζουν μία πολι­τι­κή δύνα­μη ικα­νή να διεκ­δι­κή­σει την πραγ­μά­τω­ση των απο­φά­σε­ών τους…
… Αυτή τη χρο­νιά, η Μπε­λέμ, έγι­νε, στην διάρ­κεια της Συνό­δου του ΠΚΦ η πρω­τεύ­ου­σα της Παρα-Αμα­ζό­νιας περιο­χής (Βρα­ζι­λία, Βολι­βία, Περού, Κολομ­βία, Βενε­ζου­έ­λα, Ιση­με­ρι­νός, Σου­ρι­νάμ, Γου­ϊ­ά­να και Γαλ­λι­κή Γου­ϊ­ά­να). Η παρα-αμα­ζό­νια περιο­χή είναι πολύ πλού­σια σε πολι­τι­στι­κό και περι­βαλ­λο­ντι­κό πλού­το, που απει­λεί­ται με εξα­φά­νι­ση. Γι’ αυτό έχει έναν σπου­δαίο ρόλο να παί­ξει για ολό­κλη­ρη την ανθρω­πό­τη­τα. Φιλο­ξε­νεί την πιο μεγά­λη βιο­ποι­κι­λό­τη­τα στον πλα­νή­τη απει­λού­με­νη με εξα­φά­νι­ση την ίδια ώρα, που είναι σημα­ντι­κή για την δια­τή­ρη­ση της παγκό­σμιας κλι­μα­τι­κής και περι­βαλ­λο­ντι­κής ισορ­ρο­πί­ας. Η σύνο­δος στην Μπε­λέμ ήταν μία ευκαι­ρία κατα­νό­η­σης του γεγο­νό­τος, ότι η παρού­σα οικο­νο­μι­κή κρί­ση, οι ένο­πλες συγκρού­σεις και η υπο­βάθ­μι­ση του περι­βάλ­λο­ντος απο­τε­λούν κομ­μά­τια της ίδιας κρί­σης αξιών, που απορ­ρέ­ουν από αυτό το κυρί­αρ­χο μοντέ­λο. Το μοντέ­λο αυτό προ­ω­θεί τον χωρίς όρια αντα­γω­νι­σμό με οποια­δή­πο­τε μέσα και τίμη­μα για την εξου­σία και την συγκέ­ντρω­ση υλι­κών αγα­θών. Αυτός ο αντα­γω­νι­σμός απο­διορ­γα­νώ­νει τον κοι­νω­νι­κό ιστό. Προ­κα­λεί οικο­νο­μι­κές κρί­σεις, τρο­φο­δο­τού­με­νες από την γενι­κευ­μέ­νη δυσπι­στία και από το κλί­μα του «ο σώζων εαυ­τόν σωθεί­τω». Δια­φθεί­ρει την κοι­νω­νία και τους κυβερ­νώ­ντες, που έχουν ανά­γκη οικο­νο­μι­κής δύνα­μης για να εκλε­γούν. Κατα­στρέ­φει το περι­βάλ­λον, θερ­μαί­νει τον πλα­νή­τη και εξα­ντλεί τις φυσι­κές πηγές, τις απα­ραί­τη­τες για την επι­βί­ω­ση των ειδών. Υπο­θάλ­πει κρί­σεις με πρω­ταρ­χι­κό σκο­πό την προ­σπό­ρη­ση πηγών και ενέρ­γειας, ενι­σχύ­ο­ντας την φτώ­χια και την παρα­πλη­ρο­φό­ρη­ση, που διευ­κο­λύ­νουν την χει­ρα­γώ­γη­ση των μαζών και την απο­δό­μη­ση της δημο­κρα­τί­ας.
Το ΠΚΦ στην Μπε­λέμ – μία πόλη με συμ­βο­λι­κό όνο­μα (Βηθλε­έμ στα Πορ­το­γα­λέ­ζι­κα) θα παρα­μεί­νει σταθ­μός στην ανα­νέ­ω­ση και ενί­σχυ­ση των ελπί­δων μας για έναν κόσμο αλλη­λέγ­γυο, δίκαιο, ανθε­κτι­κό, δημο­κρα­τι­κό και ειρηνικό»…

Σας προ­σφέ­ρου­με το κεί­με­νο αυτό σαν ένα είδος ιδε­ο­λο­γι­κής δια­κή­ρυ­ξης, πολ­λή χρή­σι­μης του­λά­χι­στον πληροφοριακά…