Η χρυσή τους ευκαιρία…

Τις ήδη
πραγ­μα­το­ποιού­με­νες αλλά και τις μελ­λού­με­νες …μεταρ­ρυθ­μί­σεις, που με όχη­μα την
παν­δη­μία η κυβέρ­νη­ση περ­νά­ει και ετοι­μά­ζει, περι­γρά­φει στο σημεί­ω­μά του ο
φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης. Παρα­θέ­του­με.

Η χρυ­σή τους
ευκαιρία…

Ας μας συγ­χω­ρέ­σει ο
δημο­σιο­γρά­φος, ούτε το τρα­πέ­ζω­μα και βεβαί­ως ούτε οι «λαο­φι­λείς» εκδη­λώ­σεις των
Ικα­ριω­τών, κατά μήκος του δρό­μου απ’ όπου πέρα­σε η αυτο­κι­νη­το­πο­μπή με τον
πρω­θυ­πουρ­γό, δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι για τα έργα και τις ημέ­ρες της κυβέρ­νη­σης του… Έπαιξαν
σε κεντρι­κά και σ’ από­κε­ντρα τηλεκάναλα… 

Όμως με την ίδια  λογι­κή Βορί­δη, για­τί ν’ απα­γο­ρεύ­ο­νται και οι
εκδη­λώ­σεις αγά­πης προς το πρό­σω­πο της για­γιάς Πηνε­λό­πης που γιόρ­τα­ζε προ­χθές τα
ενε­νη­κο­στά πέμ­πτα γενέ­θλια της. Γενέ­θλια που ίσως να είναι και τα τελευ­ταία της…
Μια γιορ­τού­λα παρέα με τα παι­διά της, τα εγγό­νια, τα δισέγ­γο­νά, τα τρισέγγονα
της, τα ξαδέλ­φια, τα κου­μπά­ρια της και τις ζώντες ακό­μα φίλες της! 

Μήπως ο κορονοϊός
όπως και η κάθε άλλη νόσος προ­τι­μά­ει μόνο τους απλούς ανθρώ­πους, για τους
«ταξι­δεύ­σει» στο Σεί­ριο; Μήπως πιστεύ­ουν, πως όλοι αυτοί οι πανέξυπνοι
μεταλ­λασ­σό­με­νοι ιοί, δια­λέ­γουν τα θύμα­τα τους με ταξι­κή μερο­λη­ψία, αφήνοντας
στην απέ­ξω τους επώ­νυ­μους του συστή­μα­τος εξουσίας; 

Απο­δει­κνύ­ε­ται ακόμα
μια φόρα πως η επα­να­λαμ­βα­νό­με­νη ατο­μι­κή ευθύ­νη – που χρη­σι­μο­ποιεί­ται κατά
κόρον, ελλεί­ψει  ουσια­στι­κών μέτρων εναντίον
της παν­δη­μί­ας – δεν αφο­ρά τελι­κά κεί­νους που την πλα­σά­ρουν! Εξ άλλου μας έχουν
συνη­θί­σει να δεχό­μα­στε πως το πολι­τι­κό προ­σω­πι­κό  του «συστή­μα­τος» είναι υπε­ρά­νω νόμων, αυτούς
τους «ράβουν» για τους άλλους! 

Το «κου­στού­μι των
αλλα­γών» λοι­πόν που μας ετοι­μά­ζει ο Μητσο­τά­κης, συζή­τη­σε προ­χθές στο ΣΚΑΪ σε
μια χαλα­ρή συνέ­ντευ­ξη με τον Παπα­χε­λά, την οποία «απο­τε­λεί­ω­σε» με το
απο­κα­λυ­πτι­κό πως: «Οι μεγά­λες αλλα­γές χρειά­ζο­νται μεγά­λες κρίσεις…»
απο­κα­λώ­ντας τον εαυ­τό του, από το γεγο­νός αυτό ως άτυ­χο, τυχερό!!

Στη συνέ­χεια, βλέποντας
μάλ­λον το αμή­χα­νο βλέμ­μα του έμπει­ρου δημο­σιο­γρά­φου, ο συνεντευξιαζόμενος
πρω­θυ­πουρ­γός, επα­νέ­λα­βε την επί­μα­χη φρά­ση κάνο­ντας την ακό­μα σαφέ­στε­ρη : «Όταν
έχει μεγά­λες κρί­σεις οφεί­λεις να τις εκμε­ταλ­λευ­τείς για
να κάνεις μεγά­λες αλλαγές…» 

Οι «μεγά­λες αλλαγές»
δεν είναι τίπο­τε αλλά παρά τα όσα περι­λαμ­βά­νει η περι­βό­η­τη έκθε­ση της ομά­δας Πισσαρίδη…
Μια ντό­πια έκδο­ση των «Chicago Boys» του Μίλ­τον Φρί­ντμαν! Και η κρί­ση φόβου την
οποία δημιουρ­γεί, ο από μηχα­νής κορο­νο­ϊ­ός, σ’ έναν λαό κλει­σμέ­νο αναγκαστικά
στο καβού­κι του, πιστεύ­ουν πως είναι η ευκαι­ρία την οποία θα «εκμε­ταλ­λευ­τούν»
για να σαρώ­σουν τα όποια φιλο­λαϊ­κά μέτρα έχουν ακό­μα απο­μεί­νει, μετά από τους τρεις
προη­γού­με­νους μνη­μο­νια­κούς τυφώνες… 

Χρη­σι­μο­ποιούν
ιστο­ρί­ες περί «σοβα­ρής εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας» εντός των ΑΕΙ, για να δικαιο­λο­γή­σουν την
κατάρ­γη­ση του πανε­πι­στη­μια­κού ασύ­λου και την επα­νί­δρυ­ση «σπου­δα­στι­κού της
ασφά­λειας» με χίλιους ειδι­κούς φρου­ρούς! Είναι ξεκά­θα­ρο πως από εποχής
Πέτρου­λα, και πολύ πιο παλιά ακό­μα, το «αντι­κεί­με­νο του πόθου» τους,  είναι ο εξο­στρα­κι­σμός του φοιτητικού
κινή­μα­τος και ειδι­κά στη σημε­ρι­νή εποχή…

Νομί­ζουν, πως κατασκευάζοντας
νόμους και αστυ­νό­μους, θα στα­μα­τή­σουν την όποια λαϊ­κή αντί­στα­ση! Όμως οι
κινη­το­ποι­ή­σεις εκπαι­δευ­τι­κών, μαθη­τών, φοι­τη­τών, ανθρώ­πων  της τέχνης και του πολι­τι­σμού, εργαζόμενων
στο του­ρι­σμό, μικρο­με­σαί­ων της εστί­α­σης, και ναυ­τερ­γα­τών, ακυ­ρώ­νουν στη πράξη
κάθε προ­σπά­θεια, για φίμωση!

 Όσο υπαρ­κτός είναι ο θανά­σι­μος κίν­δυ­νος από
τον Covid-19, άλλο τόσο φανε­ρή είναι και η απει­λή μιας νεοφιλελεύθερης
απο­λυ­ταρ­χί­ας, αυτή τη φορά και με την μάσκα του κορο­νοϊ­ού! Και ειδι­κά τώρα που
αυτοί που το επι­χει­ρούν, το λένε ξεκά­θα­ρα πως: «Οφεί­λουν να εκμε­ταλ­λευ­τούν τη
κρί­ση για εφαρ­μό­σουν μεγά­λες αλλα­γές…» και όπως είπε ο βου­λευ­τής τους
Κυρα­νά­κης, τώρα είναι χρυ­σή ευκαιρία…