Γάλλοι Εργάτες: Ηρωες για τους εργαζόμενους όλου του κόσμου…

Οι μεγα­λειώ­δεις κινη­το­ποι­ή­σεις των Γάλ­λων εργα­ζό­με­νων σε επί­μα­χους τομείς της Γαλ­λι­κής κοι­νω­νί­ας και οικο­νο­μί­ας (ενέρ­γεια, μετα­φο­ρές, εκπαί­δευ­ση) είναι ίσως το πιο ελπι­δο­φό­ρο (αν όχι και το μόνο) μήνυ­μα ανθρώ­πι­νης αντί­στα­σης στον επι­χει­ρού­με­νο μαζι­κό εκβαρ­βα­ρι­σμό του πλα­νή­τη. Είναι την ίδια ώρα μία κραυ­γα­λέα από­δει­ξη των τερά­στιων δια­φο­ρών και ανι­σο­τή­των στην παρά­δο­ση αλλά και στο επί­πε­δο ανά­πτυ­ξης των εργα­τι­κών κινη­μά­των στις δύο όχθες του Ατλα­ντι­κού. Στην Γαλ­λία οι εργα­ζό­με­νοι αγω­νί­ζο­νται οι ίδιοι με όλες τους τις δυνά­μεις για να ματαιώ­σουν τα σχέ­δια και τα ορά­μα­τα της νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρης κερ­δο­σκο­πι­κής λαί­λα­πας. Στις ΗΠΑ, οι οδη­γη­μέ­νοι σε βιο­τι­κή εξου­θέ­νω­ση από τα κόλ­πα των μεγα­λο­τρα­πε­ζι­τών, ανα­ζη­τούν … καλύ­τε­ρους υπο­ψή­φιους εκπρο­σώ­πους στις επι­κεί­με­νες εκλο­γές του Νοέμ­βρη 2010 για να δια­χει­ρι­στούν εκ μέρους τους την κρί­ση. Επι­λο­γές σε θολά νερά με επα­πει­λού­με­νη την ακό­μη συντη­ρη­τι­κό­τε­ρη στρο­φή του εκλο­γι­κού σώμα­τος μαρ­τυ­ρούν για την ριζω­μέ­νη -δυστυ­χώς- απο­ξέ­νω­ση των εργα­ζό­με­νων από τα αυτο­νό­η­τα και φυσι­κά τους δικαιώ­μα­τα.
Είναι αλή­θεια, ότι οι εκλο­γές του 2007 στην Γαλ­λία μας είχαν φοβί­σει… Η καλ­λιερ­γη­μέ­νη από τα διε­θνή ΜΜΕ γοη­τεία του Σαρ­κο­ζύ, πλαι­σιω­μέ­νου από ετε­ρό­φω­τους εκσυγ­χρο­νι­στές τύπου Κουσ­νέρ, έμοια­ζε να βάζει στρο­φή στην συνο­λι­κή πορεία της Γαλ­λι­κής κοι­νω­νί­ας προς νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρα προ­στάγ­μα­τα. Μας είχε ανη­συ­χή­σει η… καρ­τε­ρι­κό­τη­τα, που ανέ­δι­δε κομ­μά­τι των εργα­ζό­με­νων σε πρω­το­φα­νείς για την Γαλ­λία συν­θή­κες εργα­σια­κής αλλη­λο­ε­ξό­ντω­σης στο όνο­μα της …παρα­γω­γι­κής ανα­βάθ­μι­σης. Σύντο­μα, όμως η χλι­δή του επι­κα­λύμ­μα­τος κατέρ­ρευ­σε και ο βασι­λιάς ανα­δεί­χθη­κε καθη­με­ρι­νά και γυμνό­τε­ρος, χωρίς ίσως να το έχει συνει­δη­το­ποι­ή­σει. Οι Γάλ­λοι εργα­ζό­με­νοι, έχουν βάλει τον δικό τους το μόχθο δεκα­ε­τί­ες τώρα και κρα­τούν στην πρώ­τη γραμ­μή της παρα­γω­γι­κής από­δο­σης, τις δημό­σιες ΔΕΚΟ (τραί­να, αερο­πλά­να, τηλε­πι­κοι­νω­νί­ες), που ανή­κουν κυριο­λε­κτι­κά στην πρω­το­πο­ρία των τεχνο­λο­γι­κών εξε­λί­ξε­ων και της κοι­νω­νι­κής προ­σφο­ράς. Δεν πρό­κει­ται δηλα­δή για προ­βλη­μα­τι­κές επι­χει­ρή­σεις, φορ­τω­μέ­νες από σκάν­δα­λα και χρέη στην πλά­τη του φορο­λο­γού­με­νου πολί­τη, στην καμπού­ρα της υπο­βι­βα­σμέ­νης ποιό­τη­τας της ζωής. Οι Γαλ­λι­κοί σιδη­ρό­δρο­μοι π.χ., κάτο­χοι του παγκό­σμιου ρεκόρ ταχύ­τη­τας (585 χλμ/ώρα) δια­σχί­ζουν το γεω­γρα­φι­κό εξά­γω­νο της χώρας σε συντρι­πτι­κά σύντο­μο χρό­νο με εξαι­ρε­τι­κή ποιό­τη­τα υπη­ρε­σιών, που ανα­δει­κνύ­ουν τα φυσι­κά δικαιώ­μα­τα του επι­βά­τη. Η αυθη­με­ρόν τοπο­θέ­τη­ση τηλε­φω­νι­κής σύν­δε­σης, η σπα­νιό­τη­τα βλα­βών η άμε­ση επι­διόρ­θω­σή τους είναι δεδο­μέ­να για την France Telecom και τον εξυ­πη­ρε­τού­με­νο από αυτήν πολί­τη. Με λίγα λόγια, ο Δημό­σιος Τομέα της Γαλ­λί­ας δεν είναι ο κακός αδελ­φός στο δίπο­λο: κρα­τι­κό- ιδιω­τι­κό, ο συνή­θως παρα­σι­τι­κά απο­μυ­ζού­με­νος από τον φιλε­λεύ­θε­ρο ομο­γά­λα­κτό του… Συμ­με­τέ­χει …επί «ίσοις όροις» στο παι­γνί­δι και αυτό δεν είναι ασή­μα­ντο ή και αδιά­φο­ρο για την δια­μόρ­φω­ση της κοι­νω­νι­κής συνεί­δη­σης και κουλ­τού­ρας των Γάλ­λων εργα­ζό­με­νων.
…Τους λεί­πει ο ρεα­λι­σμός λένε τα διε­θνή ΜΜΕ φερέ­φω­να της μαζι­κής εκστρα­τεί­ας εξαν­δρα­πο­δι­σμού στον πλα­νή­τη. Αφού αυξή­θη­κε ο μέσος όρος ζωής, μπο­ρεί να παρα­τα­θεί και ο εργά­σι­μος χρό­νος, κηρύσ­σουν οι εκσυγ­χρο­νι­σμέ­νοι αρλε­κί­νοι των αφε­ντι­κών… Αφού έχει αυξη­θεί η παρα­γω­γι­κό­τη­τα και το ακα­θά­ρι­στο εθνι­κό προ­ϊ­όν, οι εργα­ζό­με­νοι έχουν δικαί­ω­μα σε περισ­σό­τε­ρο ελεύ­θε­ρο χρό­νο και μπο­ρούν και τον χρη­μα­το­δο­τούν, απα­ντούν οι Γάλ­λοι εργα­ζό­με­νοι, αρθρώ­νο­ντας πολι­τι­κό λόγο απε­λευ­θέ­ρω­σης για όλους της γης τους κολασμένους…