“Τα χέρια πάνω από την πόλη” (le manni sulla citta) ήταν μία αριστουργηματική ταινία του μεγάλου Ιταλού σκηνοθέτη Φραντσέσκο Ρόσσι, με πρωταγωνιστή τον αλησμόνητο Ροντ Στάϊγκερ. Ηταν ουσιαστικά μία ρεαλιστική παρουσίαση και βαθύτερη διαλεκτική ανάλυση της στενής διαπλοκής της μαφίας με την μεταπολεμική ανοικοδόμηση της Ιταλίας, ειδικότερα στην Μεσημβρία, όπου βασικός πολεοδομικός σχηματισμός είναι εκείνος της Νάπολης. Η επαρχία του Αμπρούτσο ανήκει σ’ αυτή την περιοχή… Εκεί, όπου το 2005 η πολιτική προστασία είχε χαρακτηρίσει 280 οικήματα ως επικίνδυνα σε περίπτωση σεισμού και που αποτέλεσαν το μαζικό νεκροθάφτη του σεισμού της 7ης του Απρίλη. Αναμένεται η αυτονόητη (;) δίωξη κατά των εταιρειών, που κατασκεύασαν αυτά τα οικήματα…Ενα από τα ασφαλέστερα οικοδομήματα της Λ’ Ακουϊλα είναι οι φυλακές της, όπου φιλοξενούνται διάσημοι νονοί της Ναπολιτάνικης Καμόρα, της Καλαβρέζικης Ντραγκέτα και της Σικελικής Κόζα Νόστρα. Περίεργη σύμπτωση αλλά το κτίριο αυτό έχει χτιστεί με υποδειγματικό σεβασμό στους αντισεισμικούς κανονισμούς…
Ο Ρομπέρτο Σαβιάνο, συγγραφέας της “Gomorra” προβληματίζεται, αρθρογραφώντας στην Republica, μην γίνει η ανοικοδόμηση της L’aquila υπόθεση της Μαφίας, που από καιρό δραστηριοποιείται στην περιοχή σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και στο μπετόν.
Σπίτια “πολυτελείας” σε “ψεύτικα” θεμέλια είναι ο κανόνας των απωλειών του σεισμού, που κόστισαν ζωές…Ο ποιητής Φράνκο Αρμίνιο, που έζησε τον σεισμό της Ιρπίνια, γράφει: “Είκοσι-πέντε χρόνια μετά τον σεισμό, οι νεκροί δεν έχουν και πολλή αξία. Οι ζωντανοί ακόμη λιγότερη“. Μία χαρακτηριστικά “πικρή” γελοιογραφία δημοσιευμένη στο Manifesto γράφει: Δεν είναι η ώρα για συγκρούσεις… Στην Ιταλία οι νεκροί είναι πάντοτε σεβαστοί αλλά ποτέ οι αντισεισμικοί κανονισμοί“…
Ολα αυτά κάτι μας θυμίζουν… κάτι μας θυμίζουν…