Στην ‘κοινωνία της αγοράς’, που απολαμβάνουμε καθημερινά,
η ‘ανάπτυξη’ έχει γίνει η πεμπτουσία της οικονομολογίας, το φετίχ των
νεοφιλελεύθερων πολιτικών original ή …κεντρο-αριστερών…
‘Ανάπτυξη’ λοιπόν για να έχουμε ήσυχο το κεφάλι μας.
Για να απολαμβάνουμε τις στερήσεις μας, τον υποβιβασμό των κοινωνικών μας παροχών…
Για να καμαρώνουμε με την …λεβεντιά μας, που μύγα δεν ανέχεται στο σπαθί της και
που είναι έτοιμη να κατασπαράξει όλους τους άλλους τους μα@@@@@…
Μόνον εμείς και οι κολλητοί μας αξίζουμε… Και μάλιστα
για όσο καιρό είμαστε …κολλητοί. Γιατί έχει ο καιρός γυρίσματα και μπορεί αύριο
-μεθαύριο νάμαστε στα μαχαίρια…
Γενικά, η ανάπτυξη θέλει ατσάλινα νεύρα στην τσίτα, μπόλικη
δόση ζαμανφουτισμού και ικανότητα βάδισης επί πτωμάτων…
Σε τέτοιους τύπους δίνονται οι ‘ευκαιρίες’. Που,
φυσικά, δεν έρχονται από τον ουρανό ή από την καλή τους την τύχη ή πολύ
περισσότερο από την απλοχεριά του συστήματος…
Κατακτώνται από αυτούς που διαθέτουν τον απαραίτητο
κυνισμό για να αρπαχτούν σαν εκπαιδευμένα θηρία στον στίβο της …ευγενούς
άμιλλας. Διάβαζε της άγριας αλληλοεξόντωσης…
Σε τέτοιες διαδρομές, η ποιότητα ζωής, η εξασφάλιση της
υγιεινής και η υπεράσπιση της ακεραιότητας των εργαζόμενων είναι …δαπανηρές και
άχρηστες πολυτέλειες, που ‘κοστίζουν’ στους ιδιοκτήτες των μέσων της παραγωγής…
Γι’ αυτό και η Πολιτεία φροντίζει και μεριμνά για την
συνεχή προσαρμογή της εργατικής νομοθεσίας ώστε να κατοχυρώνεται το θεάρεστο
έργο των αφεντικών… Δεκατριάωρα, διευκόλυνση απολύσεων, καθήλωση μισθών και
συντάξεων ή το πολύ-πολύ αυξήσεις μονοψήφιου αριθμού ευρώ, κλίμα περιορισμού
των αντιδράσεων, που φτάνει μέχρι την ‘νομιμοποιημένη’ απαγόρευση των απεργιών…
Τα ζούμε όλα αυτά, τα φχαριστιώμαστε και καθώς πίνουμε
ξένοιαστοι τον καφέ μας τρώμε και κανένα μπισκοτάκι, που συμπληρώνει την
απόλαυσή μας… Μπισκότα με ή χωρίς ζάχαρη, μπισκότα βρώμης και σίκαλης, μπισκότα
με σοκολάτα ή βατόμουρα, μπισκότα με γέμιση ή χωρίς… Ό,τι τραβάει η ψυχή μας,
ό,τι μπορεί να καταξιώσει το είναι μας στον παράδεισο της λαίμαργης κατανάλωσης…
Και πάνω απ’ όλα η …’ανάπτυξη’.
‘Ανάπτυξη’ και ας είναι αέρας κοπανιστός… ‘Ανάπτυξη’
και ας είναι ξεπούλημα της γης και της μνήμης μας. ‘Ανάπτυξη’ και ας μετατρέπει
τις μετακινήσεις μας σε εφιάλτη. ‘Ανάπτυξη’ και ας οπλίζει τα παιδιά μας από
την πρώτη σχολική περίοδο με μίσος και εργαλεία αλληλοεξόντωσης. ‘Ανάπτυξη’ και
ας έχουν τρυπώσει στο τελευταίο σπίτι, στο τελευταίο στέκι οι καρποί της παραβατικότητας.
‘Ανάπτυξη’ με την εγκληματικότητα να έχει γίνει κανονικότητα…
Ετσι είναι! Η ‘ανάπτυξη’ θέλει κόπους και θυσίες… Και
έχει μεγάλη σημασία να μην τα παρατάς με την πρώτη δυσκολία… Μπορεί π.χ. να
τύχει ένας σωλήνας προπανίου που να έχει κάπου τρυπήσει και το αέριο να έχει
διαποτίσει αέρα, τοίχους, πατώματα… Ακόμα και το ίδιο το χώμα, που είναι
τριγύρω από τους σωλήνες…
Μπορεί τότε με ένα τσαφ να πάρει φωτιά και με μεγάλη πίεση
να ανατινάξει κτίρια και ανθρώπους…
Σύμφωνοι, μπορεί αλλά τί να κάνεις;;;
Λένε, κάποιοι σχολαστικοί, πως υπάρχει-ιδιαίτερα
σήμερα- όλη η αναγκαία τεχνολογία έγκαιρης προειδοποίησης για την παραμικρή
διαφυγή του αερίου. Χώρια, που οι τακτικοί έλεγχοι από ειδικά εκπαιδευμένο
προσωπικό μπορούν έγκαιρα να υποδείξουν τις απαραίτητες δράσεις συντήρησης και
επισκευής. Υπάρχουν κοντολογής όλες οι προϋποθέσεις ελαχιστοποίησης των κινδύνων
και των απειλών για τη ζωή των εργαζόμενων…
Ναι, υπάρχουν!!! Αλλά αν αρχίσουμε να αγοράζουμε τέτοια
μηχανήματα και να γεμίσουμε ένα τεράστιο κτίριο και μία μεγάλη διαδρομή σωλήνων,
αν πρέπει να έχουμε περίσσιο προσωπικό για την ασφάλεια των συνθηκών εργασίας,
τότε πάει το κέρδος μας το παραπάνω… Δηλαδή, πάει περίπατο η ‘ανάπτυξη’, που
τόσο θέλουμε και τόσο πιστά και αφοσιωμένα υπηρετούμε…
Ας είμαστε ειλικρινείς! Πώς αλλιώς θα καταχτούσαμε την
εμπιστοσύνη τόσων και τόσων διεθνών τραπεζικών οργανισμών αξιολόγησης, που ανά
διαστήματα βάζουν στην χώρα μας και ένα καλύτερο βαθμό…
Δεν είναι εύκολες αυτές οι σπουδαίες βαθμολογίες, που μας
κάνουν …εθνικά υπερήφανους… Που μας ανεβάζουν το φρόνημα, που μας εξασφαλίζουν
πολιτική σταθερότητα με κυβέρνηση, που σκίζει και αντιπολίτευση που …
Για να τα πετύχουμε όλα αυτά, επόμενο είναι να
τρυπήσει και κάποιος σωλήνας προπανίου και να μην το πάρουμε χαμπάρι…Ή να
κάνουμε πως δεν το πήραμε χαμπάρι…
Post Views: 0
