Είχα και εγώ καθηγητή τον Αντώνη Ποντικάκη…

Η επι­στο­λή του κ. Κυρια­ζή στην ΑΥΓΗ με ημε­ρο­μη­νία δημο­σί­ευ­σης την 18η Ιου­λί­ου 2010, που είχε την καλο­σύ­νη να μου κοι­νο­ποι­ή­σει ο εξα­ρε­τι­κός φίλος Γιάν­νης Λύχρος, συνά­δελ­φος στην Ιατρι­κή, την Πνευ­μο­νο­λο­γία με κοι­νή μας καλή τύχη να έχου­με δάσκα­λο και καθη­γη­τή μας τον Αντώ­νη Ποντι­κά­κη. Αυτή είναι η αφορ­μή για την δημο­σί­ευ­ση αυτής της ανάρ­τη­σης. Καταρ­χή παρα­τί­θε­ται το κεί­με­νο του Επιστολογράφου:

Η παρά­θε­ση της επι­στο­λής έγι­νε για να κατα­λή­ξου­με στον ίδιο επί­λο­γο με τον επι­στο­λο­γρά­φο της ΑΥΓΗΣ: είχα και εγώ καθη­γη­τή τον Ποντι­κά­κη, με ότι αυτό σημαί­νει ως παρα­κα­τα­θή­κη ήθους, συνέ­πειας αρχών και επι­στη­μο­νι­κής μεθο­δο­λο­γί­ας … Η προ­σω­πι­κή περι­πέ­τεια του Αντώ­νη Ποντι­κά­κη στην Ιατρι­κή Σχο­λή Αθη­νών είναι ασφα­λώς πολι­τι­κής προ­έ­λευ­σης -όπως θίγει και ο επι­στο­λο­γρά­φος- αλλά πολύ σοβα­ρό­τε­ρη, τρα­γι­κό­τε­ρη και απο­κα­λυ­πτι­κό­τε­ρη για τις δυνα­τό­τη­τες του κατε­στη­μέ­νου στην χώρα, του­λά­χι­στον τα χρό­νια εκεί­να. Ο επι­λε­γείς π.χ. αντί του Ποντι­κά­κη είχε το …επι­στη­μο­νι­κό προ­νό­μοιο σε επι­στη­μο­νι­κή του δημο­σιευ­μέ­νη να … διαι­ρεί δια του μηδε­νός και να βγά­ζει τιμές… Θού, Κύριε… 

Ας μην παρα­συρ­θού­με σε ανα­λυ­τι­κό­τε­ρη έκθε­ση γεγο­νό­των, που χρειά­ζε­ται πολ­λές σελί­δες… Το ζήτη­μα παρα­μέ­νει, όπως τέθη­κε: το σύστη­μα δεν ανε­χό­νταν τον Αντώ­νη Ποντι­κά­κη στην θέση του Ακα­δη­μαϊ­κού Δάσκα­λου και γι΄αυτό φρό­ντι­σε για τον παρα­γκω­νι­σμό του με κάθε τρό­πο ακό­μη και με τίμη­μα την πιο στοι­χειώ­δη σοβα­ρό­τη­τά του…

Με την ευκαι­ρία παρα­θέ­του­με μία φωτο­γρα­φία-ντο­κου­μέ­ντο από την ιδρυ­τι­κή εκδή­λω­ση της Δ.Ν. Λαμπρά­κη. Πίσω από τον Μίκη Θεο­δω­ρά­κη δια­κρί­νο­νται από αρι­στε­ρά προς τα δεξιά η Δάφ­νη Σκού­ρα, ο Αντώ­νης Ποντι­κά­κης, ο Θεό­δω­ρος Πάγκα­λος κ.λ.π.