Μία ιστορία με χρέος τιμής…

Ο φίλ­τα­τος Στέ­φα­νος Πάντος, μας γνω­ρί­ζει μία βαθιά
συγκι­νη­τι­κή ιστο­ρία της αντί­στα­σης κατά τον β’ παγκό­σμιο πόλε­μο με πρωταγωνιστή
έναν Γερ­μα­νό αντι­φα­σί­στα… Ταυ­τό­χρο­να, υπο­δει­κνύ­ει εύλο­γα, το χρέ­ος τιμής του
τόπου, που παρα­μέ­νει ανεκ­πλή­ρω­το απέ­να­ντι στο μεγά­λο ήρωα. 

Ενας ήρω­ας !

Ήταν μια σημα­ντι­κή προ­σω­πι­κό­τη­τα, που θυμί­ζει τον Ν. Γόδα του
Ολυμπιακού. 

Η πολι­τι­κή κατά­στα­ση στην Ελλά­δα και στην Γερ­μα­νία μετά το 1991
δεν επέ­τρε­ψε να γίνει γνω­στός εδώ. 

 Μέλος της ΟΚΝΓ (Ομο­σπον­δία
Κομ­μου­νι­στι­κής Νεο­λαί­ας Γερ­μα­νί­ας), μέλος του ΚΚΓ (Κομ­μου­νι­στι­κού Κόμματος
Γερ­μα­νί­ας), στέ­λε­χος της Κόκ­κι­νης Ομο­σπον­δί­ας των Σπορ, ήταν πολύ καλός
ποδο­σφαι­ρι­στής. Μετά από την… θητεία του σε φυλα­κές και στρα­τό­πε­δα των SS,
στρα­τεύ­θη­κε το 1943 στην Ποι­νι­κή Μονά­δα 999 και μετα­τέ­θη­κε στα Λεχαι­νά στην
κατε­χό­με­νη Μαγνη­σί­ας σαν γραφέας. 

Με τον φίλο του Werner Illmer και σε επα­φή με τον ΕΛΑΣ,
προ­μή­θευαν πλη­ρο­φο­ρί­ες, οπλι­σμό και 
φάρ­μα­κα.

Μαζί με τους Falk Harnack, Paul Gässner, Ludwig Haase, Reinhold
Hüttner, Erich Schultz, Richard Wagner, Fritz Klapper κ.ά, ίδρυ­σαν την
Αντι­φα­σι­στι­κή Επι­τρο­πή Ελεύ­θε­ρη Γερ­μα­νία στην Ελλάδα. 

Συνε­λή­φθη, αξιο­πρε­πής και γεν­ναί­ος άντε­ξε τα βασανιστήρια,
κατα­δι­κά­στη­κε από το Στρα­το­δι­κείο και εκτελέστηκε. 

Το όνο­μά του φέρουν ακό­μα -αν και λιγο­στεύ­ουν- το Στά­διο της
Δρέσ­δης, δρό­μοι σχο­λεία, αθλη­τι­κές ομά­δες στην πρω­ην Ανα­το­λι­κή Γερμανία(ΓΛΔ).

Νομί­ζω πως ο Δήμος Αμα­λιά­δας οφεί­λει να τιμή­σει τον Γερμανό
αντι­φα­σί­στα που εκτε­λέ­στη­κε για την ελευ­θε­ρία της Γερ­μα­νί­ας και της Ελλάδας.