Εικόνες παρακμής στον Προαστιακό.

Κάθε φορά, που επι­σκέ­πτο­μαι την Αθή­να, ο Προ­α­στια­κός σιδη­ρό­δρο­μος ανα­λαμ­βά­νει την μετα­φο­ρά μου μέχρι το Νέο Ηρά­κλειο… Παρα­κο­λου­θώ, λοι­πόν, λεπτο­με­ρεια­κά την εξέ­λι­ξη των πραγ­μά­των, που δεν είναι και η καλύτερη… 

Καταρ­χήν, η πλειο­ψη­φία των ωραιό­τα­των ηλε­κτρι­κών συρ­μών DESIRO, είναι βου­τηγ­μέ­νη μέσα στην χρω­μορ­ρύ­παν­ση των δήθεν grafities. Grafities απέ­ξω, grafities στο εσω­τε­ρι­κό των βαγο­νιών, ακό­μη και στα καθί­σμα­τα, χωρίς καμία παρέμ­βα­ση προ­στα­σί­ας. Ανυ­πο­λό­γι­στη φθο­ρά του τρο­χαί­ου υλι­κού ως καθρέ­φτης του κοι­νω­νι­κού μας πολι­τι­σμού, που έχει πιθα­νό­τη­τες απο­φυ­γής ή του­λά­χι­στον μεί­ω­σης αν το υλι­κό του προ­α­στια­κού περι­φρου­ρη­θεί…
Μόνο σε ένα βαγό­νι μετά από πολ­λά ταξί­δια είδα χάρ­τη της δια­δρο­μής του προ­α­στια­κού, ώστε να μπο­ρεί ο επι­βά­της να γνω­ρί­ζει το σύνο­λο των σταθ­μών που θα συνα­ντή­σει μέχρις αυτόν που έχει επι­λέ­ξει. Οι φωτι­σμέ­νοι χάρ­τες, που υπάρ­χουν σε όλα τα βαγό­νια και όλους τους συρ­μούς ηλε­κτρι­κού και μετρό, είναι άγνω­στοι για τον προ­α­στια­κό. Ατε­λέ­στα­τη και η φωτει­νή πλη­ρο­φό­ρη­ση στο εσω­τε­ρι­κό του τρέ­νου, αγνο­εί -από κάποια στιγ­μή και μετά- τους αλλο­δα­πούς επι­σκέ­πτες της πρω­τεύ­ου­σας και της χώρας. Η οπτι­κή πλη­ρο­φο­ρία για την επι­κεί­με­νη στά­ση μετα­δί­δε­ται μόνον στα Ελλη­νι­κά… Για να ακρι­βο­λο­γή­σου­με, το ξενό­γλωσ­σο μήνυ­μα μετα­δί­δε­ται ηχη­τι­κά όχι όμως και γρα­πτά… Λες και χρειά­ζε­ται υψη­λή τεχνο­λο­γία ή παρα­πά­νω κόστος για να υπάρ­χει και η ξενό­γλωσ­ση ανα­γρα­φή… Για­τί καταρ­γή­θη­κε αφού παλιό­τε­ρα τα πρώ­τα χρό­νια του προ­α­στια­κού λει­τουρ­γού­σε; «Μικρή» ατέ­λεια αρκε­τά ενδει­κτι­κή του όλου κλίματος. 

Σοβα­ρό­τε­ρα είναι τα προ­βλή­μα­τα στους σταθ­μούς… Μόνον ένα από τα οκτώ μηχα­νή­μα­τα ακύ­ρω­σης εισι­τη­ρί­ων λει­τουρ­γού­σε το βρά­δυ της 22ης Σεπτεμ­βρί­ου στον Σταθ­μό του Αερο­δρο­μί­ου… Κανέ­να ασαν­σέρ δεν λει­τουρ­γού­σε στον σταθ­μό του Ηρα­κλεί­ου… Η όλη ατμό­σφαι­ρα υπο­βάθ­μι­σης και στα­δια­κής εγκα­τά­λει­ψης είναι ασφα­λώς ο καλύ­τε­ρος κρά­χτης απο­μά­κρυν­σης του πολί­τη από τα δημό­σια ΜΜΕ και ιδιαί­τε­ρα τα μέσα στα­θε­ρής τρο­χιάς, που τόσο έχουν κακο­πά­θει στον τόπο μας στον βωμό της αγί­ας ιδιω­τι­κής πρω­το­βου­λί­ας και του … χτί­στε χτί­στε, χτί­στε… Ένα παρό­μοιο κλί­μα υπο­βάθ­μι­σης και ταλαι­πω­ρί­ας είχα­με συνη­θί­σει και στην Ολυ­μπια­κή πριν την …σώσουν τα Χερου­βείμ της μεγά­λης Ελλη­νι­κής μετα­πρα­τι­κής παρέ­ας… Ο προ­α­στια­κός, δεν υπάρ­χει αμφι­βο­λία, πώς μαζί με τις ενδε­χό­με­νες επε­κτά­σεις του (θα λει­τουρ­γή­σουν ποτέ;) προς Χαλ­κί­δα και Θήβα αλλά και με την σχε­δια­ζό­με­νη επέ­κτα­σή του προς Λαύ­ριο (θα γίνει άρα­γε;) θα απο­δει­χθεί μπον φιλέ του συγκοι­νω­νια­κού έργου γύρω και μέσα στο ιστό της πρω­τεύ­ου­σας. Υπό συν­θή­κες κοι­νω­νι­κού ορθο­λο­γι­σμού και πολι­τεια­κής ευτα­ξί­ας, το έργο αυτό θα ήταν μάνα εξ ουρα­νού για την αντι­με­τώ­πι­ση του συνε­χώς επι­δει­νού­με­νου σε βαθ­μό αδιε­ξό­δου κυκλο­φο­ρια­κού προ­βλή­μα­τος στο λεκα­νο­πέ­διο… Επει­δή όμως, πολύ ολί­γη αξία έχουν οι παρα­πά­νω …λεπτο­μέ­ρειες κοι­νω­νι­κής χρη­σι­μό­τη­τας του προ­α­στια­κού μπρο­στά στην ….αγία αξιο­ποί­η­ση του σε όφε­λος επεν­δυ­τών, φοβού­μα­στε πως το κλί­μα απα­ξί­ας του θαυ­μά­σιου αυτού συγκοι­νω­νια­κού μέσου μπο­ρεί να κρύ­βει τέτοιες …μεγα­λε­πή­βο­λες σκο­πι­μό­τη­τες. Στην πολι­τι­κή του: Όλα τα σφά­ζω, όλα τα μαχαι­ρώ­νω, ο προ­α­στια­κός είναι από τα καλύ­τε­ρα καρπούζια…