Συγκαλυμμένος παραλογισμός…

Ως …μεγά­λης επι­τυ­χί­ας, «απο­λύ­τως ανα­γκαίο» μέτρο χαρα­κτη­ρί­στη­κε η μεί­ω­ση του ειδι­κού τέλους ταξι­νό­μη­σης, που συνε­πά­γε­ται μικρή μεί­ω­ση στα ολί­γων κυβι­κών Ι.Χ. και μεγα­λύ­τε­ρη μεί­ω­ση στα πολ­λών κυβι­κών …μεγα­θή­ρια της ασφάλ­του. ΑΛΗΘΕΣΤΑΤΟ !!! Μέσα σε λίγες μέρες η αγο­ρά αυτο­κι­νή­του ανέ­καμ­ψε κατά 15% λένε τα ΜΜΕ και ΟΛΟΙ εύχο­νται την παρά­τα­ση εφαρ­μο­γής του μέτρου πέραν του προ­α­ναγ­γελ­θέ­ντος 4μήνου…
Ποια είναι, αλή­θεια, η κοι­νω­νι­κή συνέ­πεια του μέτρου; Η ανα­νέ­ω­ση του στό­λου των οχη­μά­των λένε, κάποιοι, δίνο­ντας και μία οικο­λο­γι­κή συνι­στώ­σα στο εγχεί­ρη­μα… θα υπάρ­ξει βέβαια και ανα­νέ­ω­ση του στό­λου, αλλά κυρί­αρ­χα θα επέλ­θει αύξη­ση του αριθ­μού των οχη­μά­των και μάλι­στα με περισ­σό­τε­ρα κυβι­κά και -κατά συνέ­πεια- ανα­λο­γι­κά περισ­σό­τε­ρο επι­βα­ρυ­ντι­κών για το περι­βάλ­λον και περισ­σό­τε­ρο ενερ­γειο­βό­ρων-έστω κι’ αν η πιο σύγ­χρο­νη τεχνο­λο­γία υπό­σχε­ται λιγό­τε­ρους ρύπους με μικρό­τε­ρη κατα­νά­λω­ση.
Ας δού­με, όμως πιο άμε­σα και πρα­κτι­κά το κοι­νω­νι­κό μήνυ­μα αυτής της πολι­τι­κής από­φα­σης: Αγο­ρά­στε περισ­σό­τε­ρα συγκοι­νω­νια­κά μέτρα, ατο­μι­κής ή ολι­γο­προ­σω­πι­κής μετα­φο­ρι­κής ισχύ­ος. Και παράλ­λη­λα, αγνο­εί­στε, αδια­φο­ρεί­στε, περι­φρο­νεί­στε τα μαζι­κά μέσα συγκοι­νω­νιών. Αυτό, σε μία χώρα με το πιο μικρό και πιο καθυ­στε­ρη­μέ­νο σιδη­ρο­δρο­μι­κό δίκτυο της Ευρώ­πης !!! Που μόλις πριν λίγους μήνες ματαί­ω­σε ένα έργο προσ­δο­κί­ας αιώ­νων και ιστο­ρι­κής σημα­σί­ας και ανα­γκαιό­τη­τας: τον Δυτι­κό Σιδη­ρο­δρο­μι­κό Αξο­να. Αμε­ση φυσι­κή συνέ­πεια αυτής της πρι­μο­δό­τη­σης αγο­ράς ΙΧ θα είναι η περαι­τέ­ρω αύξη­ση των κυκλο­φο­ρού­ντων οχη­μά­των στους ανε­παρ­κείς πλέ­ον δρό­μους πρω­τεύ­ου­σας και περι­φέ­ρειας. Ποιος όμως νοιά­ζε­ται για το κοι­νω­νι­κό κόστος εκφρα­ζό­με­νο σε πολ­λα­πλά­σιο χρό­νο μετα­κί­νη­σης, πολ­λα­πλά­σιο ενερ­γεια­κό τίμη­μα σε επο­χή συνε­χούς ελάτ­τω­σης των απο­θε­μά­των πετρε­λαί­ου, πολ­λα­πλή ταλαι­πω­ρία στον οργα­νι­σμό του μετα­φε­ρό­με­νου, που πλη­ρώ­νει με ατέ­λειω­τες καθυ­στε­ρή­σεις -και ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται βιο­λο­γι­κά και οικο­νο­μι­κά- την απε­ρι­σκε­ψία του για επι­δει­ξιο­μα­νή χρή­ση του Ι.Χ. του.
Η Ελλη­νι­κή πολι­τι­κή λογι­κή βέβαια δεν είναι έξω από την αντί­στοι­χη διε­θνή και ειδι­κό­τε­ρα την Αμε­ρι­κα­νι­κή. Δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολά­ρια πρι­μο­δο­τούν τις αυτο­κι­νη­το­βιο­μη­χα­νί­ες, ενώ δρα­στι­κά κόβο­νται οι επεν­δύ­σεις για την έρευ­να και την βιο­μη­χα­νι­κή παρα­γω­γή στον τομέα των ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας. Το Αμε­ρι­κα­νι­κό σιδη­ρο­δρο­μι­κό δίκτυο είναι περί­που… εφά­μιλ­λο του Ελλη­νι­κού ενώ είναι γνω­στό, ό,τι οι ΗΠΑ δια­θέ­τουν τεχνο­γνω­σία και οικο­νο­μι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για το τραί­νο, που … θα πετά­ει (μαγνη­τι­κά τραί­να κ.λ.π.). Οι Αμε­ρι­κά­νι­κοι αυτο­κι­νη­τό­δρο­μοι, είναι ασυ­γκρί­τως καλύ­τε­ροι βέβαια των ελλη­νι­κών, αλλά παρα­μέ­νουν το ίδιο πηγ­μέ­νοι εξαι­τί­ας του απεί­ρου αριθ­μού κυκλο­φο­ρού­ντων Ι.Χ. , που οι τόνοι του βάρους τους και τα γαλό­νια κατα­νά­λω­σης και παρα­γό­με­νης ρύπαν­σής χρη­σι­μο­ποιού­νται για την μετα­φο­ρά ενός επι­βαί­νο­ντα (το από­λυ­το μεγα­λείο του ατο­μι­κι­σμού…)
Το μοντέ­λο αυτό μετα­κί­νη­σης, κυρί­αρ­χο στον δυτι­κό κόσμο έχει μετα­βλη­θεί σε ταυ­το­λο­γι­κό στοι­χείο του δικού μας πολι­τι­σμού κατά τις 2-3 τελευ­ταί­ες 10ετίες. Η ισχύς του ακλό­νη­τη και απυ­ρό­βλη­τη από κάθε προ­σπά­θεια οικο­λο­γι­κό­τε­ρης συμπε­ρι­φο­ράς προς την απει­λού­με­νη κατοι­κία μας – τον πλα­νή­τη γη. Μία στοι­χειω­δώς προ­βλε­πτι­κή και ορθο­λο­γι­ζό­με­νη πολι­τεία θα μερι­μνού­σε για την απο­θάρ­ρυν­ση τα χρή­σης του Ι.Χ., μέσα από συστη­μα­τι­κή ανά­δει­ξη του ρόλου των δημό­σιων συγκοι­νω­νιών.
Αυτά βέβαια είναι άγνω­στη γη για τους ηγέ­τες μας, τους ηγέ­τες μιας χώρας, που μόλις αρθρώ­νει τα πρώ­τα της δει­λά και καθυ­στε­ρη­μέ­να βήμα­τα στον τομέα των μέσων στα­θε­ρής τρο­χιάς με απί­στευ­τες παλι­νω­δί­ες. Που αδυ­να­τεί να προ­ω­θή­σει έστω και ένα φτω­χό πρό­γραμ­μα αξιο­ποί­η­σης των πλου­σιό­τα­των στην χώρα μας πηγών εναλ­λα­κτι­κής ενέρ­γειας (ηλια­κή, αιο­λι­κή, κυμα­τι­κή, υδά­τι­νη κ.λ.π. ) έστω και αν ο εφιάλ­της του θερ­μο­κη­πί­ου και η δαμό­κλεια σπά­θη της εξά­ντλη­σης των υδρο­γο­ναν­θρά­κων μας περι­τρι­γυ­ρί­ζουν καθη­με­ρι­νά. Η μακα­ριό­τη­τα των ηγε­τών μας είναι αντά­ξια του επι­δει­ξιο­μα­νούς ναρ­κισ­σι­σμού των ατί­θα­σων αλό­γων των Ι.Χ. μας.
Μας αξί­ζει λοι­πόν το πρό­γραμ­μα τόνω­σης της αγο­ράς Ι.Χ. Μας ται­ριά­ζει… Μας αντιπροσωπεύει…