Άλλη μία τυπική περίπτωση ισότητας ευκαιριών! - Φαιακία

Άλλη μία τυπική περίπτωση ισότητας ευκαιριών!

Επει­δή πολ­λές φορές μία θεω­ρη­τι­κή θέση γίνεται
καλύ­τε­ρα κατα­νοη­τή με συγκε­κρι­μέ­να παρα­δείγ­μα­τα βρή­κα­με ένα και σας το
παρου­σιά­ζου­με πάραυτα…

Ο γιός του πρω­θυ­πουρ­γού Κων­στα­ντί­νος Μητσο­τά­κης ο
νεώ­τε­ρος προ­σλή­φθη­κε στην θέση του δια­πι­στευ­μέ­νου κοι­νο­βου­λευ­τι­κού βοη­θού, του
Ισπα­νού Ευρω­βου­λευ­τή και αντι­προ­έ­δρου του Ευρω­παϊ­κού Λαϊ­κού Κόμ­μα­τος κ. Εστέμπαν
Γκον­θά­λεθ Πονς. 

Ο Ιβη­ρας ευρω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κός επαί­νε­σε τις ικανότητες
του Κων­στα­ντί­νου, που απο­δεί­χθη­καν, όπως είπε, κατά την εξαι­ρε­τι­κά επι­τυ­χή φάση της
δοκι­μα­σί­ας του… Όχι μόνο ικα­νό­τη­τες και ταλέ­ντο αλλά και πλού­σιος γνωστικός
εξοπλισμός…

Δεν αμφι­σβη­τού­με γράμ­μα από τους δηλω­θέ­ντες επαίνους…
Απλά ρωτάμε: 

Πόσα Ελλη­νό­που­λα έχουν τις ίδιες με τον Κων­στα­ντί­νο ευκαιρίες
ψυχο­πνευ­μα­τι­κής ανά­πτυ­ξης;;; Μιλά­με για γνω­στι­κή υπο­δο­μή σε όλα τα επί­πε­δα (παι­γνί­δια,
βιβλία, εκπαι­δευ­τι­κά υλι­κά, ταξί­δια, σεμι­νά­ρια, καλο­και­ρι­νά
campus, οικο­γε­νεια­κό κλί­μα κ.λ.π.).

Πόσα Ελλη­νό­που­λα δια­θέ­τουν την δυνα­τό­τη­τα εξωσχολικής
παι­δα­γω­γι­κής αρτίωσης;;; 

Φαντα­στεί­τε την συνή­θη καθη­με­ρι­νό­τη­τα του μέσου Ελληνόπουλου,
που όλο και περισ­σό­τε­ρο παγι­δεύ­ε­ται σε κυκλώ­μα­τα ανα­στο­λής της εξέ­λι­ξης της προσωπικότητάς
του σε αυρια­νό συνει­δη­τό πολί­τη… Ολο και περισ­σό­τε­ρο ωθεί­ται στην οπαδοποίηση,
στον συντη­ρη­τι­σμό, στον εθνι­κι­σμό, στην παρα­βα­τι­κό­τη­τα, στην οχλοποίηση. 

Αυτή είναι η ‘ισό­τη­τα ευκαι­ριών’, που δια­φη­μί­ζε­ται ως …απο­τε­λε­σμα­τι­κό
υπνα­γω­γό για τους μετέ­χο­ντες αυτής της κοινωνίας. 

Είναι η όχι η ταξι­κό­τη­τα της παι­δεί­ας και της κοινωνίας
γενι­κό­τε­ρα, που ορί­ζει αυτές και άλλες …‘μικρο­δια­φο­ρές’ των ευκαιριών;;;

Μην επι­κα­λε­στεί­τε πολ­λα­πλά παρα­δείγ­μα­τα, που
δια­ψεύ­δουν τον παρα­πά­νω κανό­να… Γι’ αυτό υπάρ­χουν οι κανό­νες… Για να
επι­βε­βαιώ­νο­νται από τις εξαιρέσεις… 

Και βέβαια υπάρ­χουν ‘εξαι­ρέ­σεις’ και μάλι­στα πολλές…
Π.χ. υπάρ­χουν γόνοι μεγα­λο­οι­κο­γε­νειών, που δια­κρί­νο­νται ως ρεμά­λια και παιδιά
λαϊ­κών οικο­γε­νειών, που ξεχω­ρί­ζουν με τις γνω­στι­κές και αργό­τε­ρα με τις επαγγελματικές
τους επι­δό­σεις…  Αυτό είναι κάτι που
σκό­πι­μα υπερ­προ­βάλ­λε­ται για να στρογ­γυ­λεύ­ει την σημα­σία των κοινωνικών
ανι­σο­τή­των στην δια­μόρ­φω­ση του γνω­στι­κού κι επαγ­γελ­μα­τι­κού
armamentarium του καθενός.

Και κυρί­ως: οι ‘εξαι­ρέ­σεις’,
που υπερ­προ­βάλ­λο­νται, αφο­ρούν τα απο­τε­λέ­σμα­τα και όχι τις ευκαι­ρί­ες!!!

Με τις ευκαι­ρί­ες αρχι­κά έχει να κάνει η ρύθ­μι­ση της κοι­νω­νί­ας στην διοίκηση
και την παρα­γω­γή, δηλα­δή το κοι­νω­νι­κό σύστη­μα…  

Σύμ­φω­νοι.. Κάποιος ή κάποιοι κατα­φέρ­νουν να διανύσουν
μία μεγά­λη από­στα­ση με τα πόδια, με κακου­χί­ες και εμπό­δια στον δρό­μο… Και στο
τέλος φτά­νουν περί­που εκεί που ήθε­λαν να φτάσουν…

Αλλοι δια­θέ­τουν πολυ­τε­λή σπι­ντά­τα αυτο­κί­νη­τα, που όμως
δεν τα χρη­σι­μο­ποιούν και κατά συνέ­πεια δεν θα φτά­σουν στον προ­ο­ρι­σμό…  

 Όμως, το ευγενές
σύστη­μα του φιλε­λεύ­θε­ρου καπι­τα­λι­σμού κηρύσ­σει την ισό­τη­τα των ευκαι­ριών… Δεν μιλά­με για τα απο­τε­λέ­σμα­τα, που και
αυτά είναι μία άλλη κρί­σι­μη ενό­τη­τα της κοι­νω­νι­κής ταξικότητας. 

Από κανέ­να σύστη­μα δεν περι­μέ­νει κανείς την ισότητα,
την ομοιο­μορ­φία των απο­τε­λε­σμά­των, που είναι ασφα­λώς αδύ­να­τες, καθό­λου επιθυμητές
και τερα­τώ­δεις ως επι­δί­ω­ξη… Η πολυ­μορ­φία της ανθρώ­πι­νης έκφρα­σης είναι η
μέγι­στη ομορ­φιά της ζωής, πλάι σε εκεί­νη της φύσης… 

Η συστη­μι­κή προ­πα­γάν­δα, όμως, έχει κατα­φέ­ρει με το
πολύ ‘έξυ­πνο’ αυτό τρι­κά­κι να βαφτί­ζει το κρέ­ας ψάρι και να μας μετα­τρέ­πει σε ‘εκού­σιους’
υπο­στη­ρι­χτές της δήθεν μεγά­λης αλή­θειας: οι παρα­τη­ρού­με­νες στην κοι­νω­νία διαφορές
είναι απο­κλει­στι­κό απο­τέ­λε­σμα δια­φο­ράς ταλέ­ντων και ικα­νο­τή­των αλλά και ‘έξυ­πνης’
διεκ­δί­κη­σης Είναι ‘μέσα στην ανθρώ­πι­νη φύση’…  Και οι δια­φο­ρές και η αλληλοεξόντωση!!! 

Αυτή είναι
η ουσία της ανθρω­πι­στι­κής αντί­λη­ψης του καπι­τα­λι­σμού… Ανθρω­πος των βασι­κών ενστίκτων,
χωρίς κανέ­να προ­τέ­ρη­μα νοη­τι­κής αυθυπαρξίας !!!

Προς επίρ­ρω­ση, επι­στρα­τεύ­ο­νται η βιο­λο­γία και η
ευγο­νι­κή, που αν κανείς είναι ‘συνε­πής’ σε αυτή την λογι­κή πρέ­πει να αποδεχτεί
και να υιο­θε­τή­σει τις ναζι­στι­κές θεω­ρή­σεις και πρακτικές… 

Όλα αυτά, φυσι­κά, δεν έχουν καμία επι­στη­μο­νι­κή βάση. Ολες
οι ‘φυλές του Ισρα­ήλ’ έχουν απο­δεί­ξει, πως είναι ικα­νές για τα καλύ­τε­ρα ή τα
χει­ρό­τε­ρα, ανά­λο­γα με τους κοι­νω­νι­κο-οικο­νο­μι­κούς και πολι­τι­κούς όρους… 

Μην μας κοροϊ­δεύ­ε­τε, λοιπόν… 

Και μεις ας βάλου­με το μυα­λου­δά­κι μας… να δου­λέ­ψει λιγάκι…
Το δικαιού­μα­στε και μας αξίζει… 

Το πρό­βλη­μα δεν είναι ο Κων­στα­ντί­νος, που λέγα­με στην
αρχή…  Ούτε ασχο­λη­θή­κα­με με την προφανή
υπε­ρο­χή του στο επί­πε­δο των δημό­σιων σχέσεων. 

Το μεγά­λο ζήτη­μα είναι η πραγ­μα­τι­κή και αμε­τά­κλη­τη κατοχύρωση
της ισό­τη­τας των ευκαι­ριών για όλους τους κατοι­κού­ντες επί της γης… 

Αυτό χρειά­ζε­ται κάποια …μικρή αλλα­γή. Τόο­ο­ση με το
συμπάθιο…

 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted