Η Γαλλία εκλέγει πρόεδρο…

Δεν είμα­στε προ­φή­τες αλλά θα
δια­κιν­δυ­νέ­ψου­με μία πρόβλεψη…

Ο χρό­νος των προ­ε­δρι­κών εκλο­γών δεν
ήταν ο καλύ­τε­ρος για την Μαρί Λεπέν, η οποία τα τελευ­ταία χρό­νια αγωνίστηκε
…τον αγώ­να τον καλό… 

Συμ­μά­ζε­ψε τους τρα­μπού­κους και
μπρά­βους της παρά­τα­ξης ώστε να ομορ­φύ­νει η δημό­σια εικό­να της… Δεν τους
εξα­φά­νι­σε… Τους επέ­βαλ­λε όμως να δέρ­νουν με το …σεις και με το σας…

Εκμε­ταλ­λεύ­τη­κε την …‘έξο­χη’ απόδοση
των κατα­σταλ­τι­κών μηχα­νι­σμών του Μακρόν, ώστε να επι­τρέ­πε­ται στην ίδια ένα πιο
έντο­να φιλο­λαϊ­κό φρα­σε­ο­λό­γιο και αγω­νι­στι­κό­τη­τα εκ του ασφαλούς… 

Εξω­ράι­σε τον εθνι­κι­στι­κό της λόγο προς
…το πατριω­τι­κό­τε­ρον αφαι­ρώ­ντας αιχ­μές, που ταί­ρια­ζαν στο langage του μπα­μπά της, με τον οποίο δηλώνει
βαθιά ρήξη και δια­φο­ρές… Δεν παρέ­λει­ψε ανοίγ­μα­τα και προς Εβραί­ους αλλά και
προς Μου­σουλ­μά­νους… Τους μετριο­πα­θείς βεβαί­ως, βεβαίως. 

Και άλλα αρκε­τά έκα­νε η  Μαρί, που του­λά­χι­στον πρέ­πει να της
ανα­γνω­ρί­σου­με, ότι διδά­χτη­κε από μέρος των κλη­ρο­νο­μι­κών αμαρ­τη­μά­των του χώρου…
Όχι ασφα­λώς επί της ουσί­ας αλλά ως προς το φαί­νε­σθαι, του οποί­ου την σημασία
για την έκβα­ση της εκλο­γι­κής μάχης δεί­χνει να έχει αντι­λη­φθεί αρκούντως…

Τότε, λοι­πόν τί φταί­ει και οι
προ­βλέ­ψεις μας δεν την ευνο­ούν;;; Μα η γεω­πο­λι­τι­κή συγκυ­ρία… Γνω­ρί­ζουν καλά οι
δεξα­με­νές σκέ­ψεις της Δύσης και οι απερ­γα­ζό­με­νοι την επί­ση­μη πολιτική
μηχα­νι­σμοί, ότι η Μαρί δεν πρό­κει­ται να αμφι­σβη­τή­σει το σύστη­μα… Ισα-ίσα, που
μέσα από τον φασί­ζο­ντα λαϊ­κι­σμό της, μπο­ρεί να είναι χρη­σι­μό­τε­ρη ταξικά…

Σε τελευ­ταία ανά­λυ­ση τίπο­τε δεν
πρό­κει­ται να αμφι­σβη­τή­σει από τις διε­θνείς δεσμεύ­σεις της Γαλ­λί­ας στους
μεγά­λους Ιμπε­ρια­λι­στι­κούς σχηματισμούς… 

Όμως, τώρα, η ‘ΔΥΣΗ’ χρειάζεται
δηλω­μέ­νους εχθρούς του Πού­τιν και της Ρωσί­ας… Και σ’ αυτό τον τομέα είναι σαφής
η υπε­ρο­χή του Μανού… Τόσο σε επί­πε­δο δια­κη­ρύ­ξε­ων όσο και σε δια­μόρ­φω­ση της
κοι­νής γνώ­μης, που είναι επί­μα­χο ζήτη­μα για τα μεσο­πρό­θε­σμα και μακροπρόθεσμα
σχέ­δια των συμ­μά­χων στις δύο ακτές του Ατλα­ντι­κού… Κατά της ανα­το­λής, φυσικά
και …γενι­κά.

Ο Μανού είναι πιο ‘φιλο­ευ­ρω­παί­ος, πιο
‘φιλο­α­με­ρι­κα­νός’ και λιγό­τε­ρο ‘φιλο­ρώ­σος’ από την Μαρί…

Αυτές οι ιδιό­τη­τες λαμ­βά­νο­νται ήδη
υπό­ψιν από τους δια­μορ­φω­τές -κρυ­φούς και φανε­ρούς- της κοι­νής γνώμης… 

Εξάλ­λου δεν μπο­ρεί να υπο­τι­μη­θεί η
συνε­πής ταξι­κό­τη­τα του Μανού, που ως εκσυγ­χρο­νι­στής, απει­λεί κατακτήσεις
εκα­το­ντε­τί­ας από τους εργαζόμενους… 

Οπου μάλι­στα δεν πεί­θει ο λόγος,
πίπτει ράβδος… Μπο­ρούν να το επι­βε­βαιώ­σουν στρα­τιές, κου­λών, τυφλών, κουφών
θυμά­των πρω­το­φα­νούς ‘εκσυγ­χρο­νι­στι­κής’ βίας από τον κρα­τι­κό κατασταλτικό
μηχα­νι­σμό επί Μανού. 

Ας ρίξου­με όμως και μία ματιά στα
στοι­χεία, που μας απο­κα­λύ­πτει η εται­ρεία σφυγ­μο­με­τρή­σε­ων Ipsos, που γενι­κά φημί­ζε­ται για την
αξιο­πι­στία της… Πάμε ανε­βαί­νο­ντας σύμ­φω­να με την οικο­νο­μι­κή κατάσταση…Εχουμε,
λοι­πόν και λέμε:

-Το 10% των Γάλ­λων αντιμετωπίζει
προ­βλή­μα­τα σίτι­σης. Πιο απλά δεν έχει να φάει ο ίδιος ή η οικο­γέ­νειά του ή
τρώ­νε ελλειμ­μα­τι­κά… Δεν συζη­τά­με  σε αυτή
την κατη­γο­ρία για …υγιει­νή δια­τρο­φή… Πρό­κει­ται για ειρω­νεία στα όρια της
προ­σβο­λής θυμί­ζο­ντας το γνω­στό της Μαρί­ας Αντουα­νέ­τας με το παντε­σπά­νι… Μόνο
που το περι­στα­τι­κό ανα­φέ­ρε­ται στον 18^ο αιώ­να ενώ βρι­σκό­μα­στε στον 21^ο.

-Περί­που δέκα εκα­τομ­μύ­ρια Γάλλοι
βρί­σκο­νται κάτω από το όριο της φτώ­χιας, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για την
ποιό­τη­τα της ζωής τους… Πλή­ρης ανα­σφά­λεια αφού το ορα­τό πέρας της πορεί­ας είναι
η έλλει­ψη στέ­γης και φαγητού…

-Το 1/3 περί­που των Γάλ­λων καταγράφει
συνε­χή εισο­δη­μα­τι­κή μεί­ω­ση, ιδιαί­τε­ρα τα χρό­νια της πανδημίας…

Εντά­ξει αλλά από εδώ και πέρα αρχίζουν
τα καλά… Αντε για να χαρεί­τε, για­τί τόση ώρα σας μελαγχολήσαμε. 

-Μέσα σε ενά­μι­σι χρό­νο οι περιουσίες
των Γάλ­λων δισε­κα­τομ­μυ­ριού­χων αυξή­θη­καν πάνω από 80%!!! 

-Οι πρώ­τοι 5 στην λίστα περιουσίας
Γάλ­λοι δισε­κα­τομ­μυ­ριού­χοι έχουν στην ιδιο­κτη­σία τους πλού­το ίσον με εκεί­νον του
40% των Γάλ­λων φτω­χών… Αυτό ισχυ­ρί­ζε­ται η Oxfam, που απο­τε­λεί συνο­μο­σπον­δια­κό όργανο
πάνω από 20 μη κυβερ­νη­τι­κών οργα­νώ­σε­ων, που ασχο­λού­νται με την κατα­πο­λέ­μη­ση της
φτώ­χιας στον πλανήτη…

Αυτά είναι τα καλά του καπιταλισμού!!
Ο οποιοσ­δή­πο­τε από μας έχει ταλέ­ντο, εμπνεύ­σεις, ιδέ­ες έχει την ευκαι­ρία να
μπει στην λίστα αυτών των πέντε. Απο­δει­κνύ­ο­νται έτσι οι απε­ριό­ρι­στες ευκαιρίες,
που το σύστη­μα χορη­γεί αφει­δώς στους πολίτες…

Βέβαια η ίδια η Oxfam ισχυ­ρί­ζε­ται πως αυτός ο ασύδοτος
πλου­τι­σμός στα χρό­νια της παν­δη­μί­ας δεν είναι απο­τέ­λε­σμα ταλά­ντου αλλά αφειδούς
χρη­μα­το­δό­τη­σης από Τρά­πε­ζες… Εμείς δεν το πιστεύ­ου­με, για­τί γνω­ρί­ζου­με σε βάθος
πόσο η ισό­τη­τα των ευκαι­ριών χαρα­κτη­ρί­ζει τον καπιταλισμό…

Το …θρά­σος της Oxfam δεν περιο­ρί­ζε­ται εδώ αφού καταγγέλλει
και το ΔΝΤ για επι­βαλ­λό­με­νη αυστη­ρή λιτό­τη­τα στις τρί­τες χώρες την ίδια ώρα,
που χρη­μα­το­δο­τεί ή ευνο­εί την χρη­μα­το­δό­τη­ση μεγα­λο­ε­πεν­δυ­τι­κών κερδοσκοπικών
προ­γραμ­μά­των, που καμία σχέ­ση δεν έχουν με βελ­τί­ω­ση της ζωής των δυστυ­χού­ντων επί
της γης. 

Αυτά τα τερα­τώ­δη ψέμ­μα­τα ας τολμούσαν
να τα πουν σε μας, που έχου­με ιδία γνώ­μη για την ευερ­γε­τι­κή δρά­ση του ΔΝΤ!!!

Σας υπεν­θυ­μί­ζου­με, ότι ο Μανού υπήρξε
μεγα­λο­στέ­λε­χος μεγα­λο­τρα­πε­ζών, πριν ασχο­λη­θεί με την πολι­τι­κή μετά από υπόδειξη
και προ­ώ­θη­ση από τον αγριο­σο­σια­λι­στή Φραν­σουά Ολάντ… Τον Ολα­ντρέ­ου, όπως έλεγε
κάποιος, που δεν μπο­ρού­με να θυμη­θού­με… Πέρα­σαν τόσα χρόνια!!!

Δεν
είμα­στε προ­φή­τες, για νάμα­στε βέβαιοι… Εξάλ­λου δεν θεω­ρού­με μηχα­νι­στι­κή την
εξέ­λι­ξη της ιστο­ρί­ας… Παρ΄ όλα αυτά έχου­με …την αίσθη­ση, πως …η δημοκρατία
θα νική­σει και ο Μανού θα … σκίσει…