Κι’ έτσι λοιπόν χορεύουμε…

Ο Paul van Haver ή καλύ­τε­ρα γνω­στός ως Stromae είναι νέος (γεν­νή­θη­κε το 1985) σημα­ντι­κός τρα­γου­δο­ποιός με ρίζες από το Βέλ­γιο και την Ρουά­ντα… Ο stromae μας χάρι­σε την επι­τυ­χία της χρο­νιάς, με τίτλο: allors on dance (λοι­πόν χορεύ­ου­με). Το τρα­γού­δι δεν είναι χαζο­τρά­γου­δο-κομή­της. Εχει νόη­μα… Νόη­μα πολι­τι­κό. θα το πιστο­ποι­ή­σε­τε, δια­βά­ζο­ντας του στί­χους, που σας παρα­θέ­του­με στα γαλ­λι­κά αλλά και σε ελλη­νι­κή μετά­φρα­ση -λίγο ελεύ­θε­ρη και λίγο ελλειμ­μα­τι­κή-, που βρή­κα­με στο δια­δί­κτυο και την μετα­φέ­ρα­με με μικροτροποιήσεις:

Qui dit étude dit travail,
Qui dit taf te dit les thunes,
Qui dit argent dit dépenses,
Qui dit crédit dit créance,
Qui dit dette te dit huissier,
Oui dit assis dans la merde.
Qui dit Amour dit les gosses,
Dit toujours et dit divorce.
Qui dit proches te dis deuils car les problèmes ne viennent pas seul.
Qui dit crise te dis monde dit famine dit tiers- monde.
Qui dit fatigue dit réveille encore sourd de la veille,
Alors on sort pour oublier tous les problèmes.
Alors on danse…
Et la tu t’dis que c’est fini car pire que ça ce serait la mort.
Qu’en tu crois enfin que tu t’en sors quand y en a plus et ben y en a encore!
Ecstasy dis problème les problèmes ou bien la musique.
Ca t’prends les trips ca te prends la tête et puis tu prie pour que ça s’arrête.
Mais c’est ton corps c’est pas le ciel alors tu t’bouche plus les oreilles.
Et là tu cries encore plus fort et ca persiste…
Alors on chante
Lalalalalala, Lalalalalala,
Alors on chante
Lalalalalala, Lalalalalala

Κι έτσι λοι­πόν χορεύ­εις
Αυτός, που λέει σπου­δές σου μιλά­ει για δου­λειά
Αυτός, που λέει δου­λειά σου μιλά­ει για δίφρα­γκα
Αυτός, που λέει χρή­μα­τα μιλά­ει για έξο­δα
Αυτός, που λέει πίστω­ση μιλά­ει για χρέ­ος
Αυτός, που λέει οφει­λές μιλά­ει για τον κλη­τή­ρα
Αυτός, που λέει καθι­σμέ­νος εννο­εί στα σκα­τά
Αυτός που λέει αγά­πη μιλά­ει για παι­διά
Λέει για πάντα και λέει δια­ζύ­γιο
Αυτός που λέει για δέσι­μο σου μιλά­ει και για θλί­ψη
για­τί τα προ­βλή­μα­τα δεν έρχο­νται μόνα τους
Αυτός, που μιλά­ει για κρί­ση σου λέει
«ο κόσμος», η πεί­να, ο τρί­τος κόσμος
Αυτός, που μιλά­ει για εξά­ντλη­ση λέει ξύπνα κου­φός ακό­μη από το ξενύ­χτι
Και έτσι βγαί­νεις για να ξεχά­σεις τα προ­βλή­μα­τα
Και έτσι, λοι­πόν, χορεύ­εις…
Και τότε λές στο εαυ­τό σου: τέλος.
Για­τί χει­ρό­τε­ρο από αυτό θάταν ο θάνα­τος
Και όταν νομί­ζεις, ότι βρή­κες τη διέ­ξο­δο
Όταν δεν υπάρ­χει τίπο­τε άλλο κι’ όμως υπάρ­χει κι’ άλλο.
Είναι η μου­σι­κή ή τα προ­βλή­μα­τα;
Η μου­σι­κή σου καί­ει τα σωθι­κά, σου παίρ­νει το μυα­λό
Κι’ ύστε­ρα προ­σεύ­χε­σαι να στα­μα­τή­σει…
Αλλά είναι το σώμα σου δεν είναι ο παρά­δει­σος
Κι’ έτσι δεν βου­λώ­νεις πια τα αυτιά σου…
Και τότε ουρ­λιά­ζεις ακό­μα δυνα­τό­τε­ρα αλλά αυτό επι­μέ­νει…
Κι’έτσι χορεύ­εις …
Και μετά, όταν θα έχει πιά τελειώ­σει
Ε, λοι­πόν υπάρ­χει κι’ άλλο…

Μπο­ρεί­τε να δεί­τε το original video του stromae
στην διεύ­θυν­ση: http://www.youtube.com/watch?v=GJCQDd4vYjg