23.5.2026 Δημήτρης Μπιάνκης: Να μεταφερθει η λαϊκή αγορά - Φαιακία

23.5.2026 Δημήτρης Μπιάνκης: Να μεταφερθει η λαϊκή αγορά

 

Πριν περί­που 16 χρό­νια μαζί με τον αγα­πη­μέ­νο φίλο Δήμο Μακα­τσώ­ρη είχα­με επι­χε­ρη­μα­το­λο­γή­σει και γρά­ψει για την σκο­πι­μό­τη­τα εγκα­τά­στα­σης της λαϊ­κής αγο­ράς σε άλλο μέρος. 

Π.χ. εκεί που σήμε­ρα υπάρ­χει το Πάρ­κιγκ της Ιωάν­νου Θεο­τό­κη θα μπο­ρού­σε να δημιουρ­γη­θεί μία ‘μικρή’ κεντρι­κή λαϊ­κή αγο­ρά υπό την τήρη­ση του­λά­χι­στον δύο βασι­κών προϋποθέσεων: 

Κάθε μέρα να γίνο­νται κινη­τές λαϊ­κές αγο­ρές (όπως σε πολ­λές Ελλη­νι­κές πόλεις) σε 2-3 δια­φο­ρε­τι­κά σημεία του ευρύ­τε­ρου οικι­στι­κού ιστού, έτσι ώστε στην διάρ­κεια της εβδο­μά­δας να καλύ­πτε­ται το σύνο­λο των κατοι­κη­μέ­νων περιοχών.

Με μικρά ηλε­κτρι­κά λεω­φο­ρεία όλες οι γει­το­νιές του ιστο­ρι­κού κέντρου να έχουν πρό­σβα­ση στην κεντρι­κή λαϊ­κή αγο­ρά

Με αυτό τον τρό­πο, που χρειά­ζο­νταν μόνον την πολι­τι­κή βού­λη­ση, θα πετυχαίνονταν:

-Ασύ­γκρι­τα καλύ­τε­ρη εξυ­πη­ρέ­τη­ση των κατοί­κων για τα ψώνια τους.

-Ανά­δει­ξη και συντή­ρη­ση τόσο της τάφρου, που σήμε­ρα στε­γά­ζει την λαϊ­κή αγο­ρά όσο και ολό­κλη­ρου του Νέου Φρου­ρί­ου, του οποί­ου το ‘πεδι­νό’ τμή­μα θα απο­τε­λού­σε ιδα­νι­κό μέρος περι­πά­του για κατοί­κους και επισκέπτες…

Οταν τα γρά­φα­με αυτά είχα­με την κρυ­φή αλλά παρά­λο­γη ελπί­δα, πως κάτι θα μπο­ρού­σε να γίνει… Πως η αυτο­διοί­κη­ση, η αρχαιο­λο­γι­κή υπη­ρε­σία, τα πνευ­μα­τι­κά σωμα­τεία και οι ίδιοι  οι κάτοι­κοι θα υιο­θε­τού­σαν ένα σχέ­διο σοβα­ρής αναβάθμισης…

Άρκε­σε μόνον ο χρό­νος για να μας πεί­σει πώς τέτοιες απλές προ­τά­σεις με τερά­στια κοι­νω­νι­κά-οικο­νο­μι­κά και πολι­τι­σμι­κά ωφέ­λη υπερ­βαί­νουν τα ορά­μα­τα και τις δυνα­τό­τη­τες των παρα­πά­νω φορέων… 

Εκτο­τε ο χώρος της λαϊ­κής συνε­χώς υπο­βι­βά­ζε­ται και απο­τε­λεί κραυ­γα­λέα παρα­φω­νία με τις περι­βάλ­λου­σες οχυ­ρώ­σεις αλλά …δεν πειράζει. 

Σε τοπι­κά ΜΜΕ βρή­κα­με την πρό­τα­ση του βου­λευ­τή Δημή­τρη Μπιάν­κη προς το Ελλη­νι­κό κοι­νο­βού­λιο. Θετι­κή πρω­το­βου­λία, που χρειά­ζε­ται σοβα­ρές και ανα­γκαί­ες συμπλη­ρώ­σεις στο πνεύ­μα των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων, που ανα­φέ­ρα­με. Χρειά­ζε­ται π.χ. να προ­τεί­νεις νέο τόπο εγκτά­στα­σης της λαϊ­κής αγοράς… 
Το σημα­ντι­κό όμως είναι πως που κατά τη γνώ­μη μας θα περά­σει και αυτή στη λησμο­νιά… Αυτό επι­βάλ­λει το πνεύ­μα των μνη­μο­νια­κών εντο­λών, της δημο­σιο­νο­μι­κής πει­θαρ­χί­ας, της ανά­πτυ­ξης και δεν σημαζεύεται… 

Στους φίλους της ΦΑΙΑΚΙΑΣ παρου­σιά­ζου­με την ερώ­τη­ση του βου­λευ­τή, όπως την βρή­κα­με σε Κερ­κυ­ραϊ­κά ΜΜΕ. 


Με την ανέ­γερ­ση του Νέου Φρου­ρί­ου Κέρ­κυ­ρας στα τέλη του 16ου αιώ­να, οι Ενε­τοί ολο­κλή­ρω­σαν το τερά­στιο έργο της περι­τεί­χι­σης της πόλης και μέχρι το α’ μισό του 18ου αιώ­να είχε δημιουρ­γη­θεί νέα γραμ­μή άμυ­νας, απο­μο­νώ­νο­ντας την πόλη της Κέρ­κυ­ρας από την ύπαι­θρο και τη θάλασ­σα. Το Νέο Φρού­ριο βρί­σκε­ται κοντά στο εμπο­ρι­κό λιμά­νι και απο­τε­λεί ένα από τα πιο σημα­ντι­κά και καλά δια­τη­ρη­μέ­να μνη­μεία της οχυ­ρω­μα­τι­κής αρχι­τε­κτο­νι­κής του 16ου – 19ου αι. στην Ελλάδα. 

Δυτι­κά κατα­σκευά­στη­καν οι δύο προ­μα­χώ­νες των «Έξι και Επτά Ανέ­μων», οι οποί­οι συν­δέ­ο­νται με μετα­πύρ­γιο – συν­δε­τή­ριο τεί­χος. Στο ανώ­τε­ρο επί­πε­δο του φρου­ρί­ου κατα­σκευά­στη­κε το 1843 ο στρατώνας.


Το έργο της απο­κα­τά­στα­σης του νότιου τεί­χους του Προ­μα­χώ­να των «Επτά Ανέ­μων» στο Νέο φρού­ριο της Κέρ­κυ­ρας αφο­ρού­σε στην τεκ­μη­ρί­ω­ση της υφι­στά­με­νης κατά­στα­σής του, στην κατα­γρα­φή της παθο­λο­γί­ας των φθο­ρών και βλα­βών του και στη δια­τύ­πω­ση των προ­τει­νό­με­νων εργα­σιών. Λαμ­βά­νο­ντας υπό­ψη την παθο­λο­γία του μνη­μεί­ου, λόγω φυσι­κών και ανθρω­πο­γε­νών παρα­γό­ντων που έχουν επι­δρά­σει αρνη­τι­κά με την πάρο­δο του χρό­νου, κρί­θη­κε ως επι­τα­κτι­κή ανά­γκη η απο­κα­τά­στα­ση του τεί­χους στο τμή­μα που είχε καταρ­ρεύ­σει, προ­κει­μέ­νου το μνη­μείο, ένα από τα πιο σημα­ντι­κά τοπό­ση­μα της Παλαιάς Πόλης της Κέρ­κυ­ρας, να απο­δο­θεί στην τοπι­κή κοι­νω­νία και στους επι­σκέ­πτες του νησιού.


Αντι­κεί­με­νο του έργου ήταν η στε­ρέ­ω­ση και απο­κα­τά­στα­ση του Προ­μα­χώ­να «Επτά Ανέ­μων» που απο­τε­λεί μέρος του ιστο­ρι­κού φρου­ρί­ου, έχρη­ζε ανα­συ­γκρό­τη­σης και στε­ρέ­ω­σης προ­κει­μέ­νου να δια­τη­ρη­θεί η ορθή λει­τουρ­γία και η ασφά­λειά του προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­στεί η μακρο­χρό­νια δια­τή­ρη­σή του ως σημα­ντι­κό ιστο­ρι­κό και πολι­τι­στι­κό μνη­μείο, ανα­δει­κνύ­ο­ντάς το ως πολι­τι­στι­κό θησαυ­ρό της περιο­χής. Ο συνο­λι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του έργου ξεπέ­ρα­σε το 2,5 εκ. ευρώ, οι εργα­σί­ες ξεκί­νη­σαν τον Μάιο του 2023 και ολο­κλη­ρώ­θη­καν με το πέρας του προη­γού­με­νου έτους.


Κι ενώ έχει περά­σει προ πολ­λού η διάρ­κεια κατα­σκευ­ής και υλο­ποί­η­σης του έργου (από τις 31.12.25) φαί­νε­ται πως δεν έχουν ολο­κλη­ρω­θεί οι εργα­σί­ες που αφο­ρούν το συμ­βα­τι­κό αντι­κεί­με­νο της εργο­λα­βί­ας, καθώς όπως είναι προ­φα­νές, υπο­λεί­πε­ται σημα­ντι­κό μέρος των εργα­σιών που αφο­ρούν στην επι­χω­μά­τω­ση αυτού. Πέντε μήνες έχουν περά­σει και ουδείς γνω­ρί­ζει αν το έργο έχει ολο­κλη­ρω­θεί, αν έχει υπο­γρα­φεί σχε­τι­κή βεβαί­ω­ση περαί­ω­σης ή αν θα συνε­χι­στεί και πότε ανα­μέ­νε­ται να παρα­δο­θεί ορι­στι­κά στην τοπι­κή κοι­νω­νία που δεν έχει καμία σχε­τι­κή ενη­μέ­ρω­ση επί του θέματος.


Πόσο μάλ­λον, όταν η Εφο­ρεία Αρχαιο­τή­των είχε επι­ση­μά­νει με καθη­συ­χα­στι­κές ανα­κοι­νώ­σεις της στα τοπι­κά μέσα, ότι η εγκα­τε­στη­μέ­νη εργο­λα­βία στον προ­μα­χώ­να των «Επτά ανέ­μων» θα επε­κτα­θεί και στον προ­σφά­τως πλη­γέ­ντα προ­μα­χώ­να των «Έξι ανέ­μων», ώστε να απο­κα­τα­στα­θεί πλή­ρως μετά την κατάρ­ρευ­ση τμή­μα­τός του που προ­κά­λε­σε τη σφο­δρή αντί­δρα­ση των φορέ­ων και των πολι­τών της Κέρ­κυ­ρας. Οι εργα­σί­ες απο­κα­τά­στα­σης και στε­ρέ­ω­σης που έλα­βαν χώρα, στή­ρι­ξαν προ­σω­ρι­νά το σημείο έως ότου να κινη­θούν οι προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σί­ες για τη μελέ­τη και ορι­στι­κή επέμ­βα­ση. Η ουσια­στι­κή απο­κα­τά­στα­ση του προ­μα­χώ­να παρα­μέ­νει ακό­μα σε εκκρε­μό­τη­τα, προ­ϋ­πο­θέ­το­ντας μελέ­τη, χρη­μα­το­δό­τη­ση και θεσμι­κή δέσμευ­ση με σαφές χρο­νο­διά­γραμ­μα υλο­ποί­η­σης και ορι­στι­κής απο­κα­τά­στα­σης του μνημείου.


Την ίδια ώρα, αυτό που αντι­κρί­ζει κανείς σήμε­ρα ανά­με­σα στο νότιο κέρας του Σκάρ­πω­να και τονπρο­μα­χώ­να «Σαρα­ντά­ρη» δεν είναι απλώς ένας υπο­βαθ­μι­σμέ­νος χώρος στο κέντρο της πόλης, αλλά μια απο­καρ­διω­τι­κή και τρι­το­κο­σμι­κή κατά­στα­ση. Ένα εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νο εργο­τά­ξιο, ένας χώρος ενα­πό­θε­σης απορ­ριμ­μά­των, μια γενι­κευ­μέ­νη υπο­βάθ­μι­ση, αισθη­τι­κή και λει­τουρ­γι­κή απα­ξί­ω­ση της περιο­χής, καθώς κι ένα κτί­σμα που δεν εξυ­πη­ρε­τεί πλέ­ον κανέ­ναν ουσια­στι­κό σκο­πό όντας χωρο­θε­τη­μέ­νο εντός της κύριας τάφρου του δυτι­κού μετώ­που των οχυ­ρώ­σε­ων της πόλης, προ­σβάλ­λο­ντας βάναυ­σα έναν από τους ιστο­ρι­κό­τε­ρους τόπους όχι μόνο της Κέρ­κυ­ρας, αλλά ολό­κλη­ρης της Ευρώ­πης. Ενός κτη­ρί­ου που στε­ρεί­ται κάθε λει­τουρ­γι­κής συμ­βα­τό­τη­τας με τον μνη­μεια­κό χώρο αφή­νο­ντας ως μονα­δι­κή λύση την απαλ­λο­τρί­ω­ση και ορι­στι­κή απο­μά­κρυν­σή του από το μνη­μεια­κό περιβάλλον. 


Ο χώρος αυτός δεν απο­τε­λεί απλώς ένα παλιό στρα­τιω­τι­κό έργο, αλλά έναν τόπο θυσί­ας, το σημείο όπου δια­δρα­μα­τί­στη­καν οι πιο κρί­σι­μες στιγ­μές της οθω­μα­νι­κής πολιορ­κί­ας του νησιού της Κέρ­κυ­ρας το 1716, μιας ιστο­ρι­κής νίκης, η οποία δεν αφο­ρού­σε μόνο την τοπι­κή μας ιστο­ρία, αλλά επη­ρέ­α­σε τις ισορ­ρο­πί­ες ολό­κλη­ρης της Ευρώ­πης, έναν τόπο μνή­μης τερά­στιας σημα­σί­ας. Στο σημείο αυτό οι υπε­ρα­σπι­στές της πόλης κρά­τη­σαν τις θέσεις τους απέ­να­ντι στον οθω­μα­νι­κό στρα­τό, απο­τρέ­πο­ντας τους επι­τι­θέ­με­νους να κατέ­βουν από τον Σκάρ­πω­να και να περι­κυ­κλώ­σουν τους υπε­ρα­σπι­στές που μάχο­νταν στις εξω­τε­ρι­κές γραμ­μές άμυ­νας. Εδώ γρά­φτη­κε με αίμα μια νίκη που δεν είχε μόνο τοπι­κή σημα­σία, αλλά τερά­στιο αντί­κτυ­πο σε ολό­κλη­ρη την Ευρώπη.


Αντί να δρο­μο­λο­γη­θούν οι δια­δι­κα­σί­ες για μια ολο­κλη­ρω­μέ­νη και ορθο­λο­γι­κή παρέμ­βα­ση για τη συνο­λι­κή απο­κα­τά­στα­ση του αντι­κρη­μνού της κύριας τάφρου, που απο­τε­λεί το μονα­δι­κό σωζό­με­νο τμή­μα του δυτι­κού μετώ­που των οχυ­ρώ­σε­ων μετά την ανα­προ­σαρ­μο­γή του σχε­δί­ου άμυ­νας από τους Βρε­τα­νούς, ο οικεί­ος δήμος προ­χω­ρά σε εμβα­λω­μα­τι­κές παρεμ­βά­σεις απο­κα­τά­στα­σης του στη­θαί­ου με την τοπο­θέ­τη­ση νέου κιγκλι­δώ­μα­τος στο χεί­λος του βρε­τα­νι­κού αντι­κρη­μνού της κύριας τάφρου του δυτι­κού μετώ­που των οχυ­ρώ­σε­ων της πόλης. Κι όλα αυτά, για να αντι­με­τω­πι­στεί η χρό­νια εγκα­τά­λει­ψη που υφί­στα­ται εδώ και δεκα­ε­τί­ες, καθώς ο χώρος παρα­μέ­νει καλυμ­μέ­νος με πρό­χει­ρα οικο­δο­μι­κά πλέγ­μα­τα από την περί­ο­δο κατα­σκευ­ής της λαϊ­κής αγο­ράς, ενώ λόγω της έλλει­ψης πρό­σβα­σης έχουν συσ­σω­ρευ­τεί απορ­ρίμ­μα­τα και έχει ανα­πτυ­χθεί ανε­ξέ­λεγ­κτη βλά­στη­ση, δημιουρ­γώ­ντας μια εικό­να πλή­ρους υπο­βάθ­μι­σης στο κέντρο της πόλης, σε ένα σημείο από το οποίο διέρ­χο­νται καθη­με­ρι­νά εκα­το­ντά­δες επισκέπτες.


Οι όποιες προ­σπά­θειες απο­κα­τά­στα­σης θα έπρε­πε να διέ­πο­νται από σεβα­σμό στην ιστο­ρι­κή φυσιο­γνω­μία του μνη­μεί­ου, ανα­δει­κνύ­ο­ντάς το, απο­κα­θι­στώ­ντας την εικό­να που δεν τιμά την πόλη και την ιστο­ρία της, συμπλη­ρώ­νο­ντας τα λίθι­να τεμά­χιά της, επα­να­το­πο­θε­τώ­ντας οπτό­πλιν­θους καμπύ­λης δια­το­μής, σύμ­φω­να με τη βρε­τα­νι­κή πρα­κτι­κή δια­μόρ­φω­σης των παρα­πέ­των, αξιο­ποιώ­ντας και τα σωζό­με­να υπο­λείμ­μα­τα, ενώ το νέο κιγκλί­δω­μα θα έπρε­πε να είναι μορ­φο­λο­γι­κά συμ­βα­τό με το μνη­μείο, απο­φεύ­γο­ντας σύγ­χρο­νες λύσεις που αλλοιώ­νουν τον χαρα­κτή­ρα του χώρου

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted