Αντίο - Φαιακία

Αντίο

Στον μεγά­λο ποι­η­τή και τρα­γου­δο­ποιό της επο­χής μας τον Κανα­δο-Αμε­ρι­κά­νο Λέο­ναρντ Κοέν… Εφυ­γε σε ηλι­κία 82 ετών αφού λίγες μέρες πριν μας είχε αναγ­γεί­λει τον…θάνατό του αλλά σε νεώ­τε­ρη δήλω­σή του είχε κατα­θέ­σει την όρε­ξη για ζωή και δημιουρ­γία…. Για του λόγου το αλη­θές μόλις είχε παρου­σιά­σει το τελευ­ταίο του album: darker. Ζωντα­νή από­δει­ξη της ύπαρ­ξης της … άλλης Αμε­ρι­κής… Αυτής, που χτυ­πιέ­ται από το σύστη­μα αλύ­πη­τα και βιώ­νει -μέσα και από τις δικές της αντι­φά­σεις- την ύπαρ­ξή της… Πολέ­μιος και αχτι­βι­στής ενα­ντί­ον του πολέ­μου στο Βιετ­νάμ, Βου­δι­στής καλό­γε­ρος (όχι για πολύ) και για λίγο …υπο­στη­ρι­κτής του Ρήγκαν. Και πάντα λάτρης της Υδρας, που επιεκ­πτό­νταν κάθε καλο­καί­ρι μέχρι εδώ και λίγα χρόνια.

Τι να πρω­το­δια­λέ­ξεις από τον δημιουρ­γό των: Hallellujah, Susanne, Everybody knows, I’m your man… Οσα περισ­σό­τε­ρα παρα­θέ­σου­με τόσο ισχυ­ρό­τε­ρη είναι η αδι­κία σε βάρος των υπόλοιπων.
Εμείς δια­λέ­ξα­με το First we take Manhattan (Πρώ­τα θα πάρου­με το Μαν­χά­ταν)… Τρα­γού­δι φτιαγ­μέ­νο στα χρό­νια του ψυχρου πολέ­μου είχε θεω­ρη­θεί ύπο­πτο για “αναρ­χο­κομ­μου­νι­σμό” από το FBI. Πρώ­τα θα παρου­με το Μαν­χάτ­ταν και μετά θα πάρου­με το Βερο­λί­νο, γρά­φει και τρα­γου­δά ο Leonard, κηρύσ­σο­ντας την επα­νά­στα­ση κατά της βαριε­μά­ρας ένθεν κακεί­θεν… Αυτό, λοι­πόν δια­λέ­ξα­με να παρου­σιά­σου­με στον απο­χαι­ρε­τι­σμό του. 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted