Σύμπνοια και αλληλοεκτίμηση (2) - Φαιακία

Σύμπνοια και αλληλοεκτίμηση (2)

Σας λέγα­με πριν από μερι­κές αναρ­τή­σεις και ασφα­λώς θα συμ­φω­νεί­τε πόσο σημα­ντι­κό είναι να αγα­πιώ­νται και να αλλη­λο­στη­ρί­ζο­νται τα μέλη του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λί­ου. Ιδιαί­τε­ρα σε ένα τόσο νέο, δυνα­μι­κό, πρω­το­πο­ρια­κό, εναλ­λα­κτι­κό ΥΣ σαν το σημερινό…
Βρή­κα­με λοι­πόν από τον ισδ­τό­το­πο “αρου­ραί­ος” και σας παρου­σιά­ζου­με το τεκ­μή­ριο της βαθύ­τα­της εκτί­μη­σης, σεβα­σμού και θαυαμ­σμού, που τρέ­φει η κυβε­ρη­ντι­κή επί­τρο­πος κ. Σοφία Βούλ­τε­ψη για το νέο τσά­ρο της οικο­νο­μί­ας, στε­νό φίλο των κ.κ. Σημί­τη, Ακη και Στουρ­νά­ρα κ. Γκί­κα Χαρ­δού­βε­λη.
Να λοι­πόν τι έγρα­φε πριν από μόλις δύο χρό­νια γι αυτόν…

«Βρι­σκό­μα­στε στο 1922 και όχι στο
1999, κ. Χαρδούβελη.»
Από εκβια­σμό σε εκβια­σμό φθά­σα­με και
στο τελευ­ταίο στά­διο του ραγια­δι­σμού. Στο «σφά­ξε με αγά μου, ν’ αγιάσω».

Όπου και να στρα­φείς, πάντα πάνω σε
κάποιον εθε­λό­δου­λο θα πέσεις, έτοι­μο να εξη­γή­σει, να δικαιο­λο­γή­σει, να
ταυ­τι­στεί με τη γνώ­μη των δανειστών.

Από τον πρω­θυ­πουρ­γό και τον υπουργό
των Οικο­νο­μι­κών ως τους αρμό­διους (λέμε τώρα) υπουρ­γούς, γενι­κούς γραμματείς,
πρώ­ην και επί­δο­ξους κατα­στρο­φείς της χώρας.

Σα να μην μας έφθα­ναν όλοι αυτοί,
τελευ­ταί­ως προ­στέ­θη­κε και και­νούρ­γιος «ανα­λυ­τής» των ψυχαναγκαστικών
προ­βλη­μά­των των δανει­στών μας.

Πρό­κει­ται για τον διευ­θυ­ντή του
Οικο­νο­μι­κού Γρα­φεί­ου του κ. Παπα­δή­μου, Γκί­κα Χαρ­δού­βε­λη, ο οποί­ος στα
δια­λείμ­μα­τα προ­σφο­ράς των υπη­ρε­σιών του μετα­ξύ Σημί­τη και Παπα­δή­μου (πάντα από
το ίδιο πόστο), κάνει και τον καθη­γη­τή στο τμή­μα Χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κής και
Τρα­πε­ζι­κής Διοι­κη­τι­κής του Πανε­πι­στη­μί­ου Πειραιώς.

Όπως είπε μιλώ­ντας στο Σκάι, οι
δανει­στές μας «γνω­ρί­ζουν πως αν καταρ­γη­θεί ο 13ος και 14ος μισθός η κατανάλωση
θα υπο­χω­ρή­σει περαι­τέ­ρω και θα υπάρ­ξει μεγα­λύ­τε­ρη ύφε­ση, αλλά. θέλουν με την
πίε­ση αυτή να δουν ότι “οι Έλλη­νες έχουν σοβα­ρευ­τεί και βλέ­πουν πλέ­ον τα
προ­βλή­μα­τα στον τόπο”»!

Αν και οικο­νο­μο­λό­γος, αποδέχεται
δηλα­δή ότι η χώρα στραγ­γα­λί­ζε­ται καθα­ρά για λόγους παρα­δειγ­μα­τι­σμού, για να
τιμω­ρη­θεί δηλα­δή, να εξου­θε­νω­θεί και να μηδε­νι­στεί, να μην υπάρ­ξει η παραμικρή
περί­πτω­ση να συνέλθει.

Κάνει, όμως, ένα λάθος. Επει­δή η
δική του ζωή δεν έχει καθό­λου επη­ρε­α­στεί από την άθλια κατά­στα­ση στην οποία
έχει περιέλ­θει η χώρα και επει­δή συνέ­χι­σε να παρέ­χει με τον έναν ή με τον άλλον
τρό­πο τις «υπη­ρε­σί­ες» του εδώ κι’ εκεί χωρίς ποτέ να χρεια­στεί να μας εξηγήσει
τι διά­βο­λο συμ­βού­λευε τον κ. Σημί­τη της λεγό­με­νης «Ισχυ­ρής Ελλά­δας» και των
swaps, νομί­ζει πως διαρ­κεί ακό­μη εκεί­νη η «χρυ­σή επο­χή» των απευ­θεί­ας αναθέσεων
στα εξο­πλι­στι­κά και των πανά­κρι­βων υπο­γρα­φών με τη Ζήμενς.

Πιστεύ­ει δηλα­δή πως η χώρα θα
οδη­γη­θεί στην από­λυ­τη φτώ­χεια και στην (ανα­πό­φευ­κτη) χρε­ο­κο­πία, χωρίς να
ανοί­ξει ρουθούνι.

Πιστεύ­ει πως θα καθί­σου­με όλοι να
τιμω­ρη­θού­με από τους πρώ­τους διδά­ξα­ντες την δια­φθο­ρά, την αρχαιο­κα­πη­λία, τις
πελα­τεια­κές σχέ­σεις (βλέ­πε­τε τι γίνε­ται αυτόν τον και­ρό με τον Γερ­μα­νό Πρόεδρο
που κατη­γο­ρεί­ται για τις ύπο­πτες σχέ­σεις του με το επι­χει­ρη­μα­τι­κό κατεστημένο
της χώρας), τις μίζες και την μετα­φο­ρά μαύ­ρου χρή­μα­τος σε φορολογικούς
παρα­δεί­σους, ίσως επει­δή έχου­με κατα­λη­φθεί από ένα είδος Συν­δρό­μου της
Στοκχόλμης.

Φυσι­κά, κάνει λάθος. Πολύ
περισ­σό­τε­ρο που αν δεν βάλει το μυα­λό του να δου­λέ­ψει προς κάποια πιο επιστημονική
λύση από αυτήν της τιμω­ρί­ας, το μεν και­νούρ­γιο του αφε­ντι­κό θα φύγει νύχτα –
έχο­ντας λάβει και αυτός μέρος στην εθνι­κή προ­δο­σία – ο δε ίδιος θα δυσκολευτεί
να βρει τρά­πε­ζα να τον (ξανα)μαζέψει, αφού η χώρα θα έχει οδη­γη­θεί στην άτακτη
χρεοκοπία.

Επει­δή, λοι­πόν, τα πράγ­μα­τα δεν
είναι όπως παλιά, καλά θα κάνει ο κ. καθη­γη­τής και μόνι­μος σύμβουλος
πρω­θυ­πουρ­γών – διεκ­πε­ραιω­τών, να απο­φύ­γει στο μέλ­λον τις σει­ρή­νες της
δημο­σιό­τη­τας και να στα­μα­τή­σει τις γελοί­ες δηλώ­σεις περί «μεγά­λων τιμωρών»,
διό­τι και αυτοί (οι γελοί­οι τιμω­ροί) γνω­ρί­ζουν πως αν πέσει η Ελλά­δα, θα τους
πάρει ο διά­ο­λος όλους μαζί.

Ας φρο­ντί­σει επί­σης τόσο ο ίδιος –
όπως και κάποιοι άλλοι που έχουν ανα­λά­βει να μας τρο­μο­κρα­τή­σουν, καθηγητές,
επι­κε­φα­λής τρα­πε­ζών και άλλοι σύμ­βου­λοι του πρω­θυ­πουρ­γού, όπως ο Γ. Παγουλάτος
– να περ­νούν όσο το δυνα­τόν περισ­σό­τε­ρο απα­ρα­τή­ρη­τοι, διό­τι δεν βρι­σκό­μα­στε στο
1999, αλλά στο 1922.

Ας φρο­ντί­σει να μην μας εκνευρίσει
ξανά, διό­τι θα θυμη­θού­με πως ήταν μέλος της περί­φη­μης επτα­με­λούς επιτροπής
κατα­γρα­φής του ελλείμ­μα­τος, που τον Οκτώ­βριο του 2009 διό­ρι­σε ο κ.
Παπα­κων­στα­ντί­νου, προ­κει­μέ­νου να δημιουρ­γη­θεί η νομι­μο­ποι­η­τι­κή βάση για να
οδη­γη­θεί η χώρα στο Μνημόνιο.

Για να εξυ­πη­ρε­τή­σουν την κυβέρνηση
Παπαν­δρέ­ου και για να διευ­κο­λύ­νουν το δίδυ­μο Παπαν­δρέ­ου – Παπα­κων­στα­ντί­νου στα
σχέ­διά τους, τα μέλη της επι­τρο­πής εξέ­δω­σαν τον Φεβρουά­ριο του 2012 πόρι­σμα με
το οποίο παρου­σί­α­ζαν την Ελλά­δα με τα πιο μελα­νά χρώματα.

Και επει­δή δεν πρέ­πει να τους
ξεχά­σου­με – διό­τι θα έλθει η ώρα της Δικαιο­σύ­νης για όλους και ο καθέ­νας θα
κλη­θεί να απο­λο­γη­θεί για τον ρόλο του – επι­κε­φα­λής της επι­τρο­πής εκεί­νης, για
την οποία η αντι­πο­λί­τευ­ση δεν κλή­θη­κε να έχει γνώ­μη, ήταν ο καθη­γη­τής Γ. Ζανιάς
και οι Βασί­λης Μανε­σιώ­της και Γ. Συμι­γιάν­νης από την Τρά­πε­ζα της Ελλάδος,
Σάβ­βας Ρομπό­λης, επι­στη­μο­νι­κός διευ­θυ­ντής του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ (και να μην φωνά­ζει τώρα
ο πρό­ε­δρος κ. Πανα­γό­που­λος), Τάκης Πολί­της (γενι­κός διευ­θυ­ντής του ΙΟΒΕ τότε),
Στέλ­λα Μπαλ­φού­σια (από το ΚΕΠΕ τότε που μετά μετα­φέρ­θη­κε στην ΕΛΣΤΑΤ και μετά
στο Γρα­φείο Παρα­κο­λού­θη­σης του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού στη Βου­λή, από όπου καρατομήθηκε
από τον κ. Βενι­ζέ­λο) και, βέβαια, ο κατα­λη­φθείς από το Σύν­δρο­μο της Στοκχόλμης
Γκί­κας Χαρδούβελης.

(Με την ευκαι­ρία, μπο­ρού­με να
μάθου­με τι κάνει ο κ. Ζανιάς ως επι­κε­φα­λής του Σώμα­τος Οικονομικών
Εμπειρογνωμόνων;)

Πριν από λίγες ημέ­ρες, ο πρώην
υπουρ­γός Οικο­νο­μί­ας και Οικο­νο­μι­κών της Ιτα­λί­ας Τζού­λιο Τρε­μό­ντι δήλω­σε πως για
την Ιτα­λία το πρό­βλη­μα δεν είναι η κατάρ­τι­ση ενός νέου πακέ­του λιτό­τη­τας, αλλά
η προ­σφυ­γή στο ΔΝΤ για βοήθεια.

Και αυτό επει­δή, όπως προειδοποίησε,
η προ­σφυ­γή στο Ταμείο οδη­γεί σε απώ­λεια της εθνι­κής κυριαρ­χί­ας, διό­τι το ΔΝΤ
δανεί­ζει κεφά­λαια με αντάλ­λαγ­μα την ανά­λη­ψη από το ίδιο (το ΔΝΤ) της
δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας την οποία δανεί­ζει και την οποία ελέγ­χει με τους δικούς
του γρα­φειο­κρα­τι­κούς μηχανισμούς.

Σ’ αυτό το σημείο βρι­σκό­μα­στε τώρα.
Και γι’ αυτό θα κλη­θεί να απο­λο­γη­θεί το δίδυ­μο Παπαν­δρέ­ου – Παπακωνσταντίνου,
αλλά και όλοι όσοι δέχθη­καν αυτήν την κατα­στρο­φι­κή πορεία και την υπηρέτησαν
έκτοτε.

Διό­τι γνώ­ρι­ζαν. Αν δεν γνώριζαν,
τότε πρέ­πει να κατα­δι­κα­στούν και για βλακεία.

Το δίδυ­μο
Παπαν­δρέ­ου-Παπα­κων­στα­ντί­νου (και όλοι οι άλλοι εκ των υστέ­ρων προ­σχω­ρή­σα­ντες με
επι­κε­φα­λής τον κ. Βενι­ζέ­λο), γνώ­ρι­ζαν πολύ καλά όταν μας οδη­γού­σαν στο ΔΝΤ, το
περιε­χό­με­νο της έκθε­σης που το Ταμείο έδω­σε στη δημο­σιό­τη­τα στις 6 Αυγούστου
του 2009 – όταν αυτοί οι κύριοι μας έλε­γαν πως λεφτά υπάρ­χουν, για να
υπο­κλέ­ψουν την ψήφο των εύπιστων.

Σ’ εκεί­νη την έκθε­ση, το ΔΝΤ
συνι­στού­σε κατάρ­γη­ση της 13ης και 14ης σύντα­ξης, πάγω­μα μισθών, αύξη­ση φόρων –
ιδί­ως του ΦΠΑ και των φόρων στα ακί­νη­τα – και απε­λευ­θέ­ρω­ση απολύσεων.

Ζητού­σε επί­σης το ΔΝΤ μέτρα ετήσιας
από­δο­σης 3,7 δις ευρώ από το 2010 μέχρι το 2013 καθώς επί­σης και:

Αυστη­ρούς περιο­ρι­σμούς στις αυξήσεις
μισθών στο Δημό­σιο. Μεί­ω­ση του πλε­ο­νά­ζο­ντος προ­σω­πι­κού στον δημό­σιο τομέα. Αναμόρφωση
του συστή­μα­τος συντά­ξε­ων, αλλα­γή του καθε­στώ­τος προ­στα­σί­ας της εργα­σί­ας με άρση
των περιο­ρι­σμών στις απο­λύ­σεις, ενί­σχυ­ση της μερι­κής απα­σχό­λη­σης, «κοι­νω­νι­κό
συμ­βό­λαιο» εργα­ζο­μέ­νων-εργο­δο­τών-κρά­τους που θα προ­βλέ­πει προ­σαρ­μο­γή των μισθών
προς τα κάτω, απε­λευ­θέ­ρω­ση αγο­ρών, προ­ϊ­ό­ντων και υπηρεσιών.

Επο­μέ­νως, τα ήξε­ραν. Τoυς τα είχαν
δώσει γραμ­μέ­να. Η πορεία ήταν προ­δια­γε­γραμ­μέ­νη. Γι’ αυτά προει­δο­ποιεί ο
Τρεμόντι.

Και δεν τα ήξε­ραν από τις 6
Αυγού­στου 2009 που δόθη­κε στη δημο­σιό­τη­τα η έκθε­ση, αλλά πολύ νωρί­τε­ρα. Το
περιε­χό­με­νο της έκθε­σης είχε γίνει γνω­στό από τις 31 Ιου­λί­ου 2009.

Και όμως, οι κύριοι που μας φλόμωσαν
στο ψέμα για να κερ­δί­σουν τις εκλο­γές, σκό­πι­μα δεν τα έλα­βαν υπ’ όψη τους.

Μάλι­στα, στις 5 Αυγού­στου του 2009,
προη­γου­μέ­νη της δημο­σιο­ποί­η­σης της έκθε­σης του ΔΝΤ (που όπως είπα­με ήταν γνωστή
από τις 31 Ιου­λί­ου), ο κ. Παπαν­δρέ­ου (που τώρα κλα­ψου­ρί­ζει μαζί με τον αδελφό
του), ζήτη­σε ξανά εκλο­γές και μας δια­βε­βαί­ω­σε ότι:

«Η ΕΕ και οι διε­θνείς αγορές
χρη­μα­το­δο­τούν το χρέ­ος της Ελλά­δας και ζητούν ένα μεσο­πρό­θε­σμο σχέ­διο με τομές
στα έσο­δα και τις δαπά­νες, καθώς και ένα πρό­γραμ­μα διαρ­θρω­τι­κών αλλαγών,
μετρή­σι­μων, που μπο­ρεί να απο­δώ­σουν σε βάθος χρό­νου. Χρειά­ζε­ται διαπραγμάτευση
για το έλλειμ­μα, που πρέ­πει να το κάνει κυβέρ­νη­ση με νωπή λαϊ­κή εντο­λή. Το
ΠΑΣΟΚ θα καταρ­γή­σει όλα τα φοροει­σπρα­κτι­κά μέτρα που ανα­κοί­νω­σε τις τελευταίες
εβδο­μά­δες η κυβέρ­νη­ση και είναι εις βάρος των ασθε­νε­στέ­ρων οικονομικά
στρωμάτων».

Επο­μέ­νως: Διά­φο­ροι κύριοι και
διά­φο­ρες κυρί­ες που απο­δο­κι­μά­στη­καν και κατά τα Θεο­φά­νεια (συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου
και του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τί­ας και του Αρχιε­πι­σκό­που), διά­φο­ροι σημερινοί
επί­δο­ξοι αρχη­γοί του ΠΑΣΟΚ (που προ­ε­κλο­γι­κά υπό­σχο­νταν τη μάνα τους και τον
πατέ­ρα τους), διά­φο­ροι «σημι­το­φύ­λα­κες» (συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του σημερινού
πρω­θυ­πουρ­γού, των συμ­βού­λων του, αλλά και του επα­να­κάμ­ψα­ντος και επίσης
απο­δο­κι­μα­σθέ­ντος κ. Γιαν­νί­τση), καλά θα κάνουν να κατα­λά­βουν πως δεν μπο­ρούν να
προ­χω­ρή­σουν χωρίς εκλο­γές (τις οποί­ες πηγαί­νουν πίσω παρα­πί­σω για να
διασωθούν).

Οι δε σύμ­βου­λοι του πρω­θυ­πουρ­γού και
άλλοι κατα­φεύ­γο­ντες στην κατα­τρο­μο­κρά­τη­ση του κόσμου, καλά θα κάνουν να
συμ­βου­λέ­ψουν τον κ. Παπα­δή­μο να συμ­βου­λέ­ψει τον κ. Γερου­λά­νο (μέλος της
πολυ­πλη­θούς και ανί­κα­νης κυβέρ­νη­σής του) να βρει τρό­πο να πλη­ρώ­νο­νται οι
αρχαιο­φύ­λα­κες κατά τις αργί­ες, διό­τι μου­σεία και αρχαιο­λο­γι­κοί χώροι ήσαν
κλει­στά και το εορ­τα­στι­κό τρι­ή­με­ρο που πέρασε.

Ειδι­κά ο κ. Χαρ­δού­βε­λης, αντί να
προ­σπα­θεί να μας πεί­σει ότι πρέ­πει να δεχθού­με την τιμω­ρία μας από τους
ανί­κα­νους εκπρο­σώ­πους των δανει­στών μας, να φρο­ντί­σει να κόβου­με εισι­τή­ρια στα
μου­σεία μας, όπου παρα­μέ­νουν όσα εκθέ­μα­τα μας επέ­τρε­ψαν να κρα­τή­σου­με στη χώρα
μας οι αρχαιο­κά­πη­λοι «μεγά­λοι τιμωροί».

Υ.Γ. Αν είναι μαζο­χι­στής και του
αρέ­σουν οι τιμω­ρί­ες, κάτι θα βρε­θεί και γι’ αυτόν.

ΥΓ. Ετσι μούρ­χε­ται να συμ­βάλ­λω στην δημιουρ­γία κινή­μα­τος συμπα­ρά­στα­σης στον Γιώρ­γο Καρα­τζα­φέ­ρη, όταν τον απο­κα­λούν κωλο­τού­μπα… Τα δικά του, μπρο­στά στα της κ. Υπουρ­γού (και όχι μόνον) συγκρο­τούν πρό­τυ­πη συμπε­ρι­φο­ρά ατα­λά­ντευ­της σταθερότητας…
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted