Ήταν γιορτή ή μπούμερανγκ;

Το τέλος της ΕΣΣΔ υπήρ­ξε αιτία μεγά­λων πανη­γυ­ρι­σμών για την
καπι­τα­λι­στι­κή δύση… Ιδιαί­τε­ρα, αφού συνο­δεύ­τη­κε με την παρου­σία ενός βαριά
μέθυ­σου στην ηγε­σία της Δια­δό­χου Ρωσί­ας… Τότε το γλέ­ντι έμοια­ζε ατε­λεύ­τη­το και
χωρίς όρια… Όμως οι και­ροί αλλά­ζουν και και­νού­ριες πτυ­χές ανα­δει­κνύ­ο­νται… γύρω
από αυτές γρά­φει ο φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης…

Ήταν γιορ­τή ή μπούμερανγκ;

Ιδρύ­θη­κε το 1922 και
δια­λύ­θη­κε όταν το ημε­ρο­λό­γιο έγρα­φε Πέμ­πτη 26 Δεκεμ­βρί­ου 1991. Ο λόγος για την
Σοβιε­τι­κή Ένω­ση… Τότε οι σαμπά­νιες έρρε­αν στις πρω­τεύ­ου­σες των μεγά­λων δυτικών
κρα­τών και τα χρη­μα­τι­στή­ρια τους πανηγύριζαν.

Μια δια­δρο­μή εξή­ντα εννέα
χρό­νων κατέ­βα­σε τίτλους, εμβλή­μα­τα και σημαί­ες. Μπή­καν στο ιστο­ρι­κό αρχείο
πόθοι γενε­ών πως «έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκ­κι­νη…», όπως τρα­γού­δα­γαν τα
νιά­τα. Και η χώρα του κόκ­κι­νου Οκτώ­βρη τεμα­χί­στη­κε, μοι­ρά­στη­κε, λεη­λα­τή­θη­κε και
από κομ­μα­τι­κούς που έγι­ναν ολι­γάρ­χες στην εννιά­χρο­νη περί­ο­δο του Γιέλτσιν…

Οι αιτί­ες γνω­στές… Σ’ ένα
παγκό­σμια καπι­τα­λι­στι­κό περι­βάλ­λον δεν ήταν δυνα­τόν να ζήσει ένα καθε­στώς που
έπα­ψε από νωρίς να είναι εξω­στρε­φές και επα­να­στα­τι­κό. Τα πρω­τό­λεια αμεσοδημοκρατικά
εργα­τι­κά σοβιέτ έπα­ψαν περί­που την επο­μέ­νη. Με την ισχυ­ρο­ποί­η­ση
της κομ­μα­τι­κής ελίτ και με ένα ιδιό­τυ­πο γρα­φειο­κρα­τι­κό μοντέ­λο, ο «θάνα­τος»
ήταν προδιαγεγραμμένος…

Μετά από αυτή τη δραματική
για τους Ρώσους δια­δρο­μή, η μεγα­λύ­τε­ρη σε έκτα­ση χώρα του πλα­νή­τη (17.098.246
τ.χλμ.),  κατα­λαμ­βά­νει σήμε­ρα σημαντική
θέση στις μητρο­πό­λεις του καπι­τα­λι­σμού! Εδώ ακρι­βώς αρχί­ζουν και τα δύσκο­λα για
εκεί­νους που το ΄91 άνοι­γαν σαμπά­νιες περι­χα­ρείς για την πτώ­ση της Σοβιετίας. 

Ενός κρά­τους μέχρι τότε
αντα­γω­νι­στι­κά ακίν­δυ­νο γι’ αυτούς, αφού η στα­σι­μό­τη­τα του δεν απει­λού­σε το
πλα­νη­τι­κό τους μονο­πώ­λιο! Όμως μέσα σε μια εικο­σα­ε­τία η εικό­να του άλλα­ξε και
μαζί φυσι­κά και με άλλες μεγά­λες χώρες, ο πλα­νή­της οδη­γεί­ται στην νέα επο­χή της
πολυπολικότητας! 

Μια γέν­να με οδύ­νες όπως
συμ­βαί­νει πάντα σε κάθε πλα­νη­τι­κό κοι­λο­πό­νε­μα. Και πάντα με αγω­νία για το
απο­τέ­λε­σμα που θα προ­κύ­ψει. Ίσως ακό­μα ένα «τέρας» ή μήπως μια κάποια αμυ­δρή ελπίδα
σ’ ένα καλ­λί­τε­ρο αύριο για τις μυριά­δες τους πει­να­σμέ­νους και διψα­σμέ­νους της
λεη­λα­τη­μέ­νης μας Γης;

Στις οδύ­νες αυτού του
τοκε­τού εντάσ­σο­νται μια σει­ρά πόλε­μοι… Αυτής της αιτί­ας πόλε­μος είναι και της
Ουκρα­νί­ας που φέρ­νει αντι­μέ­τω­πους Ρώσους και Αμε­ρι­κα­νούς! Επι­βε­βαί­ω­ση των παρα­πά­νω και το ρεπορ­τάζ του ανταποκριτή
διε­θνών ειδή­σε­ων της γαλ­λι­κής συντη­ρη­τι­κής εφη­με­ρί­δας Le Figaro, Ζορζ
Μπαλ­μπρου­νό, που δια­πι­στώ­νει ότι: «Στον πόλε­μο στην Ουκρα­νία επι­κε­φα­λής του
Ουκρα­νι­κού Στρα­τού, είναι οι Αμερικανοί…» 

Μπρο­στά σε όλο αυτό το
σκη­νι­κό, μοι­ραί­οι και άβου­λοι οι ευρω­παί­οι ηγέ­τες «τυλί­γουν» πακέ­τα κυρώσεων
καθ’ υπό­δει­ξη των Αμε­ρι­κα­νών… Και παρά τις αλλε­πάλ­λη­λες σκλη­ρές οικονομικές
«τιμω­ρί­ες» στον Πού­τιν, δεν επι­βε­βαιώ­νο­νται μέχρι σήμε­ρα, οι προ­βλέ­ψεις των
οικο­νο­μι­κών ανα­λυ­τών τους, για τη σύντο­μη χρε­ο­κο­πία της ρωσι­κής οικο­νο­μί­ας.  

Ανα­πά­ντη­τα ερω­τή­μα­τα και για
πόσο και­ρό θα παρα­μεί­νει η Ευρώ­πη ενω­μέ­νη ενά­ντια στον Πού­τιν, συνυπολογίζοντας
πάντα και τη «λεπτο­μέ­ρεια» πως η Δύση δεν είναι όπως η Ρωσία, ένα κρά­τος με μια
κεντρι­κή διοί­κη­ση. Είναι ένα σύνο­λο χωρών με συμ­φέ­ρο­ντα τα οποία άλλοτε
συγκλί­νουν και άλλο­τε απο­κλί­νουν σε μια σει­ρά θέμα­τα αιχ­μής∙ κυβερ­νή­σεις που
έχουν ν’ αντι­με­τω­πί­σουν και ξεσπά­σμα­τα οργής των πλη­θυ­σμών τους…

«Πώς θα αντι­δρά­σουν οι
Βρε­τα­νοί όταν δουν το κόστος της ενέρ­γειας να αυξά­νε­ται κατά 50% ή
περισ­σό­τε­ρο;» Γρά­φει ο Μάικλ Γκέρ­σον, αρθρο­γρά­φος της Washington Post και
άλλο­τε σύμ­βου­λος του Τζορτζ Μπους του νεό­τε­ρου και συνε­χί­ζει εκτι­μώ­ντας πως οι:
«Γερ­μα­νοί υπο­στη­ρι­κτές του κατευ­να­σμού» που τώρα σιω­πούν, κάποια στιγ­μή θα
σπά­σουν την «προ­σω­ρι­νή» σιω­πή τους και θα επι­στρέ­ψουν στα παλαιά τους
επι­χει­ρή­μα­τα…». Υπο­νο­ώ­ντας πως στα ακό­μα πιο δύσκο­λα, θα επι­διώ­ξουν έναν
συμ­βι­βα­σμό, πάση θυσία…

Η Ρωσία απα­γο­ρεύ­ει τις
εξα­γω­γές λευ­κής και ακα­τέρ­γα­στης ζάχα­ρης, σιτα­ριού, σίκα­λης, κρι­θα­ριού και
καλα­μπο­κιού μέχρι τις 31 Αυγού­στου. Η Ουκρα­νία με μια ετή­σια παρα­γω­γή πάνω από
25 εκ. τόνους σιτη­ρών, λόγω πολέ­μου βρί­σκε­ται σε…αγρανάπαυση! Μια επισιτιστική
κρί­ση εκτός από την ενερ­γεια­κή έκρη­ξη τιμών, στο καλημέρα…

Τελι­κά οι ευρω­παί­οι αξιωματούχοι
πυρο­βο­λώ­ντας οικο­νο­μι­κά, κατ’ εντο­λή του μεγά­λου αδελ­φού, τον αντί­πα­λο Πούτιν,
τραυ­μα­τί­ζουν επι­κίν­δυ­να με τις εξο­στρα­κι­ζό­με­νες «σφαί­ρες» και τη συνο­χή της
ευρω­παϊ­κής παρέ­ας τους…