Αλλο Ουκρανία και άλλο Θεσσαλία… - Φαιακία

Αλλο Ουκρανία και άλλο Θεσσαλία…

Η Ουκρα­νία ως γνω­στόν, δεν είναι μέλος
της ΕΕ… Είναι όμως εξαι­ρε­τι­κά αγα­πη­τή η κυβέρ­νη­σή της σε όλους τους αξιωματούχους
της ΕΕ… Είναι οι ιεροί δεσμοί για την ελευ­θε­ρία και την δημο­κρα­τία, που
υπερ­νι­κούν όλα τα εμπό­δια και κάνουν το ρευ­στό να τρέ­χει προς τον φίλ­τα­τό τους Βολο­ντι­μίρ και την δημο­κρα­τι­κή του παρέα…

Εξή­ντα δύο εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ σε βάθος
4ετίας θα λάβει η Ουκρα­νία αν και δεν είναι κρά­τος-μέλος της ΕΕ!!! Πάντο­τε για
την δημο­κρα­τία, εννοείται…

Αυτήν, που με τόσο πάθος λατρεύ­ει η ΕΕ
και υπη­ρε­τεί ο Ουκρα­νός πρό­ε­δρος… Φαί­νε­ται, μάλι­στα πως από το πολύ δημοκρατικό
πάθος, ο τελευ­ταί­ος και οι …συνερ­γά­τες του έπε­σαν με τα μού­τρα στα Ευρώ και
σημειώ­νο­νται κάποιες …μικρές, τόσες με το συμπά­θιο, ατα­σθα­λί­ες… Δεν πειράζει…
Αφού είναι για την δημο­κρα­τία και την ελευ­θε­ρία δεν πειράζει…

Η πτω­χή αλλά υπε­ρή­φα­νος Ελλάς (έτσι
την απο­κα­λούν συνή­θως οι εγχώ­ριοι μεγι­στά­νες καρα­βο­κύ­ρη­δες, που συνη­θί­ζουν να
αγο­ρά­ζουν από αλλού και να επεν­δύ­ουν επί­σης αλλού) πέρα­σε και περ­νά­ει απανωτές
φυσι­κές κατα­στρο­φές… Το μεγα­λύ­τε­ρο μέρος των συνε­πειών των θεο­μη­νιών έχουν να
κάνουν με τις απί­στευ­τες αβελ­τη­ρί­ες, παρα­λεί­ψεις, ωχα­δελ­φι­σμούς του ‘επι­τε­λι­κού’
μας κράτους… 

Το αίτη­μα ανώ­τα­της δικα­στι­κής αρχής
αλλά και η λαϊ­κή βοώ­σα οργή στην Θεσ­σα­λία δεί­χνουν, πως μεγά­λο μέρος από τα
έργα που ΔΕΝ έγι­ναν ή οι απα­ρά­δε­κτες κακο­τε­χνί­ες όσων έγι­ναν σχε­τί­ζε­ται με την
πατρο­πα­ρά­δο­τη συνή­θεια του κομ­μα­τι­κού κρά­τους… Του μπα­ξίς ή του ελλη­νι­στί καφέ.

Φαί­νε­ται, λοι­πόν, ότι τόσο η κυβέρνηση
της Ουκρα­νί­ας όσο και μεγά­λο μέρος της Ελλη­νι­κής κεντρι­κής και περιφεριακής
διοί­κη­σης βρί­σκο­νται από την …ίδια σωστή πλευ­ρά της ιστορίας…

Η μεγά­λη εμπι­στο­σύ­νη  στην …αγνό­τη­τα και τον ιδε­α­λι­σμό της Ευρωπαϊκής
ηγε­σί­ας, η προ­σω­πι­κή γνω­ρι­μία με την Ούρ­σου­λα, που την σπι­τώ­σα­με και την ντερλικώσαμε
στην διάρ­κεια των δια­κο­πών της αλλά και η δεδο­μέ­νη αφο­σί­ω­σή μας στα ιδα­νι­κά της
δημο­κρα­τί­ας και της Ελευ­θε­ρί­ας, ενέ­πνευ­σαν τον πολυ­χρο­νε­μέ­νο μας. Του
δημιούρ­γη­σαν την σχε­τι­κή αισιο­δο­ξία για την απαι­τού­με­νη χρη­μα­το­δό­τη­ση της
ανα­σύ­στα­σης της δια­λυ­μέ­νης Θεσ­σα­λί­ας. Τόχε σίγουρο…

Γι’ αυτό και έβγα­λε ένα σχετικό
λογί­δριο εθνι­κής υπε­ρη­φά­νειας πριν μετα­βεί στις Βρυ­ξέ­λες, όπου θα τους τάλεγε
ορθά-κοφτά…

Η Ούρ­σου­λα, όμως, που ακό­μα ρεύ­ε­ται το
κατσί­κι και τα λαδο­τύ­ρια, ήταν λίγο σφι­χτή, λίγο ξυνή, λίγο …έχου­με κι’ άλλες πολ­λές υπο­χρε­ώ­σεις
Είπε, λοι­πόν και διέ­τα­ξε: δυό­μι­σι δισε­κα­τομ­μύ­ρια για την Ελλά­δα… Και όχι όλα
μαζί… Από του χρό­νου ξεκι­νά­με με 400 εκα­τομ­μύ­ρια
… Στο αυτί μάλι­στα του
θύμι­σε ότι έχουν στεί­λει οι Βρυ­ξέ­λες κάτι λεφτά για αντι­πλημ­μυ­ρι­κά έργα από την
επο­χή του Ιανού… Μάλ­λον θα χάθη­καν… Θα ρίχτη­καν τίπο­τε αλή­τες στον πιτσι­ρι­κά που
του τάδω­σαν να μας τα φέρει και πάνε τα λεφτά!

Την ένοιω­σε ο πολυ­χρο­νε­μέ­νος μας αλλά
τί να πει… Ευχα­ρί­στη­σε θερ­μά, όπως όλες οι Ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις έκα­ναν και στο
παρελ­θόν για την άκρως φιλελ­λη­νι­κή στά­ση της ΕΟΚ ή της ΕΕ και γύρι­σε πίσω …θριαμ­βευ­τής…
Ετσι μας τον παρου­σί­α­σαν τα φίλια μέσα πλη­ρο­φό­ρη­σης, ήτοι πάνω από το 80% των
έντυ­πων και ηλε­κτρο­νι­κών ΜΜΕ. Οι αυτό­χθο­νες ιθα­γε­νείς, ως συνή­θως, μάλλον
τόχαψαν…

Ηδη ο άξιος και πάντα ικα­νός αντιπρόεδρος
του κόμ­μα­τος έφε­ρε το μαντά­το… Ισως
χρεια­στεί να επι­βλη­θεί ειδι­κό τέλος…
Μετά την τόση γεν­ναιο­δω­ρία της ΕΕ, που
αν είχε θα μας έδι­νε κι’ άλλα αλλά τα πολ­λά τα παίρ­νει ο Βολο­ντι­μίρ για την …δημο­κρα­τία,
είμα­στε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να σκε­φτού­με εναλ­λα­κτι­κές λύσεις… Θα γίνουν και οι
σχε­τι­κές επι­κλή­σεις στην εθνι­κή ομο­ψυ­χία και τα αισθή­μα­τα αλλη­λεγ­γύ­ης ώστε να
χρυ­σω­θεί το χάπι, όσο περισ­σό­τε­ρο γίνεται…

Για­τί ασφα­λώς δεν θα πρό­κει­ται για
πρά­ξη αλλη­λεγ­γύ­ης, που έτσι και αλλιώς ο Ελλη­νι­κός λαός την επι­δει­κνύ­ει κάθε
ώρα και με κάθε δυνα­τό τρό­πο αλλά για μία κου­το­πό­νη­ρη έμπνευ­ση κάλυ­ψης ελλειμμάτων
ή/ και εκ των υστέ­ρων κατα­σκευ­ής, όσων δεν έγι­ναν ή κακο­έ­γι­ναν μετά την
θεο­μη­νία ‘Ιανός’ τρία χρό­νια πριν…

Δεν θέλου­με να γινό­μα­στε προφήτες
κακών αλλά θα απο­τε­λού­σε αφέ­λεια η προσ­δο­κία ‘κανο­νι­κών’  λύσε­ων… Μόνον αν όλα αυτά, που συνέ­βη­σαν, που
συμ­βαί­νουν και θα συμ­βαί­νουν απο­τε­λέ­σουν ισχυ­ρό αφυ­πνι­στι­κό και μπει τέρ­μα στο
σύστη­μα και τους μηχα­νι­σμούς του, που γενούν τις ολέ­θριες, τις μαζι­κές τις θανατηφόρες
ολι­γω­ρί­ες του.

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted