Εφυγε η Δούκισσα…

Οχι πλή­ρης ημε­ρών, αλλά πλή­ρης τιμής για το καλ­λι­τε­χνι­κό της έργο αλλά -κυρί­ως- για την μεγά­λη αξιο­πρέ­πεια, που πάλε­ψε την αρρώ­στια της. Γιο­μά­τη ενερ­γη­τι­κό­τη­τα, με βαθύ σεβα­σμό στην ζωή, θεω­ρού­σε ύβρη κάθε συμ­βι­βα­σμό με τον πόνο και την αρρώ­στια. Δεκα­ο­χτώ χρό­νια πάλης που ήταν χρό­νια γιο­μά­τα ζωή και δρά­ση. Στε­κό­μα­στε προ­σο­χή κατευο­δώ­νο­ντας την ευγε­νι­κή Δού­κισ­σα στο μεγά­λο πέρασμα…