Οι εκλογές τελείωσαν, η πολιτική ξαναρχίζει…

Τέλος στο show των Γαλ­λι­κών εκλο­γών… Ολο­κλη­ρώ­θη­κε …”κατ’
ευχήν” με τον θρί­αμ­βο του Μανού… Ινα δικαιω­θεί το ρηθέν υπό του γρά­φο­ντος εις
την χτε­σι­νή ανάρ­τη­ση: …Ο χρό­νος των προ­ε­δρι­κών εκλο­γών δεν ήταν ο καλύτερος
για την Μαρί Λεπέν…

…Είδα­τε, πως παρ’ ό,τι τονί­σα­με πως
δεν …είμα­στε προ­φή­τες, μας αρέ­σει, που πέσα­με μέσα στην πρόβλεψη… 

Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα χαι­ρό­μα­στε, για­τί αρχίζει
μία περί­ο­δος σημα­ντι­κής πολι­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας που αφο­ρά την Γαλ­λία και την αριστερά,
μετά τα υψη­λά ποσο­στά της ‘ανυ­πό­τα­κτης Γαλ­λί­ας‘ στον α΄γύρο των προεδρικών… 

Η ανοι­χτή πρό­τα­ση Μελαν­σόν, που είναι
ταυ­τό­χρο­νη παράλ­λη­λη εισή­γη­ση του γαλ­λι­κού Κ.Κ. βάζει επί τάπη­τος το ζήτη­μα της
άμε­σης ουσια­στι­κής συνερ­γα­σί­ας των δυνά­με­ων του ριζο­σπα­στι­κού χώρου, με διαμόρφωση
ενιαί­ου ψηφο­δελ­τί­ου από τον πρώ­το γύρο των βου­λευ­τι­κών, που πραγματοποιούνται
σύντομα… 

Το προ­γραμ­μα­τι­κό πλαί­σιο του Ζαν Λυκ
Μελαν­σόν περιέ­χει τις επι­θυ­μη­τές δεσμεύ­εις και προ­τά­σεις… Μία επιτυχημένη
συγκρό­τη­ση του μετώ­που θα βάλει τις βάσεις για μία ενω­τι­κή ανα­τρε­πτι­κή πολιτική
δρά­ση σε μία από τις μητρο­πό­λεις του καπι­τα­λι­σμού και την μονα­δι­κή με τόσο
ισχυ­ρή παρου­σία αρι­στε­ρού ριζο­σπα­στι­κού ρεύματος… 

Δικαιο­λο­γη­μέ­να, κάποιοι θα ανακαλέσουν
στην μνή­μη τους το κοι­νό πρό­γραμ­μα των Γάλ­λων κομ­μου­νι­στών και σοσια­λι­στών, που
τελι­κά μετα­τρά­πη­κε στο όχη­μα έλευ­σης του βονα­πάρ­τη Μιτε­ράν στην εξου­σία και
στην ταυ­τό­χρο­νη βαθ­μιαία ρίκνω­ση του ΓΚΚ σε ταπει­νω­τι­κά ποσοστά… 

Σήμε­ρα, (ευτυ­χώς!) το άμε­σα ζητούμενο
δεν είναι το ‘πρό­γραμ­μα εξου­σί­ας’ το οποίο ανε­μί­ζουν πλή­θος ρεφορμιστικών
σχη­μα­τι­σμών ανά την υφή­λιο… Αυτό επι­βάλ­λει ο ‘πολι­τι­κός ρεα­λι­σμός’, τον οποίο προδίδουν
ακό­μη και οι ίδιοι οι υπο­στη­ρι­χτές του… Στο όνο­μα του υπε­ρά­νω όλων ‘κυβερ­νη­τι­σμού’
εκποιούν ακό­μη και τα ελά­χι­στα ψήγ­μα­τα φιλο­λαϊ­κής πολι­τι­κής που μοιά­ζουν ανεκτά
από το σύστη­μα αλλά τελι­κά δεν είναι… 

Μία σοβα­ρή, υπο­λο­γί­σι­μη ριζοσπαστική
δύνα­μη καλεί­ται να συμ­βάλ­λει πρώ­τα και κύρια στην ματαί­ω­ση ή του­λά­χι­στον στην ανα­στο­λή των μέτρων, που ο Μακρόν επιθυμεί
απελ­πι­σμέ­να να επι­βάλ­λει και να ορί­σει το πολι­τι­κό του στίγ­μα ως ο μέγας
μεταρ­ρυθ­μι­στής, που θα ισο­πε­δώ­σει δικαιώ­μα­τα-κατα­χτή­σεις αιώ­νων των Γάλ­λων εργαζόμενων…
 

Αυτό το ‘παι­γνί­δι’, που παί­ζε­ται από
και­ρό στην Δύση -ουσια­στι­κά από την πτώ­ση του υπαρ­κτού- κλι­μα­κώ­νε­ται εξαι­τί­ας της
δομι­κής κρί­σης του καπι­τα­λι­σμού και βάζει τις προ­ο­δευ­τι­κές δυνά­μεις απέναντι
στο πραγ­μα­τι­κό δίλημ­μα: θα περά­σουν ή όχι;;;

Αυτός ο αγώ­νας για τον Γαλ­λι­κό λαό
αρχί­ζει με τις προ­σε­χείς βου­λευ­τι­κές εκλο­γές… Και η αρχή, το ήμι­συ του παντός…
Ισχύ­ει αυτό ιδιαί­τε­ρα τώρα, για­τί ένας συσχε­τι­σμός δυνά­με­ων στο κοινοβούλιο
δυσμε­νής για τον Μανού, μπο­ρεί να ανα­στεί­λει ή να ματαιώ­σει πολ­λά από τα ‘φιλο­λαϊ­κά’
του μέτρα… 

Και το σπου­δαιό­τε­ρο: όλη αυτή η
πολι­τι­κή δρά­ση, τόσο στην προ­ε­κλο­γι­κή περί­ο­δο όσο και κύρια στην
καθη­με­ρι­νό­τη­τα, που θα ακο­λου­θή­σει μπο­ρεί να ανα­δει­χτεί κατα­λύ­της εξε­λί­ξε­ων με
πρω­τα­γω­νι­στές τους ίδιους τους εργαζόμενους…

Για πολ­λο­στή φορά θα θυμη­θού­με, πως η
Γαλ­λία στους τελευ­ταί­ους τρείς αιώ­νες είναι το σημα­ντι­κό­τε­ρο ‘εργα­στή­ριο’
κοι­νω­νι­κών εξε­λί­ξε­ων… Για τα καλύ­τε­ρα αλλά και για τα…λιγότερο καλά…

Δεν δια­πνε­ό­μα­στε από αυτή την
ψυχο­θε­ρα­πευ­τι­κή αισιο­δο­ξία, που αδυ­να­τεί να παρα­κο­λου­θή­σει τις δια­κυ­μάν­σεις της
πραγ­μα­τι­κό­τη­τας… Με συναί­σθη­ση δυσκο­λιών, που εδρά­ζο­νται σε αρνητικές
παρα­δό­σεις, σε πρω­το­φα­νείς προ­κλή­σεις και την ισο­πε­δω­τι­κή, αλλο­τριω­τι­κή ‘πυρη­νι­κής’
ισχύ­ος δρά­ση των ΜΜΕ, περιμένουμε… 

Αν η επο­χή συντί­θε­ται από αρκετά
πρω­το­φα­νέ­ρω­τα στοι­χεία, τότε είναι μάλ­λον βέβαιο, πως και η επα­να­στα­τι­κή θεωρία
έχει να περι­μέ­νει από αυτά… 

Περι­μέ­νου­με, θεω­ρώ­ντας τον παρό­ντα χρό­νο της Γαλλικής
ιστο­ρί­ας ιδιαί­τε­ρα κρι­τι­κό… Για τους Γάλ­λους, για τον κόσμο…