Το ‘φλύαρο’ δικαίωμα της σιωπής - Φαιακία

Το ‘φλύαρο’ δικαίωμα της σιωπής

Είναι κεκτη­μέ­νο το δικαί­ω­μα ενός εξε­τα­ζό­με­νου μάρτυρα,
που ταυ­τό­χρο­να είναι ήδη κατη­γο­ρού­με­νος για ποι­νι­κό αδί­κη­μα στην ίδια υπόθεση
να αρνη­θεί να απα­ντή­σει στην εξε­τα­στι­κή επι­τρο­πή της Βουλής.

Μιλά­με βέβαια για τον πρώ­ην περι­φε­ρειάρ­χη Θεσσαλίας,
που βρι­σκό­ταν σε αυτό το πόστο ως αιρε­τός άρχο­ντας τόσο κατά το σιδη­ρο­δρο­μι­κό έγκλημα
όσο και κατά την προ­κλη­τι­κή ανι­κα­νό­τη­τα της χώρας να προ­λά­βει, να προ­στα­τέ­ψει ή
και να θερα­πεύ­σει τις χιλιά­δες των πλημ­μυ­ρο­πα­θών στην ομώ­νυ­μη Περιφέρεια.

Σιω­πά, λοι­πόν, για την ώρα, ο πρώ­ην Περιφερειάρχης…
Ελπί­ζο­ντας, τί; Ο ίδιος το ξέρει… Εμείς απλά μπο­ρού­με να εικά­ζου­με, έχοντας
υπόψη:

●Η αυτο­διοί­κη­ση στην Ελλά­δα -τοπι­κή και περι­φε­ρεια­κή- είναι
ένα πολύ χοντρό ανέκ­δο­το… Πρό­κει­ται για το γάντι, που φορά­ει το μακρύ χέρι της πολιτείας
όσον αφο­ρά τις εισπρα­κτι­κές αρμο­διό­τη­τες αλλά και μία χρη­σι­μό­τα­τη ασπί­δα κατά της
λαϊ­κής οργής όπο­τε και αν αυτή εκφρα­στεί για τα δει­νά της καθημερινότητας…

●Τα τελευ­ταία χρό­νια ο ρόλος αυτός της αυτοδιοίκησης
έχει ανα­χθεί σε καφ­κι­κό μηχα­νι­σμό σύγ­χυ­σης και απο­προ­σα­να­το­λι­σμού του λαού από
την ουσία της ασκού­με­νης σε όλα τα επί­πε­δα συστη­μι­κής πολιτικής.

● Η χρη­σι­μό­τη­τα της αυτο­διοί­κη­σης έχει ουσια­στι­κά ρικνωθεί
σε ένα εμπράγ­μα­το γκά­λοπ και μία ευκαι­ρία θριαμ­βο­λο­γί­ας των κομματικών
μηχα­νι­σμών, που εμπαί­ζουν την κοι­νή γνώ­μη με δια­κη­ρύ­ξεις ανε­ξαρ­τη­σί­ας των
τοπι­κών και περι­φε­ρεια­κών αρχών. Την ίδια ώρα που ενερ­γο­ποιούν τους μηχανισμούς
τους στο υπέρ­τα­το βαθ­μό για να εξα­σφα­λί­σουν την εκλο­γή της προ­τί­μη­σής τους και
να απο­κλεί­σουν ακό­μη και τυχόν ανά­δει­ξη ‘ανταρ­τών’.

● Ο περιώ­νυ­μος περι­φε­ρεια­κός σχε­δια­σμός, που θα είχε
τάχα επι­τε­λεία του τα περι­φε­ρεια­κά συμ­βού­λια είναι ολο­κλη­ρω­τι­κά ανύ­παρ­κτος την
ίδια ώρα, που η φιλε­λεύ­θε­ρη κυβέρ­νη­σή έχει ανα­γά­γει το επι­τε­λι­κό (διά­βα­ζε
υδρο­κέ­φα­λο) κρά­τος σε πρό­τυ­πο οργά­νω­σης και λει­τουρ­γί­ας της κρα­τι­κής μηχανής…

Ο κύριος Περι­φε­ρειάρ­χης, σίγου­ρα είναι εξαι­ρε­τι­κά κατάλληλος
για να ξέρει μέχρι λεπτο­με­ρεί­ας
όσα ΔΕΝ
έγι­ναν από αυτά που έπρε­πε να γίνουν
για να προ­στα­τεύ­ε­ται η υγεία, η
ασφά­λεια, η ποιό­τη­τα ζωής και η ίδια η ζωή των κατοι­κού­ντων στην περιο­χή της αρμοδιότητάς
του.
 

Η αθλιό­τη­τα της υπό­θε­σης ‘Ελλη­νι­κά τραί­να
συμπε­ρι­λαμ­βά­νει
και την πλή­ρη και προκλητική
αδια­φο­ρία των περι­φε­ρεια­κών αρχών ολό­κλη­ρης της ηπει­ρω­τι­κής χώρας
για
την εγκα­τά­στα­ση, ανά­πτυ­ξη και προ­α­γω­γή των σιδη­ρο­δρο­μι­κών συγκοι­νω­νιών… Απλά
έχουν δια­θέ­σει τους εαυ­τούς τους ως δια­κο­σμη­τι­κά στοι­χεία των κυβερ­νώ­ντων, όταν
κατά τους προ­ε­κλο­γι­κούς και­ρούς πετά­νε ως σύγ­χρο­νοι Μαυ­ρο­για­λού­ροι υποσχέσεις
για τραί­να και γραμ­μές και ό,τι άλλο μαζεύ­ει χει­ρο­κρό­τη­μα και ψήφους.

Δυστυ­χώς, όμως, στην ίδια υπό­θε­ση μετέ­χει αποφασιστικά
και η δική μας ανο­χή, αδια­φο­ρία και περι­φρό­νη­ση στο κεφα­λαιώ­δες για την
ποιό­τη­τα της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μας ζήτη­μα των μαζι­κών μέσων μετα­φο­ράς… Γιατί:

Αδια­φο­ρού­με για το χάος, που μας χωρί­ζει από ΟΛΕΣ τις Ευρωπαϊκές
χώρες σε Ανα­το­λή και Δύση σε αυτόν τον τομέα… 

Υπο­τι­μά­με το τερά­στιο όφε­λος των σύγ­χρο­νων και συνεχώς
εξε­λισ­σό­με­νων σιδη­ρο­δρο­μι­κών συγκοι­νω­νιών σε ολό­κλη­ρο τον κόσμο.
 

Απο­δε­χό­μα­στε την αξιο­λό­γη­ση της ‘ανά­πτυ­ξής’ μας με τους
θεα­μα­τι­κούς πράγ­μα­τι ρυθ­μούς αύξη­σης των κυκλο­φο­ρού­ντων οχη­μά­των στους κυκλοφοριακά
ήδη μπο­τι­λια­ρι­σμέ­νους δρό­μους της πρω­τεύ­ου­σας και ολό­κλη­ρης της χώρας.

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted