Για την Πόρτα Ριάλα - Φαιακία

Για την Πόρτα Ριάλα

Ή Porta Reale, της αρχι­τε­κτο­νι­κής ιστο­ρί­ας της πόλης μας ξανα­βγή­κε στο προ­σκή­νιο του τοπι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος. Απο­κά­λυ­ψη της εκσκα­φής ως θύμα λαϊ­κι­σμού μιας εξου­σί­ας, που ήταν πρό­θυ­μη να γκρε­μί­σει δήθεν σύμ­βο­λα κοι­νω­νι­κών δια­κρί­σε­ων και να κρα­τή­σει την ουσία τους…
Η άπο­ψη της φίλ­τα­του Δημή­τρη Λεβέ­ντη έχει ιδιαί­τε­ρο ενδιο­α­φέ­ρον, επει­δή λαμ­βά­νει υπό­ψη της την ανά­γκη συγκε­ρα­σμού του σεβα­σμού στο μνη­μείο με την σύγ­χρο­νη πολε­ο­δο­μι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα της περιοχής…

ΠΡΩΤΕΣ 
ΣΚΕΨΕΙΣ
γιά  την ανά­δει­ξη  των  λειψάνων


Οι εργα­σί­ες αλλα­γής δαπέ­δου στην οδό Γ.Θεοτόκη
στο ύψος του “Παλ­λάς” έφε­ραν στο φώς τα λεί­ψα­να της θεμε­λί­ω­σης της “Βασι­λι­κής
Πόρτας “.
 Φυσι­κό ήταν… Δεν πρό­κει­ται γιά κάποιο
ανα­πά­ντε­χο εύρη­μα και θεω­ρώ αδι­καιο­λό­γη­τη την έκπλη­ξη που ξεση­κώ­θη­κε. ‘Ολοι ήξεραν
για το μέγε­θος και την ακρι­βή θέση της κατα­σκευ­ής που γκρε­μί­στη­κε από τον
Θεο­τό­κη και μέρος του λαού που το θεω­ρού­σε (δίκαια) σύμ­βο­λο ταξι­κού διαχωρισμού
μετα­ξύ περι­φέ­ρειας και Πόλης. 
Γκρε­μί­στη­κε,
δεν ανα­σκολ­πί­στη­κε, όπως έπρα­ξε ο Αλέ­ξαν­δρος με την Θήβα, ο Μόμ­μιος με τη
Κόριν­θο, οι Σιω­νι­στές με τα σπί­τια των Παλαι­στι­νί­ων ηγε­τών. Γι’αυτό και η
θεμε­λί­ω­ση παρέ­μει­νε και οι πέτρες της δεν έγι­ναν τοι­χία σε δημο­τι­κά έργα ή σε
σπί­τια αριστοκρατών.
Η
πολε­ο­δο­μία όμως έχει αλλά­ξει έκτο­τε κι έχει δια­μορ­φω­θεί μια νέα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που
δεν αλλά­ζει. Ο χώρος παρό­τι χαρα­κτη­ρί­ζε­ται πεζό­δρο­μος θα παρα­δο­θεί στη
κυκλο­φο­ρία των τρο­χο­φό­ρων αλλά κι αυτό να μη γίνο­νταν οι δυνα­τό­τη­τες ανά­δει­ξης είναι
περιορισμένες.
Η
ανα­σκα­φή έχει φέρει στο φώς ένα σημα­ντι­κό­τε­ρο εύρη­μα -σε όλο του το μεγαλείο
-από τη θανα­τω­θεί­σα Πόρ­τα Ριά­λα. Είναι οι ενε­τι­κές σωλη­νώ­σεις δικτύ­ου αποχέτευσης.
Ένα άρι­στο τεχνι­κά δίκτυο κατα­σκευα­σμέ­νο σε επο­χές που οι σημε­ρι­νές μεγά­λες πόλεις
της Ελλά­δας είχαν χαβού­ζες (άν είχαν).
Ενα
μικρό τμή­μα της είχε βγει στην επι­φά­νεια το καλο­καί­ρι λίγο πιο κάτω μπρο­στά από
το “Ευρώ­πη” και το είχα­με επι­ση­μά­νει με φωτο­γρα­φία και σχό­λιο από τις
στή­λες της “Τ”.
 Κανέ­νας δεν έδω­σε σημα­σία και μπα­ζώ­θη­κε με
συνο­πτι­κές δια­δι­κα­σί­ες. Από­τι είχα μπο­ρέ­σει να δια­κρί­νω, κάτω από το Θόλο
υπάρ­χουν τοι­χία πάνω από ένα μέτρα αμφί­πλευ­ρα και εντός του είναι κατασκευασμένη
βαθειά κτι­στή (!!!!) κλίση.
Ενα αρι­στούρ­γη­μα,
που εξυ­πη­ρε­τού­σε θαμ­μέ­νο τη πόλη για αιώ­νες με δια­κλα­δώ­σεις χιλιομέτρων.
Η
πρό­τα­ση, που θα δια­μορ­φω­θεί πρέ­πει να περιο­ρι­στεί σε σεμνά πλαί­σια έτσι ώστε να
μην εξο­λο­θρεύ­σει το δημό­σιο χώρο. Ούτε τα λεί­ψα­να της Πόρ­τας ούτε αυτά της
Ανουν­τσιά­τας είναι τα μνη­μεία σύμ­βο­λα τα μνη­μεία, που ταυ­το­ποιούν τη Πόλη μας.
Ταυ­τό­τη­τα
της Κέρ­κυ­ρας είναι τα Φρού­ρια της, που καταρ­ρέ­ουν και η Πόλη στο σύνο­λό της.
Κατα­θέ­τω
σήμε­ρα το πνεύ­μα -και όχι τη λύση- που μπο­ρεί να δια­τρέ­ξει την επε­ξερ­γα­σία της μελλοντικής
δια­μόρ­φω­σης, που σε καμία περί­πτω­ση δεν πρέ­πει να γίνει βια­στι­κά. Εκεί­νο που
μπο­ρεί να γίνει είναι να εγκι­βω­τι­σθούν σε δια­φα­νή κου­βού­κλια τρία στοι­χεία. Μία
τομή της θεμε­λί­ω­σης στο δυτι­κό άκρο μία στο ανα­το­λι­κό κοντά στα πεζο­δρό­μια και
μία στη μέση για το απο­χε­τευ­τι­κό ενε­τι­κό δίκτυο.
Το πλά­τος
του κάθε κου­βου­κλί­ου θα περι­λαμ­βά­νει το πάχος της θεμε­λί­ω­σης συν 20-25 cm για
να μπο­ρεί να είναι ορα­τό το βάθος από όλες τις πλευρές.
Σε
σημείο όρα­σης δια­βά­τη να τοπο­θε­τη­θεί επί­σης δια­φα­νής ετα­ζέ­ρα όπου θα κάτσει μια
μακέ­τα της κατα­σκευ­ής υπό κλί­μα­κα. Στις επι­φά­νειες του κου­βου­κλί­ου μπο­ρεί να
χαρα­χθούν οι λατι­νι­κές επι­γρα­φές της πόρ­τας καθώς και το ιστο­ρι­κό της.
Για να
πάμε και σε πιο δου­λε­μέ­νη εκδο­χή μπο­ρεί τα κου­βού­κλια να σχε­δια­σθούν και να
πάρουν το σχή­μα των ακρό­λι­θων της πραγ­μα­τι­κής κατα­σκευ­ής με τους αρμούς τους και
να φαί­νο­νται σπα­σμέ­να στις εσω­τε­ρι­κές πλευ­ρές ώστε να δηλώ­νουν τη κατα­στρο­φή της
Πόρτας.
 Το μεσαίο στοι­χείο της σωλή­νω­σης μπο­ρεί να
δεχθεί θολω­τή διά­φα­νη κατα­σκευή επί της οποί­ας να σχε­δια­σθεί το δίκτυο της
Πόλης..
 Οι εύθραυ­στες κατα­σκευ­ές πρέ­πει να χωροθετηθούν,
οι μεν πρώ­τες σε προ­έ­κτα­ση του πεζο­δρο­μί­ου η δε μεσαία σε νησί­δα. Χρειά­ζο­νται και
χαμη­λή σιδε­ριά προ­στα­σί­ας ώστε να μη κιν­δυ­νεύ­σουν όχι τόσο από τα τροχοφόρα
αλλά από τους ανό­η­τους που μιλά­νε στα κινη­τά δίχως να υπο­λο­γί­ζουν τίποτε.
 Με λίγο ζόρι­κη δου­λειά μπο­ρεί να βρε­θεί λύση για
τη κυκλο­φο­ρία μιας και τα “S” που σχη­μα­τί­ζο­νται λει­τουρ­γούν και σαν
λωρί­δες επιβράδυνσης.
 Τέλος θέλω να υπο­γραμ­μί­σω το εξής.
 Η παλιά πόρ­τα έχει πεθά­νει. Στο χέρι μας είναι
να κτι­στεί μια και­νούρ­για, μοντέρ­να Πόρ­τα Ριά­λα, που δεν θα κλεί­νει αλλά θα είναι
διαρ­κώς ανοι­χτή για ντό­πιους και επι­σκέ­πτες…
 Μια πόρ­τα που θα συν­δυά­ζει την κοινωνική
επα­φή, την ξένια υπο­δο­χή, την πλη­ρο­φό­ρη­ση, την ανά­παυ­ση την οργά­νω­ση κοινωνικών
εκδηλώσεων.
 Το μέρος δεν είναι άλλο από το κηπά­ριο και το
χώρο γύρω από την Ανουν­τσιά­τα, που αν κατα­λη­φθεί από την άσκο­πη και
χολ­λυ­γου­ντια­νή σκα­λι­νά­δα που προ­βλέ­πε­ται πάει κατά δια­ό­λου… Σε λίγες μέρες θα καταθέσω
τη σκέ­ψη μου και γι’αυτό το φλέ­γον ζήτη­μα πολύ πιο βαρύ­νον στη ζωή της πόλης από
την ανά­δει­ξη της Πόρτας.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted