Συναυλία της Δημοτικής Χορωδίας Κερκυραίων
και της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων του Regensburg
και της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων του Regensburg
Μίλτος Π. Βασιλείου
δημοσιεύθηκε στην “καθημερινή ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ” στις 16/5/2008
Δεν προπαγανδίσθηκε δεόντως (για την Κερκυραϊκή μας ραθυμία) αλλά είχαμε … τις πληροφορίες μας. Ετσι ξεκινήσαμε κατά τις 8 το βράδυ την Τετάρτη 14 Μάη για τον Αη Γιώργη στο Παλιό φρούριο. Καλός καιρός, όμορφη ώρα -λίγο πριν από το σούρουπο- θεσπέσιο περιβάλλον, που δυστυχώς απολαμβάνουμε λιγότερο του αναγκαίου και του επιθυμητού. Ο Αη Γιώργης στις ομορφιές του. Ριζικά ανακαινισμένος, φρεσκαρισμένος. Καμιά σχέση με την περσινή εικόνα της προηγμένης φθοράς, μέσα και έξω. Ας είναι καλά όσοι διέψευσαν πανηγυρικά τις απαισιόδοξες προβλέψεις μας, ότι …πάει και ο Αη Γιώργης.
Εκδήλωση από κοινού της Χορωδίας του Δήμου Κερκυραίων και της Συμφωνικής ορχήστρας νέων της Γερμανικής πόλης του Regensburg. Σε θερμό κλίμα η παρουσίαση των συντελεστών από τους δύο μαέστρους, Antony Ivanov και Martin Weikert.
Προηγήθηκαν οι φιλοξενούμενοι. Ομορφα νεανικά πρόσωπα (από 13 μέχρι 19 ετών), όμορφες μουσικές επιλογές, άψογη εκτέλεση από ένα άριστο σύνολο περίπου τριάντα νεαρών και πολλά υποσχόμενων μουσικών, φανερά δουλεμένο και συντονισμένο. Γεμάτος ήχος απολαυστικός με έργα Handel, Sibelius, Zimmer και Bizet. Ανάμεσά τους και εκτός προγράμματος, το soundtrack της ταινίας: ο άρχοντας των δακτυλιδιών. Υστερα, η Δημοτική μας χορωδία σε έργα Verdi και Donizetti, κλασσικά και αγαπημένα για τους Κερκυραίους: Mackbeth, Luzia di Lammermoor, Trovatore, Nabucco. Δεμένοι οι χορωδοί μας απέπνεαν όσο λίγες φορές την αίσθηση του ενιαίου και έμπειρου συνόλου. Αυτό το ευχαριστηθήκαμε ιδιαίτερα. Επαινοι ανήκουν σε όλους αλλά και ξεχωριστά στην Μαριλένα Ελούλ, που σταθερά και ποιοτικά συνοδεύει στο πιάνο την Δημοτική Χορωδία, στον Σπύρο Σουέρεφ για το σόλο του στην Lucia di Lammermoor και φυσικά στον μαέστρο και δάσκαλο της χορωδίας Antony Ivanov. Και για το τέλος της βραδιάς ενιαία εκτέλεση συμφωνικής ορχήστρας και χορωδίας του χορωδιακού έργου του J.S.Bach: Jesu meine Freude.
Θερμότατο και παρατεταμένο το χειροκρότημα του κοινού, που γέμισε τον Αη Γιώργη. Γνήσιες και αληθινές οι αμοιβαίες φιλοφρονήσεις των δύο μαέστρων. Εντυπωσιακή και η ακουστική του ανακαινισμένου Αη Γιώργη. Επαιξε ρόλο η επισκευή ή μας φάνηκε εξαιτίας του όλου θετικού κλίματος του χώρου και της βραδιάς; Πάντως ο χώρος είναι ιδανικός για τέτοιου και άλλου είδους εκδηλώσεις (θυμηθήκαμε την εξαιρετική παράσταση του ΔΗΠΕΘΕΚ: η Γυναίκα της Ζάκυνθος αλλά και ρεσιτάλ της ενότητας των Ionian Concerts).
Σκεφτήκαμε τα πάθη της Δημοτικής Χορωδίας μας και χαιρόμαστε, που η θέληση των συντελεστών με επικεφαλής τον μαέστρο της καταφέρνει να ξεπερνάει εμπόδια και να μας γεμίζει με ικανοποιήσεις δυσανάλογα μεγαλύτερες από τις πραγματικές υποδομές, πίσω από το προσκήνιο των συναυλιών. Είναι καιρός να αντιληφθούμε, πως η Δημοτική Χορωδία δεν σηκώνει αγώνες και αγωνίες για την επιβίωσή της, σαν κι’ αυτές που έζησε στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν. Πρέπει να είναι -τυπικά και ουσιαστικά- ΘΕΣΜΟΣ.
Ετσι χορτάτοι και ευχαριστημένοι πήραμε τον δρόμο της εξόδου από το Φρούριο. Και τότε θυμηθήκαμε την υπογεφύρια αίθουσα, που καταρρέει εγκαταλειμμένη. Αναλογισθήκαμε τι σπουδαία υποδομή θα ήταν για μία αναβαθμισμένη καλλιτεχνική και πολιτιστική δραστηριότητα στην πόλη και το νησί και πονέσαμε ξανά, όπως πολλές φορές ο τόπος μας πονάει…
Εκδήλωση από κοινού της Χορωδίας του Δήμου Κερκυραίων και της Συμφωνικής ορχήστρας νέων της Γερμανικής πόλης του Regensburg. Σε θερμό κλίμα η παρουσίαση των συντελεστών από τους δύο μαέστρους, Antony Ivanov και Martin Weikert.
Προηγήθηκαν οι φιλοξενούμενοι. Ομορφα νεανικά πρόσωπα (από 13 μέχρι 19 ετών), όμορφες μουσικές επιλογές, άψογη εκτέλεση από ένα άριστο σύνολο περίπου τριάντα νεαρών και πολλά υποσχόμενων μουσικών, φανερά δουλεμένο και συντονισμένο. Γεμάτος ήχος απολαυστικός με έργα Handel, Sibelius, Zimmer και Bizet. Ανάμεσά τους και εκτός προγράμματος, το soundtrack της ταινίας: ο άρχοντας των δακτυλιδιών. Υστερα, η Δημοτική μας χορωδία σε έργα Verdi και Donizetti, κλασσικά και αγαπημένα για τους Κερκυραίους: Mackbeth, Luzia di Lammermoor, Trovatore, Nabucco. Δεμένοι οι χορωδοί μας απέπνεαν όσο λίγες φορές την αίσθηση του ενιαίου και έμπειρου συνόλου. Αυτό το ευχαριστηθήκαμε ιδιαίτερα. Επαινοι ανήκουν σε όλους αλλά και ξεχωριστά στην Μαριλένα Ελούλ, που σταθερά και ποιοτικά συνοδεύει στο πιάνο την Δημοτική Χορωδία, στον Σπύρο Σουέρεφ για το σόλο του στην Lucia di Lammermoor και φυσικά στον μαέστρο και δάσκαλο της χορωδίας Antony Ivanov. Και για το τέλος της βραδιάς ενιαία εκτέλεση συμφωνικής ορχήστρας και χορωδίας του χορωδιακού έργου του J.S.Bach: Jesu meine Freude.
Θερμότατο και παρατεταμένο το χειροκρότημα του κοινού, που γέμισε τον Αη Γιώργη. Γνήσιες και αληθινές οι αμοιβαίες φιλοφρονήσεις των δύο μαέστρων. Εντυπωσιακή και η ακουστική του ανακαινισμένου Αη Γιώργη. Επαιξε ρόλο η επισκευή ή μας φάνηκε εξαιτίας του όλου θετικού κλίματος του χώρου και της βραδιάς; Πάντως ο χώρος είναι ιδανικός για τέτοιου και άλλου είδους εκδηλώσεις (θυμηθήκαμε την εξαιρετική παράσταση του ΔΗΠΕΘΕΚ: η Γυναίκα της Ζάκυνθος αλλά και ρεσιτάλ της ενότητας των Ionian Concerts).
Σκεφτήκαμε τα πάθη της Δημοτικής Χορωδίας μας και χαιρόμαστε, που η θέληση των συντελεστών με επικεφαλής τον μαέστρο της καταφέρνει να ξεπερνάει εμπόδια και να μας γεμίζει με ικανοποιήσεις δυσανάλογα μεγαλύτερες από τις πραγματικές υποδομές, πίσω από το προσκήνιο των συναυλιών. Είναι καιρός να αντιληφθούμε, πως η Δημοτική Χορωδία δεν σηκώνει αγώνες και αγωνίες για την επιβίωσή της, σαν κι’ αυτές που έζησε στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν. Πρέπει να είναι -τυπικά και ουσιαστικά- ΘΕΣΜΟΣ.
Ετσι χορτάτοι και ευχαριστημένοι πήραμε τον δρόμο της εξόδου από το Φρούριο. Και τότε θυμηθήκαμε την υπογεφύρια αίθουσα, που καταρρέει εγκαταλειμμένη. Αναλογισθήκαμε τι σπουδαία υποδομή θα ήταν για μία αναβαθμισμένη καλλιτεχνική και πολιτιστική δραστηριότητα στην πόλη και το νησί και πονέσαμε ξανά, όπως πολλές φορές ο τόπος μας πονάει…