Η τουριστική ανάπτυξη της Αλβανίας και εμείς

Με εξαί­ρε­ση τα ρεπορ­τάζ και την αρθρο­γρα­φία της «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ» τα τοπι­κά μέσα και η κοι­νω­νία … αγρόν αγο­ρά­ζουν για τα συμ­βαί­νο­ντα από και­ρού και εσχά­τως στην γει­το­νι­κό­τα­τη ακτή της νοτιο­δυ­τι­κής Αλβα­νί­ας. Μιλά­με για ένα ουσια­στι­κό οργα­σμό του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης με Ευρω­παϊ­κά και Αρα­βι­κά κεφά­λαια. Ετσι, στην ακτή της Κακο­μιάς (λίγο βορειό­τε­ρα από τους Αγ. Σαρά­ντα) σε έκτα­ση 700 στρεμ­μά­των το Club Med ετοι­μά­ζει εκα­το­ντά­δες πολυ­τε­λείς βίλες. Του­ρι­στι­κό συγκρό­τη­μα προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 1 δις. δολα­ρί­ων προ­ερ­χό­με­νων από το Ντου­μπάϊ ετοι­μά­ζε­ται στην ευρύ­τε­ρη περιο­χή της Χιμά­ρας. Προ­χω­ρά­ει η κατα­σκευή του δρό­μου Σαγιά­δας – Κονί­σπο­λης – Αγ. Σαρά­ντα με προ­ο­πτι­κή μελ­λο­ντι­κής προ­έ­κτα­σής του προς Βορ­ρά.
Η προ­ο­πτι­κή του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης της Αλβα­νί­ας έμοια­ζε απί­θα­νη στα μυα­λά όσων, την δεκα­ε­τία του 80, οικο­δο­μού­σαν το «θαύ­μα» του Κερ­κυ­ραϊ­κού μαζι­κού του­ρι­σμού, που απο­τέ­λε­σε ταυ­τό­χρο­να την απο­λύ­τως προ­βλέ­ψι­μη εισα­γω­γή στην σημε­ρι­νή μιζέ­ρια. Αργό­τε­ρα, φάνη­κε, πως η του­ρι­στι­κή ανα­βάθ­μι­ση των παρα­λί­ων της γεί­το­νος δεν είναι μύθος αλλά μία αρκε­τά υψη­λή πιθα­νό­τη­τα…. «Θα απο­βεί προς αμοι­βαίο όφε­λος…» ισχυ­ρί­στη­καν μερι­κοί από τους ηγού­με­νους της Κερ­κυ­ραϊ­κής του­ρι­στι­κής οικο­νο­μί­ας. Αλή­θεια, αλλά μισή…
Ας δού­με το ζήτη­μα από την αρχή. Είναι φανε­ρό, πως η είσο­δος κεφα­λαί­ων στην Νότια Αλβα­νία επη­ρε­ά­ζει το γεω­πο­λι­τι­κό status της περιο­χής. Οι απρο­σπέ­λα­στες και ανα­ξιο­ποί­η­τες μέχρι πρό­σφα­τα ακτές, άρχι­σαν να φιγου­ρά­ρουν στις αφί­σες και τα φυλ­λά­δια του­ρι­στι­κών Ευρω­παϊ­κών -κυρί­ως Ιτα­λι­κών- πρα­κτο­ρεί­ων. Ξενο­δο­χεία υψη­λών προ­δια­γρα­φών, όπως το Butrint, έκα­ναν την εμφά­νι­σή τους, ενώ το Βου­θρω­τό, ένας θαυ­μά­σιος αρχαιο­λο­γι­κός χώρος μεγά­λης έκτα­σης και ιδιαί­τε­ρης δια­χρο­νι­κό­τη­τας απέ­κτη­σε όλο και μεγα­λύ­τε­ρη επι­σκε­ψι­μό­τη­τα Στο αρχαίο αμφι­θέ­α­τρο του Βου­θρω­τού -χωρη­τι­κό­τη­τας περί­που 2.5 χιλιά­δων θεα­τών- γίνο­νται υψη­λού επι­πέ­δου καλ­λι­τε­χνι­κές εκδη­λώ­σεις, που έχουν απο­κτή­σει χαρα­κτή­ρα φεστι­βάλ.
Σε αντί­θε­ση, με τα εδώ συμ­βαί­νο­ντα, όπου γκρε­μί­ζου­με ή θάβου­με τα ντο­κου­μέ­ντα της ιστο­ρί­ας μας, οι αρχαιο­λο­γι­κές σκα­πά­νες στην Αλβα­νία έχουν πάρει φωτιά. Το Βου­θρω­τό, χαρα­κτη­ρι­σμέ­νο ως μνη­μείο παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO είναι ένας χώρος αδιά­κο­πης επέ­κτα­σης των αρχαιο­λο­γι­κών ερευ­νών και ανα­σκα­φών. Ανα­σκα­φές ελλή­νων και αλβα­νών αρχαιο­λό­γων στην αρχαία Αντι­γό­νεια, κοντά στο Αργυ­ρό­κα­στρο. Κοι­νή αλβα­νο-ιτα­λι­κή αρχαιο­λο­γι­κή ανα­σκα­φή στο Δυρ­ρά­χιο, δηλα­δή την δική μας (Κερ­κυ­ραϊ­κή αποι­κία) Επί­δα­μνο. Στη Δρό­πο­λη γίνο­νται αρχαιο­λο­γι­κές ανα­σκα­φές. Προς το παρόν φαί­νε­ται μόνο το θέα­τρο. Με τις ανα­σκα­φές ασχο­λεί­ται ιτα­λι­κή ομά­δα αρχαιο­λό­γων, αλλά έντο­νο ενδια­φέ­ρον φαί­νε­ται να δεί­χνουν και αμε­ρι­κα­νοί από το πανε­πι­στή­μιο Κολού­μπια της Νέας Υόρ­κης. Φοι­νί­κη, Λισ­σός, Αμα­ντία, Βύλ­λις βρί­σκο­νται στα σχέ­δια προ­σε­χών αρχαιο­λο­γι­κών ερευ­νών. Με λίγα λόγια, μέσα από πολ­λές αντι­φά­σεις, δημιουρ­γού­νται στη γεί­το­να υπο­δο­μές υψη­λού ποιο­τι­κού του­ρι­σμού και γενι­κό­τε­ρης αυτο­νο­μί­ας (ακτές, ξενο­δο­χεία, δρό­μοι, υπο­δο­μές, αξιο­θέ­α­τα).
Κάτω από αυτούς τους όρους, η προ­ο­πτι­κή συνερ­γα­σί­ας με την απέ­να­ντι ακτή δεν φαί­νε­ται να ηγε­μο­νεύ­ε­ται από την έμπει­ρη Κέρ­κυ­ρα. Η συνε­χής ποιο­τι­κή υπο­βάθ­μι­ση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και της ποιό­τη­τας των επι­σκε­πτών μας πλάϊ στην ανυ­παρ­ξία βασι­κών υπο­δο­μών δεν δημιουρ­γεί αισιο­δο­ξία για τα αυρια­νά οφέ­λη της Κέρ­κυ­ρας από την ανά­πτυ­ξη του του­ρι­σμού στην Αλβα­νία. Οι Κερ­κυ­ραϊ­κές επι­θυ­μί­ες και όνει­ρα γίνο­νται όλο και πιο από­μα­κρα και ανέ­φι­κτα υπό το βάρος της επι­κίν­δυ­να παρα­τει­νό­με­νης αβελ­τη­ρί­ας των ιθυ­νό­ντων του τόπου.