Αντί του Παλαιού Φρουρίου η… Αβραμίου (Τι Λωζάνη … τι Κοζάνη)

Δυστυ­χώς η ιστο­ρία της στέ­γα­σης του Ιόνιου Πανε­πι­στή­μιου εκφρά­ζει, συμ­βο­λί­ζει και αφη­γεί­ται θλι­βε­ρά την εξέ­λι­ξη των πολι­τι­κών μας πραγ­μά­των.
Η χερ­σό­νη­σος του Παλαιού Φρου­ρί­ου, δηλα­δή η μεσαιω­νι­κή και μετα­με­σαιω­νι­κή Κορυ­φώ, είχε αυτο­νο­ή­τως θεω­ρη­θεί από ειδι­κούς και μη ως ο ιδα­νι­κός τόπος στέ­γα­σης του Ιόνιου Πανε­πι­στή­μιου. Η λύση αυτή ήταν ταυ­τό­χρο­να ιδε­ώ­δης για την συντή­ρη­ση και επι­βί­ω­ση του ανε­πα­νά­λη­πτου αυτού παγκό­σμιας εμβέ­λειας μνη­μεί­ου. Ανα­ρω­τιέ­μαι πολ­λές φορές: Θα υπήρ­χε στον κόσμο ωραιό­τε­ρη Πανε­πι­στη­μιού­πο­λη από αυτή; Θα γινό­νταν ή όχι το Φρού­ριο-Πανε­πι­στη­μιού­πο­λη, έμβλη­μα και πιστο­ποι­η­τι­κό ποιό­τη­τας για την πόλη και το νησί;
Δυστυ­χώς, η ιστο­ρία της στέ­γα­σης του Ιόνιου Πανε­πι­στή­μιου εκφρά­ζει, συμ­βο­λί­ζει και αφη­γεί­ται θλι­βε­ρά την εξέ­λι­ξη των πολι­τι­κών μας πραγ­μά­των. Από τότε, που οι τοπι­κοί και άλλοι παρά­γο­ντες αντί να πρω­το­στα­τή­σουν ακό­μη και στην κατά­λη­ψη του Παλαιού φρου­ρί­ου (αν χρειά­ζο­νταν) προς όφε­λος του Πανε­πι­στή­μιου συντό­νι­σαν τον βημα­τι­σμό τους με τους φοβού­με­νους την … κατα­στρο­φή του Παλαιού Φρου­ρί­ου, από το …κομ­μου­νι­στο­κρα­τού­με­νο φοι­τη­τα­ριό…. Σήμε­ρα, σχε­δόν 2 δεκα­ε­τί­ες μετά οι φοι­τη­τές έχουν δώσει την πιο απο­στο­μω­τι­κή απά­ντη­ση στους … ανη­συ­χού­ντες για την δήω­ση της χερ­σο­νή­σου την ίδια ώρα, που οι τέως ανη­συ­χού­ντες …ησυ­χά­ζουν. Ησυ­χά­ζουν βλέ­πο­ντας το Αγγλι­κό Νοσο­κο­μείο -κτί­ριο εν λει­τουρ­γία μέχρι πριν από δυό­μι­συ δεκα­ε­τί­ες- να οδη­γεί­ται με μαθη­μα­τι­κή ακρί­βεια και ανε­πα­νά­λη­πτη συνέ­πεια στην από­λυ­τη κατα­στρο­φή με προ­ο­πτι­κή την κατάρ­ρευ­σή του. Ησυ­χά­ζουν με την εγκα­τά­λει­ψη της υπο­γε­φύ­ριας αίθου­σας, χώρου από­λυ­τα κατάλ­λη­λου για πολ­λα­πλές εκπαι­δευ­τι­κές και πολι­τι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες. Ησυ­χά­ζουν ως μη ανα­λο­γι­ζό­με­νοι, ότι ακό­μη και η ανοι­κο­δό­μη­ση παλαιό­τε­ρων κτι­ρί­ων του Φρου­ρί­ου ήταν και είναι απο­λύ­τως εφι­κτή, αφού σώζο­νται όχι μόνον φωτο­γρα­φί­ες τους αλλά ακό­μη και τα αρχι­τε­κτο­νι­κά τους σχέ­δια.
Αργό­τε­ρα, το χάπι της εγκα­τά­λει­ψης του χώρου χρυ­σώ­θη­κε με προ­ο­δευ­τι­κό­μορ­φες πομ­φό­λυ­γες του τύπου: … «Το πανε­πι­στή­μιο να δια­χυ­θεί στην πόλη» … Λες και το ζητού­με­νο είναι η διά­χυ­ση των κτι­ρί­ων και όχι της δρα­στη­ριό­τη­τάς του… Λες και χρειά­ζε­ται πολύ γνώ­ση και εμπει­ρία για να ξέρεις, πως ο οργα­νω­μέ­νος χώρος με την μορ­φή Πανε­πι­στη­μιού­πο­λης είναι σημα­ντι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση για την ποιο­τι­κή λει­τουρ­γία του ιδρύ­μα­τος….
Φαί­νε­ται, πως η Αβρα­μί­ου, δρό­μος σε από­λυ­τη γειτ­νί­α­ση με το ιστο­ρι­κό κέντρο και οικο­δο­μη­μέ­νος υπό την αύρα, την κουλ­τού­ρα και την αισθη­τι­κή της αντι­πα­ρο­χής θα είναι ο … Πανε­πι­στη­μιό­δρο­μος της αύριο. Μας αξί­ζει… Όπως μας αξί­ζει και η στέ­γα­ση της νέας –πιθα­νόν καλαί­σθη­της- λαϊ­κής αγο­ράς πάνω στην τάφρο του νέου Φρου­ρί­ου. Όπως μας αξί­ζει και η επέ­κτα­ση της οικο­δο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας του Ιόνιου Πανε­πι­στη­μί­ου προς την κατεύ­θυν­ση του Νέου Φρου­ρί­ου. Αξια ών (ΔΕΝ) εποι­ή­σα­μεν, απολαμβάνομεν…