… Η ηχορρύπανση δεν φέρνει αναβάθμιση

οι … πολυ­πό­θη­τοι ποιο­τι­κοί του­ρί­στες ΔΕΝ πρό­κε­ται να έλθουν, όσο η πενία των δια­κο­πών σε ποιό­τη­τα υπο­δο­μών και πολι­τι­στι­κό περιε­χό­με­νο επι­χει­ρεί­ται να καλυ­φθεί από εκκω­φα­ντι­κά decibel

Η ανε­ξέ­λεγ­κτη ηχορ­ρύ­παν­ση έχει κατα­στεί συστα­τι­κό στοι­χείο της υπο­βαθ­μι­σμέ­νης και συνε­χώς επι­δει­νού­με­νης ποιό­τη­τας του του­ρι­σμού του τόπου. Ηταν μερι­κές δεκα­ε­τί­ες νωρί­τε­ρα, που το στοι­χειώ­δες δικαί­ω­μα στην μεσημ­βρι­νή ανά­παυ­ση και η φυσιο­λο­γι­κή βιο­λο­γι­κή ανά­γκη για ήρε­μο βρα­δυ­νό ύπνο των κατοί­κων -μόνι­μων και επι­σκε­πτών- αμφι­σβη­τή­θη­καν και αναι­ρέ­θη­καν με περίσ­σιο θρά­σος στον βωμό της … του­ρι­στι­κής «ανά­πτυ­ξης». Κι αυτό με την ανο­χή ή ευλο­γία τοπι­κών και κεντρι­κών αρχών, που θερ­μά αυτο­χει­ρο­κρο­τού­νταν για το …του­ρι­στι­κό θαύ­μα της Κέρ­κυ­ρας. Λίγοι «γρα­φι­κοί» και «προ­βλη­μα­τι­κοί» έβλε­παν στην λαί­λα­πα της μαζι­κής, άναρ­χης και χωρίς υπο­δο­μές ανά­πτυ­ξης, τερά­στιους κιν­δύ­νους για μόνι­μη απα­ξί­ω­ση του Κερ­κυ­ραϊ­κού του­ρι­σμού με ταυ­τό­χρο­νο υπο­βι­βα­σμό της ποιό­τη­τας ζωής και περι­βάλ­λο­ντος στην πόλη και το νησί.
Θα μπο­ρού­σε ή κρί­ση -υπό άλλους όρους κοι­νω­νι­κού προ­βλη­μα­τι­σμού και δρά­σης- να μετα­τρα­πεί σε ευκαι­ρία σοβα­ρής, ριζι­κής διόρ­θω­σης και ανα­προ­σα­να­το­λι­σμού. Θα μπο­ρού­σε… Στην θλι­βε­ρή μας πραγ­μα­τι­κό­τη­τα το μήνυ­μα της κρί­σης μετα­τρά­πη­κε σε σάλ­πι­σμα για μεγα­λύ­τε­ρη απο­διορ­γά­νω­ση, μεγα­λύ­τε­ρη ανο­χή και στή­ρι­ξη της αυθαι­ρε­σί­ας. Η προ­ώ­θη­ση άλλων, ήπιων μορ­φών ανα­βαθ­μι­σμέ­νης ψυχα­γω­γί­ας (πολι­τι­στι­κές εκδη­λώ­σεις, φεστι­βάλ κ.λ.π.), θα μπο­ρού­σε στο μέλ­λον (το παρόν τόχου­με κάψει προ και­ρού) να αυξή­σουν ποσο­τι­κά και κυρί­ως ποιο­τι­κά το κοι­νό των του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σε­ων της πόλης. Ομως φαί­νε­ται, οτι προ­τι­μη­τέα είναι η χωρίς όρους τρε­χά­λα για την άγρα πελα­τών, όπως περί­που έκα­νε και ο Γιώρ­γος Κων­στα­ντί­νου στην αξέ­χα­στη ται­νία «καλώς ήλθες δολά­ριο» σαν κρά­χτης των ναυ­τών του 6ου στό­λου σε καμπα­ρέ της οδού Λήθης… Ετσι, από και­ρό είχε ετοι­μα­σθεί και στα­θε­ρά πραγ­μα­το­ποιεί­ται η «απε­λευ­θέ­ρω­ση» πυκνο­κα­τοι­κη­μέ­νων και ιστο­ρι­κών περιο­χών της πόλης (Σπη­λιά, Σπια­νά­δα κ.λ.π.) για την υπο­δο­χή δρα­στη­ριο­τή­των με decibel αρκε­τά υψη­λό­τε­ρα των 100.
Μεγά­λο πλή­θος επι­στη­μο­νι­κά τεκ­μη­ριω­μέ­νων μελε­τών έχουν κατα­δεί­ξει την κατα­στρο­φι­κή για το ανθρώ­πι­νο όν επί­δρα­ση της ηχορ­ρύ­παν­σης. Υπάρ­χουν ντι­ρε­κτί­βες, συστά­σεις και νομο­θε­σί­ες για την κατα­πο­λέ­μη­ση της ηχορ­ρύ­παν­σης και την πάτα­ξη των ηχορ­ρυ­παι­νό­ντων, που στην πρά­ξη, δεν ισχύ­ουν στην πόλη μας, αφού το πρό­βλη­μα όχι μόνον δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται αλλά συνε­χώς διο­γκώ­νε­ται. Ουσια­στι­κά, η δρα­στη­ριό­τη­τα, που κάπο­τε περιο­ρι­ζό­νταν στην «ευθεία» της Εθνι­κής Αντί­στα­σης με θύμα­τα τους κατοί­κους του Κεφα­λο­μά­ντου­κου, τώρα έχει απλω­θεί σε μεγά­λες περιο­χές της πόλης (Νέο Φρού­ριο, Πάνω και Κάτω Πλα­τεία) με πολ­λα­πλά­σια θύμα­τα. Φορείς της εξου­σί­ας, μάλι­στα δίνουν και το καλό παρά­δειγ­μα, επι­τρέ­πο­ντας σε μεγα­φω­νι­κά συστή­μα­τα χιλιά­δων Watt να απει­λούν τους κατοί­κους της πόλης μέσα ή δίπλα στο Πάρ­κο της Σπια­νά­δας, το Παλιό και το Νέο φρού­ριο. …Πρό­τυ­πη και πρω­τό­τυ­πη ανά­δει­ξη και αξιο­ποί­η­ση μνη­μεια­κών χώρων, που χρη­σί­μευ­σαν ως οδη­γοί και προ­ω­θη­τές της ιστο­ρι­κής πόλης στο πάν­θεο των μνη­μεί­ων της Unesco…
Καθώς η κρί­ση του του­ρι­σμού μας εντεί­νε­ται και βαθαί­νει είναι και­ρός να αντι­λη­φθού­με, πως οι … πολυ­πό­θη­τοι ποιο­τι­κοί του­ρί­στες ΔΕΝ πρό­κε­ται να έλθουν, όσο η πενία των δια­κο­πών σε ποιό­τη­τα υπο­δο­μών και πολι­τι­στι­κό περιε­χό­με­νο επι­χει­ρεί­ται να καλυ­φθεί από εκκω­φα­ντι­κά decibel. Αυτή η λογι­κή υπήρ­ξε παγι­δευ­τι­κή και πασί­δη­λα κατα­στρο­φι­κή από την αρχή του μαζι­κού του­ρι­σμού μέχρι σήμε­ρα. Και παρα­μέ­νει, βέβαια, πάντο­τε εχθρι­κή, προς την ανθρώ­πι­νη φύση, που εξα­κο­λου­θεί να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ταυ­το­λο­γι­κά από το…ταπεινωτικό ελάτ­τω­μα της ανά­γκης ύπνου για μία ομα­λή σε σωμα­τι­κή και πνευ­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα επό­με­νη ημέ­ρα ζωής.