21.11.2025. Η Ορνέλλα Βανόνι δεν θα είναι πια μαζί μας

‘Εφυ­γε μία σπου­δαία Ιτα­λί­δα δημιουρ­γός με διεθνή
καριέ­ρα και ανα­γνώ­ρι­ση και με απί­στευ­τα πολυ­ε­τή καλ­λι­τε­χνι­κή παρουσία. 

Αρχι­σε σαν ηθο­ποιός το 1956 στο περί­φη­μο ‘μικρό θέατρο
του Μιλά­νου’ με δάσκα­λο τον επί­σης διά­ση­μο για την ποιο­τι­κή δου­λειά του στο
Θέα­τρο, Τζιόρ­τζιο Στρέλερ.

Στο τρα­γού­δι ξεκί­νη­σε παράλ­λη­λα παρου­σιά­ζο­ντας πολλά
τρα­γού­δια με ανα­φο­ρά στον υπό­κο­σμο του Μιλά­νου τρα­γου­δι­σμέ­να σε Μιλανέζικη
διά­λε­κτο… Αυτή την περί­ο­δο την ονό­μα­σαν: η τρα­γου­δί­στρια του υπό­κο­σμου.

Ακο­λού­θη­σαν τα χρό­νια του San Remo, που υπήρ­ξαν θριαμ­βευ­τι­κά γι’ αυτήν. Εκεί παρου­σί­α­σε τα: “Abbracciami
forte” (1965), “Io ti darò di più” (1966), “La musica è
finita” (1967), “Casa Bianca” (1968), και “Eternità”
(1970).

Στα χρό­νια που ακο­λού­θη­σαν η Ορνέλ­λα συνερ­γά­στη­κε με
αξιο­λο­γό­τα­τους ποι­η­τές και συν­θέ­τες. Ξεχω­ρί­ζου­με ανά­με­σά τους τους Vinicius de
Moraes και Toquinho στο άλμπουμ ‘La voglia, la pazzia, l’incoscienza,
l’allegria’. Επα­νήλ­θε και στο San Remo και το 2004
παρου­σί­α­σε ένα άλμπουμ σε ντου­έ­τα της με τον Gino Paoli τιμώ­ντας τα 70
γενέ­θλιά της. Τον Ιού­νιο του 2025 έλα­βε την διά­κρι­ση του επίτιμου
διδά­κτο­ρα για την κουλ­τού­ρα της και την συμ­βο­λή της στην μου­σι­κή. Εφυ­γε στα 91 της χρόνια.