Ι σ ω ς… - Φαιακία

σκέψεις

Ι σ ω ς…

Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου 2023
Μίλτος Βασιλείου

Ο Πανα­γιώ­της Κανελ­λό­που­λος υπήρ­ξε μία
ιδιαί­τε­ρη πολι­τι­κή προ­σω­πι­κό­τη­τα… Ξεκι­νώ­ντας του ιδε­ο­λο­γι­κούς του προ­βλη­μα­τι­σμούς από τον σοσια­λι­στι­κό χώρο, συνέ­χι­σε με αρκε­τές ιδε­ο­λο­γι­κές και πολιτικές
μετα­πη­δή­σεις… Για κάποιες του θέσεις και δρά­σεις έκα­νε (μετά από αρκε­τά χρόνια)
αυτοκριτική… 

Δυστυ­χώς, όμως γι’ αυτόν στην πολι­τι­κή ιστο­ρία, … ό,τι γρά­φει
δεν ξεγρά­φει… Ετσι, όντας υπουρ­γός σε μία από τις κυβερ­νή­σεις του εμφυλίου,
ανε­φώ­νη­σε προς τον Αμε­ρι­κα­νό στρα­τη­γό Βαν Φλήτ, την ώρα που αυτός επισκεπτόμενος
της Ελλά­δα επι­θε­ω­ρού­σε παρα­τε­ταγ­μέ­νο άγη­μα Ελλή­νων στρα­τιω­τών: στρα­τη­γέ μου ιδού ο στρα­τός σας…

Μαζί με την δια­τύ­πω­σή του για την
Μακρό­νη­σο της εξο­ρί­ας και των βασα­νι­στη­ρί­ων, που την χαρα­κτή­ρι­σε Νέο Παρ­θε­νώ­να στιγ­μά­τι­σε την πολι­τι­κή του
προ­σω­πι­κό­τη­τα σε βαθ­μό, που δεν ταί­ρια­ζε στον κατά τα άλλα ευπρε­πή συντηρητικό
αστό πολιτικό… 

Επί της ουσί­ας, μας απέ­δει­ξε και αυτός, πως όταν οι συν­θή­κες αγριεύουν
παρα­με­ρί­ζεις ευπρέ­πειες και ηπιό­τη­τες και υπο­χρε­ώ­νε­σαι να κάνεις ωμά και κυνικά
την επι­λο­γή σου. Ετσι έκα­νε και ο μακα­ρί­της Αχαιός πολιτικός… 

 Παρα­με­ρί­ζο­ντας την προ­σω­πι­κή αναφορά
στον Πανα­γιώ­τη Κανελ­λό­που­λο θα κρα­τή­σου­με τις δύο αυτές φρά­σεις  σαν από­λυ­τα ενδει­κτι­κές τόσο του πολιτικού
κλί­μα­τος της επο­χής όσο και της δια­χρο­νι­κής τους ισχύ­ος: Η πρώ­τη παρα­μέ­νει εμβληματική
για την Αμε­ρι­κα­νο­κρα­τία στην χώρα… Ταυ­τό­χρο­να είναι από­λυ­τα γενι­κεύ­σι­μη -με την
κατάλ­λη­λη φρα­στι­κή τρο­πο­ποί­η­ση- να
συμ­βο­λί­ζει την δια­χρο­νι­κή ξενο­κρα­τία σε μία
χώρα, που το όρα­μα της εθνι­κής χει­ρα­φέ­τη­σης παρέ­μει­νε ανεκ­πλή­ρω­το από τις πρώτες
ώρες του κρα­τι­κού της σχη­μα­τι­σμού, πριν 200 χρόνια…

Ο υπο­χρε­ω­θείς σε γονυ­κλι­σία ‘στρα­τός’
του Αμε­ρι­κα­νού στρα­τη­γού Βαν Φλητ είναι ο ίδιος, που λίγο πρω­τύ­τε­ρα υπά­κουε σε …‘εγγλε­ζά­κια
με κοντά παντε­λο­νά­κια’ και στην συνέ­χεια δέθη­κε στο άρμα των ΗΠΑ εφαρμόζοντας
πιστά υπε­ρα­τλα­ντι­κές εντο­λές και υπο­δεί­ξεις… Κορυ­φώ­σεις αυτού του πολι­τι­κού κλίματος:
η δικτα­το­ρία του 67 και η Κυπρια­κή προ­δο­σία…


Φυσι­κά η εξάρ­τη­ση δεν αφο­ρά μόνον τον
χώρο των ένο­πλων δυνά­με­ων. Η αμε­ρι­κα­νο­δου­λεία υπήρ­ξε η ιδε­ο­λο­γι­κή προ­με­τω­πί­δα της
εγχώ­ριας αστι­κής μετα­πρα­τι­κής τάξης που συντρο­φεύ­τη­κε -σε πολι­τι­κό επί­πε­δο από
τον ανοι­χτό, σκλη­ρό, αιμα­τη­ρό και απρο­κά­λυ­πτο αντικομμουνισμό… 

Στην Μακρό­νη­σο,
λοι­πόν δεν έγι­νε κάποιος αφη­ρη­μέ­νος, υπερ­τα­ξι­κός και …λυπη­ρός διχα­σμός Μακρυκωσταίων
και Κοντο­γιώρ­γη­δων… Στην Μακρό­νη­σο επι­χει­ρή­θη­κε η ηθι­κή, ιδε­ο­λο­γι­κή και
πολι­τι­κή καθυ­πό­τα­ξη του Ελλη­νι­κού λαού, που είχε μόλις τελειώ­σει το ‘ατέ­λειω­το’
αλλά μεγα­λειώ­δες έργο της εθνι­κής αντίστασης.

Η μετα­πο­λε­μι­κή στρα­τιω­τι­κή και
ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κή  αμερικανοκρατία,
λοι­πόν, δια­χρο­νι­κά συμ­βο­λί­ζε­ται με απί­στευ­τη ακρί­βεια και γλα­φυ­ρό­τη­τα από το: στρα­τη­γέ μου ιδού ο στρα­τός σας και τον  Νέο
Παρ­θε­νώ­να του Μακρονησιού. 

Τώρα, για­τί τα θυμη­θή­κα­με όλα αυτά… 

Καταρ­χήν, πώς να τα ξεχά­σεις αφού αυτό
το ίδιο πνεύ­μα καθο­ρί­ζει ακό­μη και φαι­νο­με­νι­κά ουδέ­τε­ρες ή ασή­μα­ντες πλευ­ρές της
καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μας… Ισως, όμως να συμ­βάλ­λει και η πολι­τι­κή επι­και­ρό­τη­τα στο
ζωντά­νε­μα της ιστο­ρι­κής μνή­μης. Όπως π.χ. η εμπλο­κή της χώρας με τα μπού­νια στο
εξαι­ρε­τι­κά επι­κίν­δυ­νο πολε­μι­κό σκη­νι­κό της επο­χής… Ισως οι εκλο­γές αρχη­γού στο
κόμ­μα της αξιω­μα­τι­κής αντιπολίτευσης…

Ισως… 

Εϊναι κάποιες απλές καθη­με­ρι­νές στιγ­μές, που κατα­φέρ­νουν να απο­κτή­σουν θαυ­μα­στή συμ­βο­λι­κή διαχρονικότητα… 

Μία επί­σκε­ψη π.χ. σε έναν τόπο μαρ­τυ­ρί­ου, που προ­σπα­θείς ‘αθώα΄και ‘συμπα­θη­τι­κά’ να του αλλά­ξεις το νόη­μα, το μήνυ­μα… Γενι­κά να του αλά­ξεις τα φώτα.    

Post Views: 4
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted