Πολύ σωστά τα είπε…

😉…ο κ. υφυ­πουρ­γός Παι­δεί­ας και ακα­δη­μαϊ­κός δάσκα­λος… Μιλώ­ντας, σε
δια­δι­κτυα­κή συζή­τη­ση που διορ­γά­νω­σε η Ελλη­νι­κή Ένω­ση για τα Δικαιώ­μα­τα του
Ανθρώ­που με αφορ­μή την συγκρό­τη­ση ειδι­κού αστυ­νο­μι­κού σώμα­τος μέσα στα
Πανε­πι­στή­μια, ανέ­φε­ρε, όπως διαβάζουμε: 

«Και ως προς το θέμα των αστυνομικών
οργά­νων με πολι­τι­κή περι­βο­λή, που ανα­φέρ­θη­κε το 1963, να θυμί­σω ότι από το
1969, είχε ιδρυ­θεί μέσα στα πανε­πι­στή­μια αστυ­νο­μι­κό τμή­μα. Του­λά­χι­στον στις
πανε­πι­στη­μιου­πό­λεις. Επο­μέ­νως, υπήρ­χε αστυ­νο­μι­κό τμή­μα μέσα στις
πανε­πι­στη­μιου­πό­λεις. Το σπου­δα­στι­κό της Ασφά­λειας ήταν αστυ­νο­μι­κοί με πολι­τι­κά για
να χαφιε­δί­ζουν τους φοι­τη­τές».

Η ΦΑΙΑΚΙΑ επι­θυ­μεί να συγ­χα­ρεί ολό­ψυ­χα τον κ. υφυ­πουρ­γό για την
ειλι­κρί­νεια με την οποία αντι­με­τω­πί­ζει το ζήτη­μα της ιδε­ο­λο­γι­κής και πολι­τι­κής έμπνευσης
της νέας μεγά­λης εκπαι­δευ­τι­κής μεταρ­ρύθ­μι­σης, που συνι­στά …επα­νά­στα­σιν δια τα
ζητή­μα­τα της Παι­δεί­ας εις την χώραν… Εξ ου και η έμπνευ­σις από μίαν άλλην
επα­νά­στα­σιν, την εθνο­σω­τή­ριον… Για­τί να το κρύ­ψω­μεν άλλωστε… 

Μας εκπλήσ­σει ευχά­ρι­στα η ιστο­ρι­κή ακρί­βεια του κυρίου
υφυ­πουρ­γού. Μπο­ρού­με μάλι­στα να συμ­βάλ­λου­με με ίδια επι­χει­ρή­μα­τα εξ εμπειρίας
λόγω ηλι­κί­ας, πως το 1966, λει­τουρ­γού­σε το σπου­δα­στι­κό με λαμπρή επιτυχία…Είχαμε
στο Γου­δί μία σει­ρά από …”συμ­φοι­τη­τές”, που επι­τε­λού­σαν με συνέ­πεια το
πατριω­τι­κό τους καθή­κον σε αγα­στή συνερ­γα­σία με την Εθνι­κή Κοι­νω­νι­κή Οργάνωση
Φοι­τη­τών, την διά­ση­μη ΕΚΟΦ. Θυμί­ζω, πως η οργά­νω­ση αυτή έγρα­ψε ιστο­ρία στις …πολε­μι­κές
τέχνες, που με επι­τυ­χία άσκη­σε στις …πλά­τες, στα κεφά­λια, στα χέρια και τα
πόδια κομ­μου­νι­στών και συνοδοιπόρων… 

Όμως προ­σέξ­τε την λεπτο­με­ρή γνώ­ση, του κυρί­ου υφυ­πουρ­γού, που παραθέτει
με αυστη­ρή ακρί­βεια την ιστο­ρι­κή αλή­θεια… Προ του 69 δεν υπήρ­χαν οργανωμένα
αστυ­νο­μι­κά τμή­μα­τα μέσα στους πανε­πι­στη­μια­κούς χώρους… Η από­φα­ση πάρ­θη­κε επί …εθνο­σω­τη­ρί­ου
επαναστάσεως… 

Εδώ, όμως χρειά­ζε­ται μία μικρή διορ­θω­σού­λα… Για­τί μπο­ρεί να
πάρ­θη­κε τότε η από­φα­ση αλλά η εθνο­σω­τή­ριος δεν προ­χώ­ρη­σε σε ανοι­χτή, φόρα – παρτίδα
λει­τουρ­γία ενδο­πα­νε­πι­στη­μια­κών αστυ­νο­μι­κών τμη­μά­των… Λει­τουρ­γού­σε, το “προ­σω­πι­κό”
ως οιω­νεί αστυ­νο­μι­κό τμή­μα αλλά τμή­μα δεν υπήρχε.

Η ΦΑΙΑΚΙΑ έχει την κρυ­φή ελπί­δα, πως …αυτό το όνει­ρο δεκαετιών
θα γίνει επι­τέ­λους πραγ­μα­τι­κό­τη­τα… Πως επι­τέ­λους, θα χτυ­πή­σου­με αλύ­πη­τα την
αρι­στε­ρή δικτα­το­ρία στον πανε­πι­στη­μια­κό χώρο… Πως, όσα όνει­ρα έμει­ναν ημιτελή
στην επτα­ε­τία της εθνο­σω­τη­ρί­ου θα μπο­ρέ­σουν τώρα να δικαιω­θούν επί …απλέ­του
δημοκρατίας… 

Να ανα­σά­νουν με ανα­κού­φι­ση ο Σπυ­ρί­δων-Αδω­νις, ο Μάκης, ο
Κων­στα­ντί­νος, ο Αρης, ο Μπά­μπης και τα άλλα παιδιά… 

Εν τη εννοία της εννοί­ας και ούτως ειπείν, που έλε­γε και ο ηγέ­της της εθνοσωτηρίου… 

Αντε και σε ανώ­τε­ρα… Ακό­μη πιο δημοκρατικά…