Πολύ αγωνία….

… Πάνε να σπά­σου­νε καρ­διές καθώς η ώρα της τελι­κής υπο­γρα­φής για την νέα συμ­φω­νία (νέα μέχρι να υπο­γρα­φεί για­τί θα ακο­λου­θή­σουν και άλλες) πλη­σιά­ζει. Σκλη­ρές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις δηλώ­νουν τα ΜΜΕ. …Ετοι­μη να τα σπά­σει η Ελλη­νι­κή πολι­τι­κή ηγε­σία… Απει­λεί η Τρόϊ­κα, πως αν δεν κάτσου­με καλοί, τότε…
Σχε­δόν κιν­δυ­νέ­ψα­με να το πιστέ­ψου­με… Αλλά μας ήλθαν στο νου κάτι εικό­νες περί­που 3 δεκα­ε­τί­ες πίσω… Τότε, που η…. “Ελλά­δα ανή­κε στους Ελη­νες” και δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε …σκλη­ρά την συμ­φω­νία παρα­μο­νής των βάσε­ων των ΗΠΑ στην Ελλά­δα. Και μία έμε­ναν, μία έφευ­γαν οι βάσεις. Σκλη­ρή η στά­ση της Ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης, που απει­λού­σε να τα τινά­ξει όλα στον αέρα… Η αγω­νία στο έπα­κρο… Τέτοια εθνι­κή υπε­ρη­φά­νεια, Τέτοια τόλ­μη, τέτοιος πατριω­τι­σμός… Ευτυ­χώς, που προ­λά­βα­με τότε και δια­βά­σα­με στη Monde Dipomatique, πως η παρα­μο­νή των βάσε­ων, που …φεύ­γουν είχε συμ­φω­νη­θεί κάπου ένα εξά­μη­νο πριν την ανα­κοί­νω­σή της. Στην καθυ­στε­ρη­μέ­νη δημο­σιο­ποί­η­σλη της είχαν ομο­νο­ή­σει και οι δύο πλευ­ρές για λόγους αυτο­νό­η­της λαϊ­κής κατα­νά­λω­σης πατριω­τι­κού πνεύ­μα­τος… Και έτσι τελι­κά έμει­ναν οι βάσεις, που έφυ­γαν, όπως έλε­γε και το σχε­τι­κό άσμα του Χάρ­ρυ Κλυν σε tempo εμβα­τη­ρί­ου με τίτλο: Φεύ­γουν οι βάσεις, που μένουν…

Κάτι μας λέει, πως η ιστο­ρία επα­να­λαμ­βά­νε­ται έστω και ως φάρ­σα, όσο οι “αυτό­χθο­νες ιθα­γε­νείς” (κι’ αυτό έκφρα­ση Χάρ­ρυ Κλυν) καθεύδουν…