Ξανά για το σιδηροδρομικό δίκτυο Πελοποννήσου - Φαιακία

Ξανά για το σιδηροδρομικό δίκτυο Πελοποννήσου


Την 1η Οκτω­βρί­ου 2025 ασχο­λη­θή­κα­με με την πρό­τα­ση-από­φα­ση για την μετα­τρο­πή του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύ­ου Πελο­πον­νή­σου σε ποδη­λα­τό-τρε­νο… (Σιδη­ρό­δρο­μος ή ποδή­λα­το; Ποδήλατο…Ποδήλατο…).
Εχου­με πολ­λές φορές δια­τυ­πώ­σει ενυ­πό­γρα­φα την οργή μας για την χεί­ρι­στη κατά­στα­ση των Ελλη­νι­κών σιδη­ρο­δρό­μων. Γι’ αυτό και ο τίτλος του άρθρου είναι προ­φα­νώς σαρ­κα­στι­κός. Στο άρθρο αυτό υπήρ­ξε απά­ντη­ση του φίλ­τα­το Στέ­φα­νου Πάντου την οποία παρου­σιά­σα­με ολό­κλη­ρη την 3η Οκτω­βρί­ου (Ενας γόνι­μος αντί­λο­γος για την σιδη­ρο­δρο­μι­κή γραμ­μή Κόριν­θος-Καλα­μά­τα)…

Για να εξη­γη­θού­με από την αρχή: θεω­ρού­με, ότι:

•είναι απα­ρά­δε­κτο να μην δια­θέ­τει η Πελο­πόν­νη­σος ολο­κλη­ρω­μέ­νο και πλή­ρως λει­τουρ­γι­κό σύγ­χρο­νο σιδη­ρο­δρο­μι­κό δίκτυο

•είναι σκάν­δα­λο πρώ­της γραμ­μή η ανα­καί­νι­ση του δικτύ­ου με κόστος 80 εκα­τομ. (το 2008) και η άμε­ση εγκα­τά­λει­ψή του, μετά την ολο­κλή­ρω­ση του έργου. Πριν καν τελειώ­σει το πρώ­το του δρομολόγιο…

•δεν είναι άσχε­το προς την πολι­τι­κή θεώ­ρη­ση και ιδε­ο­λο­γία των κυβερ­νη­τών της χώρας των μετα­πρα­τών, που καθό­λου δεν ενδια­φέ­ρο­νται για άνε­τες και ασφα­λείς λαϊ­κές συγκοινωνίες.

• γι αυτό, δεν είναι άσχε­τη η μοί­ρα του τρέ­νου της Πελο­πον­νή­σου με το έγκλη­μα των Τεμπών. 

Πρό­σφα­τα, ξεφυλ­λί­ζο­ντας το δια­δί­κτυο, πέσα­με πάνω σε σχε­τι­κό άρθρο του κ. Δημή­τρη Παπα­σω­τη­ρί­ου, στον ιστό­το­πο capital.gr με τίτλο: Σιδη­ρό­δρο­μος Πελο­πον­νή­σου: Το τρέ­νο της ανά­πτυ­ξης των τοπι­κών κοι­νω­νιών έχει δύο ρόδες, …το τρέ­νο της νοσταλ­γί­ας έφυ­γε!

Δεν τον γνω­ρί­ζου­με αλλά από την δική του υπο­ση­μεί­ω­ση στο άρθρο, που μπο­ρεί­τε και πρέ­πει να το δια­βά­σε­τε, μάθα­με ένα τερά­στιο πλή­θος προ­σω­πι­κών επι­στη­μο­νι­κών και διοι­κη­τι­κών επι­τυ­χιών του συγγραφέα… 

Αφού σας παρα­πέ­μπου­με στο άρθρο, για­τί δεν το συμπε­ρι­λά­βα­με στην σελί­δα ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ και δια­θέ­του­με ξεχω­ρι­στή ανάρ­τη­ση; Δεν το κάνου­με για να σχο­λιά­σου­με την ιδε­ο­λο­γι­κή και πολι­τι­κή ουσία του άρθρου, που νομί­ζου­με ότι θα γίνει εύκο­λα αντι­λη­πτή στο οποιο­δή­πο­τε ανα­γνώ­στη του.

Απλά για­τί μερι­κά πρά­μα­τα πρέ­πει να απο­κα­τα­στα­θούν. Επιγραμματικά:

•Μετρι­κές γραμ­μές παρα­μέ­νουν σε λει­τουρ­γία στις πιο ανα­πτυγ­μέ­νες σιδη­ρο­δρο­μι­κά χώρες του κόσμου, όπως π.χ. στην Ιαπω­νία… Τα τρέ­να, που κυκλο­φο­ρούν σε αυτές μπο­ρούν να είναι ηλε­κτρι­κά χωρίς μάλι­στα υπερ­δο­μές καλω­δί­ων. Αρκεί ένα βαγό­νι-σκευο­φό­ρος στην μέση του τρέ­νου φορ­τω­μέ­νο με μπα­τα­ρί­ες, που εξα­σφα­λί­ζουν ηλε­κτρι­κή κίνη­ση (!) με όλα τα περι­βαλ­λο­ντι­κά και οικο­νο­μι­κά οφέ­λη… Σε εξέ­λι­ξη μάλι­στα βρί­σκο­νται οι μπα­τα­ρί­ες υδρο­γό­νου με ακό­μη καλύ­τε­ρο περι­βαλ­λο­ντι­κό profil.
•Η γραμ­μή Πάτρα-Καλα­μά­τα, που ανα­φέ­ρε­ται σαν παρά­δειγ­μα ταξι­διού 4.5-5 ώρες έχει μήκος το πολύ 220 χλμ, που μπο­ρεί να μικρύ­νει με όποιες ανα­γκαί­ες ανα­βαθ­μί­σεις. Αν ξεφυλ­λί­σε­τε το δια­δί­κτυο με κλει­δί την έκφρα­ση: ‘σιδη­ρο­δρο­μι­κό δίκτυο Πελο­πον­νή­σου‘ θα εντυ­πω­σια­στεί­τε από τον ατε­λεί­ω­το κατά­λο­γο υπο­σχέ­σε­ων και δια­κη­ρύ­ξε­ων για μελέ­τες και έργα από την Πάτρα έως την Καλα­μά­τα. Κάποιες μίλα­γαν για εύκο­λη ανα­βάθ­μι­ση της γραμ­μής με όριο τα 160 χλμ/ωρα. Σε αυτή την περί­πτω­ση το ταξί­δι θα γίνο­νταν άνε­τα σε 2 ώρες. Χρό­νος αντα­γω­νι­στι­κός προς την μέσο χρό­νο του ιδιω­τι­κού μέσου (όχι της Ferrariκαι όχι του διε­θνή τενί­στα, που έπια­σε τα 210 χλμ/ ώρα στην Αττι­κή οδό).
• Η υπάρ­χου­σα σιδη­ρο­δρο­μι­κή γραμ­μή Κορίν­θου-Καλα­μά­τας έχει μήκος περί­που 236 χλμ, και κατ’ επέ­κτα­ση το ταξί­δι σ’ αυτή για τους λόγους που εκθέ­σα­με παρα­πά­νω μπο­ρεί να γίνει άνε­τα σε χρό­νο κάτω από 2 ώρες. Σε κάθε περί­πτω­ση με άνε­ση του επι­βά­τη, από­λαυ­ση του τοπί­ου, επί­σκε­ψη στο μπαρ του συρ­μού χωρίς άγχος και εκνευ­ρι­σμούς για επι­κίν­δυ­να προ­σπε­ρά­σμα­τα και καρα­μπό­λες, που έχουν γίνει ο ‘μοντέρ­νος’ τρό­πος οδι­κών δυστυχημάτων.

• Παρα­γνω­ρί­ζε­ται συστη­μα­τι­κά στην ανά­πτυ­ξη του σκε­πτι­κού του ποδη­λα­τό­δρο­μου, η αδυ­να­μία του να μετα­τρα­πεί σε μέσο μαζι­κής του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης και κατ’ επέ­κτα­ση σε εργα­λείο αξιό­λο­γης οικο­νο­μι­κής ανα­βάθ­μι­σης των περιο­χών, που περ­νά­ει… Αντί­θε­τα κομ­μά­τια ολό­κλη­ρα σιδη­ρο­τρο­χιών, που θα βρε­θούν εκτός κύριας γραμ­μής μετά την ανα­βάθ­μι­σή της, μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν για τον σκο­πό της τρενο-ποδηλασίας. 

•Ακό­μη και χωρίς καμία τεχνι­κή ανα­βάθ­μι­ση είναι απο­λύ­τως δυνα­τή η αξιο­ποί­η­ση της γραμ­μής για τοπι­κά προ­α­στια­κού χαρα­κτή­ρα δρο­μο­λό­για, όπως το Ναύ­πλιο-Αργος, Κατά­κω­λο-Ολυ­μπία και Καλα­μά­τα-Μεσ­σή­νη. Εδώ βρί­σκε­ται και μία από τις ισχυ­ρό­τε­ρες απο­δεί­ξεις του πραγ­μα­τι­κού ‘μίσους’ που τρέ­φουν οι αστι­κές κυβερ­νή­σεις της χώρας για τα μέσα στα­θε­ρής τρο­χιάς, όπως έχουν επα­νει­λημ­μέ­να και εκτε­τα­μέ­να εκθέσει…
• Η τύχη του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύ­ου της Πελο­πον­νή­σου είναι σχε­δόν καρ­μπόν με εκεί­νη των ‘Σιδη­ρο­δρό­μων Βορειο­δυ­τι­κής Ελλά­δος’. Δηλα­δή το τρέ­νου, που έκα­νε την δια­δρο­μή Κρυο­νέ­ρι-Μεσο­λόγ­γι-Αγρί­νιο από την επο­χή του Τρι­κού­πη. Στα­μά­τη­σε να λει­τουρ­γεί παρά την πλη­ρό­τη­τα των δρο­μο­λο­γί­ων του το 1960, με εθναρ­χι­κό πρό­σταγ­μα. ‘Επι­σκευά­στη­κε’ η γραμ­μή το 2003 επί σοσια­λι­στι­κού μεταρ­ρυθ­μι­σμού και εγκα­τα­λεί­φθη­κε μετά το πρώ­το ταξί­δι railbus, που ήλθε για τον σκο­πό των εγκαι­νί­ων. Κρί­θη­κε ως ασύμ­φο­ρη εκ των υστέ­ρων και αφού μερι­κά εκα­τομ­μύ­ρια είχαν προ­φα­νώς ενθυλακωθεί…

• Η εκποί­η­ση του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύ­ου της Πελο­πον­νή­σου θα είναι -μετα­ξύ άλλων- φτη­νή εκχώ­ρη­ση ενός κομ­μα­τιού γης ανυ­πο­λό­γι­στης αξίας…

Για­τί τα γρά­φου­με όλα αυτά;;;

Για να τα βγά­λου­με από μέσα μας…Γιατί μας φορ­τώ­νουν αβά­στα­χτα μαζί με τόσα άλλα παρόμοια… 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted

Ξανά για το σιδηροδρομικό δίκτυο Πελοποννήσου

Την 1η Οκτω­βρί­ου 2025 ασχο­λη­θή­κα­με με την
πρό­τα­ση-από­φα­ση για την μετα­τρο­πή του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύ­ου Πελο­πον­νή­σου σε
ποδη­λα­τό-τρε­νο… (
Σιδη­ρό­δρο­μος
ή ποδή­λα­το; Ποδήλατο…Ποδήλατο…
). 

Εχου­με πολ­λές φορές δια­τυ­πώ­σει ενυπόγραφα
την οργή μας για την χεί­ρι­στη κατά­στα­ση των Ελλη­νι­κών σιδη­ρο­δρό­μων. Γι’ αυτό
και ο τίτλος του άρθρου είναι προ­φα­νώς σαρ­κα­στι­κός. Στο άρθρο αυτό υπήρξε
απά­ντη­ση του φίλ­τα­το Στέ­φα­νου Πάντου την οποία παρου­σιά­σα­με ολό­κλη­ρη την 3
η
Οκτω­βρί­ου (
Ενας
γόνι­μος αντί­λο­γος για την σιδη­ρο­δρο­μι­κή γραμ­μή Κόριν­θος-Καλα­μά­τα
)…

Για να εξη­γη­θού­με από την αρχή: θεω­ρού­με, ότι:

•είναι απα­ρά­δε­κτο να μην δια­θέ­τει η Πελοπόννησος
ολο­κλη­ρω­μέ­νο και πλή­ρως λει­τουρ­γι­κό σύγ­χρο­νο σιδη­ρο­δρο­μι­κό δίκτυο

•είναι σκάν­δα­λο πρώ­της γραμ­μή η ανα­καί­νι­ση του δικτύου
με κόστος 80 εκα­τομ. (το 2008) και η άμε­ση εγκα­τά­λει­ψή του, μετά την ολοκλήρωση
του έργου. Πριν καν τελειώ­σει το πρώ­το του δρομολόγιο…

•δεν είναι άσχε­το προς την πολι­τι­κή θεώ­ρη­ση και
ιδε­ο­λο­γία των κυβερ­νη­τών της χώρας των μετα­πρα­τών, που καθό­λου δεν
ενδια­φέ­ρο­νται για άνε­τες και ασφα­λείς λαϊ­κές συγκοινωνίες.

• γι αυτό, δεν είναι άσχε­τη η μοί­ρα του τρέ­νου της Πελοποννήσου
με το έγκλη­μα των Τεμπών. 

Πρό­σφα­τα, ξεφυλ­λί­ζο­ντας το δια­δί­κτυο, πέσα­με πάνω σε
σχε­τι­κό άρθρο του κ. Δημή­τρη Παπα­σω­τη­ρί­ου, στον ιστό­το­πο
capital.gr
με τίτλο: Σιδη­ρό­δρο­μος
Πελο­πον­νή­σου: Το τρέ­νο της ανά­πτυ­ξης των τοπι­κών κοι­νω­νιών έχει δύο ρόδες, …το
τρέ­νο της νοσταλ­γί­ας έφυ­γε!

Δεν τον
γνω­ρί­ζου­με αλλά από την δική του υπο­ση­μεί­ω­ση στο άρθρο, που μπο­ρεί­τε και πρέπει
να το δια­βά­σε­τε, μάθα­με ένα τερά­στιο πλή­θος προ­σω­πι­κών επι­στη­μο­νι­κών και
διοι­κη­τι­κών επι­τυ­χιών του συγγραφέα… 

Αφού σας παρα­πέ­μπου­με στο άρθρο, για­τί δεν το
συμπε­ρι­λά­βα­με στην σελί­δα ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ και δια­θέ­του­με ξεχω­ρι­στή ανάρ­τη­ση; Δεν το
κάνου­με για να σχο­λιά­σου­με την ιδε­ο­λο­γι­κή και πολι­τι­κή ουσία του άρθρου, που
νομί­ζου­με ότι θα γίνει εύκο­λα αντι­λη­πτή στο οποιο­δή­πο­τε ανα­γνώ­στη του.

Απλά για­τί μερι­κά πρά­μα­τα πρέ­πει να αποκατασταθούν.
Επιγραμματικά:

•Μετρι­κές γραμ­μές παρα­μέ­νουν σε λει­τουρ­γία στις πιο
ανα­πτυγ­μέ­νες σιδη­ρο­δρο­μι­κά χώρες του κόσμου, όπως π.χ. στην Ιαπω­νία… Τα τρένα,
που κυκλο­φο­ρούν σε αυτές μπο­ρούν να είναι ηλε­κτρι­κά χωρίς μάλι­στα υπερδομές
καλω­δί­ων. Αρκεί ένα βαγό­νι-σκευο­φό­ρος στην μέση του τρέ­νου φορ­τω­μέ­νο με
μπα­τα­ρί­ες, που εξα­σφα­λί­ζουν ηλε­κτρι­κή κίνη­ση (!) με όλα τα περι­βαλ­λο­ντι­κά και
οικο­νο­μι­κά οφέ­λη… Σε εξέ­λι­ξη μάλι­στα βρί­σκο­νται οι μπα­τα­ρί­ες υδρο­γό­νου με ακόμη
καλύ­τε­ρο περι­βαλ­λο­ντι­κό
profil.

•Η γραμ­μή Πάτρα-Καλα­μά­τα, που ανα­φέ­ρε­ται σαν
παρά­δειγ­μα ταξι­διού 4.5-5 ώρες έχει μήκος το πολύ 220 χλμ, που μπο­ρεί να
μικρύ­νει με όποιες ανα­γκαί­ες ανα­βαθ­μί­σεις. Αν ξεφυλ­λί­σε­τε το δια­δί­κτυο με
κλει­δί την έκφρα­ση: ‘σιδη­ρο­δρο­μι­κό δίκτυο Πελο­πον­νή­σου’ θα εντυπωσιαστείτε
από τον ατε­λεί­ω­το κατά­λο­γο υπο­σχέ­σε­ων και δια­κη­ρύ­ξε­ων για μελέ­τες και έργα από
την Πάτρα έως την Καλα­μά­τα. Κάποιες μίλα­γαν για εύκο­λη ανα­βάθ­μι­ση της γραμ­μής με
όριο τα 160 χλμ/ωρα. Σε αυτή την περί­πτω­ση το ταξί­δι θα γίνο­νταν άνε­τα σε 2
ώρες. Χρό­νος αντα­γω­νι­στι­κός προς την μέσο χρό­νο του ιδιω­τι­κού μέσου (όχι της
Ferrari και
όχι του διε­θνή τενί­στα, που έπια­σε τα 210 χλμ/ ώρα στην Αττι­κή οδό).

• Η υπάρ­χου­σα σιδη­ρο­δρο­μι­κή γραμ­μή Κορίνθου-Καλαμάτας
έχει μήκος περί­που 236 χλμ, και κατ’ επέ­κτα­ση το ταξί­δι σ’ αυτή για τους λόγους
που εκθέ­σα­με παρα­πά­νω μπο­ρεί να γίνει άνε­τα σε χρό­νο κάτω από 2 ώρες. Σε κάθε
περί­πτω­ση με άνε­ση του επι­βά­τη, από­λαυ­ση του τοπί­ου, επί­σκε­ψη στο μπαρ του
συρ­μού χωρίς άγχος και εκνευ­ρι­σμούς για επι­κίν­δυ­να προ­σπε­ρά­σμα­τα και
καρα­μπό­λες, που έχουν γίνει ο ‘μοντέρ­νος’ τρό­πος οδι­κών δυστυχημάτων.

• Παρα­γνω­ρί­ζε­ται συστη­μα­τι­κά στην ανά­πτυ­ξη του
σκε­πτι­κού του ποδη­λα­τό­δρο­μου, η αδυ­να­μία του να μετα­τρα­πεί σε μέσο μαζικής
του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης και κατ’ επέ­κτα­ση σε εργα­λείο αξιό­λο­γης οικονομικής
ανα­βάθ­μι­σης των περιο­χών, που περ­νά­ει… Αντί­θε­τα κομ­μά­τια ολό­κλη­ρα σιδηροτροχιών,
που θα βρε­θούν εκτός κύριας γραμ­μής μετά την ανα­βάθ­μι­σή της, μπο­ρούν να
χρη­σι­μο­ποι­η­θούν για τον σκο­πό της τρενο-ποδηλασίας. 

•Ακό­μη και χωρίς καμία τεχνι­κή ανα­βάθ­μι­ση είναι
απο­λύ­τως δυνα­τή η αξιο­ποί­η­ση της γραμ­μής για τοπι­κά προ­α­στια­κού χαρακτήρα
δρο­μο­λό­για, όπως το Ναύ­πλιο-Αργος, Κατά­κω­λο-Ολυ­μπία και Καλα­μά­τα-Μεσ­σή­νη. Εδώ βρί­σκε­ται και μία
από τις ισχυ­ρό­τε­ρες απο­δεί­ξεις του πραγ­μα­τι­κού ‘μίσους’ που τρέ­φουν οι αστικές
κυβερ­νή­σεις της χώρας για τα μέσα στα­θε­ρής τρο­χιάς, όπως έχουν επανειλημμένα
και εκτε­τα­μέ­να εκθέσει…

• Η τύχη του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύ­ου της Πελοποννήσου
είναι σχε­δόν καρ­μπόν με εκεί­νη των ‘Σιδη­ρο­δρό­μων Βορειο­δυ­τι­κής Ελλά­δος’. Δηλαδή
το τρέ­νου, που έκα­νε την δια­δρο­μή Κρυο­νέ­ρι-Μεσο­λόγ­γι-Αγρί­νιο από την επο­χή του
Τρι­κού­πη. Στα­μά­τη­σε να λει­τουρ­γεί παρά την πλη­ρό­τη­τα των δρο­μο­λο­γί­ων του το
1960, με εθναρ­χι­κό πρό­σταγ­μα. ‘Επι­σκευά­στη­κε’ η γραμ­μή το 2003 επί
σοσια­λι­στι­κού μεταρ­ρυθ­μι­σμού και εγκα­τα­λεί­φθη­κε μετά το πρώ­το ταξί­δι
railbus,
που ήλθε για τον σκο­πό των εγκαι­νί­ων. Κρί­θη­κε ως ασύμ­φο­ρη εκ των υστέ­ρων και
αφού μερι­κά εκα­τομ­μύ­ρια είχαν προ­φα­νώς ενθυλακωθεί…

• Η εκποί­η­ση του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύ­ου της Πελοποννήσου
θα είναι -μετα­ξύ άλλων- φτη­νή εκχώ­ρη­ση ενός κομ­μα­τιού γης ανυ­πο­λό­γι­στης αξίας…

Για­τί τα γρά­φου­με όλα αυτά;;;

Για να τα βγά­λου­με από μέσα μας…Γιατί μας φορ­τώ­νουν αβάσταχτα
μαζί με τόσα άλλα παρόμοια… 

  

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted