… Απειλείται η υπόγεια Κέρκυρα…

…η κατα­σκευή ενός κεντρι­κού υπό­γειου parking, χωρίς αντί­στοι­χο σύστη­μα περι­φε­ρι­κών χώρων στάθ­μευ­σης και χωρίς υπο­τυ­πώ­δες δίκτυο αστι­κών συγκοι­νω­νιών θα απο­τε­λέ­σει σημα­ντι­κό παρά­γο­ντα επι­δεί­νω­σης του κυκλο­φο­ρια­κού προ­βλή­μα­τος της πόλης

Κοντεύ­α­με να το ξεχά­σου­με το πάρ­κιγκ του Σαρό­κου, αλλά η απει­λή επα­νήλ­θε… Aρμό­διος δημο­τι­κός παρά­γο­ντας μας ανήγ­γει­λε, πως η σύμ­βα­ση προ­χω­ρά­ει. Και μάλι­στα τρο­πο­ποι­η­μέ­νη: αίρε­ται η μελ­λο­ντι­κή απα­γό­ρευ­ση στάθ­μευ­σης στα τετρα­κό­σια μέτρα γύρω από την πλα­τεία. Και η -κατά την γνώ­μη μας- απει­λή επε­κτά­θη­κε στην Πάνω Πλα­τεία, στο Τέν­νις και στην Πλα­τεία του Αγνω­στου Στρα­τιώ­τη…. Παρά την σκω­πτι­κή διά­θε­ση, που μας κατα­λαμ­βά­νει όταν παρα­κο­λου­θού­με την εξαγ­γε­λία μέτρων για την επί­λυ­ση του κυκλο­φο­ρια­κού προ­βλή­μα­τος της Κέρ­κυ­ρας, οφεί­λου­με να δηλώ­σου­με οτι η υπό­θε­ση «πάρ­κιγκ Σαρό­κου» μας κόβει το χαμό­γε­λο με το μαχαί­ρι. Η υπό­θε­ση δεν σηκώ­νει καλα­μπού­ρι για­τί εδώ τα λεφτά είναι πολ­λά… Και η αγία ιδω­τι­κή πρω­το­βου­λία δεν θα κολώ­σει μπρο­στά σε τυχόν οκνη­ρί­ες και αβελ­τη­ρί­ες των υπη­ρε­σιών του Δήμου (στις οποί­ες και πάλι θα προ­σβλέ­πα­με μήπως και γλύ­τω­να­με το parking…).
Η έλλει­ψη εξει­δι­κευ­μέ­νης γνώ­σης μας επι­βάλ­λει σεμνό­τη­τα και επι­φύ­λα­ξη στην δια­τύ­πω­ση θέσε­ων, δεν απο­κλεί­ει όμως το φυσι­κό ενδια­φέ­ρον του πολί­τη αλλά και τους βασι­κούς κανό­νες της λογι­κής. Ενας τέτοιος λοι­πόν κανό­νας, που δεν απαι­τεί ειδι­κές συγκοι­νω­νιο­λο­γι­κές γνώ­σεις λέει, πώς η κατα­σκευή ενός κεντρι­κού υπό­γειου parking, χωρίς προη­γού­με­νο σύστη­μα περι­φε­ρι­κών χώρων στάθ­μευ­σης και χωρίς υπο­τυ­πώ­δες δίκτυο αστι­κών συγκοι­νω­νιών θα απο­τε­λέ­σει σημα­ντι­κό παρά­γο­ντα επι­δεί­νω­σης του κυκλο­φο­ρια­κού προ­βλή­μα­τος της πόλης. Πολύ απλά, διό­τι αυτός ο κεντρι­κός χώρος θα λει­τουρ­γεί ως υπαρ­κτή πρό­κλη­ση-πρό­σκλη­ση του συνε­χώς αυξα­νό­με­νου στό­λου οχη­μά­των για ανα­ζή­τη­ση χώρου στάθ­μευ­σης στο κέντρο της πόλης. Ετσι, σημα­ντι­κό μέρος του κυκλο­φο­ρι­κού φόρ­του του­λά­χι­στον στους γύρω δρό­μους (Λεω­φό­ρος Αλε­ξάν­δρας, Πολυ­χρο­νί­ου Κωστα­ντά κ.α.) θα οφεί­λε­ται στην επω­χού­με­νη ανα­ζή­τη­ση της πολύ­τι­μης θέσης.
Η κατάρ­γη­ση της απα­γό­ρευ­σης στάθ­μευ­σης στα περί­χω­ρα του υπό­γειου πάρ­κιγκ, σαν μέτρο περιο­ρι­σμού των προ­νο­μί­ων του ιδιο­κτή­τη, έχει καλώς. Νομί­ζου­με πάντως, πώς ΑΝ (λέμε ΑΝ) το πάρ­κιγκ του Σαρό­κου κατα­σκευα­σθεί, βασι­κή του φιλο­δο­ξία πρέ­πει να είναι η απαλ­λα­γή κεντρι­κών οδι­κών αξό­νων της πόλης από τον φόρ­το της αμφί­πλευ­ρης στάθ­μευ­σης, που περιο­ρί­ζει το χρη­σι­μο­ποιού­με­νο οδό­στρω­μα περί­που στο 1/3 του δια­θέ­σι­μου.
Οι ίδιες σοβα­ρές επι­φυ­λά­ξεις ισχύ­ουν στο ακέ­ραιο για όλους τους άλλους συζη­τού­με­νους χώρους. Επι­πλέ­ον για την Σπια­νά­δα, δεν γνω­ρί­ζου­με ποιά μελέ­τη, έρευ­να ή εργα­σία ειδι­κών κατέ­δει­ξε την ανυ­παρ­ξία ιστο­ρι­κού – αρχαιο­λο­γι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος του υπε­δά­φους της. Πολύ θα μας ενδιέ­φε­ρε να την μαθαί­να­με… Οσο για την Πλα­τεία του Αγνω­στου Στρα­τιώ­τη ας υπο­μνη­σθεί, οτι βρί­σκε­ται στο ίδιο ακρι­βώς μέρος με τον υπάρ­χο­ντα υπαί­θριο χώρο στάθ­μευ­σης αλλά και τα προ­βλε­πό­με­να πλω­τά πάρ­κιγκ…
Μήπως, λέμε μήπως, αντί να στο­χο­ποιεί­ται σε βαθ­μό «ανα­τρι­χί­λας» η υπό­γεια Κέρ­κυ­ρα θα ήταν φρο­νι­μό­τε­ρο να ανα­ζη­τη­θούν οι ανα­γκαί­οι περι­φε­ρι­κοί ισό­γειοι χώροι με ασύ­γκρι­τα χαμη­λό­τε­ρο κοι­νω­νι­κό και οικο­νο­μι­κό κόστος μαζί με μία ανα­γκαία και γεν­ναία παρέμ­βα­ση για την δημιουρ­γία μιας ολο­κλη­ρω­μέ­νης δημο­τι­κής συγκοι­νω­νί­ας, που θα υπη­ρε­τεί συστη­μα­τι­κά, τακτι­κά και συχνά ΟΛΕΣ τις γει­το­νιές της πόλης; Μήπως τότε και μόνον τότε μπο­ρεί να εκτι­μη­θεί ψύχραι­μα, αντι­κει­με­νι­κά η σκο­πι­μό­τη­τα κατα­σκευ­ής κεντρι­κού-ών υπό­γειων πάρ­κιγκ;
ΥΓ. Η έλλει­ψη προ­γραμ­μα­τι­σμού, χωρο­τα­ξι­κού σχε­δια­σμού και η εφαρ­μο­γή αυθαί­ρε­των μέτρων και έργων χωρίς συγκοι­νω­νιο­λο­γι­κή – κυκλο­φο­ρια­κή μελέ­τη χαρα­κτη­ρί­ζει ολό­κλη­ρη την τελευ­ταία 30ετία στην πόλη μας. Ο κόμ­βος Δεσύ­λα π.χ. είναι προ­ϊ­όν δια­χρο­νι­κής συνέ­χειας στο Δήμο. Η προ­προη­γού­με­νη Δημο­τι­κή αρχή τον απε­φά­σι­σε και η προη­γού­με­νη τον υλο­ποί­η­σε. Η παρού­σα καλεί­ται το συντο­μό­τε­ρο να τον ξηλώ­σει, για­τί αλλοιώς θα προ­στε­θεί στην λαμπρή αλυ­σί­δα δια­πα­ρα­τα­ξια­κής συνέ­χειας. Εξάλ­λου και η απει­λή για υπό­γειο parking στην Σπια­νά­δα, έχει εκστο­μι­σθεί ξανά σε Μεγα­λε­ξαν­δρια­νό κλί­μα και σε δια­πα­ρα­τα­ξια­κή βάση. Θα την γλυ­τώ­σου­με άραγε;

__________________________________________________