Πέρασε ένας χρόνος, από την μέρα που με την λογική του: “αποφασίζουμε και διατάζουμε” έπεσε μαύρο στις τηλεοπτικές συχνότητες της ΕΡΤ… Μαύρο στην προσπάθεια αντικειμενικότερης πληροφόρησης. Μαύρο στις αιματηρές και πολύχρονες καταχτήσεις των εργαζόμενων αυτής της χώρας, αυτού του πλανήτη. Μαύρο στην εργασιακή και στην υπαρξιακή αξιοπρέπεια εκατοντάδων συμπολιτών μας.
Δύσκολο το έργο – δοκιμή για τον εργασιακό μεσαίωνα, που απεργάζονται σε βάρος μας… Με ενεργοποίηση της πιο ταπεινής και συκοφαντικής δυσφήμισης ανθρώπων και αξιών…Με θρασύτατη και μαυρογιαλούρικη κωλοτούμπα των κυβερνητικών εκπροσώπων… Με το ξάφνιασμα “αριστερών” βολεμένων στην συγκυβέρνηση, που δεν μπορούσαν και δεν κατάφεραν μέχρι και σήμερα να κατανοήσουν μία ύστατη εκδήλωση αξιοπρέπειας του αρχηγού τους… Με βαρύγδουπους δημοσιογραφίσκους, που τάχουν κάνει πλακάκια με τα οικονομικά αφεντικά και τους πολιτικούς τους υπηρέτες.
Οι ανθιστάμενοι της ΕΡΤ είναι μέχρι και τώρα η παρότρυνση εγρήγορσης της συνείδησής μας. Το αντίδοτο στην εξοικίωση με την παλιανθρωπιά, ο ανυψωτικός μηχανισμός στην οσφυοκαμπτική επίδραση του χρόνου και των καταστάσεων… Η διεγερτική δύναμη της μνήμης μας…
Αυτό φοβούνται και δεν συγχωρούν οι σχεδιαστές του βελούδινου καναπεδάτου εξανδραποδισμού μας… Γιαυτό η ανοιχτή ΕΡΤ προστάζει να καταφέρουμε να μην ξεχάσουμε…