Πού πάει το τραίνο…

… του προ­α­στια­κού; Ανα­ρω­τιώ­μα­στε για­τί η κατά­στα­ση, που αντι­κρύ­σα­με ενά­μι­συ μήνα μετά από την πρώ­τη μας ανάρ­τη­ση για τα χάλια του προ­α­στεια­κού μοιά­ζει τέλεια μπρο­στά στην πολύ πρό­σφα­τη. Περιτ­τό να πού­με, πως τίπο­τε δεν έχει φτια­χτεί… Χαλα­σμέ­να μηχα­νή­μα­τα επι­κύ­ρω­σης των εισι­τη­ρί­ων στο αερο­δρό­μιο, μη λει­τουρ­γού­σες σκά­λες καθό­δου, ασαν­σέρ χαλα­σμέ­να σε πολ­λούς σταθ­μούς, ατε­λής πλη­ρο­φό­ρη­ση για τα δρο­μο­λό­για και τους σταθ­μούς… Και χρω­μορ­ρύ­παν­ση στο απρο­χώ­ρη­το. Οι πρό­χει­ρες φωτο­γρα­φί­ες, που παρα­θέ­του­με είναι στο εσω­τε­ρι­κό των βαγο­νιών, όπου τίπο­τε δεν έχει μεί­νει στο απυ­ρό­βλη­το. Καθί­σμα­τα, τοί­χοι, τζά­μια θυμί­ζουν βομ­βαρ­δι­σμέ­νο τοπίο… Ανα­ρω­τιέ­ται κανείς: Πρό­κει­ται για το πλα­φόν της διοι­κη­τι­κής ανι­κα­νό­τη­τας ή για εσκεμ­μέ­νο ευτε­λι­σμό, ιδιαι­τέ­ρως επι­θυ­μη­τό από μελ­λο­ντι­κούς “εξυ­για­ντές”; Ακαι­ρο το δίλημ­μα… Και οι δύο θεμε­λιώ­δεις αυτές εκδο­χές της νεο-ελλη­νι­κό­τη­τας πρέ­πει μάλ­λον να συνυ­πάρ­χουν αρμο­νι­κά στην …ραγδαία επι­δεί­νω­ση της εικό­νας του προ­α­στια­κού, της …ναυαρ­χί­δας των Ελλη­νι­κών σιδηροδρόμων….