Ο λόγος στην Μαρία Καρυστιανού !

● Ο σιδη­ρό­δρο­μος στην χώρα του παρασιτικού
καπι­τα­λι­σμού απο­λαμ­βά­νει μόνον την αδια­φο­ρία των φιλε­λεύ­θε­ρων κυβερ­νώ­ντων… Είναι
κατε­ξο­χήν λαϊ­κό μέσο μαζι­κής μετα­φο­ράς, ριζι­κά αντί­θε­το προς το όρα­μα της ΄μεγά­λης’
ιδιω­τι­κής κουρ­σά­ρας, που αρτιώ­νει τις προσ­δο­κί­ες όσων ελπί­ζουν στην ατο­μι­κή τους
επι­τυ­χία… Η ιστο­ρία των σιδη­ρο­δρό­μων στην Ελλά­δα γρά­φει την ίδια την ιστορία
του νέο-Ελλη­νι­κού κρά­τους με την φωτει­νή αλλά ατε­λή εξαί­ρε­ση ενός γνήσιου
μεταρ­ρυθ­μι­στή, του Χαρί­λα­ου Τρι­κού­πη. Αυτού, που νομο­τε­λεια­κά ατύ­χη­σε στο
κρά­τος των κοτσα­μπά­ση­δων και των καραβοκυραίων… 

● Η θανα­τη­φό­ρα αυτή σιδη­ρο­δρο­μι­κή σύγκρου­ση ήταν απλά
ζήτη­μα χρό­νου να συμ­βεί αν λάβει κανείς υπό­ψη του το επί­πε­δο ενδιαφέροντος,
προ­σο­χής και μέρι­μνας της Πολι­τεί­ας για τις σιδη­ρο­δρο­μι­κές συγκοι­νω­νί­ες της χώρας
του­λά­χι­στον σε όλη την μετα­πο­λε­μι­κή περίοδο.

● Η χώρα μας, δικαιό­τα­τα χαρα­κτη­ρι­ζό­με­νη ως η
τελευ­ταία από άπο­ψη σιδη­ρο­δρο­μι­κών συγκοι­νω­νιών, κατέ­χει αυτό τον τίτλο όχι
μόνον για τους απί­στευ­τους χρό­νους που χρειά­ζο­νται τα σιδη­ρο­δρο­μι­κά ταξί­δια στη
χώρα… Είναι η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ σε όλους τους τομείς, που συν­θέ­τουν την πραγ­μα­το­ποί­η­ση ενός
δρο­μο­λο­γί­ου και ιδιαί­τε­ρα στην ΑΣΦΑΛΕΙΑ.

●Κατά ‘ευτυ­χή’ συγκυ­ρία, μόλις ΜΙΑ εβδο­μά­δα πριν από την
μοι­ραία σύγκρου­ση ο υπουρ­γός Συγκοι­νω­νιών της χώρας δια­βε­βαί­ω­νε για την απόλυτη
ασφά­λεια των τραί­νων στην Ελλά­δα, κατη­γο­ρώ­ντας ταυ­τό­χρο­να (άκου­σον-άκου­σον!!!) για
λασπο­λο­γία και επι­κίν­δυ­νη εθνι­κά φημο­λο­γία τους ενι­στά­με­νους για την κατάσταση
ασφά­λειας στα δρο­μο­λό­για Αθήνας-Θεσσαλονίκης!!!

●Ο ίδιος ο Υπουρ­γός, που επι­δο­κι­μά­στη­κε από τον λαό της
περιο­χής του πανη­γυ­ρι­κά, λαμ­βά­νο­ντας έτσι -σύμ­φω­να με κυβερ­νη­τι­κούς παράγοντες-
την απαλ­λα­γή για κάθε πολι­τι­κή ευθύ­νη, κατέ­θε­σε, πως σχε­τι­κό υπη­ρε­σια­κό  έγγρα­φο που έλα­βε ανα­φε­ρό­νταν …σε ζητή­μα­τα ασφα­λεί­ας!!! Μωραί­νει κύριος…

Πλα­τειά­σα­με αν και είμα­στε σίγου­ροι ότι θάπρε­πε να
καταγ­γεί­λου­με τόσα και άλλα τόσα και άλλα τόσα…

Στην ανάρ­τη­ση αυτή ας δώσου­με τον λόγο στην Μαρία
Καρυ­στια­νού, που μας έχει ήδη δώσει δείγ­μα­τα λόγου και ήθους με την
κατά­θε­σή της στην ειδι­κή επι­τρο­πή του Ελλη­νι­κού κοι­νο­βου­λί­ου… Χτες μίλη­σε σε σχετική
εκδή­λω­ση, που διορ­γα­νώ­θη­κε στις Βρυ­ξέ­λες. Δεν έχουν σημα­σία οι οργα­νω­τές ή ο
χώρος -το Ευρω­παϊ­κό κοι­νο­βού­λιο- για το οποίο μόνον εισα­γω­γι­κά χωρούν αφού
απο­τε­λεί οιω­νεί κοι­νο­βού­λιο (virtual parliament)… Όπως γνω­ρί­ζου­με εκεί όλοι δικαιού­νται να λένε ότι
θέλουν και τίπο­τε δεν απο­τε­λεί από­φα­ση προς υλοποίηση…

Στε­κό­μα­στε λοι­πόν μόνον στην κατά­θε­ση της Μαρί­ας
Καρυ­στια­νού, προ­σπα­θώ­ντας να συμ­με­ρι­στού­με -έστω και στο ελά­χι­στο δυνα­τό- το
μέγε­θος του πόνου και της οργής της… Επιλέγουμε:

…

Κυρί­ες και κύριοι βου­λευ­τές… είναι ευθύ­νη όλων των ευρωπαϊκών
κρα­τών να βοη­θούν το ένα το άλλο στην από­δο­ση δικαιο­σύ­νης και να λειτουργούν
μέσα σε ένα ενιαίο θεσμι­κό πλαί­σιο όπου η τήρη­ση των κανό­νων από όλους είναι
ιερή. Ήρθα­με για να μιλή­σου­με για την αξία της ζωής, των ανθρωπίνων
δικαιω­μά­των, της δικαιο­σύ­νης, της ελευ­θε­ρί­ας του λόγου καθώς και το δικαίωμα
της ασφα­λούς μετα­κί­νη­σής, δηλα­δή όλα αυτά που έχουν πλη­γεί στη χώρα μου.

Θα σας μιλή­σω για ένα έγκλη­μα όπου οι υπεύ­θυ­νοι αντί να εφαρμόζουν
τους νόμους και να προ­στα­τεύ­ουν τους πολί­τες, μας παρα­πλα­νού­σαν και μας
κορόι­δευαν…. ότι όλα λει­τουρ­γούν καλά στην Ελλά­δα, την χώρα που σύμ­φω­να με την
τελευ­ταία έκθε­ση επι­τρο­πής διε­θνούς δια­φά­νειας, είναι μία από τις πιο
διε­φθαρ­μέ­νες χώρες της Ευρώ­πης. Αλλά ουδό­λως νοιά­ζο­νται για αυτό. 

…

Σκο­τώ­θη­καν 57 επι­βά­τες και τραυ­μα­τί­στη­καν 180, σε μια μετωπική
σύγκρου­ση δύο τρέ­νων, ενός επι­βα­τι­κού και ενός εμπο­ρι­κού που βρίσκονταν
αντί­θε­τα στην ίδια γραμ­μή για 19 λεπτά περί­που χωρίς κανείς να αντιληφθεί
τίπο­τα. Αδια­νό­η­το να κατα­νο­ή­σου­με πως είναι δυνα­τόν να συμ­βεί μετωπική
σύγκρου­ση τρέ­νων εν έτη 2023 με τόσα συστή­μα­τα ασφα­λεί­ας που υπο­τί­θε­ται υπήρχαν
και τόσες επεν­δύ­σεις που υπο­τί­θε­ται είχαν γίνει. Για­τί εμείς τέτοια ακούγαμε
τόσα χρόνια.

Συγκλο­νι­στή­κα­με όταν δια­πι­στώ­σα­με ότι δεν υπήρ­χε κανέ­να σύστημα
ασφα­λεί­ας σε λει­τουρ­γία στο κύριο μέσο μαζι­κής μετα­κί­νη­σης της χώρας. Το
Υπουρ­γείο μετα­φο­ρών γνώ­ρι­ζε το πρό­βλη­μα και παρό­λα αυτά επέ­τρε­πε τη λειτουργία.
Ο πρώ­ην υπουρ­γός όμως υπέ­πε­σε και σε άλλες παρα­βά­σεις όπως δεν προ­χώ­ρη­σε στην
σύστα­ση επι­τρο­πής διε­ρεύ­νη­σης αερο­πο­ρι­κών και σιδη­ρο­δρο­μι­κών ατυ­χη­μά­των, ως
όφει­λε από το χρό­νο που ανέ­λα­βε αλλά ούτε φρό­ντι­σε να θεσπί­σει τους εθνικούς
κανό­νες ασφα­λεί­ας που έχουν όλα τα κρά­τη υποχρεωτικά. 

…

Κι όμως ο πρώ­ην Υπουρ­γός Μετα­φο­ρών δηλώ­νει χωρίς ντρο­πή αθώ­ος και
θεω­ρεί ότι δικαιού­ται να κρα­τή­σει το δικαί­ω­μα της ασυ­λί­ας, να μην χρειαστεί
δηλα­δή ούτε καν να απο­λο­γη­θεί και μπο­ρεί ατι­μώ­ρη­τος να συνε­χί­σει τη ζωή και την
καριέ­ρα του.

Πώς δόθη­κε άδεια λει­τουρ­γί­ας από την Ελλη­νι­κή Ρυθ­μι­στι­κή Αρχή και
πώς μπό­ρε­σε αυτή να πεί­σει την αντί­στοι­χη Ευρω­παϊ­κή Αρχή για την ασφάλεια
λει­τουρ­γί­ας των σιδη­ρο­δρό­μων στην Ελλάδα;

 …

Σε αυτό το πολύ­νε­κρο δυστύ­χη­μα η πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη συντά­χθη­κε μέσα
από γρα­φεία. Οι πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ΠΟΤΕ στον χώρο του εγκλήματος!
Απο­φάν­θη­καν χωρίς αυτοψία!

Μάλι­στα έγρα­ψαν ένα ημι­τε­λές πόρι­σμα, γνω­στο­ποιώ­ντας μας ότι ΔΕΝ θα
ασχο­λη­θούν με την έκρηξη.

…

Το ελλη­νι­κό Υπουρ­γείο Μετα­φο­ρών αρνή­θη­κε την συμ­βο­λή της Ευρωπαϊκής
Ρυθ­μι­στι­κής Αρχής να βοη­θή­σει με εξει­δι­κευ­μέ­νο προ­σω­πι­κό την κατάσταση…

Σε αυτό το πολύ­νε­κρο δυστύ­χη­μα η πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη συντά­χθη­κε μέσα
από γρα­φεία. Οι πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ΠΟΤΕ στον χώρο του εγκλήματος!
Απο­φάν­θη­καν χωρίς αυτοψία!

Μάλι­στα έγρα­ψαν ένα ημι­τε­λές πόρι­σμα, γνω­στο­ποιώ­ντας μας ότι ΔΕΝ θα
ασχο­λη­θούν με την έκρηξη.

…

Είναι απο­ρί­ας άξιο πως ο ανα­κρι­τής, ο οποί­ος δεν επι­σκέ­φτη­κε επίσης
ΠΟΤΕ το χώρο του εγκλή­μα­τος ως όφει­λε, παρά μόνο εννέα μήνες αργό­τε­ρα, ΔΕΝ
ενδια­φέρ­θη­κε να μάθει την αιτία πρό­κλη­σης αυτών των χημι­κών εγκαυ­μά­των. Ακόμα
και όταν το Χημείο που Κρά­τους, μετέ­βη στην περιο­χή για ελέγ­χους, ΜΕΤΑ ΑΠΟ
επι­μο­νή των συγ­γε­νών και ΟΧΙ του ανα­κρι­τή και με καθυ­στέ­ρη­ση 40 ημε­ρών, στον
μπα­ζω­μέ­νο χώρο, εξέ­δω­σε πόρι­σμα όπου κατα­γρά­φε­ται η ύπαρ­ξη εκρη­κτι­κών ουσιών
όπως ξυλο­λί­ου αρχι­κά και ακο­λού­θως σε δεύ­τε­ρο έλεγ­χο επί­σης με απαί­τη­ση των
συγ­γε­νών οχτώ μήνες αργό­τε­ρα, την ύπαρ­ξη και άλλων εκρη­κτι­κών ουσιών όπως
τολου­λό­λιου, προ­πά­νιου και βου­τά­νιου, που βρέ­θη­καν σε ρού­χα και αντικείμενα.
Και παρό­λο που είναι γνω­στό ότι αυτές οι ουσί­ες χρη­σι­μο­ποιού­νται στην νοθεία
καυ­σί­μων, ο ανα­κρι­τής και οι εισαγ­γε­λείς, ΔΕΝ ενδια­φέρ­θη­καν να προ­βούν σε
περαι­τέ­ρω έρευ­νες παρό­λο που το γνώ­ρι­ζαν από το Δεκέμβριο.

Και ούτε τους έκα­νε εντύ­πω­ση για­τί η κυβέρ­νη­ση, σε κατάσταση
πανι­κού απρο­κά­λυ­πτα και χωρίς να έχει κανέ­να νομι­κό δικαί­ω­μα προ­έ­βη στο μπάζωμα
με σκο­πό την συγκά­λυ­ψη ανεύ­ρε­σης αυτών των ουσιών». 

…

το πλά­νο της κυβέρ­νη­σης και των μέσων ενη­μέ­ρω­σης ήταν σιγά-σιγά το
θέμα να σβή­σει. Στα­μά­τη­σαν να ασχο­λού­νται μόλις ένα μήνα μετά καθώς ξεκι­νού­σε η
προ­ε­κλο­γι­κή περί­ο­δος και η υπό­θε­ση των Τεμπών δεν «βοη­θού­σε» την εικό­να της
κυβέρ­νη­σης. Από κει και πέρα υπήρ­χε μόνο παρα­πλη­ρο­φό­ρη­ση και στή­ρι­ξη του
πρω­θυ­πουρ­γού και των υπουρ­γών που δημό­σια βιά­στη­καν να απο­φαν­θούν ως άλλοι
δικα­στι­κοί λει­τουρ­γοί ότι το αίτιο για το έγκλη­μα ήταν το ανθρώ­πι­νο λάθος.

…

Δεν μιλώ κομ­μα­τι­κά. Δεν έχω κάποιο όφε­λός και θα έδι­να τα πάντα να
μην ήμουν εδώ να μην σας μιλάω γι αυτό. Και ντρέ­πο­μαι που μιλάω για την
υπο­βάθ­μι­ση της αξί­ας και των δικαιω­μά­των του πολί­τη στην χώρα μου… Μιλάω
πολι­τι­κά. Ως ενερ­γός πολί­της, που φωνά­ζει για το αυτο­νό­η­το. Μας ενδια­φέ­ρει να
τιμω­ρη­θούν οι ένο­χοι που σκό­τω­σαν με την δια­φθο­ρά και την απρα­ξία τους τα
παι­διά μας, μας ενδια­φέ­ρει να απο­δο­θεί δικαιο­σύ­νη και δικαί­ω­ση, να ζού­με σε ένα
Κρά­τος Δικαί­ου, με τις ίδιες υπο­χρε­ώ­σεις και τα ίδια δικαιώ­μα­τα απέ­να­ντι στους
νόμους, η κατάρ­γη­ση της πολι­τι­κής ασυ­λί­ας για εγκλή­μα­τα κατά της ζωής, η
αδέ­σμευ­τη λει­τουρ­γία της Δικαιοσύνης.