Αναβάθμιση (ΙΙ) και τι εννοούμε …

Δεν τρέ­φου­με την αυτα­πά­τη πως η πορεία προς μία μόνι­μη συνε­χή ανα­βάθ­μι­ση του τόπου και της ζωής κατοί­κων και επι­σκε­πτών πρό­κει­ται να κατα­χτη­θεί ή να εξα­σφα­λι­σθεί χωρίς σημα­ντι­κές, ριζι­κές μετα­βο­λές στο πολι­τι­κό σκη­νι­κό και στους όρους εξου­σί­ας. Το κλασ­σι­κό ζήτη­μα του «ποιός ποιόν» δεν νομί­ζου­με ότι έχει αλλά­ξει περιε­χό­με­νο και ταξι­κή ουσία. Αυτό όμως καθό­λου δεν μας εμπο­δί­ζει να περι­γρά­ψου­με τις συγκε­κρι­μέ­νες πρα­κτι­κές ενό­τη­τες, που -κατά τη γνώ­μη μας- αντι­στοι­χούν στην έννοια της ανα­βάθ­μι­σης. Δεν πρό­κει­ται για ανού­σιο ορα­μα­τι­σμό αλλά για ουσια­στι­κή και καθη­με­ρι­νή δια­δι­κα­σία πολι­τι­κο­ποί­η­σης και ενερ­γο­ποί­η­σης. Ετσι, λοι­πόν για μας ανα­βάθ­μι­ση σημαί­νει:
Οδι­κός Αξο­νας Βορ­ρά-Νότου. Κλει­στός δηλα­δή αυτο­κι­νη­τό­δρο­μος, με 2 λου­ρί­δες και βοη­θη­τι­κή ανά κατεύ­θυν­ση και δια­χω­ρι­στι­κή νησί­δα που θα συν­δέ­ει τον Κάβο με την Ρόδα (περί­που 80 χλμ) σε λιγό­τε­ρο από 1 ώρα. Ο δρό­μος αυτός ουσια­στι­κά απαι­τεί νέα χάρα­ξη και δύσκο­λα θα μπο­ρεί να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τμή­μα­τα του υπάρ­χο­ντος οδι­κού δικτύ­ου, αφού ακό­μη και η παρά­καμ­ψη του Περι­βο­λί­ου είναι έξω από τις ανα­γκαί­ες αυτές προ­δια­γρα­φές. Το πνεύ­μα το δεί­χνει η από­φα­ση για την κατα­σκευή νέου δρό­μου από Τρία Γεφύ­ρια έως Ποντή και όχι οι βελ­τιώ­σεις του υπάρ­χο­ντος, που αν και χρή­σι­μες ΔΕΝ μπο­ρούν να τον κατα­στή­σουν τμή­μα σοβα­ρού εθνι­κού οδι­κού άξο­να. Τού­νελ μπο­ρεί και πρέ­πει να κατα­σκευα­σθούν όπου η γεω­λο­γι­κή δια­μόρ­φω­ση επι­βάλ­λει (π.χ. παρά­καμ­ψη Περά­μα­τος, Μπε­νι­τσών, Μωραϊ­τι­κων) Αυτο­νό­η­τη είναι και η παρά­καμ­ψη της πόλης της Κέρ­κυ­ρας από τον άξο­να, που θα την αντι­κρί­ζει από προ­βλε­πτι­κά ανα­γκαία από­στα­ση και θα συν­δέ­ε­ται μαζί της με τις ανα­γκαί­ες εισό­δους.
Υδρο­δό­τη­ση. Η λύση των 2 φραγ­μά­των (Βορ­ρά-Νότου) πρέ­πει να επι­τα­χυν­θεί. Η Κέρ­κυ­ρα, μέχρι να απο­χτή­σει αυτάρ­κεια σε ποιο­τι­κό νερό θα είναι εξ ορι­σμού τόπος παρο­χής χαμη­λό­τε­ρων κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών σε κατοί­κους και του­ρί­στες. Και αυτό σημαί­νει, πως οποια­δή­πο­τε άλλη ενδιά­με­ση λύση δεν πρέ­πει να αγνο­εί­ται. Αρκεί βέβαια να μην μετα­το­πί­ζει ή καταρ­γεί την ορι­στι­κή -με τα φράγ­μα­τα- επί­λυ­ση του υδρευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος.
Υγεία-Νέο Νοσο­κο­μείο. Είναι και­ρός να κατα­νοη­θεί βαθιά, πως το λεγό­με­νο νέο Νοσο­κο­μείο όταν και αν τελειώ­σει ασφα­λώς θα έχει παλιώ­σει και σίγου­ρα θα βρί­σκε­ται μακριά από τις αλη­θι­νές ανά­γκες του Κερ­κυ­ραϊ­κού λαού, που χρειά­ζε­ται και δικαιού­ται -σύμ­φω­να με καθιε­ρω­μέ­να εθνι­κά και διε­θνή standards- Τρι­το­βάθ­μιο Περι­φε­ρι­κό Γενι­κό Νοσο­κο­μείο με 600 κλί­νες και με όλα τα τμή­μα­τα, που ο χαρα­κτη­ρι­σμός αυτός συνε­πά­γε­ται (Ογκο­λο­γι­κό, μονά­δες επεμ­βα­τι­κής καρ­διο­λο­γί­ας, νεο­γνο­λο­γι­κή μονά­δα, τμή­μα πυρη­νι­κής ιατρι­κής κ.λ.π.) Το Νοσο­κο­μείο παράλ­λη­λα θα πρέ­πει να βρί­σκε­ται σε λει­τουρ­γι­κή δια­σύν­δε­ση με άλλες ιατρι­κές σχο­λές της χώρας ή με νεο­δη­μιουρ­γού­με­νη Ανώ­τα­τη Νοση­λευ­τι­κή Σχο­λή στα πλαί­σια του Ιόνιου πανε­πι­στη­μί­ου – αίτη­μα από­λυ­τα ρεα­λι­στι­κό και χρή­σι­μο σε εθνι­κή εμβέ­λεια.
Ας ξέρουν όλοι, πως το Νέο Νοσο­κο­μείο όταν και αν τελειώ­σει και λει­τουρ­γή­σει με τον υπάρ­χο­ντα (νέο) οργα­νι­σμό θα έχει ασή­μα­ντη ή καμία βελ­τιω­τι­κή επί­πτω­ση στην μετα­κί­νη­ση του Κερ­κυ­ραϊ­κού λαού και των του­ρι­στών της Κέρ­κυ­ρας για λόγους υγεί­ας.
Καθα­ριό­τη­τα. Ο παγκερ­κυ­ραϊ­κός σχε­δια­σμός και πραγ­μα­το­ποί­η­ση των ανα­γκαί­ων έργων είναι άμε­σης ανά­γκης. Είναι αλή­θεια, πώς τα σκου­πί­δια δεν έχουν χρώμα…Χρώμα έχουν οι πολι­τι­κές ή καλύ­τε­ρα οι μικρο­πο­λι­τι­κές και οι λαϊ­κι­σμοί, που κιν­δυ­νεύ­ουν να μετα­τρέ­πουν το νησί, αργά και στα­θε­ρά, σε ανε­ξέ­λεγ­τη χωμα­τε­ρή.
Παι­δεία. Ασφα­λώς και πρέ­πει να καλυ­φθούν όλες οι ανά­γκες σε διδα­κτή­ρια και προ­σω­πι­κό της πρω­το­βάθ­μιας και δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης Ποιο­τι­κό στοι­χείο του τομέα της Παι­δεί­ας παρα­μέ­νει η συνε­χής ανα­βάθ­μι­ση του Ιόνιου πανε­πι­στή­μιου με εμπλου­τι­σμό του σε νέα τμή­μα­τα αλλά και με την κατα­σκευή της φυσι­κής του Πανε­πι­στη­μιού­πο­λης (από­λυ­τα ανα­γκαί­ας για την επι­βί­ω­ση ενός Πανε­πι­στη­μί­ου) στην χερ­σό­νη­σο του Παλιού Φρου­ρί­ου και όχι στην …οδό Αβρα­μί­ου-Πανε­πι­στη­μί­ου. Στε­νό­τε­ρη πρέ­πει να είναι και η δια­σύν­δε­ση του Ιόνιου πανε­πι­στή­μιου με την ζωή της πόλης και του νησιού. Η παρέμ­βα­ση πανε­πι­στη­μια­κών τμη­μά­των στα δρώ­με­να της πόλης μπο­ρεί να απο­βεί πολύ­τι­μη για την διά­σω­ση του ιστο­ρι­κού, αρχαιο­λο­γι­κού και βιο­μη­χα­νι­κού μνη­μεια­κού πλού­του της πόλης και του νησιού, που η νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρη λαί­λα­πα φαί­νε­ται πως έχει βάλει στό­χο στα γερά.
Ιστο­ρι­κό Κέντρο-Ευρύ­τε­ρη πόλη. Οι παρεμ­βά­σεις, που πρέ­πει να γίνουν είναι πολύ περισ­σό­τε­ρες από αυτές που φαί­νο­νται με πρώ­τη ματιά. Ο χαρα­κτη­ρι­σμός του ιστο­ρι­κού κέντρου ως μνη­μεί­ου παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς της Unesco αλλά και η περι­φέ­ρεια του ευρύ­τε­ρου Δήμου έχουν σοβα­ρό­τα­τες ανά­γκες σε εξω­ραϊ­σμούς, επι­διορ­θώ­σεις κ.λ.π. Προ­βλή­μα­τα, όπως το κυκλο­φο­ρια­κό – συγκοι­νω­νια­κό χρή­ζουν ρηξι­κέ­λευ­θων αντι­με­τω­πί­σε­ων (μέσο στα­θε­ρής τρο­χιάς, ηλε­κτρι­κά mini-bus κ.λ.π.) Πλή­θος μνη­μεί­ων, κτι­ρί­ων κ.λ.π. χρειά­ζο­νται άμε­σες σχε­δια­σμέ­νες και αρχι­τε­κτο­νη­μέ­νες διορ­θω­τι­κές και σωστι­κές παρεμ­βά­σεις. Αυτό σημαί­νει άμε­σα υλο­ποιού­με­νο προ­γραμ­μα­τι­σμό ενερ­γειών με ορί­ζο­ντα καταρ­χή την 1η τριε­τία αλλά και επό­με­να χρό­νια ώστε να υπάρ­ξει η ποθη­τή ριζι­κή ανα­βάθ­μι­ση των όρων ζωής, δου­λειάς και ψυχα­γω­γί­ας σην πόλη.
Νομαρ­χια­κός χωρο­τα­ξι­κός σχε­δια­σμός. Η μέχρι τώρα εξέ­λι­ξη χωρίς μπού­σου­λα και στό­χο έχει απο­δώ­σει το σημε­ρι­νό μπά­χα­λο οικο­νο­μί­ας και πολι­τι­σμού στο νησί. Σήμε­ρα (όχι αύριο) είναι ανά­γκη να χαρα­χτεί ο νομαρ­χια­κός σχε­δια­σμός, που θα λαμ­βά­νει υπό­ψη του την σημε­ρι­νή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, τις προ­ο­πτι­κές του τόπου, τις ανά­γκες των κατοί­κων και των επι­σκε­πτών.
Πολι­τι­σμός. Ο απο­φα­σι­στι­κά θετι­κός ρόλος του Ιόνιου πανε­πι­στή­μιου στο τομέα αυτό είναι προ­φα­νής και μόνο μικρό­ψυ­χοι ημι­μα­θείς τον αμφι­σβη­τούν. Οι τοπι­κές αρχές όχι μόνον πρέ­πει να διευ­κο­λύ­νουν την παρέμ­βα­ση του Πανε­πι­στή­μιου στα πολι­τι­στι­κά δρώ­με­να αλλά και να την απαι­τούν. Ο συντο­νι­σμός και η συνερ­γα­σία Ι.Π., Δήμου και Νομαρ­χί­ας μπο­ρεί και πρέ­πει να ανα­βιώ­σουν πολι­τι­στι­κές εκδη­λώ­σεις υψη­λού κύρους, που είχαν αρχί­σει να πραγ­μα­το­ποιού­νται το 1980 και που σύντο­μα κατέ­βα­σαν ρολά υπό το βάρος του «προ­ο­δευ­τι­κού» ισο­πε­δω­τι­κού λαϊ­κι­σμού.
Οσοι -ως ώρι­μα τέκνα των συν­θη­κών- αδια­φο­ρούν ή περι­φρο­νούν την ανα­βάθ­μι­ση και εξέ­λι­ξη των πολι­τι­στι­κών δρώ­με­νων στην πόλη και την ύπαι­θρο ας ανα­λο­γι­σθούν απλά ότι ο ζωο­δό­της ήλιος και η γαλά­ζια θάλασ­σα δεν απο­τε­λούν απο­κλει­στι­κά προ­νό­μια του νησιού μας. Και αυτό δεν συνι­στά προ­φη­τεία αλλά απλή δια­πί­στω­ση υπό το βάρος της συνε­χούς ελάτ­τω­σης επι­σκε­πτών και συναλ­λάγ­μα­τος. Οι οργα­νω­μέ­νες καλ­λι­τε­χνι­κές και πολι­τι­στι­κές εκδη­λώ­σεις με την δια­χρο­νι­κή κατα­ξί­ω­ση και ανά­δει­ξη του τόπου μπο­ρούν να προ­σφέ­ρουν και χρή­μα αλλά και πολ­λά άλλα ασυ­γκρί­τως πιο πρω­το­γε­νή αγα­θά για τον άνθρω­πο και την κοι­νω­νία.
Ενερ­γεια­κό. Η Κέρ­κυ­ρα συμ­βαί­νει να βρί­σκε­ται στο σταυ­ρο­δρό­μι δύο μεγά­λων ενερ­γεια­κών αγω­γών αλλά ούτε κου­βέ­ντα γίνε­ται για τρο­φο­δο­σία και του νησιού από αυτούς. Αντί­θε­τα, μάλι­στα. Αν καλά γνω­ρί­ζου­με η τρο­φο­δο­σία της Κέρ­κυ­ρας έχει απο­κλει­σθεί. Οι τοπι­κές αρχές οφεί­λουν να ενερ­γο­ποι­η­θούν άμε­σα του­λά­χι­στον για την διεκ­δί­κη­ση σχε­τι­κής μελέ­της που θα κατα­δεί­ξει σκο­πι­μό­τη­τες, οφέ­λη και δυσκο­λί­ες έτσι ώστε στον εξαι­ρε­τι­κά σπου­δαίο τομέα της ενερ­γεια­κής αυτάρ­κειας να υπάρ­ξουν θέσεις και πολιτική.