Ο Μπράουν, ο Φίσερ και ο Κραφτ

😒Μοιά­ζα­με Κασ­σάν­δρες, όταν στην πρώ­τη φάση της πανδημίας
προ­βλέ­πα­με πόλε­μο εται­ρειών προς εται­ρεί­ες, εται­ρειών προς κυβερνήσεις,
κυβερ­νή­σε­ων προς κυβερ­νή­σεις… Που όλα αυτά θα σήμαι­ναν καθυστερήσεις
επι­κίν­δυ­νες και ανασφάλειες 

Και …επλη­ρώ­θη τα λεχθέντα…

Τότε, που τα εμβό­λια ΘΑ έρχο­νταν από το φθινόπωρο…Αντε, τον Νοέμβρη…
Αντε την πρώ­τη εβδο­μά­δα του Δεκέμ­βρη, που δήλω­νε με τσα­μπου­κά που δεν σήκωνε
κου­βέ­ντα ο Βασι­λά­κης… Αντε όχι την πρώ­τη εβδο­μά­δα αλλά μέσα στον Δεκέμ­βρη οπωσδήποτε,
μας δια­βε­βαί­ω­νε με το απαι­τού­με­νο κύρος ο πολυ­χρο­νε­μέ­νος μας. 

Οι μαγε­μέ­νοι από το σωτή­ριο έργο και την ευερ­γε­τι­κή διά­θε­ση των
κολοσ­σών της χημι­κής φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νί­ας έμοια­ζαν παρα­δο­μέ­νοι στην ηδονική
ανα­μο­νή της …σωτη­ρί­ας, που βασι­κά θα στή­ρι­ζε το πολι­τι­κό κύρος των κυβερνώντων,
θα ενί­σχυε τα πάμπλου­τα ταμεία των εται­ρειών, θα ανα­βάθ­μι­ζε το κύρος του
συστή­μα­τος στις συνει­δή­σεις των αφε­λών… Α, ναι! Θα κατα­πο­λε­μού­σε και την
παν­δη­μία, που έχει ήδη εξο­λο­θρεύ­σει εκα­τομ­μύ­ρια κατοί­κων του πλανήτη… 

Η συζή­τη­ση για το εμβό­λιο, οι συνε­χείς αντα­πο­κρί­σεις  για τον ερχο­μό του, οι υπο­σχέ­σεις για το
παρά­δει­σο ελευ­θε­ρί­ας, που θα φέρει το μαγι­κό τρύ­πη­μα στο μπρά­τσο δημιουργούσαν
το κατάλ­λη­λο κλί­μα να ξεχα­στούν οι εγκλη­μα­τι­κές ευθύ­νες ενός κοινωνικοπολιτικού
συστή­μα­τος, που στο όνο­μα του υπερ­κέρ­δους των οικο­νο­μι­κών κολοσ­σών μετα­τρέ­πει τις
ανθρώ­πι­νες ζωές σε αριθ­μούς σε λογι­στι­κά φύλλα… 

Μπά­χα­λο χωρίς τέλος … Ανά­με­σα σε ΕΕ και Μ. Βρε­τα­νία… Ιτα­λία και Σουηδία
με την Pfizer… Astra Zeneca με Βρυ­ξέλ­λες… Τζόν­σον με Βρυξέλλες…
κ.λ.π. κ.λ.π. κ.λ.π.

Το έργο έχει μέλ­λον… Αν δεν είμα­στε τα αντι­κεί­με­να-θύμα­τα αυτής της
βαριάς συστη­μι­κής παρά­νοιας θα μπο­ρού­σα­με και να γελάμε… 

Οι επό­με­νοι μήνες θα είναι γεμά­τοι με επει­σό­δια αυτού του
μακά­βριου σήριαλ ανά­με­σα στην κατοχύρωση 

Για την ώρα ας προσέχουμε!!! 

Κλεί­νο­ντας ας θυμη­θού­με το εξαι­ρε­τι­κά διδα­κτι­κό -εισα­γω­γή στην
δια­λε­κτι­κή -τρα­γού­δι του Μάνου Λοΐ­ζου και του Γιάν­νη Νεγρε­πό­ντη: τρί­τος
παγκό­σμιος σε εκτέ­λε­ση από τον Βασί­λη Παπα­κων­στα­ντί­νου. Μπο­ρεί
να έχει υπερ­βεί τα 50 χρό­νια ύπαρ­ξης αλλά μπο­ρού­με να βιώ­νου­με την επικαιρότητά
του… Τώρα στα χρό­νια του Corona Virus…