Ιδια συνταγή…

…με μικρο­πα­ραλ­λα­γές εφαρ­μό­ζουν οι Ιμπε­ρια­λι­στές στην Λατινική
Αμε­ρι­κή, που “δικαί­ως” την θεω­ρούν ως αυλή του σπι­τιού τους και δεν επι­τρέ­πουν στους
ντό­πιους πλη­θυ­σμούς επι­κίν­δυ­νες πρω­το­βου­λί­ες… Η βασι­κή συντα­γή, δηλαδή
στρα­τιω­τι­κά πρα­ξι­κο­πή­μα­τα εφαρ­μό­ζε­ται αμέ­σως και συστη­μα­τι­κά μετά το β΄παγκόσμιο
πόλε­μο… Η Κεντρι­κή Αμε­ρι­κή έχει γρά­ψει …ιστο­ρία στην 10ετία του 50 με τις γνωστές
“μπα­να­νί­ες”. Στρα­τιω­τι­κά πρα­ξι­κο­πή­μα­τα, εκτε­λε­σμέ­να από ντό­πιους στρατιωτικούς,
σχο­λα­στι­κά εκπαι­δευ­μέ­νους από τις ΗΠΑ για τέτοιου …τύπου ανθρωπιστικές
παρεμ­βά­σεις εγκα­θι­στούν …πολύ φιλε­λεύ­θε­ρα καθεστώτα… 

Αμε­σο έργο τους η
εκκα­θά­ρι­ση του τόπου από “αναρ­χο­κομ­μου­νι­στές”, που ως γνω­στόν επι­βου­λεύ­ο­νται τα
δημο­κρα­τι­κά δικαιώ­μα­τα, που …πλου­σιο­πά­ρο­χα και ανι­διο­τε­λέ­στα­τα χορη­γεί στους λαούς
ο καπι­τα­λι­σμός… Στην ουσία δεν υπήρ­ξε χώρα που να γλύ­τω­σε από αυτό το …φιλό­στορ­γο
χάδι. Κατά την διάρ­κεια του συντο­μό­τα­του περά­σμα­τος των Κένε­ντι από την διακυβέρνηση
επι­χει­ρή­θη­κε ένας …εξω­ραϊ­σμός του πλά­νου. Αντί να στή­νου­με δικτα­το­ρί­ες και να
εξά­πτου­με τον αντια­με­ρι­κα­νι­σμό, μπο­ρού­με να στη­ρί­ζου­με ντό­πιους πολιτικούς
παρά­γο­ντες, κατά προ­τί­μη­ση “προ­ο­δευ­τι­κούς”, που να “ικα­νο­ποιούν” τα λαϊκά
ορά­μα­τα, εξυ­πη­ρε­τώ­ντας ταυ­τό­χρο­να τα Αμε­ρι­κα­νι­κά συμ­φέ­ρο­ντα… Κάτι ξέρει και η
Ελλα­δί­τσα από αυτού του τύπου τα …ανα­πτυ­ξια­κά προ­γράμ­μα­τα. Το διά­ση­μο αυτό
σχέ­διο, με τίτλο: συμ­μα­χία για την πρό­ο­δο τον είχε αξιο­λο­γή­σει με
σκω­πτι­κό τρό­πο ο Τσε, λέγο­ντας πως: …αν δεχό­μα­στε την συμ­με­το­χή μας πιθα­νόν θα
εξα­σφα­λί­ζα­με μερι­κές χιλιά­δες καμπι­νέ­δες για τον λαό της Κούβας…

Η παραλ­λα­γή αυτή του βασι­κού σχε­δί­ου όμως δεν απέ­δω­σε… Και οι
Κέν­νε­ντυ παρήλ­θαν τάχι­στα με …δημο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες αλλά και η ίδια η καθημερινότητα
απέ­δει­ξε, πως η προ­ά­σπι­ση της δημο­κρα­τί­ας απαι­τεί πιο …ριζο­σπα­στι­κές
παρεμ­βά­σεις… Η Κού­βα ήταν και είναι αγκά­θι στον τρυ­φε­ρό κόρ­φο των ΗΠΑ Ετσι ο …
χάρ­της του Νότιου Αμε­ρι­κά­νι­κου Ημι­σφαί­ριου γέμι­σε μπανανίες… 

Ξαφ­νι­κά η Χιλή απεί­λη­σε να ανα­τρέ­ψει το σκη­νι­κό της “δημο­κρα­τί­ας”,
διό­τι, όπως έγρα­φε και ο Μποστ στην διάρ­κεια της δικής μας …φιλε­λευ­θε­ρο­ποί­η­σης
(Μαρ­κε­ζί­νης) … ο Αλλιέ­ντε διστη­χός οιπίρ­ξαιν ένα  ταί­ρας, δη’ αυτώ και υφτο­κτώ­νει­σαι με δαικααίξι
σφέ­ρας…  Η συντα­γή Χιλή, της οποίας
η εφαρ­μο­γή υπήρ­ξε …απαί­τη­ση της σχο­λής του Σικά­γου για άμε­ση πει­ρα­μα­τι­κή εφαρμογή
της νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρης εκδο­χής του καπι­τα­λι­σμού, κρί­θη­κε ως γενι­κά επι­τυ­χής… Μερικές
χιλιά­δες φυλα­κι­σμέ­νοι, βασα­νι­σμέ­νοι και δολο­φο­νη­μέ­νοι Χιλια­νοί μαζί με ένα
σύνταγ­μα, του οποί­ου η αλλα­γή απο­τε­λεί ακό­μη …ζητού­με­νο.

Η ίδια συντα­γή, λοι­πόν, δοκι­μά­στη­κε και στην Βενε­ζου­έ­λα επί
Τσά­βες το 2002… Δυστυ­χώς, όμως, για τα φιλε­λεύ­θε­ρα δημο­κρα­τι­κά ιδε­ώ­δη, το
πρα­ξι­κό­πη­μα κατέ­λη­ξε σε φιά­σκο αφού μέσα στις ένο­πλες δυνά­μεις υπήρ­χαν αξιωματικοί
με …φιλό­τι­μο…

Μικρο­α­πό­πει­ρες συνε­χί­στη­καν στην διάρ­κεια της θητεί­ας του Τσάβες
ενώ η τοπι­κή ολι­γαρ­χία έδω­σε έναν υπερ­πά­των αγώ­να με …αγνά και τίμια αγώ­να για
την ανα­τρο­πή αυτού του άθλιου κρο­πτο­κομ­μου­νι­στή… Κατά του δια­δό­χου του Τσάβες
του Μαδού­ρο συνε­χί­στη­κε η ίδια πολι­τι­κή με κορύ­φω­ση, την …με δημο­κρα­τι­κές διαδικασίες
προ­ε­δρο­ποί­η­ση του Γουαϊ­α­δό, μέσω ανα­γνώ­ρι­σής του από τις ΗΠΑ αλλά και ολόκληρη
την ..δημο­κρα­τι­κή Ευρώ­πη. Ατυ­χώς, όμως ο Γουαϊ­δό ενώ ήταν καλό άλο­γο αγγαρείας
απε­δεί­χθη ψωρά­λο­γο για κούρ­σες… Διέ­θε­τε βέβαια όλα τα δημο­κρα­τι­κά εχέγ­γυα διότι
είχε υπάρ­ξει μέλος και υπο­στη­ρι­κτής ακρο­δε­ξιών παρα­στρα­τιω­τι­κών οργα­νώ­σε­ων  και είχε …στε­νή συνερ­γα­σία με ισχυ­ρό­τα­τα καρτέλ
ναρ­κω­τι­κών στην Λατι­νι­κή Αμε­ρι­κή… Όμως δεν κατά­φε­ρε να συνε­γεί­ρει το …δημο­κρα­τι­κό
φρό­νη­μα του λαού της Βενεζουέλας.

Ο επι­μέ­νων όμως νικά… Εστω και προ­σω­ρι­νά… Στην διπλα­νή Βολιβία,
που ο λαός της εξέ­λε­ξε για πολ­λο­στή φορά και με μεγά­λη πλειο­ψη­φία τον Εβο
Μορά­λες η πρό­ε­δρος της Βου­λής απο­φά­σι­σε ότι κακώς εξε­λέ­γη ο Μορά­λες και …ανέ­λα­βε
η ίδια τα προ­ε­δρι­κά καθή­κο­ντα. Πάντα με σεβα­σμό στις δημο­κρα­τι­κές διαδικασίες!
Τι να κάνεις όμως, που δύο χρό­νια μετά, ο αχά­ρι­στος λαός της Βολι­βί­ας επανεξέλεξε
με συντρι­πτι­κό­τε­ρη πλειο­ψη­φία τον υπο­ψή­φιο του αρι­στε­ρού κινήματος… 

Και τώρα, λοι­πόν έχου­με το Περού… Πάλι ο αχά­ρι­στος λαός, λησμονά
την δημο­κρα­τι­κό­τη­τα και την φιλο­λαϊ­κό­τη­τα της δια­κυ­βέρ­νη­σης Φου­τζι­μό­ρι (πατρός
και θυγα­τρός) και ανα­θέ­τει σε έναν άξε­στο χωριά­τη τον Pedro Castillo του
κόμ­μα­τος Perú Libre να κυβερ­νή­σει την χώρα… Αντι­λαμ­βά­νε­στε τον τρό­μο των …υγιώς
σκε­πτο­μέ­νων Περου­βια­νών, που αγω­νιούν για το μέλ­λον της δημο­κρα­τί­ας!!! Βέβαια,
ήδη έχου­με πάρει τα μέτρα μας… Οι δικα­στι­κοί αντι­πρό­σω­ποι σε όλοι την χώρα, που
εντε­λώς συμ­πτω­μα­τι­κά …ανή­κουν στα πιο ευγε­νι­κά στρώ­μα­τα της Περουβιανής
κοι­νω­νί­ας έχουν φρο­ντί­σει για την …δημο­κρα­τι­κή ακύ­ρω­ση εκα­το­ντά­δων χιλιάδων
ψήφων υπέρ του Πέδρο, που έρι­ξαν οι άξε­στοι και αγράμ­μα­τοι ινδιά­νοι… Και πάλι όμως
δεν τα κατά­φε­ραν, με απο­τέ­λε­σμα ο Πέδρο να προη­γεί­ται με μικρή αλλά σαφή
δια­φο­ρά και να λαμ­βά­νει ήδη συγ­χα­ρη­τή­ρια τηλεγραφήματα. 

Αμέ­σως, όμως, ενερ­γο­ποι­ή­θη­καν τα λευ­κά κολ­λά­ρα της νομικής
κοι­νό­τη­τας του Περού και ετοι­μά­ζουν μερι­κές εκα­το­ντά­δες ή χιλιά­δες ενστάσεων…
Και αυτό σε πρώ­τη φάση… Για­τί αν δεν τα κατα­φέ­ρουν ξέρουν και άλλες …δημο­κρα­τι­κές
τεχνι­κές για την υπε­ρά­σπι­ση της …δημο­κρα­τί­ας…

Για να δούμε…