Επικίνδυνοι καιροί… - Φαιακία

Επικίνδυνοι καιροί…

Με ευκαι­ρία την
συνέ­ντευ­ξη Πού­τιν στον Τάκερ Κάρλ­σον και την υψη­λή της θεαματικότητα,-και μέσα στις
ίδιες τις ΗΠΑ-  ο φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης
περι­φέ­ρει την σκέ­ψη του στα επί­μα­χα θέμα­τα της κυρί­αρ­χης γεωστρατηγικής
ανα­μέ­τρη­σης, που βρί­σκε­ται σε εξέλιξη.

Παρα­θέ­του­με.

Μέσα
σε περί­που 24 ώρες η συνέ­ντευ­ξη του Πού­τιν στον αμε­ρι­κα­νό δημο­σιο­γρά­φο Τάκερ
Κάρλ­σον συγκέ­ντρω­σε – παρά το δυτι­κό τηλε­ο­πτι­κό απο­κλει­σμό -166 εκατομμύρια
προ­βο­λές, κατα­με­τρη­μέ­νες μόνο από τον επί­ση­μο λογα­ρια­σμό του δημο­σιο­γρά­φου στο
Twitter (Χ). Εκτός από όσους παρα­κο­λού­θη­σαν τη συνέ­ντευ­ξη και από άλλους
λογαριασμούς!

Μια
συνέ­ντευ­ξη που είχε σαν απο­τέ­λε­σμα, εκτός άλλων, οι Αμε­ρι­κα­νοί πολί­τες να
πλη­ρο­φο­ρη­θούν, μάλ­λον για πρώ­τη φορά, κάποιες επί­ση­μες θέσεις του ρωσικού
κρά­τους. Μιας χώρας που ενα­ντί­ον της οι ΗΠΑ δαπα­νούν δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολά­ρια των
αμε­ρι­κα­νών πολι­τών εξο­πλί­ζο­ντας την Ουκρανία.

Παρα­κο­λου­θείς
μια συνέ­ντευ­ξη που κρα­τά τη προ­σο­χή σου επί 147 λεπτά, ανε­ξάρ­τη­τα αν συμφωνείς
ή δια­φω­νείς με τις από­ψεις που εκφρά­ζει ο Ρώσος πρό­ε­δρος. Έχει ενδια­φέ­ρον που ο
ηγέ­της αυτής της χώρας ξεδι­πλώ­νει την από δύο χιλιά­δων ετών ιστο­ρι­κή διαδρομή
της πατρί­δας του.

Μια
δια­δρο­μή η οποία, εκτός πολ­λών θετι­κών ή αρνη­τι­κών, είχε να αντι­με­τω­πί­σει και
την απέ­χθεια της δυτι­κής Ευρώ­πης και των αγγλο­σα­ξό­νων για τους Ρώσους και
γενι­κά για τους σλά­βους, θεω­ρώ­ντας τους ως απο­λί­τι­στους βαρ­βά­ρους. Ιστο­ρι­κά σ’
αυτή την κατη­γο­ρία μας κατέ­τασ­σαν και εμάς, γεγο­νός που μας το υπενθύμισαν
ποι­κι­λο­τρό­πως στη διάρ­κεια της μνη­μο­νια­κής απα­ξί­ω­σης. Η ντό­πια ελίτ, βέβαια, το
προ­σπερ­νά ως ορί­τζι­ναλ ευρωπαία!

Ο
Πού­τιν το θεμε­λιώ­νει αυτό στη συνέ­ντευ­ξή του θεω­ρώ­ντας πως η Ρωσία μετά την
πτώ­ση του Βυζα­ντί­ου απο­τέ­λε­σε μια δύνα­μη ορθο­δο­ξί­ας, περι­τρι­γυ­ρι­σμέ­νη από
εχθρι­κά έθνη και θρη­σκεί­ες απο­τε­λώ­ντας το αντί­πα­λο δέος! Παράλ­λη­λα ήταν πάντα
στό­χος από μεγά­λες δυνά­μεις για τους ανε­ξά­ντλη­τους πολύ­τι­μους πόρους που
δια­θέ­τει στο αχα­νές γεω­γρα­φι­κό της μέγεθος.

Αυτό
το συνέ­δε­σε με την ασυ­νέ­πεια κυρί­ως των αμε­ρι­κα­νών που κινούν τον Νατοϊκό
μηχα­νι­σμό, οι οποί­οι μετά την πτώ­ση της Σοβιε­τι­κής Ένω­σης δια­βε­βαί­ω­ναν πως δε
θα υπάρ­ξει Νατοϊ­κή περι­κύ­κλω­ση της Ρωσί­ας. Η συνέ­χεια απέ­δει­ξε το ακριβώς
αντί­θε­το με απο­κο­ρύ­φω­μα τη προ­σπά­θεια ΝΑΤΟ­ποί­η­σης και της Ουκρα­νί­ας.              

Η
συνέ­χεια δε βρί­σκε­ται δυστυ­χώς επί της οθό­νης, αλλά στις χιο­νι­σμέ­νες στέ­πες της
Ουκρα­νί­ας, σπαρ­μέ­νες με εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες άψυ­χα κορ­μιά. Ένας Νατοϊκός
πόλε­μος δι’ αντι­προ­σώ­πων ενα­ντί­ον Ρώσων, που αν τηρού­νταν κυρί­ως η δεύτερη
συμ­φω­νία του “Μινσκ” θα είχε αποφευχθεί.

Αλλά,
όπως ομο­λό­γη­σαν κυνι­κά Ολάντ και Μέρ­κελ που υπέ­γρα­ψαν αυτή τη συμ­φω­νία, οι
υπο­γρα­φές τους δεν μπή­καν για να τηρη­θεί η “Μινσκ 2”, αλλά προ­κει­μέ­νου να δοθεί
χρό­νος για να γίνει ετοι­μο­πό­λε­μη η Ουκρανία.

Η
δια­φαι­νό­με­νη πολε­μι­κή εξέ­λι­ξη στην Ουκρα­νία ανοί­γει μια νέα περί­ο­δο που θα
δεί­ξει αν θα υπάρ­ξει κάποια αντα­γω­νι­στι­κή, αλλά σχε­τι­κά ισορ­ρο­πη­μέ­νη σχέση
μετα­ξύ ΗΠΑ – Ρωσί­ας ή αν θα ξεκι­νή­σει μια επο­χή πολε­μι­κής κλι­μά­κω­σης με όποια
νέα αφορ­μή που ίσως οδη­γή­σει το πλα­νή­τη σε πυρη­νι­κό όλεθρο.

Η
επό­με­νη κίνη­ση ανή­κει στις ΗΠΑ, μέσα όμως σ’ ένα παγκό­σμιο πλαί­σιο εντελώς
δια­φο­ρε­τι­κό από αυτό που υπήρ­χε πριν από μια στρα­τη­γι­κή ήττα ΝΑΤΟ-ΗΠΑ στην  Ουκρα­νία! Την εικό­να αυτή προ­σπα­θούν να την
καλύ­ψουν με μια πολε­μι­κή υστε­ρία που ανε­βά­ζει τις εξο­πλι­στι­κές δαπά­νες των
Νατοϊ­κών χωρών στα ύψη κάτω από τον υπο­τι­θέ­με­νο φόβο ρωσι­κής εισβολής.

Ενδια­φέ­ρο­ντες
και­ροί τόσο, όσο και επι­κίν­δυ­νοι… «Η Ευρώ­πη πρέ­πει να εξο­πλι­στεί με τα δικά
της πυρη­νι­κά όπλα», απαι­τεί ο «Πρά­σι­νος», πρώ­ην γερ­μα­νός υπουρ­γός Εξωτερικών
Γιό­σκα Φίσερ, που πρω­το­στά­τη­σε το 1999 υπέρ των βομ­βαρ­δι­σμών του ΝΑΤΟ με
απε­μπλου­τι­σμέ­νο ουρά­νιο, στην πάλαι ποτέ Γιου­γκο­σλα­βία, και δεν είναι ο
μόνος…

Όπως
φαί­νε­ται, όλοι αυτοί οι πρά­σι­νοι ηγέ­τες θα περά­σουν τελι­κά στην ιστο­ρία ως…
πρά­σι­να άλογα!

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted