Πήγαινε πες τους…. - Φαιακία

Πήγαινε πες τους….

Το πήρα­με σκοι­νί – κορ­δό­νι αυτό το Σαβ­βα­το­κύ­ρι­κα­κο… Και πάλι άρθρο μνή­μης… Ιστο­ρι­κής, πολι­τι­κής και καλ­λι­τε­χνι­κής με έντο­νο ρομαντικό
χρώ­μα από τον φίλ­τα­το Δημή­τρη Λεβέ­ντη… Γρά­ψι­μο και αισθή­μα­τα, που μαρτυρούν
ακα­τά­βλη­τη νεα­νι­κό­τη­τα, αν και έχει συμπλη­ρώ­σει τα… 25 του… Στο τέλος, θα πάρε­τε μία γεύ­ση τί σημαί­νει cinefil! 


μνή­μες από τον μακρι­νό Απρί­λη του ’74

Ήταν μέρα ηλιό­λου­στη εκεί­νη η 25η
Απρί­λη κι εγώ δευ­τε­ρο­ε­τής φοι­τη­τής, όταν στο ράδιο του αυτο­κι­νή­του του Τομά ακούσαμε
πώς έγι­νε στρα­τιω­τι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα στην Πορ­το­γα­λία… Το ρεπορ­τάζ ανέ­φε­ρε, πώς οι
φαντά­ροι ήταν φιλι­κοί με τον κόσμο και πως ο φασί­στας δικτά­το­ρας Ερνέστο
Καε­τά­νο είχε συλληφθεί. 

Το ραδιο­φω­νι­κο δίκτυο μετέ­δι­δε από τα
μεσά­νυ­χτα το ποπ ερω­τι­κό τρα­γου­δά­κι: e depois do adeus (και μετά το αντίο), με το οποίο το ίδιο
βρά­δυ η Πορ­το­γα­λία συμ­με­τεί­χε στο δια­γω­νι­σμό της Eurovision. καθώς και ένα δεύτερο,
που έδι­νε το κύριο σύν­θη­μα: επρό­κει­το για το λογο­κρι­μέ­νο αλλά όχι απα­γο­ρευ­μέ­νο Grândola
vila morena (Γκρά­ντο­λα μελαμ­ψή πόλη) γραμ­μέ­νο για τον εργα­τι­κό και μου­σι­κό συνεταιρισμό
αυτής της πόλης της περι­φέ­ρειας του Σετουμπάλ.

Τα ευχά­ρι­στα νέα πυκνώ­νουν και
μαθαί­νου­με ότι στην Λισ­σα­βώ­να ο κόσμος που έχει κατα­κλύ­σει τους δρόμους
στο­λί­ζει με γαρύ­φαλ­λα τις κάνες των όπλων. Οτι υπήρ­ξε αντί­στα­ση μονά­χα στα
κεντρι­κά γρα­φεία της Αστυ­νο­μί­ας με 4 νεκρούς και μέχρι το βρά­δυ εγκα­θί­στα­ται κυβέρνηση
στρα­τιω­τι­κής χού­ντας που ξεκι­νά την δημο­κρα­τι­κο­ποί­η­ση του καθε­στώ­τος την απόδοση
ανε­ξαρ­τη­σί­ας στις αποι­κί­ες και την κοι­νω­νι­κή και οικο­νο­μι­κή ανάπτυξη.

 Παρ΄όλο που έχουν περά­σει τόσες δεκα­ε­τί­ες, όλα
έχουν μεί­νει καθα­ρά στην ισχυ­ρή απο­θή­κη της νιό­της, μιας και όπως το λέει ο Φερ­ρέ
στο “Vinght ans

οταν έχεις στις βαλί­τσες σου
είκο­σι χρόνια 

Ποτέ δεν είναι όλα ποτέ, δεν είναι το
τίποτα

Αυτό το τίπο­τα που κάνει την ζωή να
ηχεί 

Όπως το ξυπνη­τή­ρι στην άκρη του
κρε­βα­τιού

https://www.youtube.com/watch?v=SFLYnVLZOfM

-Πριν από το έμπα κεί­νης της χρο­νιάς άρχισαν
τα καλά σημά­δια (για τους άλλους). Λίγο πρίν τα Χρι­στού­γεν­να το κομ­μά­ντο Τixtie
της ETA δίνει στον πρω­θυ­πουρ­γό της Ισπα­νί­ας Ναύ­αρ­χο Καρέ­ρο Μπλάν­κο το τίτλο του
πρώ­του Ισπα­νού αστρο­ναύ­τη αφού οι εκρη­κτι­κές ύλες που είχαν τοπο­θε­τη­θεί σε
τού­νελ κάτω από το αυτο­κί­νη­τό του τον ξαπό­στει­λαν πάνω από το ύψος έξι ορό­φων του
παρα­κεί­με­νου κτι­ρί­ου που αφού διέ­τρε­ξε όλο του το πλά­τος προ­σγειώ­θη­κε στον
ακά­λυ­πτο ενός διό­ρο­φου κτι­ρί­ου εφα­πτό­με­νου του πρώτου.

 -Τον Φλε­βά­ρη ένα μικρό νησά­κι στην Καραϊ­βι­κή, με
την μισή περί­που έκτα­ση της Κέρ­κυ­ρας και τον ίδιο πλη­θυ­σμό, η Κον­σε­ψιόν του
Κολόμ­βου, η Γκρε­νά­δα των Άγγλων κατα­χτη­τών απο­κτά την ανε­ξαρ­τη­σία της και αποκτά
προ­κα­στρι­κή δημο­κρα­τι­κή κυβέρνηση.

-Στις 2 του Απρί­λη ο πρό­ε­δρος της
Γαλ­λί­ας Πομπι­ντού μας αφή­νει χρό­νους πληγ­μέ­νος από την ασθέ­νεια του
Βάλ­ντεν­στρομ σπά­νια μορ­φή καρ­κί­νου του αίμα­τος που απο­κρυ­βό­ταν επι­με­λώς από το
Ελυ­ζέ. Στην τελευ­ταία δημό­σια εμφά­νι­ση, στις αρχές του Μάρ­τη, γυρ­νώ­ντας από την
ΕΣΣΔ ήταν πρη­σμέ­νος από τα κορ­τι­κοει­δή και σερ­νό­ταν κατα­βε­βλη­μέ­νος με το
παντο­τι­νό του τσι­γά­ρο κρε­μα­σμέ­νο στα χείλη.

-Δίνε­ται η ευκαι­ρία τότε στο Κοινό
Πρό­γραμ­μα της αρι­στε­ράς με υπο­ψή­φιο τον Μιτε­ράν να παρου­σια­σθεί ως φαβο­ρί για
τις επι­κεί­με­νες προ­ε­δρι­κές εκλο­γές με μια ισχυ­ρό­τα­τη δυνα­μι­κή από την
συσπεί­ρω­ση κομ­μου­νι­στών (21,3 % *) Σοσια­λι­στών (18.9 %) Ριζο­σπα­στών της
αρι­στε­ράς (2,8 %) και του Ενο­ποι­η­μέ­νου σοσια­λι­στι­κού κόμ­μα­τος (2%)

Θυμά­μαι με συγκί­νη­ση την τερά­στια συγκέντρωση
στο Παλαί ντέ Σπόρ στην Πόρ­τα των Βερ­σαλ­λιών που είχα­με πάει με τον Γιώρ­γο και
την Νίκη ** που κατέ­βη­καν από τις Βρυ­ξέλ­λες… Σειό­ταν ο απέ­ρα­ντος χώρος με το
σύνθημα:

-Μιtterand president pour le programme commun !!!.

Το κοι­νό πρό­γραμ­μα χάνει με βρα­χεία κεφαλή
από τον Ζισκάρ με 0.8% δια­φο­ρά και ανα­κου­φί­ζο­νται ακό­μα και οι Σοβιε­τι­κοί που
είχαν στεί­λει τον πρε­σβευ­τή τους τρείς μέρες μετά τον πρώ­το γύρο στον Ντ’
Εσταίν. Ενέρ­γεια που προ­κά­λε­σε πάτα­γο και σύγ­χυ­ση. Για πρώ­τη φορά ακού­γε­ται το
κίνη­μα των οικο­λό­γων με τον Ρενέ Ντω­μιέ και ένας μονό­φθαλ­μος μιλι­τα­ρι­στής αξιωματικός
των αλε­ξι­πτω­τι­στών βασα­νι­στής της Αλγε­ρί­ας και της Ινδο­κί­νας ο Ζάν Μαρί λε Πέν
που τότε φαι­νό­ταν του­λά­χι­στον αστείος 

 -Στην Αγγλία η μεγά­λη απερ­γία των ανθρακωρύχων
υπο­χρε­ώ­νει τον Χήθ σε έκτα­κτες εκλο­γές που τις χάνει από τους Εργατικούς.

-Στην Πορ­το­γα­λία μέσα του Μάρτη
επι­χει­ρεί­ται ανταρ­σία στο 15ο Σύνταγ­μα πεζι­κού που κατα­στέλ­λε­ται και οι
Στρα­τη­γοί Σπι­νό­λα και Γκό­μεζ ξυλώ­νο­νται (τα ονό­μα­τά τους θα ξανα­κου­στούν πολύ
τα ερχό­με­να χρόνια).

-Εν τω μετα­ξύ μετά τον πόλε­μο του Γιόμ
Κιπούρ οι Άρα­βες συσπει­ρώ­νο­νται γύρω από τον ΟΠΕΚ και πιέ­ζουν τα δυτι­κά πετρελαϊκά
μονοπώλια. 

-Το κίνη­μα στην Ελλά­δα μετά από το
πολυ­τε­χνείο και την χού­ντα Ιωαν­νί­δη βρί­σκε­ται σε άγριο διωγ­μό. Το χτύ­πη­μα του
Φλε­βά­ρη σακα­τεύ­ει τις οργα­νώ­σεις μας σε Αθή­να και Θεσ­σα­λο­νί­κη, οι συντρόφισσες
και οι σύντρο­φοι ποδο­πα­τιού­νται στην Ασφά­λεια της Μεσο­γεί­ων μετα­ξύ των οποί­ων και
το μικρό μου αδελφάκι.

Σωστά το Κόμ­μα εκτι­μά­ει ότι με όλη
αυτή τη βία τη κατα­πί­ε­ση τον τρό­μο, Αμε­ρι­κά­νοι και ντό­πιοι υπο­τα­χτι­κοί προετοιμάζουν
το κλί­μα για να πέσει η δικτα­το­ρία στα μαλα­κά με την παραδοχή 

-Καλύ­τε­ρα ο Καρα­μαν­λής παρά η χού­ντα του
Ιωαννίδη !!!

Σε κανε­νός το μυα­λό δεν περ­νού­σε ότι το
χτύ­πη­μα για την κατάρ­ρευ­ση θα ήταν πολύ δυνα­τό­τε­ρο με την προ­δο­σία της Κύπρου! Με
απώ­λειες σε αίμα και εδά­φη δυσθε­ώ­ρη­τες κι αντάλ­λαγ­μα μερι­κά ψίχου­λα δημοκρατίας…

Είχα­με κεί­νες τις μέρες για παρηγοριά
τις απο­φά­σεις του 9ου συνέ­δριου του κόμ­μα­τος που φαι­νό­ταν να συνέρ­χε­ται από την
δεξιά κατρα­κύ­λα του ειρη­νι­κού περά­σμα­τος και μας έδι­ναν επι­χει­ρή­μα­τα και χώρο
στις ζυμώσεις…Δύναμη κι ελπί­δα πώς θα ζήσου­με για ν’ ανα­με­τρη­θού­με με τους
απέ­να­ντι όνει­ρα που πολύ σύντο­μα πήραν ανα­βο­λή για αρκε­τές δεκα­ε­τί­ες ακόμα 

… Για­τρι­κό και το σινε­μά, μιας και
κάθε βδο­μά­δα 2-3 ται­νιά­ρες που μένουν ακό­μα κλασ­σι­κές *** περ­νού­σαν στις όμορφες
μικρές γαλ­λι­κές αίθου­σες με τις φαρ­διές ανα­παυ­τι­κές πολυ­θρό­νες όπου ορισμένες
είχαν ενσω­μα­τω­μέ­να τασά­κια κι εκεί επι­τρε­πό­ταν το κάπνι­σμα με το κατάλληλο
σύστη­μα εξαερισμού 

…Αμέ­σως μετά έρχε­ται καπά­κι το
Παγκό­σμιο Κύπελ­λο στην Ο.Δ της Γερ­μα­νί­ας με τους ιπτά­με­νους Ολλαν­δούς και την απίθανη
Πολω­νία του Γκόρ­σκι όπου οι Γερ­μα­νοί τους νικούν όπως έχει περι­γρά­ψει πολύ
σωστά ο Γκά­ρυ Λίνε­κερ αλλά χάνουν στους ομί­λους από την Λαϊ­κή Δημο­κρα­τία της
Γερ­μα­νί­ας με 1-0 και χορο­πή­δη­σε ο κάθε πικραμένος… 

Εκεί­νη την επα­νά­στα­ση των Γαρυ­φάλ­λων υπήρξε
η σοβα­ρό­τε­ρη απει­λή ανα­τρο­πής στην Ευρώ­πη κεί­να τα χρό­νια ακρι­βώς για­τί είχε
όπλα στα χέρια της και όχι χαρ­τού­ρα και κου­βέ­ντες του αγέ­ρα. Όμως, την αχρήστευσε
αρι­στο­τε­χνι­κά και μεθο­δι­κά η σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία του Σοά­ρες, με την καθο­δή­γη­ση του
Μπράντ Για όλα αυτά θυμί­ζω ένα τρα­γού­δι που παρου­σί­α­σε ο Μου­στα­κί το 75 που
ανα­φέ­ρε­ται και στην δική μας πλη­γή της 21ης Απρι­λί­ου στον τέταρ­το στί­χο της
πρώ­της στροφής.

Στο ρεφραίν δίνει κου­ρά­γιο σέ όλους κείνους
που απα­γοη­τεύ­τη­καν, που νιώ­θουν ηττη­μέ­νοι, δεν βλέ­πουν φως που­θε­νά και είναι οι
περισ­σό­τε­ροι τότε και τώρα κι αύριο…

 FADO TROPICAL 

 Ω !! συνέ­νο­χη μού­σα μου

μικρή αδελ­φού­λα της εξορίας

Εχεις τις ουλές

Μιας 21ης Απρίλη.

 Αλλά μην γίνε­σαι αυστηρή 

Για κεί­νους που σε στεναχώρησαν

που δεν μπό­ρε­σαν να κάνουν τίπο­τε πιά

Ή ποτέ τους να μην ήξεραν .

 Ρεφραίν 

Για κεί­νους που δεν πιστεύ­ουν πιά 

πως θα δουν να πραγ­μα­το­ποιεί­ται το
ιδα­νι­κό τους

Πες τους πώς ένα κόκ­κι­νο γαρύφαλλο

άνθι­σε στην Πορτογαλία .

 Σταυ­ρώ­νουν την Ισπανία

Βασα­νί­ζουν στη Χιλή

ο πόλε­μος στο Βιετνάμ

συνε­χί­ζε­ται μες την λησμονιά.

 Στις τέσ­σε­ρεις γωνιές του κόσμου

Αδέλ­φια εχθροί

Εξη­γού­νται (Ξεκα­θα­ρί­ζουν) με τις
βόμβες 

με την οργή και τον πάταγο 

 Ρεφραίν 

 Γιά ΄όλους τους συντρόφους 

 τους κυνη­γη­μέ­νους στις πόλεις

κλει­σμέ­νους στα στάδια

 εκτο­πι­σμέ­νους στα νησιά 

 Ω! συνέ­νο­χη μού­σα μου

 Δέν βλέ­πεις τίπο­τα νάρχεται

Βλέ­πω σαν μια φλόγα

που φωτί­ζει το μέλλον .

 Ρεφραίν

 Άνοι­ξε μια μποτίλια

Πάρε το ακορ­ντε­όν σου

από το στό­μα σου στο αυτί 

άς πετά­ξει το τρα­γού­δι σου

 Για­τί επι­τέ­λους o ήλιος 

 ξανα­ζε­σταί­νει τα πέταλα

χίλιων κόκ­κι­νων λουλουδιών 

 τού­το τον Απρί­λη στην Πορτογαλλία.

 Κι αυτό το νέο λουλούδι

 που ανθί­ζει στην Πορτογαλλία

 Είναι ίσως το τέλος

 της αποι­κια­κής αυτο­κρα­το­ρί­ας (δίς ) .

Σ.Σ*

 Είναι τα ποσο­στά από τις πρό­σφα­τες -τότε βουλευτικές
– ένα χρό­νο πριν ( Μάρ­της 73 ) 

 Σ.Σ ** Πρό­κει­ται για τον αδελ­φι­κό μου φίλο και
σύντρο­φο Γιώρ­γο Ρούσ­ση και την Νίκη Κόκ­κι­νου μητέ­ρα του συμπο­λί­τη μας Τηλέμαχου

 Σ.Σ*** Ανα­φέ­ρω ενδει­κτι­κά κάποια από αυτά τα
φίλμ και τον συνω­στι­σμό σκη­νο­θε­τών κεί­νης της χρονιάς

 

Μπο­νιου­έλ: Το φάντα­σμα της
ελευ­θε­ρί­ας
.

 Πέκιν­πα: Φέρ­τε μου το κεφά­λι του Αλφρέντο
Γκαρ­σία
.

Ζακ Τατί: Parade.

Ριβέτ: Η Σελίν και η Ζυλί πάνε με
το καρά­βι
.

Κασα­βέ­της: Μια γυναί­κα υπό επιρ­ροή.

Αλαίν Ρενέ: Στα­βίν­σκι.

Μπέρ­γκ­μαν: Σκη­νές συζυ­γι­κού βίου.

Πολάν­σκι: Τσάι­να Τάουν.

Ταβερ­νιέ: Το ρολόι του Σαιν Πωλ.

Σωτέ: Ο Βεν­σάν, ο Φραν­σουά και οι
άλλοι
.

Κοπό­λα: Νονός νο2.

Πινο­τώ: Το χαστού­κι.

Καβά­νι: ο θυρω­ρός της Νύχτας.

Γκί­λερ­μεν: ο Πύρ­γος της Κολά­σε­ως.

Μπερ­τράν Μπλιέ: Les Valseuses.

Λουί Μαλ: Λακόμπ Λυσιέν.

Μπρούκς: Φραν­κε­στάϊν Τζού­νιορ.

Ντέ Πάλ­μα: Το φάντα­σμα του
παρα­δεί­σου
.

Χόπερ: Ο δολο­φό­νος με το πριό­νι.

 Βέντερς: Η Αλί­κη στις Πόλεις.

Κια­ρο­στά­μι: ο περα­στι­κός.

Χέρ­τζοκ: Το αίνιγ­μα του Κάσπαρ
Χάου­ζερ
.

Βισκό­ντι: Βία και πάθος.

Μπρεσ­σόν: Λαν­σε­λό ντυ Λάκ.

Μπό­ροβ­ζικ: Ανή­θι­κοι Μύθοι.

Σκορ­τσέ­ζε: Η Αλί­κη δε είναι πια εδώ.

Τσι­μί­νο: Thunderbolt and Lightfoot.

Κλέ­ντον: ο μεγά­λος Γκάτσ­μπυ.

Παζο­λί­νι: 1001 νύχτες.

 Ντε­ραί: Μπορ­σα­λί­νο και Σϊα.

Φόσ­σεϊ: Λέν­νυ.

Μπούρ­μαν: Ζαρ­ντόζ.

Μπρου­σέ­τι: Ψωμί και σοκολάτα.

Πόλακ: Για­γκού­ζα.

Γουάϊλ­ντερ: η πρώ­τη σελί­δα.

Πάκου­λα: Εξαι­τί­ας ενός φόνου.

 

Τέλος η κορυ­φαία ται­νία κινουμένων
σχε­δί­ων “Φλί­περ Σίτυ ” με τους σχε­δια­στές του Φρίτζ του Γάτου σε
σκη­νο­θε­σία Ράλφ Μπάσκι 

https://www.youtube.com/watch?v=O8ovvUZQ1IQ

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted