…Φέρτε κι’ άλλα λεωφορεία στην πόλη…

Να δού­με, που θα πάνε. Να δού­με, που θα τα βάλου­με… Η συνε­δρί­α­ση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της 15/7/08 δεν δημιουρ­γεί έκπλη­ξη με τις αντι­φά­σεις και τις παρα­δο­ξό­τη­τες στην συζή­τη­ση για την ρύθ­μι­ση στάθ­μευ­σης των του­ρι­στι­κών λεω­φο­ρεί­ων. Δυστυ­χώς ζεί και βασι­λεύ­ει η ίδια μικρο­πο­λι­τι­κή αντι­με­τώ­πι­ση ενός κατε­ξο­χή τεχνι­κού-τεχνο­κρα­τι­κού ζητή­μα­τος, που απο­τε­λεί μέρος του γενι­κό­τε­ρου προ­βλή­μα­τος: κυκλο­φο­ρι­κό – συγκοι­νω­νια­κό. Το έχου­με ξανα­γρά­ψει πολ­λές φορές και είμα­στε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να το επα­να­λά­βου­με: Περι­φε­ρι­κά πάρ­κιγκ και αξιό­πι­στη πυκνή αστι­κή συγκοι­νω­νία ακό­μη και με μέσα στα­θε­ρής τρο­χιάς (τράμ). Δεν είμα­στε ειδι­κοί, είμα­στε λογι­κοί και σεβό­μα­στε τις γνώ­μες των ειδι­κών, που -σε παγκό­σμια κλί­μα­κα- αυτές τις λύσεις προ­τεί­νουν, ιδιαί­τε­ρα για οικι­στι­κά συγκρο­τή­μα­τα ιστο­ρι­κού χαρα­κτή­ρα, όπως η Κέρ­κυ­ρα. Κι’ όμως υπάρ­χουν ακό­μη σύμ­βου­λοι και παρα­τά­ξεις, που υπε­ρα­σπί­ζο­νται την κατα­σκευή υπό­γειων πάρ­κιγκ στο κέντρο της πόλης με προ­φα­νώς δυσμε­νείς συνέ­πειες ακό­μη και για την μορ­φή και την λει­τουρ­γία ιστο­ρι­κών τόπων, όπως η κάτω Πλα­τεία. Και το χει­ρό­τε­ρο: διαιω­νί­ζε­ται ο παρα­λο­γι­σμός και ο ανα­χρο­νι­σμός της πρό­σκλη­σης-πρό­κλη­σης οχη­μά­των για είσο­δό τους στο κέντρο της πόλης.

Αρκεί έστω και μία απλή παρα­τή­ρη­ση του κυκλο­φο­ρια­κού στην πόλη και ειδι­κό­τε­ρα στην πάνω πλα­τεία τις ώρες μαζι­κής εισό­δου αυτο­κι­νή­των, (μετα­ξύ των οποί­ων και τα του­ρι­στι­κά λεω­φο­ρεία) για να πεί­σει, ότι δεν υπάρ­χει λύση, όσο θα καλού­με τα οχή­μα­τα να μπαί­νουν στο κέντρο της πόλης. Είναι παρά­λο­γο να βιώ­νου­με καθη­με­ρι­νά convoy λεω­φο­ρεί­ων (με δια­στά­σεις κατάλ­λη­λες για διε­θνι­κούς αυτο­κι­νη­τό­δρο­μους) να διπλο­παρ­κά­ρουν μπρο­στά στον καρ­βου­νιά­ρη και τώρα -με από­φα­ση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου- μπρο­στά και στο μπο­σκέ­το. Ετσι, η θέα της χερ­σο­νή­σου του Παλιού Φρου­ρί­ου, του βασι­κού πυλώ­να της παγκό­σμιας ιστο­ρι­κό­τη­τας της πόλης, θα απο­κλεί­ε­ται από το μεταλ­λι­κό τεί­χος των σταθ­μευ­μέ­νων μεγα-λεω­φο­ρεί­ων από το Ακταί­ον μέχρι τα Ανά­κτο­ρα. Ιδού η ενερ­γός αντί­λη­ψή μας για την ποθού­με­νη και «υπο­χρε­ω­τι­κή» λόγω Unesco ανα­βάθ­μι­σης. Είναι αυτό ανα­βάθ­μι­ση; Είναι, η πολύ­ω­ρη παγί­δευ­ση των του­ρι­στών μέσα στα λεω­φο­ρεία, εξυ­πη­ρέ­τη­ση του του­ρι­σμού ή βελ­τί­ω­ση της επι­σκε­ψι­μό­τη­τας των κατα­στη­μά­των της πόλης (όπου και αν βρί­σκο­νται);
Σύμ­φω­νοι: Φέτος του­λά­χι­στον και για όσο και­ρό δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ριζι­κά το συγκοι­νω­νια­κό, δεν μπο­ρεί να απο­κλει­σθεί η είσο­δος των λεω­φο­ρεί­ων στο κέντρο. Ούτε μπο­ρεί κανείς να ελπί­ζει σε προ­σαρ­μο­γή του μεγέ­θους τους στην κυκλο­φο­ρια­κή υπο­δο­μή πόλης και νησιού. Δυστυ­χώς, τέτοιου είδους επι­χει­ρη­μα­τι­κή αντί­λη­ψη δεν την έχου­με γνω­ρί­σει στο νησί μας… Για­τί, όμως δεν τηρεί­ται προη­γού­με­νη από­φα­ση για απο­βί­βα­ση των επι­σκε­πτών στην περιο­χή της κάτω πλα­τεί­ας (ίσως η οδός Δού­σμα­νη να ήταν ο καταλ­λη­λό­τε­ρος τόπος) και η στάθ­μευ­ση των λεω­φο­ρεί­ων στον χώρο του αθλη­τι­κού κέντρου; Ακό­μη, δεν έχου­με πει­σθεί, πως η ελά­φρυν­ση και η απαλ­λα­γή του κέντρου από τον κυκλο­φο­ρια­κό φόρ­το απο­τε­λεί conditio sine qua non για την αισθη­τι­κή και λει­τουρ­γι­κή ανα­βάθ­μι­ση της πόλης σε όφε­λος της ποιό­τη­τας ζωής των κατοί­κων της αλλά και της οικο­νο­μί­ας της; Προ­φα­νώς όχι, αφού πολ­λά …επι­χει­ρή­μα­τα ακού­στη­καν υπέρ των κατοί­κων και κατά των επι­χει­ρη­μα­τιών ή/και τού­μπα­λιν. Τα πρα­κτι­κά αυτής της συνε­δρί­α­σης είναι …ανθο­δέ­σμη. «Κινού­με­νες οικο­νο­μι­κές μονά­δες» χαρα­κτη­ρί­σθη­καν τα λεω­φο­ρεία… Και μη χειρότερα…Ελάχιστες, φωτει­νές και ελπι­δο­φό­ρες εξαι­ρέ­σεις ορθού λόγου, όπως η ανα­φο­ρά σε σχε­τι­κή από­φα­ση του δήμου του Lecce, πόλη με εκτε­τα­μέ­νο σαν την Κέρ­κυ­ρα ιστο­ρι­κό κέντρο. Είμα­στε μία από τις τελευ­ταί­ες πόλεις της Ευρώ­πης, λέει το Δημο­τι­κό Συμ­βού­λιο του Lecce, που απο­φα­σί­ζει τον απο­κλει­σμό των λεω­φο­ρεί­ων από τα κέντρο και την μετα­φο­ρά των του­ρι­στών από και προς αυτό με κατάλ­λη­λα ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ λεω­φο­ρεία…
Κου­το­φρα­γκι­σμοί… Εμείς οι σύγ­χρο­νοι, προ­ο­δευ­τι­κοί και ανα­βαθ­μι­σμέ­νοι Κερ­κυ­ραί­οι αλλά­ζου­με το τοπίο μας, απο­κλεί­ο­ντας με έξυ­πνο τρό­πο το …απαί­σιο θέα­μα του Παλιού Φρου­ρί­ου και του μπο­σκέ­του από τους επι­σκέ­πτες μας. Μαγκιά, ε!!! Μας κοστί­ζει λίγο βέβαια σε αναμ­μέ­νες πετρε­λαιο­μη­χα­νές και εκπέ­μπου­σες εξα­τμί­σεις. Αλλά και ο Βέγ­γος πίσω από μία τέτοια εξά­τμι­ση έβρι­σκε την υγειά του, όταν τον είχε εξου­θε­νώ­σει ο καθα­ρός αέρας του χωριού… Και επει­δή με αυτά και αυτά όλο και θα «ανα­βαθ­μί­ζε­ται» κατά κάτω ζωή και οικο­νο­μία στην πόλη, ας είμα­στε έτοι­μοι για το επό­με­νο μεγά­λο βήμα: πάρ­κιγκ λεω­φο­ρεί­ων μπρο­στά στα ανά­κτο­ρα. Δεν είναι περισ­σό­τε­ρο ή λιγό­τε­ρο σημα­ντι­κά από το Παλιό φρού­ριο ή το μπο­σκέ­το. Στο κάτω της γρα­φής, τώρα το συνηθίσαμε…