7.8.2026. Γ. Κατσαΐτης: Τα Μουράγια εκπέμπουν ξανά σήμα κινδύνου

Η συζή­τη­ση για την απα­γό­ρευ­ση ή τον δρα­στι­κό περιο­ρι­σμό της διέ­λευ­σης βαρέ­ων οχη­μά­των από τα Μου­ρά­για δεν είναι και­νούρ­για. Κρα­τά του­λά­χι­στον μια δεκαετία.

Στις αρχές της δημαρ­χια­κής θητεί­ας του Κώστα Νικο­λού­ζου είχε τεθεί το ζήτη­μα της προ­στα­σί­ας της συγκε­κρι­μέ­νης διαδρομής.

Τότε το επι­χεί­ρη­μα αφο­ρού­σε κυρί­ως την προ­στα­σία των ενε­τι­κών οχυ­ρώ­σε­ων και του ιστο­ρι­κού παρα­λια­κού μετώ­που. Η ιδέα να απο­κλει­στούν ή να περιο­ρι­στούν τα βαρέα οχή­μα­τα συνά­ντη­σε έντο­νες αντι­δρά­σεις. Εκπρό­σω­ποι του κατα­σκευα­στι­κού κλά­δου υπο­στή­ρι­ζαν ότι οι φόβοι για ζημιές στις οχυ­ρώ­σεις ήταν υπερ­βο­λι­κοί, απο­δί­δο­ντας τις σχε­τι­κές προει­δο­ποι­ή­σεις ακό­μη και σε «φαντα­σιώ­σεις».

Δέκα χρό­νια αργό­τε­ρα, η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δια­ψεύ­δει εκεί­νη τη βεβαιό­τη­τα. Όχι κατ’ ανά­γκην επει­δή απο­δεί­χθη­κε ότι κιν­δυ­νεύ­ουν τα τεί­χη, αλλά επει­δή απο­δει­κνύ­ε­ται ότι η βαριά κυκλο­φο­ρία προ­κα­λεί σοβα­ρές επι­πτώ­σεις στις υπό­γειες υπο­δο­μές. Η ίδια η ΔΕΥΑΚ συν­δέ­ει τα επα­να­λαμ­βα­νό­με­να προ­βλή­μα­τα του απο­χε­τευ­τι­κού αγω­γού με την κατα­πό­νη­ση που προ­κα­λεί η συνε­χής διέ­λευ­ση βαρέ­ων οχημάτων.

Το δυσά­ρε­στο είναι ότι μέσα σε αυτά τα δέκα χρό­νια δεν φαί­νε­ται να έγι­νε η απα­ραί­τη­τη προ­ε­τοι­μα­σία. Δεν σχε­διά­στη­καν εναλ­λα­κτι­κές δια­δρο­μές για τα φορ­τη­γά. Δεν επι­και­ρο­ποι­ή­θη­κε η κυκλο­φο­ρια­κή μελέ­τη της πόλης. Δεν εξε­τά­στη­κε πώς θα λει­τουρ­γή­σει η Κέρ­κυ­ρα όταν θα ξεκι­νού­σαν τα μεγά­λα έργα στο λιμά­νι ή όταν νέες του­ρι­στι­κές υπο­δο­μές θα αύξα­ναν ακό­μη περισ­σό­τε­ρο τις κυκλο­φο­ρια­κές απαιτήσεις.

Σήμε­ρα όλα αυτά συμπί­πτουν χρο­νι­κά. Το εργο­τά­ξιο της Lamda στο μεγά­λο λιμά­νι, η μελ­λο­ντι­κή λει­τουρ­γία κατα­φυ­γί­ου του­ρι­στι­κών σκα­φών στη Σπη­λιά, η ανά­γκη προ­στα­σί­ας του απο­χε­τευ­τι­κού δικτύ­ου και η πιθα­νή απα­γό­ρευ­ση της διέ­λευ­σης βαρέ­ων οχη­μά­των από τα Μου­ρά­για δημιουρ­γούν ένα εντε­λώς νέο σκηνικό.

Και το πρό­βλη­μα δεν περιο­ρί­ζε­ται στην κυκλο­φο­ρία μέσα στην πόλη. Τα Μου­ρά­για απο­τε­λούν μία από τις δύο βασι­κές εξό­δους της Κέρ­κυ­ρας προς τον βόρειο τομέα του νησιού. Η άλλη είναι μέσω Σολά­ρι. Αν η πρώ­τη πάψει να εξυ­πη­ρε­τεί σημα­ντι­κό μέρος της κυκλο­φο­ρί­ας, το βάρος θα μετα­φερ­θεί εξ ολο­κλή­ρου στη δεύ­τε­ρη. Στη δεύ­τε­ρη που από εθνι­κός δρό­μος μετα­βλή­θη­κε σε μια ακό­μα αγο­ρά της πόλης.

Δεν αρκεί, λοι­πόν, μια νέα απα­γό­ρευ­ση. Απαι­τεί­ται μια νέα κυκλο­φο­ρια­κή στρα­τη­γι­κή για ολό­κλη­ρη την πόλη και το πολε­ο­δο­μι­κό της συγκρότημα.